Lowen Coxhill, generally known as Lol Coxhill, is a free improvising saxophonist. He usually plays the soprano or sopranino saxophones. Coxhill has collaborated with many other musicians during his career, including Kevin Ayers, Steve Miller, Mike Oldfield, Morgan Fisher, Chris McGregor's Brotherhood of Breath, The Dedication Orchestra, Django Bates, punk rock group The Damned, Hugh Metcalfe, Derek Bailey and street theatre performance art group Welfare State.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Lowen Coxhill, generally known as Lol Coxhill, is a free improvising saxophonist. He usually plays the soprano or sopranino saxophones. Coxhill has collaborated with many other musicians during his career, including Kevin Ayers, Steve Miller, Mike Oldfield, Morgan Fisher, Chris McGregor's Brotherhood of Breath, The Dedication Orchestra, Django Bates, punk rock group The Damned, Hugh Metcalfe, Derek Bailey and street theatre performance art group Welfare State. For many years Lol was compere and occasional performer at the Bracknell Jazz Festival, renowned as a raconteur as well as a musician, indeed it was following a performance at Bracknell that he recorded the legendary monologue Murder in the Air.
  • Lowen Coxhill ist ein britischer Jazzsaxophonist und Schauspieler. Coxhill lernte das Saxophonspiel in Privatunterricht und absolvierte eine Buchbinderausbildung. Er spielte zunächst in Amateurbands Rhythm and Blues, um 1954 ins Profilager zu wechseln. Er arbeitete dann mit Tubby Hayes, Joe Harriet und Mose Allison, arbeitete aber weiter im Bluesbereich mit Otis Spann, Steve Miller, Champion Jack Dupree, Lowell Fulson, Rufus Thomas und Alexis Korner. Daneben pflegte er Soloauftritte und arbeitete seit Mitte der 1970er zunehmend mit Musikern wie Harry Miller, Steve Lacy, Evan Parker, Anthony Braxton, John Stevens und dem Spontaneous Music Ensemble, Stan Tracey, Franz Koglmann oder Achim Knispel. Anfang der 1980er war er im Trio The Melody Four mit Steve Beresford und Tony Coe tätig, später dann mit dem Trio The Recedents und der Großformation Before My Time sowie Louis Moholos Dedication Orchestra. Daneben entstanden Duos mit Pat Thomas, Misha Mengelberg oder Veryan Veston. Außerdem machte er Straßentheater und wirkte in der Performanceszene sowie in Filmen wie Frog Dance, Sally Potters Orlando oder Caravaggio. Außerdem spielte Coxhill mit der Punkgruppe The Damned und wirkte in Projekten von Penny Rimbaud, Morgan Fisher und Hugh Hopper sowie als Gastmusiker bei Technobands wie Ultramarine oder 46000 Fibres mit.
  • Lowen "Lol" Coxhill on brittiläinen saksofonisti. Hän syntyi Portsmouthissa, Hampshiressa, ja on erikoistunut sopraano- ja sopranino-äänialoihin. Coxhill palveli 1950-luvun alussa Royal Air Forcessa. Hän on ollut vapaan improvisaation merkkinimiä 1960-luvulta ja esiintynyt muun muassa Derek Baileyn Companyssa. Hän ei ole pitäytynyt täysin jazzissa, vaan tehnyt yhteistyötä myös punkyhtye The Damnedin kanssa. Coxhill on luonut vähemmän huomattavan uran näyttelijänä. Hän on esiintynyt lavalla ja televisiossa sekä elokuvissa, joista tunnetuimpia on Derek Jarmanin Caravaggio.
  • Lowen Coxhill, connu sous le nom de Lol Coxhill, né le 19 septembre 1932 à Portsmouth, est un saxophoniste britannique spécialiste de l'improvisation libre. Il joue habituellemenent des saxophones soprano ou sopranino.
  • Lowen (Lol) Coxhill is een Brits saxofonist. Coxhill speelt een bijrol in de Canterbury-scene, ouder dan de meeste musici van die stroming speelt hij wel met veel van hen samen in verschillende constellaties. Coxhill heeft een heel eigen stijl op de sax, vloeiend en lyrisch, maar wees niet verbaasd van een gillende uitspatting. Hij is qua stijlen een duizendpoot, hij speelt van standaard jazznummers tot de meeste gewaagde elektro-akoestische improvisaties. Lol Coxhil studeerde saxofoon en muziektheorie bij Aubrey Frank. Al als tiener organiseerde hij clubavonden met live muziek en met de destijds moderne jazzmusici zoals Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Miles Davis en Stan Kenton. In de vijftiger jaren trad hij op met verschillende bands: Denzil Bailey's Afro-Cubists (Dizzy Gillespie - arrangementen) Graham Fleming Combo (werk van Gerry Mulligan en Chet Baker) Sonny G and the G Men (R&B) Oxford University Jazz Band Hij speelde daarnaast ook solo, of in samenspel met tijdsgenoten als Joe Harriott en Tubby Hayes Vanaf 1962 trad Coxhill ook als bandleider op. In de zestiger jaren startte Coxhill met het optreden als begeleider van bezoekende Amerikaanse musici zoals Rufus Thomas Martha & the Vandellas Screamin' Jay Hawkins Mose Allison Otis Spann Champion Jack Dupree Lowell Fulson Alexis Korner Tussen 1968 en 1972 was Coxhill actief betrokken in de Canterbury scene. Hij was eerst lid van Delivery, later van Kevin Ayers and the Whole World. Ook was hij in duo’s actief, met Steve Miller en met David Bedford. Vanaf 1973 was Lol Coxhill een steeds bekendere verschijning in de muziekwereld. Hij trad op als jazzmusicus, hij was een grootheid in de geïmproviseerde muziek. Hij was als musicus betrokken bij musici van uiteenlopende stijlen, bij voorbeeld: Company (imporvisatie), Brotherhood of Breath (jazz), Henry Cow (rock) The Damned (punk) Welfare State Moiré Music van Trevor Watts Spontaneous Music Ensemble AMM (band) (avant garde) The Recedents (met Roger Turner op gitaar en Mike Cooper op drums, een langlopend project waarin elektro-akoestische improvisatie centraal stond) The Melody Four Pat Thomas (duo, ook elektro-akoestische improvisatie) Adam Bohman (duo, ook elektro-akoestische improvisatie) Dedication Orchestra Verder heeft Coxhill meegespeeld als gast muzikant op de albums van vele musici, waaronder: the Balanescu String Quartet Caravan Shirley Collins Mike Oldfield Lol Coxhill heeft ook bij tijd en wijle voor film en televisie gewerkt, zoals: London story van Sally Potter The madness museum van Ken Campbell and Nigel Evans Caravaggio van Derek Jarman In 1983 is er over Coxhill een documentaire gemaakt, Frog Dance. Voor het Franse label Nato heeft Coxhill als bandleider / sessie leider meerdere albums gemaakt. Coxhill is een musicus met een tomeloze energie, die door blijft spelen en daar ook zelf weer steeds nieuwe energie put. De lijst met albums waar hij aan meegewerkt heeft is enorm en blijft groeien.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • Lowen Coxhill, generally known as Lol Coxhill, is a free improvising saxophonist. He usually plays the soprano or sopranino saxophones. Coxhill has collaborated with many other musicians during his career, including Kevin Ayers, Steve Miller, Mike Oldfield, Morgan Fisher, Chris McGregor's Brotherhood of Breath, The Dedication Orchestra, Django Bates, punk rock group The Damned, Hugh Metcalfe, Derek Bailey and street theatre performance art group Welfare State.
  • Lowen Coxhill ist ein britischer Jazzsaxophonist und Schauspieler. Coxhill lernte das Saxophonspiel in Privatunterricht und absolvierte eine Buchbinderausbildung. Er spielte zunächst in Amateurbands Rhythm and Blues, um 1954 ins Profilager zu wechseln. Er arbeitete dann mit Tubby Hayes, Joe Harriet und Mose Allison, arbeitete aber weiter im Bluesbereich mit Otis Spann, Steve Miller, Champion Jack Dupree, Lowell Fulson, Rufus Thomas und Alexis Korner.
  • Lowen "Lol" Coxhill on brittiläinen saksofonisti. Hän syntyi Portsmouthissa, Hampshiressa, ja on erikoistunut sopraano- ja sopranino-äänialoihin. Coxhill palveli 1950-luvun alussa Royal Air Forcessa. Hän on ollut vapaan improvisaation merkkinimiä 1960-luvulta ja esiintynyt muun muassa Derek Baileyn Companyssa. Hän ei ole pitäytynyt täysin jazzissa, vaan tehnyt yhteistyötä myös punkyhtye The Damnedin kanssa. Coxhill on luonut vähemmän huomattavan uran näyttelijänä.
  • Lowen Coxhill, connu sous le nom de Lol Coxhill, né le 19 septembre 1932 à Portsmouth, est un saxophoniste britannique spécialiste de l'improvisation libre. Il joue habituellemenent des saxophones soprano ou sopranino.
  • Lowen (Lol) Coxhill is een Brits saxofonist. Coxhill speelt een bijrol in de Canterbury-scene, ouder dan de meeste musici van die stroming speelt hij wel met veel van hen samen in verschillende constellaties. Coxhill heeft een heel eigen stijl op de sax, vloeiend en lyrisch, maar wees niet verbaasd van een gillende uitspatting. Hij is qua stijlen een duizendpoot, hij speelt van standaard jazznummers tot de meeste gewaagde elektro-akoestische improvisaties.
rdfs:label
  • Lol Coxhill
  • Lol Coxhill
  • Lol Coxhill
  • Lol Coxhill
  • Lol Coxhill
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedBand of
is dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedMusicalArtist of
is dbpedia-owl:associatedBand of
is dbpedia-owl:associatedMusicalArtist of
is dbpprop:associatedActs of
is dbpprop:disambiguates of
is owl:sameAs of