| dbpprop:abstract
|
- Louis XIV (5 September 1638 – 1 September 1715), popularly known as the Sun King, was King of France and of Navarre His reign, from 1643 to his death in 1715, lasted seventy-two years, three months, and eighteen days, and is the longest documented reign of any European monarch. Louis began personally governing France after the death in 1661 of his prime minister (premier ministre), the Italian Cardinal Jules Mazarin. An adherent of the theory of the Divine Right of Kings, which advocates the divine origin and lack of temporal restraint of monarchical rule, Louis continued his predecessors' work of creating a centralized state governed from the capital. He sought to eliminate the remnants of feudalism persisting in parts of France and, by compelling the noble elite to inhabit his lavish Palace of Versailles, succeeded in pacifying the aristocracy, many members of which had participated in the Fronde rebellion during Louis' minority. For much of Louis's reign, France stood as the leading European power, engaging in three major wars—the Franco-Dutch War, the War of the League of Augsburg, and the War of the Spanish Succession—and two minor conflicts—the War of Devolution and the War of the Reunions. He encouraged and benefited from the work of prominent political, military and cultural figures such as Mazarin, Jean-Baptiste Colbert, Turenne and Vauban, as well as Molière, Racine, Boileau, La Fontaine, Lully, Le Brun, Rigaud, Louis Le Vau, Jules Hardouin Mansart, Claude Perrault and Le Nôtre. Upon his death at Versailles four days before his seventy-seventh birthday, Louis was succeeded by his five-year-old great-grandson, Louis, duc d'Anjou. All his intermediate heirs—his son Louis, le Grand Dauphin, the Dauphin's eldest son Louis, duc de Bourgogne, and Bourgogne's eldest son Louis, duc de Bretagne—predeceased Louis.
- Ludwig XIV. war seit 1643 König von Frankreich und Navarra, genannt „der Sonnenkönig“ (frz. le Roi Soleil). Ludwig XIV. gilt als klassischer Vertreter des höfischen Absolutismus. Der Leitsatz des Absolutismus, L'État, c’est moi! – Der Staat bin ich!, wird ihm jedoch fälschlicherweise zugeschrieben. Er festigte die Macht der Krone durch den Ausbau der Verwaltung, durch die Bekämpfung der Opposition des Adels und durch die Förderung der französischen Wirtschaft. Die Hofkultur wurde ganz auf die Person des Herrschers zugeschnitten. Zum Symbol für dessen herausragende Stellung wurde sein prunkvolles Auftreten. Der König förderte Künste und Wissenschaften, was eine Blütezeit der französischen Kultur zur Folge hatte. Ludwig XIV. vertrat eine kriegerische Außenpolitik, so dass Frankreich unter seiner Regierung eine stark dominierende Stellung in Europa gewann. Mit zweiundsiebzig Jahren auf dem Thron war er das am längsten amtierende Staatsoberhaupt in der Geschichte Europas.
- Lluís XIV va regnar com a Rei de França i Rei de Navarra, el tercer de la Casa de Borbó (dins la Dinastia Capeta), des del 14 de maig de 1643 fins a la seva mort. També va ostentar el títol de Comte de Barcelona fins al 1652. Va heretar la Corona amb quatre anys, però no va assumir cap control del govern en persona fins a la mort del seu primer ministre, el Cardenal Mazzarino, al 1661. Lluís XIV, conegut com El Rei Sol i com Lluís el Gran (en francès Louis le Grand), regnà a França durant setanta-dos anys: el regnat més llarg de la història dels monarques francesos i de cap monarca d'un altre país europeu "major". Lluís tractà d'incrementar el poder francès a Europa, fent entrar el país en quatre grans guerres: la Guerra de Devolució, la Guerra francoholandesa, la Guerra dels Nou Anys, i la Guerra de Successió Espanyola. Va treballar amb èxit per tal de crear un estat centralitzat i absolutista; molts historiadors sovint el citen com a exemple del despotisme il·lustrat. Lluís XIV va esdevenir l'arquetip de monarca absolutista. Se li atribueix la frase "L'État, c'est moi" ("L'Estat sóc jo"), tot i que els historiadors consideren que es tracta d'un mite, i que és més probable que la frase li hagi estat atribuïda pels seus oponents polítics com una forma de deixar palès l'estereotip d'absolutisme que ell representava. Ben al contrari, Louis de Rouvroy, Duc de Saint-Simon testimonia el que Lluís XIV va dir al seu llit de mort: "Je m'en vais, mais l'État demeurera toujours. " ("Jo me'n vaig, però l'Estat quedarà per sempre. ").
- Ludvík XIV. Veliký byl francouzský král z rodu Bourbonů vládnoucí v letech 1643–1715. Jeho otcem byl král Ludvík XIII. , matkou Anna Rakouská ze španělské linie Habsburků. Ludvík XIV. panoval plných sedmdesát dva let, nejdéle ve francouzské historii.
- Luis XIV de Borbón (en francés Louis XIV), fue rey de Francia y de desde el 14 de mayo de 1643 hasta su muerte, con casi 77 años de edad y 72 de reinado. Conocido como El Rey Sol (Le Roi Soleil) o Luis el Grande (Louis le Grand), fue el primogénito y sucesor de Luis XIII y de Ana de Austria (hija del rey Felipe III de España). Luis XIV incrementó el poder y la influencia francesa en Europa, combatiendo en tres grandes guerras: la Guerra de Holanda, la Guerra de los Nueve Años y la Guerra de Sucesión Española. Bajo su mandato, Francia no sólo consiguió el poder político y militar, sino también el dominio cultural con personajes como Molière, Racine, Boileau, La Fontaine, Lully, Rigaud, Le Brun y Le Nôtre. Estos logros culturales contribuyeron al prestigio de Francia, su pueblo, su lengua y su rey. Luis XIV, uno de los más destacados reyes de la historia francesa, consiguió crear un régimen absolutista y centralizado, hasta el punto que su reinado es considerado el prototipo de la monarquía absoluta en Europa. La frase «L'État, c'est moi» («El Estado soy yo») se le atribuye frecuentemente, aunque está considerada por los historiadores como una imprecisión histórica (si se hace caso de las fechas, Luis tendría cinco años cuando lo dijo), ya que es más probable que dicha frase fuera forjada por sus enemigos políticos para resaltar la visión estereotipada del absolutismo político que Luis representaba. En contraposición a esa cita apócrifa, Luis XIV dijo antes de morir: «Je m'en vais, mais l'État demeurera toujours» («Me marcho, pero el Estado siempre permanecerá»).
- Ludvig XIV oli Ranskan ja Navarran kuningas 14. toukokuuta 1643 lähtien aina kuolemaansa saakka. Hän oli kolmas Bourbon-sukuinen ja siten kapetingien dynastiaan kuulunut hallitsija. 22-vuotiaana valtaistuimelle noussut Ludvig XIV on pisimpään Ranskaa hallinnut valtionpäämies. Absolutismiin eli ehdottomaan itsevaltiuteen perustuva monarkia saavutti hänen aikanaan huippunsa, ja hallitsijasta muodostui kaiken toiminnan keskipiste. Ludvig XIV vainosi Ranskan protestantteja ja aiheutti yli kahdensadan tuhannen kansalaisen paon Ranskasta mm. Sveitsiin, Alankomaihin ja Saksaan.
- Louis XIV, prénommé à sa naissance Louis-Dieudonné et surnommé par la suite le Roi-Soleil ou Louis le Grand est, du 14 mai 1643 jusqu’à sa mort, roi de France et de Navarre, le troisième de la maison de Bourbon de la dynastie capétienne. Louis XIV, a régné pendant 72 ans: il est le chef d'État qui a gouverné la France le plus longtemps et le monarque qui a régné le plus longtemps en Europe. Louis XIV accède au trône quelques mois avant son cinquième anniversaire, mais, après une minorité très marquée par la révolte de la Fronde, il n’assume personnellement le contrôle du gouvernement qu’à partir de la mort de son ministre principal, le Cardinal Mazarin, en 1661. Il ne prend alors plus de ministre principal et accentue encore son rôle direct dans l'État après la mort de ses puissants ministres Colbert et Louvois. Son règne marque l'apogée de la construction séculaire d'un absolutisme royal de droit divin. Son autorité absolue se déploie avec la fin des grandes révoltes nobiliaires, parlementaires, protestantes et paysannes, qui marquaient la vie du royaume depuis plus d'un siècle. Louis XIV accroit le territoire de la France et sa puissance en Europe. Il mène la diplomatie et la guerre à son gré en combattant durant plusieurs séries de guerres européennes. Il fait fortifier les villes conquises par Vauban et entoure ainsi les nouvelles frontières de leur « ceinture de fer », dans le cadre d'une politique territoriale de « pré carré » qui redessine et rationalise les limites du pays. Son gouvernement personnel coïncide également avec un effort de développement économique, commercial et colonial, mené notamment par son ministre Colbert, volet économique de la recherche de la prédominance française. Le prestige culturel s'affirme grâce à la présence de figures artistiques protégées par le mécénat royal, telles que Molière, Racine, Boileau, Lully, Le Brun et Le Nôtre. D'autres, plus indépendants, tels le poète La Fontaine, le philosophe Blaise Pascal, l'épistolaire Madame de Sévigné, le moraliste La Bruyère ou le mémorialiste Saint-Simon font également du règne l'apogée historique du classicisme français. Sous son règne, la France acquiert une prééminence européenne économique, politique et militaire, et le prestige de la France, de son peuple, de son langage parlé par les élites et dans toutes les cours d'Europe, et bien sûr de son roi permet, dès son vivant, de parler du « siècle de Louis XIV », sur le modèle des siècles de Périclès et d'Auguste, ou encore du « Grand Siècle ». Le roi met aussi en place un État centralisé et absolutiste. Il le dirige après 1682 depuis le vaste château de Versailles, dont il a ordonné la construction. Ce dernier, modèle architectural de nombreux palais européens, est le cadre d'une étiquette très élaborée à laquelle il soumet la noblesse de cour, qu'il tient étroitement en main auprès de lui. Louis XIV réduit aussi le rôle des Parlements, réprime les révoltes antifiscales paysannes, entretient un très long bras de fer avec les jansénistes et prend la décision controversée de la révocation de l'édit de Nantes en 1685. La fin de son long règne est ternie par l'exode des protestants persécutés, par une série de revers militaires, par les famines très meurtrières de 1693 et de 1709, par la révolte engendrant la guerre des Camisards, et par de nombreux décès dans la famille royale. Mais la régence de son successeur, Louis XV, âgé de cinq ans à la mort de son arrière-grand-père, se déroule sans heurts, ce qui témoigne de la stabilité du royaume établie par le monarque. Habité de l'idée de sa gloire et de son droit divin, soucieux d'accomplir en permanence son "métier de roi", Louis XIV est devenu l'archétype du monarque absolu.
- Fájl:Louis1667. jpg XIV. Lajos 1667 körül Fájl:Louis XIV of France. jpg XIV. Lajos XIV. Lajos francia király (Louis XIV Roi de France et de Navarre),, XIII. Lajos király fia, 1643-tól haláláig Franciaország és (III. Lajos néven) Navarra királya. A leghosszabb ideig (72 évig) uralkodó európai monarcha. Ismert melléknevei: „a Napkirály” („Le Roi-Soleil”), és „Louis le Grand” „(Nagy Lajos”). Az abszolutizmus klasszikus képviselője, szilárd egyeduralmat valósított meg a főnemesi ellenzék leverésével és a központosított államigazgatás bevezetésével. Uralma alatt a gazdaság és a kultúra jelentősen fejlődött. Franciaországot az európai nagyhatalmak sorába emelte. Személye a francia gloire egyik szimbólumává vált.
- Rafforzò l'influenza della Francia in Europa e nel mondo, combattendo tre grandi conflitti; ma oltre che militarmente, la cultura francese fu sovrana in Europa durante il suo lungo regno. Convinto assertore di una monarchia di tipo assolutistico, regnò comunque sempre nell'interesse della Francia.
- ルイ14世（Louis XIV de France, 1638年9月5日 - 1715年9月1日、在位：1643年 - 1715年）はブルボン朝第3代のフランス王。ルイ13世の長子。妻はスペイン王フェリペ4世の娘マリー・テレーズ（マリア・テレサ）。ブルボン朝最盛期の王で太陽王（Roi-Soleil）と呼ばれた。 父の死後、幼くしてフランス国王に即位し宰相マザランの補佐を得てフロンドの乱を鎮圧した。1661年に親政を開始するとコルベールを登用して中央集権と重商主義政策を推進した。対外戦争を積極的に行い帰属戦争、オランダ侵略戦争で領土を拡張し権威を高めると、ボシュエの唱える王権神授説・ガリカニスムを掲げ絶対君主制を確立した。ヴェルサイユ宮殿を建設するなど文化の興隆も見たが、治世後半のアウクスブルク同盟戦争、スペイン継承戦争では苦戦し、晩年には莫大な戦費調達と放漫財政により深刻な財政難に陥っている。
- Lodewijk XIV, bijgenaamd de Zonnekoning of ook wel de Grote,, werd reeds als kind, op 14 mei 1643, formeel koning van Frankrijk; in 1661 nam hij de macht over van zijn moeder die zolang regentes was geweest. Tot zijn dood zette hij 54 jaar lang een sterk persoonlijk stempel op de Franse binnen- en buitenlandse politiek. Lodewijk verstond de kunst van het imponeren, niet alleen met militaire middelen, maar ook met een indrukwekkende hofhouding in het door hem enorm uitgebreide Paleis van Versailles. Zijn eetlust en zijn behoefte aan maîtresses waren legendarisch. Daarnaast stimuleerde hij kunsten en wetenschappen. Als machtspoliticus was hij zeer bekwaam. De absolute monarchie bereikte tijdens zijn regeerperiode een hoogtepunt. In de geest van Machiavelli liet hij zich weinig gelegen liggen aan morele overwegingen. Tijdens zijn bewind verminderde de rol van godsdienstige tegenstellingen in de Europese machtsverhoudingen. De combinatie van Lodewijks tomeloze ambitie en de grote menselijke en natuurlijke hulpbronnen van zijn land dreven zowel zijn protestantse als katholieke rivalen bijeen om de Franse hegemonie te beteugelen.
- Ludvig XIV, kalt «Solkongen», født 5. september 1638 i den franske byen Saint-Germain-en-Laye, død 1. september 1715 var konge i Frankrike fra 14. mai 1643 til 1. september 1715. Ludvig var den eldste sønnen til kong Ludvig XIII og prinsesse Anna av Østerrike. Så lenge kongen var umyndig lå den reelle makt hos kardinal Mazarin, som handlet med enkedronningens samtykke. Da kardinalen døde i 1661 overtok Ludvig XIV selv makten, og innførte et av Europas mest konsekvente enevelder. Det medførte at høyadelen mistet mye av sin politiske makt til kongen, som regjerte med støtte fra flere dyktige rådgivere. Det var allikevel ingen tvil om hvem som satt med makten: Kongen skal ha sagt ”L’état c’est moi” (Staten, det er meg). I 1682 flyttet Ludvig XIV hoffet fra Paris til Versailles, hvor han fikk bygget et stort palass. Slottet dannet rammen for et kostbart hoff, som skulle understreke monarkiets autoritære stilling. Ludvig XIV’s første år på tronen var preget av oppgangstid for Frankrike, hvor landets økonomi bedret seg og militærvesenet ble forsterket. Under kongens ledelse vant Frankrike flere kriger i årene 1672 – 81, og erobret områder i Flandern. Senere led han store nederlag, særlig 1701 – 14, i kriger med Spania og Østerrike. Da kongen døde i 1715 var landet i økonomisk og sosial krise. Han regjerte i 72 år, lenger enn noen annen fransk eller stor europeisk monark. Ludvig giftet seg med Maria Theresia av Spania den 9. juni 1660. Dronningen fødte ham flere barn, men har ofte havnet i skyggen av hans mange elskerinner, som Louise de Vallière og Madame de Montespan. Kongen overlevde både sin eldste sønn og sønnesønn, og ble etterfulgt av sitt oldebarn Ludvig XV
- Ludwik XIV Wielki, Król Słońce – król Francji i Nawarry 1643–1715, syn Ludwika XIII, z dynastii Burbonów. Gdy umarł Ludwik XIII Burbon, jego następca miał 4 lata i 2 miesiące. Do czasu osiągnięcia 13 roku życia rządy sprawowali jego matka Anna Austriaczka i Włoch - kardynał Jules Mazzarini, wyznaczony na regenta jeszcze przez swego poprzednika, kardynała Armanda Richelieu. Mazzarini kontynuował politykę imperialistyczną władzy centralnej. Między innymi rozwiązał parlament paryski. Fronda zwolenników parlamentu, występujących zwłaszcza za zwiększeniem udziału mieszczaństwa w życiu politycznym, a przeciwko ustrojowi króla, została bezwzględnie stłumiona przy użyciu wojska.
- Luís XIV de Bourbon, conhecido como "Rei-Sol", foi o maior monarca absolutista da França, e reinou de 1643 a 1715. A ele é atribuída a famosa frase: "L'État c'est moi" (O Estado sou eu), apesar de grande parte dos historiadores achar que isso é apenas um mito. Construiu o Palácio dos Inválidos e o luxuoso palácio de Versalhes, perto de Paris, onde faleceu em 1715.
- Ludovic al XIV-lea, rege al Franţei şi al Navarei. A condus Franţa vreme de 72 de ani – cea mai lungă domnie din istoria europeană. Era doar un copil de aproape cinci ani în momentul în care s-a suit pe tron în 1643, dar a condus personal guvernul din 1661 până la moartea sa.
- Людовик XIV де Бурбон, получивший при рождении имя Луи́-Дьёдонне́, также известный как «король-солнце» (фр. Louis XIV Le Roi Soleil), также Людовик XIV Великий, — король Франции и Наварры с 14 мая 1643 г. Царствовал 72 года — дольше, чем какой-либо другой европейский монарх в истории. Людовик, в молодости переживший войны Фронды, стал убеждённым сторонником принципа абсолютной монархии и божественного права королей (ему часто приписывают выражение «Государство — это я»), укрепление своей власти он сочетал с удачным подбором государственных деятелей на ключевые политические посты. Царствование Людовика — время значительной консолидации единства Франции, её военной мощи, политического веса и интеллектуального престижа, расцвета культуры, вошло в историю как «великий век» . Вместе с тем постоянные войны, ведшиеся Людовиком и требовавшие высоких налогов, разоряли страну, а отмена веротерпимости привела к массовой эмиграции гугенотов из Франции.
- Ludvig XIV, född 5 september 1638 i Saint-Germain-en-Laye, Frankrike, död 1 september 1715 i Versailles, Frankrike, var kung av Frankrike och Navarra från 14 maj 1643. Son till Ludvig XIII och Anna av Österrike, dotter till Filip III av Spanien och Margareta av Inre Österrike. Han besteg tronen ett par månader före sin femte födelsedag, men fram till 1661 styrdes riket av kardinal Mazarin. Ludvig XIV var kung i 72 år, en av de längst regerande monarkerna i Europa. Ludvig stärkte Frankrikes position som stormakt. Under hans tid utkämpade Frankrike tre större krig, Fransk-nederländska kriget, Pfalziska tronföljdskriget och Spanska tronföljdskriget. Hans roll i politiken och i militären fylldes i av namn som Mazarin, Fouquet, Colbert, prinsen av Condé, Turenne, Vauban, Villars med flera. Även på den konstnärliga sidan ökade Frankrikes inflytande. Personer som Molière, Racine, Boileau, de La Fontaine, Le Brun, Hardouin-Mansart, Rigaud, Lully, Le Nôtre med flera. Ludvig XIV gjorde Frankrike till en autokratisk stat. Det anses även att det var han som uppfann hovetiketten.
- XIV. Louis, Fransa'nın en uzun süre tahtta kalan kralıdır. 1643-1715 yılları arasında 72 yıl Fransa krallığı yapmıştır. Devlet benim (l'État c'est moi) sözlerindende anlaşılacağı gibi Fransa'yı mutlak monarşiyle yönetmiştir. Çok saldırgan ve yayılmacı bir politika izlemiştir. Karısı Kraliçe Marie Therese'dir. Fransa Bilim Akademileri ilk defa XIV. Louis tarafından kurulmuştur. Bir tiyatro oyununda Apollon'u oynamıştır. Barok sanatıyla yakından ilgilenmiştir. Babasının bir av köşkü olarak inşa ettirdiği Versailles'i genişleterek Fransa krallığının yönetildiği bir saray haline getirmiştir. Dönemin aristokratlarını gene Paris'den uzaklaştırıp, Versailles'a taşımıştır. Versailles Sarayı'nın bahçesini barok dönemi eserleriyle düzenletmiştir.
- Людо́вик XIV — французький король, успадковував своєму батькові Людовику XIII; його матір'ю була Анна Австрійська. До 1661 країною керував кардинал Джуліо Мазаріні, але пізніше Людовик отримав абсолютну владу, сформулювавши своє кредо: «Держава — це я». Під час свого правління він вів кілька невдалих воєн 1667—1668, 1672—1678, 1688—1697 і 1701—1713 проти різних європейських альянсів, які завжди включали Англію і Нідерланди. Був заступником мистецтв. Після смерті короля Людовика XIII спадкоємцем став його син Луї. Від самого народження його називали Богоданним, оскільки вважали даром небес(на протязі 22 років у Людовика та Анни не було дітей). Офіційно Людовик був коронований 7 червня 1654 року в Реймсі. На престолі Франції король був на протязі 72 років. За цей час він пережив трьох дофінів - власного сина, внука та правнука. Помер Людовик XIV 1 вересня 1715 року від рани, отриманої на полюванні. Наступником короля став його правнук Людовик XV.
- 路易十四（法語、英語：Louis XIV，1638年9月5日－1715年9月1日），全名路易·迪厄多内·波旁（Louis-Dieudonné），自號太阳王（法語：le Roi Soleil，英語：the Sun King），是法国波旁王朝著名的国王，执政期从1643年至1715年。 路易十四是法王路易十三的长子，出生于法国圣日耳曼昂莱，王弟奥尔良公爵菲利普則於1640年出生。他的母亲奥地利的安娜攝政，直到1661年红衣主教马萨林死后他才真正开始亲政。他的执政期是欧洲君主專制的典型和榜样。 在红衣主教阿尔芒·让·德·普莱西·李希留和马萨林的外交成果的支持下，路易十四在法国建立了一个君主專制的、巴洛克式的专制王国。他发动战争、在凡尔赛宫举行豪华的夜宴、资助艺术和科学的发展来为他自己增光。在財政大臣让·巴普蒂斯特·柯尔贝的帮助下，他将整个法国的官僚机构集中于他的周围，以此強化法王的军事、财政和机构的決策權。对他执政不利的事件有：与教皇之间的不和、对胡格诺派教徒的迫害以及西班牙王位继承战争。他执政的后期，找後繼人選找得很辛苦。 路易十四一共执政72年，是世界上执政时间最长的君主之一。
|
| rdfs:comment
|
- Louis XIV (5 September 1638 – 1 September 1715), popularly known as the Sun King, was King of France and of Navarre His reign, from 1643 to his death in 1715, lasted seventy-two years, three months, and eighteen days, and is the longest documented reign of any European monarch. Louis began personally governing France after the death in 1661 of his prime minister (premier ministre), the Italian Cardinal Jules Mazarin.
- Ludwig XIV. war seit 1643 König von Frankreich und Navarra, genannt „der Sonnenkönig“ (frz. le Roi Soleil). Ludwig XIV. gilt als klassischer Vertreter des höfischen Absolutismus. Der Leitsatz des Absolutismus, L'État, c’est moi! – Der Staat bin ich!, wird ihm jedoch fälschlicherweise zugeschrieben. Er festigte die Macht der Krone durch den Ausbau der Verwaltung, durch die Bekämpfung der Opposition des Adels und durch die Förderung der französischen Wirtschaft.
- Lluís XIV va regnar com a Rei de França i Rei de Navarra, el tercer de la Casa de Borbó (dins la Dinastia Capeta), des del 14 de maig de 1643 fins a la seva mort. També va ostentar el títol de Comte de Barcelona fins al 1652. Va heretar la Corona amb quatre anys, però no va assumir cap control del govern en persona fins a la mort del seu primer ministre, el Cardenal Mazzarino, al 1661.
- Ludvík XIV. Veliký byl francouzský král z rodu Bourbonů vládnoucí v letech 1643–1715. Jeho otcem byl král Ludvík XIII. , matkou Anna Rakouská ze španělské linie Habsburků. Ludvík XIV. panoval plných sedmdesát dva let, nejdéle ve francouzské historii.
- Luis XIV de Borbón (en francés Louis XIV), fue rey de Francia y de desde el 14 de mayo de 1643 hasta su muerte, con casi 77 años de edad y 72 de reinado. Conocido como El Rey Sol (Le Roi Soleil) o Luis el Grande (Louis le Grand), fue el primogénito y sucesor de Luis XIII y de Ana de Austria (hija del rey Felipe III de España).
- Ludvig XIV oli Ranskan ja Navarran kuningas 14. toukokuuta 1643 lähtien aina kuolemaansa saakka. Hän oli kolmas Bourbon-sukuinen ja siten kapetingien dynastiaan kuulunut hallitsija. 22-vuotiaana valtaistuimelle noussut Ludvig XIV on pisimpään Ranskaa hallinnut valtionpäämies. Absolutismiin eli ehdottomaan itsevaltiuteen perustuva monarkia saavutti hänen aikanaan huippunsa, ja hallitsijasta muodostui kaiken toiminnan keskipiste.
- Louis XIV, prénommé à sa naissance Louis-Dieudonné et surnommé par la suite le Roi-Soleil ou Louis le Grand est, du 14 mai 1643 jusqu’à sa mort, roi de France et de Navarre, le troisième de la maison de Bourbon de la dynastie capétienne. Louis XIV, a régné pendant 72 ans: il est le chef d'État qui a gouverné la France le plus longtemps et le monarque qui a régné le plus longtemps en Europe.
- Fájl:Louis1667. jpg XIV. Lajos 1667 körül Fájl:Louis XIV of France. jpg XIV. Lajos XIV. Lajos francia király (Louis XIV Roi de France et de Navarre),, XIII. Lajos király fia, 1643-tól haláláig Franciaország és (III. Lajos néven) Navarra királya. A leghosszabb ideig (72 évig) uralkodó európai monarcha. Ismert melléknevei: „a Napkirály” („Le Roi-Soleil”), és „Louis le Grand” „(Nagy Lajos”).
- Rafforzò l'influenza della Francia in Europa e nel mondo, combattendo tre grandi conflitti; ma oltre che militarmente, la cultura francese fu sovrana in Europa durante il suo lungo regno. Convinto assertore di una monarchia di tipo assolutistico, regnò comunque sempre nell'interesse della Francia.
- Lodewijk XIV, bijgenaamd de Zonnekoning of ook wel de Grote,, werd reeds als kind, op 14 mei 1643, formeel koning van Frankrijk; in 1661 nam hij de macht over van zijn moeder die zolang regentes was geweest. Tot zijn dood zette hij 54 jaar lang een sterk persoonlijk stempel op de Franse binnen- en buitenlandse politiek.
- Ludvig XIV, kalt «Solkongen», født 5. september 1638 i den franske byen Saint-Germain-en-Laye, død 1. september 1715 var konge i Frankrike fra 14. mai 1643 til 1. september 1715. Ludvig var den eldste sønnen til kong Ludvig XIII og prinsesse Anna av Østerrike. Så lenge kongen var umyndig lå den reelle makt hos kardinal Mazarin, som handlet med enkedronningens samtykke. Da kardinalen døde i 1661 overtok Ludvig XIV selv makten, og innførte et av Europas mest konsekvente enevelder.
- Ludwik XIV Wielki, Król Słońce – król Francji i Nawarry 1643–1715, syn Ludwika XIII, z dynastii Burbonów. Gdy umarł Ludwik XIII Burbon, jego następca miał 4 lata i 2 miesiące. Do czasu osiągnięcia 13 roku życia rządy sprawowali jego matka Anna Austriaczka i Włoch - kardynał Jules Mazzarini, wyznaczony na regenta jeszcze przez swego poprzednika, kardynała Armanda Richelieu. Mazzarini kontynuował politykę imperialistyczną władzy centralnej.
- Luís XIV de Bourbon, conhecido como "Rei-Sol", foi o maior monarca absolutista da França, e reinou de 1643 a 1715. A ele é atribuída a famosa frase: "L'État c'est moi" (O Estado sou eu), apesar de grande parte dos historiadores achar que isso é apenas um mito. Construiu o Palácio dos Inválidos e o luxuoso palácio de Versalhes, perto de Paris, onde faleceu em 1715.
- Ludovic al XIV-lea, rege al Franţei şi al Navarei. A condus Franţa vreme de 72 de ani – cea mai lungă domnie din istoria europeană. Era doar un copil de aproape cinci ani în momentul în care s-a suit pe tron în 1643, dar a condus personal guvernul din 1661 până la moartea sa.
- Людовик XIV де Бурбон, получивший при рождении имя Луи́-Дьёдонне́, также известный как «король-солнце» (фр. Louis XIV Le Roi Soleil), также Людовик XIV Великий, — король Франции и Наварры с 14 мая 1643 г. Царствовал 72 года — дольше, чем какой-либо другой европейский монарх в истории.
- Ludvig XIV, född 5 september 1638 i Saint-Germain-en-Laye, Frankrike, död 1 september 1715 i Versailles, Frankrike, var kung av Frankrike och Navarra från 14 maj 1643. Son till Ludvig XIII och Anna av Österrike, dotter till Filip III av Spanien och Margareta av Inre Österrike. Han besteg tronen ett par månader före sin femte födelsedag, men fram till 1661 styrdes riket av kardinal Mazarin. Ludvig XIV var kung i 72 år, en av de längst regerande monarkerna i Europa.
- XIV. Louis, Fransa'nın en uzun süre tahtta kalan kralıdır. 1643-1715 yılları arasında 72 yıl Fransa krallığı yapmıştır. Devlet benim (l'État c'est moi) sözlerindende anlaşılacağı gibi Fransa'yı mutlak monarşiyle yönetmiştir. Çok saldırgan ve yayılmacı bir politika izlemiştir. Karısı Kraliçe Marie Therese'dir. Fransa Bilim Akademileri ilk defa XIV. Louis tarafından kurulmuştur. Bir tiyatro oyununda Apollon'u oynamıştır.
- Людо́вик XIV — французький король, успадковував своєму батькові Людовику XIII; його матір'ю була Анна Австрійська. До 1661 країною керував кардинал Джуліо Мазаріні, але пізніше Людовик отримав абсолютну владу, сформулювавши своє кредо: «Держава — це я».
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
