| dbpedia-owl:abstract
|
- Sprachwissenschaft, auch Linguistik, ist eine interdisziplinäre Wissenschaft, die in verschiedenen Herangehensweisen die menschliche Sprache untersucht. Inhalt sprachwissenschaftlicher Forschung ist generell die Sprache als System, ihre Bestandteile und Einheiten sowie deren Bedeutungen. Des Weiteren beschäftigt sich die Sprachwissenschaft mit Entstehung, Herkunft und geschichtlicher Entwicklung von Sprache, mit ihrer vielseitigen Anwendung in der schriftlichen und mündlichen Kommunikation, mit dem Wahrnehmen, Erlernen und Artikulieren von Sprache sowie mit den damit einhergehenden Störungen. Üblicherweise werden in der Sprachwissenschaft drei große Teilgebiete unterschieden, wobei in der Klassifikation unterschiedliche Auffassungen bestehen. Über die Allgemeine Sprachwissenschaft und die Angewandte Sprachwissenschaft als zwei dieser Bereiche besteht allgemeine Übereinkunft. Meist aber sind es universitäre Kriterien, die darüber entscheiden, ob als drittes Teilgebiet entweder eine Vergleichende Sprachwissenschaft oder eine Historische Sprachwissenschaft angenommen wird. Es existieren zahlreiche größere und kleinere Teilgebiete, die insgesamt sowohl inhaltlich als auch methodisch uneinheitlich sind und mit einer Vielzahl anderer Wissenschaften in Kontakt stehen.
- La lingüística es el estudio científico tanto de la estructura de las lenguas naturales como del conocimiento que los hablantes poseen de ellas. La palabra «lingüista» se encuentra por primera vez en la página 1 del tomo I de la obra Choix des poésies des troubadours escrita en 1816 por Raynouard. La palabra «lingüística» aparece por primera vez en 1883. No obstante, no fue hasta el Cours de linguistique générale, atribuido a Ferdinand de Saussure, cuando se le brindó a esta ciencia su registro civil de nacimiento.
- Kielitiede eli lingvistiikka on kieltä tutkiva tiede. Varsinaisessa kielitieteessä kieltä tutkitaan itsenäisenä järjestelmänä ilman kytköksiä kielen ulkopuoliseen todellisuuteen. Kielitieteessä tutkimuksen kohteena voi olla ihmiskielen yleiset ominaisuudet. Tämä ala on yleistä kielitiedettä. yksi kieli tai murre. yhden henkilön kieli eli idiolekti, tai ryhmän kieli. Yleisemmin kielitieteessä tutkitaan muun muassa kielten universaaleja yhtäläisyyksiä, kielen ja ajattelun yhteyksiä, kielissä tapahtuvia muutoksia ja niiden syitä. Kielten universaalit kuuluvat kielitieteen haaraan, jota kutsutaan yleiseksi kielitieteeksi. Kielitieteellinen tutkimus voi olla synkronista, jolloin tutkitaan jollakin hetkellä vallitsevaa kielen tilaa. Yleensä tutkitaan käsitteellisen nykyhetken kieltä. diakronista, jolloin tutkitaan kieltä ajan kuluessa muuttuvana ilmiönä. Diakronisessa tutkimuksessa ilmiöiden muutoksia kuvataan vanhojen tekstien ja sukukielten antaman aineiston avulla. Kielitieteen juuret ovat filosofiassa. Antiikin filosofit pohtivat esineiden ja asioiden oikeita nimiä. Näistä pohdinnoista syntyivät sanaluokat, ja samalla syntyi uusi tieteenala, kielitiede, eli kielitieteen käsitykset kielen olemuksesta ovat filosofien luomia. Antiikin filosofi-kielitieteilijät loivat nykyiset sanaluokkakäsitteet, jotka osoittavat, mitkä luokat olivat tärkeitä kreikassa ja latinassa. Nämä sanaluokat eivät kuitenkaan ole yleismaailmallisia, esimerkiksi suomessa olisi tarpeen deverbaalinominien oma luokka (sana voi saada sekä verbin määritteet että substantiivin sijapäätteet), ja turkkilaiskielissä adverbi (verbin attribuutti) ja adjektiivi (substantiivin attribuutti) eivät useinkaan eroa muodollisesti toisistaan. Kielitieteen tutkimuskohteena on muun muassa kielioppi, eli säännöt, jotka tekevät kielen mahdolliseksi ja ymmärrettäväksi. Kyse on siis eri asiasta kuin kielenhuoltajien käsitys yhteisöllisesti hyväksyttävästä kielestä. Kielioppi koostuu sanojen morfologiasta eli muoto-opista, syntaksista eli lauseopista ja ortografiasta. Puheääniä yleensä kielestä riippumatta tutkii fonetiikka, kun taas fonologia on keskittynyt yhden tietyn kielen foneemeihin eli äänteisiin ja niiden funktioihin.
- La linguistica è la disciplina scientifica che studia il linguaggio umano. Da questa definizione, si possono fare due distinzioni: a Il linguaggio inteso come facoltà propria della specie umana di usare strumenti comunicativi simbolici. In altre parole, la linguistica studia la capacità espressiva umana logicamente preesistente alla sua realizzazione concreta (fonazione o parlato, scrittura, gesti, ecc.). Fino a circa due anni di vita, il neonato possiede il linguaggio, ma non (ancora) la lingua; b) la lingua (o le lingue) storica, in quanto prodotto di questa facoltà. Lingue sono ad esempio l'italiano o il castigliano, la lingua dei segni ecc. o altri sistemi comunicativi umani complessi, costituiti cioè di segmenti minimi portatori di significato articolati tra loro in un sistema gerarchico complesso (ad es. la frase).
- 言語学（げんごがく）は、人類が使用する言語の本質や構造を科学的に記述する学問である。 英語 linguistics（言語学）の語源は linguistique（フランス語）、さらに遡るとlingua（ラテン語、「舌、言葉」の意）であり、linguisticsという語は1850年代から使われ始めた。
- Taalkunde, taalwetenschap, linguïstiek is de wetenschappelijke studie van de natuurlijke talen. Het doel van de taalkunde is om talen te beschrijven zoals ze zijn; dat wil zeggen, zoals mensen ze in werkelijkheid gebruiken. Ingeval het onderzoek niet een specifieke taal betreft maar natuurlijke talen in het algemeen, spreken we van universele taalwetenschap.
- Lingvistikk eller språkvitenskap er det vitenskapelige studiet av naturlige språk og tale. Utøvere av lingvistikk kalles lingvister eller språkforskere. Begrepet lingvist blir av og til feilaktig brukt om en polyglott, altså en som snakker flere språk, men en lingvist trenger ikke nødvendigvis snakke flere språk. Det er to viktige skillelinjer innen lingvistikken: Teoretisk vs. anvendt: Teoretisk lingvistikk eller allmenn språkvitenskap handler om prinsipper for beskrivelse av forskjellige språk og universelle aspekter ved språk; anvendt lingvistikk, eller anvendt språkvitenskap søker anvendelse av slike teorier på praktiske problemer, slik som pedagogikk, taleteknologi eller taleterapi. Autonom vs. kulturell (disse termene er ikke veletablerte, men det finnes ikke gode alternativer): Autonom lingvistikk studerer språk og deres egenskaper i abstraksjon fra mange aspekter ved daglig språkbruk. Dette er omtrent det Saussure kalte langue, og Chomsky har kalt I[nternal nternal]-language (i-språk). Kulturell lingvistikk befatter seg med det Saussure kalte parole, og Chomsky har kalt E[xternal xternal]-language (e-språk), nemlig språk som et fenomen som eksisterer uavhengig av den enkelte språkbruker: Man studerer altså dets sosiale funksjon, eller hvordan språkbruk passer inn i en videre kontekst av menneskelig atferd. Språkforskere som simpelthen kaller seg lingvister eller teoretiske lingvister, uten videre kvalifikasjoner, driver vanligvis med autonom, teoretisk lingvistikk, og dette er vanligvis sett på som kjernen av feltet. Men språkforskning utføres i en rekke forskjellige retninger, som ikke bestandig er i harmoni med hverandre. Den amerikanske forfatteren og frilansjournalisten Russ Rymer har sagt det slik: Mal:Sitat
- Linguistics is the scientific study of human language. Linguistics can be broadly broken into three categories or subfields of study: language form, language meaning, and language in context. The first is the study of language structure, or grammar. This focuses on the system of rules followed by the speakers (or hearers) of a language. It encompasses morphology (the formation and composition of words), syntax (the formation and composition of phrases and sentences from these words), and phonology (sound systems). Phonetics is a related branch of linguistics concerned with the actual properties of speech sounds and nonspeech sounds, and how they are produced and perceived. The study of language meaning is concerned with how languages employ logical structures and real-world references to convey, process, and assign meaning, as well as to manage and resolve ambiguity. This subfield encompasses semantics (how meaning is inferred from words and concepts) and pragmatics (how meaning is inferred from context). Language in its broader context includes evolutionary linguistics, which considers the origins of language; historical linguistics, which explores language change; sociolinguistics, which looks at the relation between linguistic variation and social structures; psycholinguistics, which explores the representation and function of language in the mind; neurolinguistics, which looks at language processing in the brain; language acquisition, how children or adults acquire language; and discourse analysis, which involves the structure of texts and conversations. Although linguistics is the scientific study of language, a number of other intellectual disciplines are relevant to language and intersect with it. Semiotics, for example, is the general study of signs and symbols both within language and without. Literary theorists study the use of language in literature. Linguistics additionally draws on and informs work from such diverse fields as psychology, speech-language pathology, informatics, computer science, philosophy, biology, human anatomy, neuroscience, sociology, anthropology, and acoustics.
- Językoznawstwo (lingwistyka) – dział nauk humanistycznych badających istotę, budowę i rozwój języka. Specjalista w zakresie językoznawstwa to językoznawca lub lingwista. Wyróżnia się lingwistykę teoretyczną i stosowaną. Kierunki badań językoznawczych można połączyć w trzy następujące przeciwstawne pary: Językoznawstwo synchroniczne zajmuje się formą języka w danym momencie; językoznawstwo diachroniczne odkrywa historię języka (grupy języków) i zmiany jego struktury na przestrzeni czasu. Językoznawstwo teoretyczne próbuje budować modele służące opisywaniu poszczególnych języków oraz teorie dotyczące uniwersalnych aspektów języka; językoznawstwo stosowane usiłuje wdrażać te teorie w praktyce. Makrolingwistyka lub językoznawstwo kontekstualne bada dopasowanie języka do otaczającego świata, a więc funkcje społeczne języka, proces nauki i wzbogacania języka, procesy wytwarzania i odbioru języka. Mikrolingwistyka lub językoznawstwo niezależne rozważa język jako taki, a więc jako byt niezależny od otaczającego świata. Kierunek badań określany czasami jako lingwistyka ogólna lub lingwistyka, bez dodatkowych określeń, należy rozumieć jako językoznawstwo synchroniczne, teoretyczne i niezależne jednocześnie. Dziedzina ta jest uważana za jądro językoznawstwa. W skład lingwistyki teoretycznej (ogólnej) wchodzą takie dziedziny jak: Gramatyka – nauka o zasadach budowy i odmiany wyrazów oraz o regułach składni danego języka. Wyróżnia się gramatykę opisową (synchroniczną) omawiającą aktualny stan języka oraz gramatykę historyczno-porównawczą (diachroniczną) przedstawiającą procesy jego zmian w czasie. Gramatyka jest to dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię, jest to nauka o strukturze języka. Semantyka – dziedzina językoznawstwa zajmująca się analizą treści wyrażeń językowych; jest to nauka o znaczeniu wyrazów, badająca w jakim zakresie i charakterze budowa formalna wyrazu określa jego znaczenie. Składnia – nauka o budowie wypowiedzeń, określa sposób służący do łączenia wyrazów w zdania w całość gramatyczno-komunikatywną. Fonetyka – dział językoznawstwa badający stronę dźwiękową języka (głoski) i skupiający się na opisie ich właściwości fizycznych. Fonologia – dział językoznawstwa badający strukturę systemu dźwiękowego, m. in. funkcje głosek, ich alternacje, czy ograniczenia związane z występowaniem w różnych kontekstach Lingwistyka porównawcza – porównuje systemy językowe oraz bada ich historię w celu znalezienia uniwersalnych wartości języka. Lingwistyka historyczna – opisuje i objaśnia rozwój języków oraz ich pochodzenie Lingwistyka stosowana – umieszcza teorię lingwistyki w takich dziedzinach jak nauka języków obcych, tłumaczenie oraz patologia mowy. Badania dotyczące lingwistyki prowadzone są przez wielu specjalistów z różnych dziedzin, którzy nie zawsze są ze sobą zgodni. Jak to określił Russ Rymer: "Lingwistyka jest prawdopodobnie istotą, wokół której w akademickim królestwie trwają największe spory. Jest przesiąknięta krwią poetów, teologów, filozofów, filologów, psychologów, biologów, antropologów i neurologów, razem z ich krwią czerpana jest również krew gramatyków".
- Linguística é o estudo científico da Linguagem. Um linguista é alguém que se dedica a esse estudo. A pesquisa linguística é feita por muitos especialistas que, geralmente, não concordam harmoniosamente sobre o seu conteúdo. O jornalista norte-americano Russ Rymer disse, ironicamente: Predefinição:Quote1 Alternativamente, alguns chamam informalmente de linguista a uma pessoa versada ou conhecedora de muitas línguas, embora um termo mais adequado para este fim seja poliglota.
- Лингви́стика (языкозна́ние, языкове́дение; от лат. lingua — язык) — наука, изучающая языки. Это наука о естественном человеческом языке вообще и обо всех языках мира как индивидуальных его представителях. В широком смысле является частью семиотики как науки о знаках. Лингвистикой профессионально занимаются учёные-лингвисты.
- Språkvetenskap eller lingvistik är vetenskapen om mänskligt språk. Termerna språkvetenskap och lingvistik kan ses som synonyma, men i svenskan används ordet lingvistik ofta med särskild syftning på allmän lingvistik (allmän språkvetenskap). Lingvistiken kan då ses som ett delområde inom språkvetenskapen. Man kan göra en åtskillnad mellan teoretisk och tillämpad språkvetenskap. Teoretisk språkvetenskap sysselsätter sig med ramverk för att beskriva enskilda språk och teorier om allmängiltiga aspekter av språk, medan tillämpad språkvetenskap tillämpar dessa teorier på praktiska problem såsom språkundervisning, talsyntes eller talterapi.
- 與学习語言不同，语言学是研究所有人类语文發展有關的一門學術科目（通常只有根据语言，非文字）。传统上，语言学是文化人类学的分支学科，但是现在语言学越来越独立了。语言学研究句法和词语等语言的描述，也研究语言的发展史。 语言学是一门关于人类语言的科学研究。语言学包含了几种分支领域。在语言结构（语法）研究与意义（语义与语用）研究之间存在一个重要的主题划分。语法中包含了词法（单词的形成与组成），句法（决定单词如何组成短语或句子的规则）以及语音（声音系统与抽象声音单元的研究）。语音学是语言学的一个相关分支，它涉及到语音（电话）与非语音声音的实际属性，以及它们是如何发出与被接收到的。 语言学其他的附属科目包括一下：语言学的演化-推断语言的起源；语言学历史-语言变化的研究；社会语言学-探究语言学变化与社会结构之间的关联；心理语言学-探究语言在思想中的表述与运作；神经语言学- 探究语言在大脑中的表述；语言的掌握-研究儿童是如何掌握他们的第一语言，以及儿童与成人是怎样掌握和学习他们的第二与随后的语言的；话语分析- 这涉及到文本与会话结构和语用，语用是指意义的怎样在综合语言能力，非语言知识与讲话上下文被传达的。 语言学被狭隘的定义为研究语言的科学方法，但是我们可以从各种方面对语言进行探究，并与其他几种智能学科有关联，这些学科也影响了对语言学的研究。例如，符号学就是一个相关的领域，它涉及对一般标记与符号在语言中和语言外两者的研究。文艺理论家们研究语言在文学艺术中的研究。另外，语言学还从不同的领域中得到借鉴，像是心理学，言语-语言病理学，信息学，计算机科学，生物学，人体解剖学，神经学，社会学，人类学以及声学。 在语言学的领域内，语言学家是用来形容那些在研究此门学科的人，或是那些使用语言学方法去学习一组语言或是特定语言的人。在此领域外，语言学家通常是指那些能讲许多门流利语言的人们。
- La linguistique désigne l'étude du langage humain. Elle se distingue en cela de la grammaire, laquelle est la description du fonctionnement d'une langue donnée. La linguistique envisage d'aller par-delà la grammaire; elle est apparue au Modèle:XVIIe siècle et est due à un rejet de l'idée de l'époque selon laquelle la grammaire latine était la science du langage par excellence. Le linguiste étudie les mécanismes du langage d'une façon très générale. Au sens large, la linguistique englobe toutes les sciences du langage. Dans un sens plus restreint, la linguistique s'oppose à la grammaire dite traditionnelle, en ce sens que celle-ci est normative (ou prescriptive) tandis que celle-là est descriptive. Alors que la grammaire juge les énoncés en termes d'adéquation à une norme donnée, la linguistique se contente de décrire. Le travail descriptif peut se faire selon trois axes principaux : études en synchronie et diachronie : l'étude synchronique d'une langue s'intéresse seulement à cette langue à un moment donné de son histoire, à un seul de ses états. Par opposition, étudier une langue — ou une famille de langues — en diachronie revient à s'intéresser à son histoire et aux changements structurels qu'elle a subis dans le temps; études théoriques et appliquées : la linguistique théorique étudie la création de structures permettant la description individuelle de langues ainsi que les théories tentant de cerner leurs constantes universelles; études contextuelles et indépendantes : bien que les termes désignant cette dichotomie ne soient pas clairement fixés, on peut la décrire comme suit : l'étude contextuelle s'intéresse aux interactions entre le langage et le monde, tandis que l'étude indépendante considère le langage pour lui-même, indépendamment de ses conditions extérieures.
|
| rdfs:comment
|
- 言語学（げんごがく）は、人類が使用する言語の本質や構造を科学的に記述する学問である。 英語 linguistics（言語学）の語源は linguistique（フランス語）、さらに遡るとlingua（ラテン語、「舌、言葉」の意）であり、linguisticsという語は1850年代から使われ始めた。
- Taalkunde, taalwetenschap, linguïstiek is de wetenschappelijke studie van de natuurlijke talen. Het doel van de taalkunde is om talen te beschrijven zoals ze zijn; dat wil zeggen, zoals mensen ze in werkelijkheid gebruiken. Ingeval het onderzoek niet een specifieke taal betreft maar natuurlijke talen in het algemeen, spreken we van universele taalwetenschap.
- Linguística é o estudo científico da Linguagem. Um linguista é alguém que se dedica a esse estudo. A pesquisa linguística é feita por muitos especialistas que, geralmente, não concordam harmoniosamente sobre o seu conteúdo. O jornalista norte-americano Russ Rymer disse, ironicamente: Predefinição:Quote1 Alternativamente, alguns chamam informalmente de linguista a uma pessoa versada ou conhecedora de muitas línguas, embora um termo mais adequado para este fim seja poliglota.
- Лингви́стика (языкозна́ние, языкове́дение; от лат. lingua — язык) — наука, изучающая языки. Это наука о естественном человеческом языке вообще и обо всех языках мира как индивидуальных его представителях. В широком смысле является частью семиотики как науки о знаках. Лингвистикой профессионально занимаются учёные-лингвисты.
- 與学习語言不同，语言学是研究所有人类语文發展有關的一門學術科目（通常只有根据语言，非文字）。传统上，语言学是文化人类学的分支学科，但是现在语言学越来越独立了。语言学研究句法和词语等语言的描述，也研究语言的发展史。 语言学是一门关于人类语言的科学研究。语言学包含了几种分支领域。在语言结构（语法）研究与意义（语义与语用）研究之间存在一个重要的主题划分。语法中包含了词法（单词的形成与组成），句法（决定单词如何组成短语或句子的规则）以及语音（声音系统与抽象声音单元的研究）。语音学是语言学的一个相关分支，它涉及到语音（电话）与非语音声音的实际属性，以及它们是如何发出与被接收到的。 语言学其他的附属科目包括一下：语言学的演化-推断语言的起源；语言学历史-语言变化的研究；社会语言学-探究语言学变化与社会结构之间的关联；心理语言学-探究语言在思想中的表述与运作；神经语言学- 探究语言在大脑中的表述；语言的掌握-研究儿童是如何掌握他们的第一语言，以及儿童与成人是怎样掌握和学习他们的第二与随后的语言的；话语分析- 这涉及到文本与会话结构和语用，语用是指意义的怎样在综合语言能力，非语言知识与讲话上下文被传达的。 语言学被狭隘的定义为研究语言的科学方法，但是我们可以从各种方面对语言进行探究，并与其他几种智能学科有关联，这些学科也影响了对语言学的研究。例如，符号学就是一个相关的领域，它涉及对一般标记与符号在语言中和语言外两者的研究。文艺理论家们研究语言在文学艺术中的研究。另外，语言学还从不同的领域中得到借鉴，像是心理学，言语-语言病理学，信息学，计算机科学，生物学，人体解剖学，神经学，社会学，人类学以及声学。 在语言学的领域内，语言学家是用来形容那些在研究此门学科的人，或是那些使用语言学方法去学习一组语言或是特定语言的人。在此领域外，语言学家通常是指那些能讲许多门流利语言的人们。
- Sprachwissenschaft, auch Linguistik, ist eine interdisziplinäre Wissenschaft, die in verschiedenen Herangehensweisen die menschliche Sprache untersucht. Inhalt sprachwissenschaftlicher Forschung ist generell die Sprache als System, ihre Bestandteile und Einheiten sowie deren Bedeutungen.
- La lingüística es el estudio científico tanto de la estructura de las lenguas naturales como del conocimiento que los hablantes poseen de ellas. La palabra «lingüista» se encuentra por primera vez en la página 1 del tomo I de la obra Choix des poésies des troubadours escrita en 1816 por Raynouard. La palabra «lingüística» aparece por primera vez en 1883.
- Kielitiede eli lingvistiikka on kieltä tutkiva tiede. Varsinaisessa kielitieteessä kieltä tutkitaan itsenäisenä järjestelmänä ilman kytköksiä kielen ulkopuoliseen todellisuuteen. Kielitieteessä tutkimuksen kohteena voi olla ihmiskielen yleiset ominaisuudet. Tämä ala on yleistä kielitiedettä. yksi kieli tai murre. yhden henkilön kieli eli idiolekti, tai ryhmän kieli.
- La linguistica è la disciplina scientifica che studia il linguaggio umano. Da questa definizione, si possono fare due distinzioni: a Il linguaggio inteso come facoltà propria della specie umana di usare strumenti comunicativi simbolici. In altre parole, la linguistica studia la capacità espressiva umana logicamente preesistente alla sua realizzazione concreta (fonazione o parlato, scrittura, gesti, ecc.).
- Lingvistikk eller språkvitenskap er det vitenskapelige studiet av naturlige språk og tale. Utøvere av lingvistikk kalles lingvister eller språkforskere. Begrepet lingvist blir av og til feilaktig brukt om en polyglott, altså en som snakker flere språk, men en lingvist trenger ikke nødvendigvis snakke flere språk. Det er to viktige skillelinjer innen lingvistikken: Teoretisk vs.
- Językoznawstwo (lingwistyka) – dział nauk humanistycznych badających istotę, budowę i rozwój języka. Specjalista w zakresie językoznawstwa to językoznawca lub lingwista. Wyróżnia się lingwistykę teoretyczną i stosowaną. Kierunki badań językoznawczych można połączyć w trzy następujące przeciwstawne pary: Językoznawstwo synchroniczne zajmuje się formą języka w danym momencie; językoznawstwo diachroniczne odkrywa historię języka (grupy języków) i zmiany jego struktury na przestrzeni czasu.
- Språkvetenskap eller lingvistik är vetenskapen om mänskligt språk. Termerna språkvetenskap och lingvistik kan ses som synonyma, men i svenskan används ordet lingvistik ofta med särskild syftning på allmän lingvistik (allmän språkvetenskap). Lingvistiken kan då ses som ett delområde inom språkvetenskapen. Man kan göra en åtskillnad mellan teoretisk och tillämpad språkvetenskap.
- Linguistics is the scientific study of human language. Linguistics can be broadly broken into three categories or subfields of study: language form, language meaning, and language in context. The first is the study of language structure, or grammar. This focuses on the system of rules followed by the speakers (or hearers) of a language.
- La linguistique désigne l'étude du langage humain. Elle se distingue en cela de la grammaire, laquelle est la description du fonctionnement d'une langue donnée. La linguistique envisage d'aller par-delà la grammaire; elle est apparue au Modèle:XVIIe siècle et est due à un rejet de l'idée de l'époque selon laquelle la grammaire latine était la science du langage par excellence. Le linguiste étudie les mécanismes du langage d'une façon très générale.
|
