| dbpprop:abstract
|
- The London Naval Treaty was an agreement between the United Kingdom, the Empire of Japan, France, Italy and the United States, signed on April 22, 1930, which regulated submarine warfare and limited naval shipbuilding.
- Londýnskou smlouvu 22. dubna 1930 uzavřely po Washingtonské smlouvě námořní velmoci - Spojené království, USA, Japonsko . Odmítli ji podepsat Francie a Itálie. Na konferenci stanovili celkové tonáže nižších tříd národních loďstev jednotlivých států. Londýnská konference doplnila Washingtonskou smlouvu, která zůstala v platnosti až do nástupu nacistů v Německu a na východě do zvýšené militarizace Japonska v letech 1934-1935, kdy tyto dva státy porušily ustanovení Washingtonské smlouvy, a tím jí vlastně anulovaly. Výsledná Londýnská smlouva po doplnění do Washingtonské smlouvy:
- Lontoon laivastosopimus solmittiin 22. huhtikuuta 1930 Italian, Japanin, Ranskan, Britannian ja Yhdysvaltain välillä. Sopimuksella säädeltiin sukellusvenesodankäyntiä ja rajoitettiin laivastovarustelua. Sopimus laajensi Washingtonin laivastosopimuksen ehtoja. Sen solmiminen oli jatkoa vuonna 1927 keskeytyneelle Geneven laivastokonferenssille, jossa ei ollut päästy sopuun Britannian ja Yhdysvaltain välisten erimielisyyksien vuoksi. Sopimuksen osapuolet sitoutuivat olemaan rakentamatta uusia taistelulaivoja ja lentotukialuksia vuoteen 1937 asti. Myös joukko taistelulaivoja ja lentotukialuksia tuli romuttaa. Olemassa olevia aluksia sitouduttiin olemaan muuntamatta lentotukialuksiksi. Rakennettavien sukellusveneiden uppouma rajoitettiin 2032 tonniin. Sopimus sääti ylärajan vuoteen 1937 mennessä rakennettavien risteilijöiden (yli 155 mm tykeillä varustettujen raskaiden risteilijöiden ja kevyemmin aseistettujen kevyiden risteilijöiden), hävittäjien ja sukellusveneiden yhteenlasketulle tonnimäärälle sekä kunkin alusluokan kokonaistonnimäärälle erikseen. Sukellusvenesotaa koskevat artiklat julistivat, että sukellusveneitä koski sama kansainvälinen oikeus kuin pinta-aluksia. Lisäksi kauppa-alusta, joka ei joko kieltäytynyt pysähtymästä tai tehnyt aktiivista vastarintaa, ei saanut upottaa, ennen kuin sen miehistö ja matkustajat oli toimitettu turvaan. Seuraava laivastovarustelun rajoitusyritys oli Geneven toinen laivastokonferenssi vuonna 1932.
- Le Traité naval de Londres est un traité signé le 22 avril 1930 entre le Royaume-Uni, l'Empire du Japon, la France, l'Italie et les États-Unis limitant les navires de guerre de chaque Marine. Il fait suite au Traité Naval de Washington de 1922.
- Il Trattato navale di Londra fu un accordo tra Regno Unito, Giappone, Francia, Italia e Stati Uniti d'America, firmato il 22 aprile 1930, che regolava la guerra sottomarina e limitava la costruzione di armamenti navali Fu un'estensione delle condizioni che erano state firmate nel Trattato navale di Washington e venne chiamato ufficialmente Treaty for the Limitation and Reduction of Naval Armament ("Trattato per la limitazione e riduzione degli armamenti navali"). Fu un tentativo di rivivificare la Conferenza navale di Ginevra del 1927 a cui non si era stati in grado di giungere ad un accordo a causa dei cattivi sentimenti che intercorrevano tra il governo britannico e quello degli Stati Uniti. Le nazioni firmatarie si accordarono per non costruire nuove capital ships (corazzate o incrociatori da battaglia, formalmente definite come navi del dislocamento superiore alle 10.000 tons o con cannoni di calibro superiore a 8 pollici fino al 1937. Nessun vascello esistente sarebbe potuto essere convertito in portaerei. La costruzione di sottomarini venne limitata a vascelli di dislocamento inferiore a 2.032 t. Il tonnellaggio totale degli incrociatori, cacciatorpediniere, sommergibili da costruire dal 1937 venne limitato, così come il tonnellagio individuale in ogni categoria. L'articolo 22 correlato alla guerra sottomarina dichiarava che la legge internazionale si applicava ad essi come per i vascelli di superficie. Inoltre vascelli mercantili che non dimostrassero un "rifiuto persistente a fermarsi"o "resistenza attiva" non potevano essere affondati senza prima portare i passeggeri ed equipaggio in un "luogo sicuro". La fase successiva del tentativo di controllo degli armamenti navali fu la Seconda conferenza navale di Ginevra nel 1932. Questa venne seguita dal Secondo trattato navale di Londra del 1936
- ロンドン海軍軍縮会議（ロンドンかいぐんぐんしゅくかいぎ）は、1930年に開催された列強海軍の補助艦保有量の制限を主な目的とした国際会議。イギリス首相ラムゼイ・マクドナルドの提唱により、イギリスのロンドンで開かれた。開催期日は1月21日から4月22日。当初、アメリカ（以下米）・イギリス（英）・日本（日）・フランス（仏）・イタリア（伊）で会議がもたれた。
- Het Verdrag van Londen was een vlootverdrag, dat op 22 april 1930 werd gesloten tussen de Verenigde Staten, Engeland, Frankrijk, Italië en Japan. Het voorzag in een regeling betreffende de sterkteverhouding tussen de oorlogsvloten van de betrokken naties, de toegelaten maximale tonnage van de schepen, alsmede het gebruik van onderzeeboten en vliegdekschepen. Het verdrag was een amendering en gedeeltelijke wijziging van het Verdrag van Washington. In het verdrag werden voor het eerst nauwkeurige afspraken gemaakt over kruisers en torpedobootjagers. Bepalingen aangaande de maximale tonnages voor deze categorieën schepen betroffen alleen de marines van de V.S. , het Verenigd Koninkrijk en Japan. De belangrijkste regels kwamen op het volgende neer: De verdragspartners kwamen overeen geen nieuwe slagschepen te bouwen voor 1936. Een uitzondering werd gemaakt voor Italië en Frankrijk die vervangende capaciteit, toegestaan onder het verdrag van Washington in 1927 en 1929, hadden uitgesteld. Kruisers zijn gedefinieerd als schepen groter dan 1.850 ton (1.880 metrisch) óf met geschut zwaarder dan 5,1 inch (130 mm); Kruisers werden onderscheiden in een categorie a) met geschut bóven 6,1 inch (155 mm) en b) onder 6.1 inch; Torpedobootjagers zijn schepen onder 1.850 ton (1.880 metrisch) en met geschut tot maximaal 5.1 inch (130 mm); De maximale tonnage aan zware kruisers bedroeg 180.000 ton (182.880 metrisch) voor de Verenigde Staten, 146.800 ton (149.149) voor het Verenigd Koninkrijk en 108.400 ton (110.134) voor Japan; De maximale tonnage aan lichte kruisers bedroeg 143.500 ton (145.796 metrisch) voor de Verenigde Staten, 192.200 ton (195.275) voor het Verenigd Koninkrijk en 100.450 ton (102.057) voor Japan; De maximale tonnage aan torpedobootjagers bedroeg 150.000 ton (152.400 metrisch) voor de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk en 105.500 ton (107.188) voor Japan; De maximale tonnage aan onderzeeboten bedroeg 52.700 ton (53.543 metrisch) voor elk der drie landen; De Verenigde Staten mochten maximaal 18, het Verenigd Koninkrijk 15 en Japan 12 zware kruisers bezitten; Niet meer dan 16% van het toegestane tonnage aan torpedobootjagers mag schepen betreffen groter dan 1.500 ton (1.524 metrisch); Niet meer dan een kwart van alle kruisers mag voorzien worden van een dek waarop vliegtuigen kunnen landen; In 1934 liepen verdere besprekingen in Londen over een herziening van het verdrag vast op de eis van Japan een gelijk maximumtonnage te krijgen aan het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, terwijl die landen aan de 5:5:3-verhouding bleven vasthouden. Uiteindelijk werden in december de verdragen van Washington en Londen door Japan eenzijdig opgezegd.
- Traktat londyński (londyński traktat morski) – porozumienie międzynarodowe regulujące zbrojenia morskie i limitujące budowę okrętów, zawarte 22 kwietnia 1930 pomiędzy Wielką Brytanią, USA, Japonią, Francją i Włochami. Oficjalnie nosił tytuł: Traktat międzynarodowy w sprawie ograniczenia i redukcji uzbrojenia morskiego (ang. International Treaty for the Limitation and Reduction of Naval Armament). Traktat londyński stanowił rozszerzenie traktatu waszyngtońskiego z 1922, zawartego między tymi samymi państwami i był ponowną próbą zawarcia traktatu rozbrojeniowego po nieudanej genewskiej konferencji morskiej z 1927. Konferencja londyńska rozpoczęła się 21 stycznia 1930.
- Лондонский морской договор 1930 года — международный договор по ограничению военно-морских вооружений, подписанный 22 апреля 1930 года в Лондоне 3 морскими державами: Соединёнными Штатами Америки, Британской и Японской империями. В обсуждении формулировок договора также принимали участие Франция и Италия, однако из-за отдельных разногласий от подписания договора они, в конце концов, отказались.
- 伦敦海军条约是1930年4月22日，由华盛顿海军条约的缔约国——英国、美国、日本、意大利、法国召开伦敦海军军备会议签订的《限制和削减海军军备条约》（即伦敦海军条约）。条约的有效期到1936年12月31日为止。 伦敦海军条约对缔约三国的主力舰数量进一步裁减，继续冻结各缔约国主力舰的建造至1936年，并且约定了舰龄超过20年的主力舰可进行改装与性能提升的条文。条约规定了巡洋舰的分级与数量的限制，标准排水量超过1850吨、不大于1万吨的巡洋舰分类又分为两级：主炮口径超过6.1英寸的巡洋舰(a型)和主炮口径不超过6.1英寸的巡洋舰(b型)。 (a型)巡洋舰总吨位美国不得超过18万吨；英国不得超过14.6万吨；日本不得超过10.8万吨。 (b型)巡洋舰总吨位美国不得超过14.3万吨；英国不得超过19.2万吨；日本不得超过10万吨。 条约对驱逐舰、潜艇的吨位总和、排水量与主炮口径也做出了限制。不過，與會的法國及意大利卻拒絕在裁軍問題上妥協，最後退出會議 条约也写明潜艇需要遵守和水面船一样的国际规则。商船如果没有拒绝停航或者反击，只有在把水手和乘客引入安全处才能击沉。
|
| rdfs:comment
|
- The London Naval Treaty was an agreement between the United Kingdom, the Empire of Japan, France, Italy and the United States, signed on April 22, 1930, which regulated submarine warfare and limited naval shipbuilding.
- Londýnskou smlouvu 22. dubna 1930 uzavřely po Washingtonské smlouvě námořní velmoci - Spojené království, USA, Japonsko . Odmítli ji podepsat Francie a Itálie. Na konferenci stanovili celkové tonáže nižších tříd národních loďstev jednotlivých států.
- Lontoon laivastosopimus solmittiin 22. huhtikuuta 1930 Italian, Japanin, Ranskan, Britannian ja Yhdysvaltain välillä. Sopimuksella säädeltiin sukellusvenesodankäyntiä ja rajoitettiin laivastovarustelua. Sopimus laajensi Washingtonin laivastosopimuksen ehtoja. Sen solmiminen oli jatkoa vuonna 1927 keskeytyneelle Geneven laivastokonferenssille, jossa ei ollut päästy sopuun Britannian ja Yhdysvaltain välisten erimielisyyksien vuoksi.
- Le Traité naval de Londres est un traité signé le 22 avril 1930 entre le Royaume-Uni, l'Empire du Japon, la France, l'Italie et les États-Unis limitant les navires de guerre de chaque Marine. Il fait suite au Traité Naval de Washington de 1922.
- Il Trattato navale di Londra fu un accordo tra Regno Unito, Giappone, Francia, Italia e Stati Uniti d'America, firmato il 22 aprile 1930, che regolava la guerra sottomarina e limitava la costruzione di armamenti navali Fu un'estensione delle condizioni che erano state firmate nel Trattato navale di Washington e venne chiamato ufficialmente Treaty for the Limitation and Reduction of Naval Armament ("Trattato per la limitazione e riduzione degli armamenti navali").
- Het Verdrag van Londen was een vlootverdrag, dat op 22 april 1930 werd gesloten tussen de Verenigde Staten, Engeland, Frankrijk, Italië en Japan. Het voorzag in een regeling betreffende de sterkteverhouding tussen de oorlogsvloten van de betrokken naties, de toegelaten maximale tonnage van de schepen, alsmede het gebruik van onderzeeboten en vliegdekschepen. Het verdrag was een amendering en gedeeltelijke wijziging van het Verdrag van Washington.
- Traktat londyński (londyński traktat morski) – porozumienie międzynarodowe regulujące zbrojenia morskie i limitujące budowę okrętów, zawarte 22 kwietnia 1930 pomiędzy Wielką Brytanią, USA, Japonią, Francją i Włochami. Oficjalnie nosił tytuł: Traktat międzynarodowy w sprawie ograniczenia i redukcji uzbrojenia morskiego (ang. International Treaty for the Limitation and Reduction of Naval Armament).
- Лондонский морской договор 1930 года — международный договор по ограничению военно-морских вооружений, подписанный 22 апреля 1930 года в Лондоне 3 морскими державами: Соединёнными Штатами Америки, Британской и Японской империями.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
