Linguistics is the scientific study of language, specifically language form, language meaning, and language in context. The earliest activities in the description of language have been attributed to the 4th century BCE Indian grammarian Pāṇini, who was an early student of linguistics and wrote a formal description of the Sanskrit language in his Aṣṭādhyāyī. Areas of study related to linguistics include semiotics (the study of signs and symbols both within language and without), literary criticism, translation, and speech-language pathology.

Property Value
dbo:abstract
  • اللغويات أو اللسانيات أو علم اللغة () هي علم يهتم بدراسة اللغات الإنسانية ودراسة خصائصها وتراكيبها ودرجات التشابه والتباين فيما بينها. أما اللغوي فهو الشخص الذي يقوم بهذه الدراسة. ظهرت اللسانيات الحديثة في القرن 19م، لكنها كعلم قديمة قدم الإنسان. جاءت بفكرة رئيسة مع العالم دو سوسير فمع علمنة الثورة الصناعية أراد علمنة اللغة أيضا في كتابه /محاضرات في اللسانيات العامة/ فاللغة عنده تحمل هويات من القيم الدين، المحيط، الثقافة، الفكر الفلسفي. (ar)
  • Sprachwissenschaft, auch Linguistik (lateinisch lingua ‚Sprache‘, ‚Zunge‘), ist eine Wissenschaft, die in verschiedenen Herangehensweisen die menschliche Sprache untersucht. Inhalt sprachwissenschaftlicher Forschung ist die Sprache als System und im Gebrauch, ihre einzelnen Bestandteile und Einheiten sowie deren Bedeutungen. Des Weiteren beschäftigt sich die Sprachwissenschaft mit Entstehung, Herkunft und geschichtlicher Entwicklung von Sprache, mit ihrer vielseitigen Anwendung in der schriftlichen und mündlichen Kommunikation, mit dem Wahrnehmen, Erlernen und Artikulieren von Sprache sowie mit den möglicherweise damit einhergehenden Störungen. Üblicherweise werden in der Sprachwissenschaft drei große Teilgebiete unterschieden, wobei in der Klassifikation unterschiedliche Auffassungen bestehen. Über die Allgemeine Sprachwissenschaft und die Angewandte Sprachwissenschaft als zwei dieser Bereiche besteht allgemeine Übereinkunft. Meist aber sind es universitäre Kriterien, die darüber entscheiden, ob als drittes Teilgebiet entweder eine Vergleichende Sprachwissenschaft oder eine Historische Sprachwissenschaft angenommen wird. Es existieren zahlreiche größere und kleinere Teilgebiete, die insgesamt sowohl inhaltlich als auch methodisch uneinheitlich sind und mit einer Vielzahl anderer Wissenschaften in Kontakt stehen. (de)
  • La lingüística (del francés linguistique; este de linguiste, «lingüista» y aquel del latín "lingua", «lengua») es el estudio científico tanto de la estructura de las lenguas naturales y de aspectos relacionados con ellas como de su evolución histórica, de su estructura interna y del conocimiento que los hablantes poseen de su propia lengua (esto último es particularmente cierto en el enfoque generativista). Si bien la gramática es un estudio antiguo, el enfoque no tradicional de la lingüística moderna tiene varias fuentes. Una de las más importantes la constituyen los Neogrammatiker, que inauguraron la lingüística histórica e introdujeron la noción de ley en el contexto de la lingüística y que en particular formularon diversas leyes fonéticas para representar el cambio lingüístico. Otro punto importante son los términos de sincronía, diacronía y las nociones estructuralistas popularizadas por el trabajo de Ferdinand de Saussure y el Cours de linguistique générale (inspirado en sus lecciones). A partir de esa época parece haberse generalizado el uso de la palabra «lingüística» (la primera aparición de la palabra registrada es de 1883[cita requerida]). La palabra «lingüista» se encuentra por primera vez en la página 1 del tomo I de la obra Choix des poésies des troubadours, escrita en 1816 por Raynouard. (es)
  • La linguistique est la discipline s’intéressant à l’étude du langage. Elle se distingue de la grammaire, dans la mesure où elle n'est pas prescriptive mais descriptive. La prescription correspond à la norme, c'est-à-dire ce qui est jugé correct linguistiquement par les grammairiens. À l'inverse, la linguistique descriptive des linguistes se contente de décrire la langue telle qu'elle est et non telle qu'elle devrait être. On trouve des témoignages de réflexions sur le langage dès l'Antiquité avec des philosophes comme Platon. Cependant il faut attendre le XXe siècle pour voir se dégager une approche scientifique autour des faits de langues. Ferdinand de Saussure a grandement contribué à la description du langage et des langues, notamment avec son influent Cours de linguistique générale (1916) qui est devenu un classique dans ce domaine et « a imposé la conception structurale du langage qui domine largement la linguistique contemporaine en dépit des conflits d'écoles ». Il est possible également de retenir le nom de Martinet pour son ouvrage "Éléments de linguistique générale" présentant les divers faits de langues. Le travail descriptif de la linguistique peut se faire selon trois axes principaux : * études en synchronie et diachronie : l'étude synchronique d'une langue s'intéresse seulement à cette langue à un moment donné de son histoire, à un seul de ses états, tandis que l’étude diachronique s'intéresse à son histoire, à son évolution, la situe dans une famille de langues, et décrit les changements structurels qu'elle a subi dans le temps ; * études théoriques et appliquées : la linguistique théorique étudie la création de structures permettant la description individuelle de langues ainsi que les théories cherchant à dégager des invariances ou des symétries ; * études contextuelles et indépendantes : l'étude contextuelle indique qu’on s’intéresse aux interactions et aux relations entretenues entre le langage et le monde, tandis que l'étude indépendante indique qu’on considère le langage pour lui-même, indépendamment de ses conditions extérieures. (fr)
  • La linguistica è la disciplina scientifica che studia il linguaggio umano (inteso come la capacità dell'uomo di comunicare) e le sue manifestazioni (le lingue parlate nel mondo). Un linguista è una persona specializzata in linguistica e non va confuso con un poliglotta, che è invece una persona che parla più lingue. (it)
  • 言語学(げんごがく)は、ヒトが使用する言語の構造や意味を科学的に研究する学問である。 (ja)
  • Taalkunde, ook wel taalwetenschap of linguïstiek, is de wetenschappelijke studie van de natuurlijke talen. Het doel van de taalkunde is om talen te beschrijven zoals ze zijn; dat wil zeggen, zoals mensen ze in werkelijkheid gebruiken. Ingeval het onderzoek niet een specifieke taal betreft maar natuurlijke talen in het algemeen, spreken we van universele taalwetenschap. (nl)
  • Językoznawstwo, inaczej lingwistyka (łac. linguistica) – dyscyplina nauk humanistycznych, której głównym przedmiotem poznania jest język (teoria języka) i języki świata (ich filologie); działami językoznawstwa ogólnego są: fonetyka, fonologia, morfologia, pragmatyka, semantyka, składnia, słownictwo, słowotwórstwo. Specjalista w zakresie językoznawstwa to językoznawca lub lingwista. Wyróżnia się lingwistykę teoretyczną i stosowaną. Kierunki badań językoznawczych można połączyć w trzy następujące przeciwstawne pary: * Językoznawstwo synchroniczne zajmuje się formą języka w danym momencie; językoznawstwo diachroniczne odkrywa historię języka (grupy języków) i zmiany jego struktury na przestrzeni czasu. * Językoznawstwo teoretyczne próbuje budować modele służące opisywaniu poszczególnych języków oraz teorie dotyczące uniwersalnych aspektów języka; językoznawstwo stosowane usiłuje wdrażać te teorie w praktyce. * Makrolingwistyka lub językoznawstwo kontekstualne bada dopasowanie języka do otaczającego świata, a więc funkcje społeczne języka, proces nauki i wzbogacania języka, procesy wytwarzania i odbioru języka. Mikrolingwistyka lub językoznawstwo niezależne rozważa język jako taki, a więc jako byt niezależny od otaczającego świata. Kierunek badań określany czasami jako lingwistyka ogólna lub lingwistyka, bez dodatkowych określeń, należy rozumieć jako językoznawstwo synchroniczne, teoretyczne i niezależne jednocześnie. Dziedzina ta jest uważana za jądro językoznawstwa. W skład lingwistyki teoretycznej (ogólnej) wchodzą takie dziedziny jak: * Gramatyka – nauka o zasadach budowy i odmiany wyrazów oraz o regułach składni danego języka. Wyróżnia się gramatykę opisową (synchroniczną) omawiającą aktualny stan języka oraz gramatykę historyczno-porównawczą (diachroniczną) przedstawiającą procesy jego zmian w czasie. Gramatyka jest to dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię, jest to nauka o strukturze języka. * Semantyka – dziedzina językoznawstwa zajmująca się analizą treści wyrażeń językowych; jest to nauka o znaczeniu wyrazów, badająca w jakim zakresie i charakterze budowa formalna wyrazu określa jego znaczenie. * Składnia – nauka o budowie wypowiedzeń, określa sposób służący do łączenia wyrazów w zdania w całość gramatyczno-komunikatywną. * Fonetyka – dział językoznawstwa badający stronę dźwiękową języka (głoski) i skupiający się na opisie ich właściwości fizycznych. * Fonologia – dział językoznawstwa badający strukturę systemu dźwiękowego, m.in. funkcje głosek, ich alternacje, czy ograniczenia związane z występowaniem w różnych kontekstach * Lingwistyka porównawcza – porównuje systemy językowe oraz bada ich historię w celu znalezienia uniwersalnych wartości języka. * Lingwistyka historyczna – opisuje i objaśnia rozwój języków oraz ich pochodzenie * Lingwistyka stosowana – umieszcza teorię lingwistyki w takich dziedzinach jak nauka języków obcych, tłumaczenie oraz patologia mowy. * Lingwistyka kryminalistyczna - gałąź kryminalistyczna lingwistyki, stanowiąca pomoc w ustaleniu wykonawcy lub autora tekstu dowodowego w postępowaniach sądowych etc. (lingwistą kryminalistycznym jest m.in. prof. zw dr hab. Jadwiga Stawnicka - pracownik naukowy Uniwersytetu w Katowicach, stały biegły sądowy wykonujący ekspertyzy kryminalistyczne w Instytucie Ekspertyz Kryminalistycznych Analityks w Poznaniu) Badania dotyczące lingwistyki prowadzone są przez wielu specjalistów z różnych dziedzin, którzy nie zawsze są ze sobą zgodni. Jak to określił Russ Rymer: "Lingwistyka jest prawdopodobnie istotą, wokół której w akademickim królestwie trwają największe spory. Jest przesiąknięta krwią poetów, teologów, filozofów, filologów, psychologów, biologów, antropologów i neurologów, razem z ich krwią czerpana jest również krew gramatyków". (pl)
  • Linguística é a área de estudo científico da Linguagem. É considerado linguista o cientista que se dedica aos estudos a respeito da língua, fala e linguagem. A pesquisa linguística é feita por filósofos e cientistas da linguagem que se preocupam em investigar quais são os desdobramentos e nuances envolvidos na linguagem humana. O jornalista norte-americano Russ Rymer certa vez a definiu ironicamente da seguinte maneira: Alternativamente, alguns chamam informalmente de linguista a uma pessoa versada ou conhecedora de muitas línguas, embora um termo mais adequado para este fim seja poliglota. (pt)
  • Лингви́стика (языкозна́ние, языкове́дение; от лат. lingua — язык) — наука, изучающая языки. Это наука о естественном человеческом языке вообще и обо всех языках мира как его индивидуализированных представителях. В широком смысле слова, лингвистика подразделяется на научную и практическую. Чаще всего под лингвистикой подразумевается именно научная лингвистика. Является частью семиотики как науки о знаках. Лингвистикой профессионально занимаются учёные-лингвисты. (ru)
  • 语言学(英语:linguistics)是一门关于人类语言的科学研究。语言学包含了几种分支领域。在语言结构(语法)研究与意义(语义与语用)研究之间存在一个重要的主题划分。语法中包含了词法(单词的形成与组成),句法(决定单词如何组成短语或句子的规则)以及语音(声音系统与抽象声音单元的研究)。语音学是语言学的一个相关分支,它涉及到语音(phone)与非语音声音的实际属性,以及它们是如何发出与被接收到的。 與学习語言不同,语言学是研究所有人类语文發展有關的一門學術科目(通常只有根据语言,非文字)。传统上,语言学是文化人类学的分支学科,但是现在语言学越来越独立了。语言学研究句法和词语等语言的描述,也研究语言的发展史。 语言学其他的附属科目包括以下: * 语言学的發展——推断语言的起源; * 语言学历史——语言变化的研究; * 社会语言学——探究语言学变化与社会结构之间的关联; * 心理语言学——探究语言在思想中的表述与运作; * 神经语言学——探究语言在大脑中的表述; * 语言的掌握——研究儿童是如何掌握他们的第一语言,以及儿童与成人是怎样掌握和学习他们的第二与随后的语言的; * 话语分析——这涉及到文本与会话结构和语用,语用是指意义的怎样在综合语言能力,非语言知识与讲话上下文被传达的。 语言学被狭隘的定义为研究语言的科学方法,但是我们可以从各种方面对语言进行探究,并与其他几种智能学科有关联,这些学科也影响了对语言学的研究。例如,符号学是一个相关的领域,它涉及对一般标记与符号在语言中和语言外两者的研究。文艺理论家们研究语言在文学艺术中的研究。另外,语言学还从不同的领域中得到借鉴,像是心理学、言语-语言病理学、信息学、计算机科学、生物学、人体解剖学、神经学、社会学、人类学以及声学。 (zh)
  • Linguistics is the scientific study of language, specifically language form, language meaning, and language in context. The earliest activities in the description of language have been attributed to the 4th century BCE Indian grammarian Pāṇini, who was an early student of linguistics and wrote a formal description of the Sanskrit language in his Aṣṭādhyāyī. Linguistics analyses human language as a system for relating sounds (or signs in signed languages) and meaning. Phonetics studies acoustic and articulatory properties of the production and perception of speech sounds and non-speech sounds. The study of language meaning, on the other hand, deals with how languages encode relations between entities, properties, and other aspects of the world to convey, process, and assign meaning, as well as to manage and resolve ambiguity. While the study of semantics typically concerns itself with truth conditions, pragmatics deals with how context influences meanings. Grammar is a system of rules which govern the form of the utterances in a given language. It encompasses both sound and meaning, and includes phonology (how sounds or gestures function together), morphology (the formation and composition of words), and syntax (the formation and composition of phrases and sentences from words). In the early 20th century, Ferdinand de Saussure distinguished between the notions of langue and parole in his formulation of structural linguistics. According to him, parole is the specific utterance of speech, whereas langue refers to an abstract phenomenon that theoretically defines the principles and system of rules that govern a language. This distinction resembles the one made by Noam Chomsky between competence and performance, where competence is individual's ideal knowledge of a language, while performance is the specific way in which it is used. The formal study of language has also led to the growth of fields like psycholinguistics, which explores the representation and function of language in the mind; neurolinguistics, which studies language processing in the brain; and language acquisition, which investigates how children and adults acquire a particular language. Linguistics also includes non-formal approaches to the study of other aspects of human language, such as social, cultural, historical and political factors. The study of cultural discourses and dialects is the domain of sociolinguistics, which looks at the relation between linguistic variation and social structures, as well as that of discourse analysis, which examines the structure of texts and conversations. Research on language through historical and evolutionary linguistics focuses on how languages change, and on the origin and growth of languages, particularly over an extended period of time. Corpus linguistics takes naturally occurring texts and studies the variation of grammatical and other features based on such corpora. Stylistics involves the study of patterns of style: within written, signed, or spoken discourse. Language documentation combines anthropological inquiry with linguistic inquiry to describe languages and their grammars. Lexicography covers the study and construction of dictionaries. Computational linguistics applies computer technology to address questions in theoretical linguistics, as well as to create applications for use in parsing, data retrieval, machine translation, and other areas. People can apply actual knowledge of a language in translation and interpreting, as well as in language education – the teaching of a second or foreign language. Policy makers work with governments to implement new plans in education and teaching which are based on linguistic research. Areas of study related to linguistics include semiotics (the study of signs and symbols both within language and without), literary criticism, translation, and speech-language pathology. (en)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 22760983 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 745277273 (xsd:integer)
dbp:b
  • yes
dbp:bSearch
  • Subject:Linguistics
dbp:by
  • no
dbp:commons
  • yes
dbp:commonsSearch
  • Category:Linguistics
dbp:d
  • yes
dbp:dSearch
  • Q8162
dbp:n
  • yes
dbp:onlinebooks
  • no
dbp:q
  • yes
dbp:s
  • yes
dbp:sSearch
  • Portal:Philology and linguistics
dbp:v
  • yes
dbp:vSearch
  • School:Linguistics
dbp:wikititle
  • linguistics
dbp:wikt
  • yes
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • اللغويات أو اللسانيات أو علم اللغة () هي علم يهتم بدراسة اللغات الإنسانية ودراسة خصائصها وتراكيبها ودرجات التشابه والتباين فيما بينها. أما اللغوي فهو الشخص الذي يقوم بهذه الدراسة. ظهرت اللسانيات الحديثة في القرن 19م، لكنها كعلم قديمة قدم الإنسان. جاءت بفكرة رئيسة مع العالم دو سوسير فمع علمنة الثورة الصناعية أراد علمنة اللغة أيضا في كتابه /محاضرات في اللسانيات العامة/ فاللغة عنده تحمل هويات من القيم الدين، المحيط، الثقافة، الفكر الفلسفي. (ar)
  • La linguistica è la disciplina scientifica che studia il linguaggio umano (inteso come la capacità dell'uomo di comunicare) e le sue manifestazioni (le lingue parlate nel mondo). Un linguista è una persona specializzata in linguistica e non va confuso con un poliglotta, che è invece una persona che parla più lingue. (it)
  • 言語学(げんごがく)は、ヒトが使用する言語の構造や意味を科学的に研究する学問である。 (ja)
  • Taalkunde, ook wel taalwetenschap of linguïstiek, is de wetenschappelijke studie van de natuurlijke talen. Het doel van de taalkunde is om talen te beschrijven zoals ze zijn; dat wil zeggen, zoals mensen ze in werkelijkheid gebruiken. Ingeval het onderzoek niet een specifieke taal betreft maar natuurlijke talen in het algemeen, spreken we van universele taalwetenschap. (nl)
  • Linguística é a área de estudo científico da Linguagem. É considerado linguista o cientista que se dedica aos estudos a respeito da língua, fala e linguagem. A pesquisa linguística é feita por filósofos e cientistas da linguagem que se preocupam em investigar quais são os desdobramentos e nuances envolvidos na linguagem humana. O jornalista norte-americano Russ Rymer certa vez a definiu ironicamente da seguinte maneira: Alternativamente, alguns chamam informalmente de linguista a uma pessoa versada ou conhecedora de muitas línguas, embora um termo mais adequado para este fim seja poliglota. (pt)
  • Лингви́стика (языкозна́ние, языкове́дение; от лат. lingua — язык) — наука, изучающая языки. Это наука о естественном человеческом языке вообще и обо всех языках мира как его индивидуализированных представителях. В широком смысле слова, лингвистика подразделяется на научную и практическую. Чаще всего под лингвистикой подразумевается именно научная лингвистика. Является частью семиотики как науки о знаках. Лингвистикой профессионально занимаются учёные-лингвисты. (ru)
  • Sprachwissenschaft, auch Linguistik (lateinisch lingua ‚Sprache‘, ‚Zunge‘), ist eine Wissenschaft, die in verschiedenen Herangehensweisen die menschliche Sprache untersucht. Inhalt sprachwissenschaftlicher Forschung ist die Sprache als System und im Gebrauch, ihre einzelnen Bestandteile und Einheiten sowie deren Bedeutungen. Des Weiteren beschäftigt sich die Sprachwissenschaft mit Entstehung, Herkunft und geschichtlicher Entwicklung von Sprache, mit ihrer vielseitigen Anwendung in der schriftlichen und mündlichen Kommunikation, mit dem Wahrnehmen, Erlernen und Artikulieren von Sprache sowie mit den möglicherweise damit einhergehenden Störungen. (de)
  • La lingüística (del francés linguistique; este de linguiste, «lingüista» y aquel del latín "lingua", «lengua») es el estudio científico tanto de la estructura de las lenguas naturales y de aspectos relacionados con ellas como de su evolución histórica, de su estructura interna y del conocimiento que los hablantes poseen de su propia lengua (esto último es particularmente cierto en el enfoque generativista). (es)
  • La linguistique est la discipline s’intéressant à l’étude du langage. Elle se distingue de la grammaire, dans la mesure où elle n'est pas prescriptive mais descriptive. La prescription correspond à la norme, c'est-à-dire ce qui est jugé correct linguistiquement par les grammairiens. À l'inverse, la linguistique descriptive des linguistes se contente de décrire la langue telle qu'elle est et non telle qu'elle devrait être. Le travail descriptif de la linguistique peut se faire selon trois axes principaux : (fr)
  • Językoznawstwo, inaczej lingwistyka (łac. linguistica) – dyscyplina nauk humanistycznych, której głównym przedmiotem poznania jest język (teoria języka) i języki świata (ich filologie); działami językoznawstwa ogólnego są: fonetyka, fonologia, morfologia, pragmatyka, semantyka, składnia, słownictwo, słowotwórstwo. Specjalista w zakresie językoznawstwa to językoznawca lub lingwista. Wyróżnia się lingwistykę teoretyczną i stosowaną. Kierunki badań językoznawczych można połączyć w trzy następujące przeciwstawne pary: W skład lingwistyki teoretycznej (ogólnej) wchodzą takie dziedziny jak: (pl)
  • Linguistics is the scientific study of language, specifically language form, language meaning, and language in context. The earliest activities in the description of language have been attributed to the 4th century BCE Indian grammarian Pāṇini, who was an early student of linguistics and wrote a formal description of the Sanskrit language in his Aṣṭādhyāyī. Areas of study related to linguistics include semiotics (the study of signs and symbols both within language and without), literary criticism, translation, and speech-language pathology. (en)
  • 语言学(英语:linguistics)是一门关于人类语言的科学研究。语言学包含了几种分支领域。在语言结构(语法)研究与意义(语义与语用)研究之间存在一个重要的主题划分。语法中包含了词法(单词的形成与组成),句法(决定单词如何组成短语或句子的规则)以及语音(声音系统与抽象声音单元的研究)。语音学是语言学的一个相关分支,它涉及到语音(phone)与非语音声音的实际属性,以及它们是如何发出与被接收到的。 與学习語言不同,语言学是研究所有人类语文發展有關的一門學術科目(通常只有根据语言,非文字)。传统上,语言学是文化人类学的分支学科,但是现在语言学越来越独立了。语言学研究句法和词语等语言的描述,也研究语言的发展史。 语言学其他的附属科目包括以下: * 语言学的發展——推断语言的起源; * 语言学历史——语言变化的研究; * 社会语言学——探究语言学变化与社会结构之间的关联; * 心理语言学——探究语言在思想中的表述与运作; * 神经语言学——探究语言在大脑中的表述; * 语言的掌握——研究儿童是如何掌握他们的第一语言,以及儿童与成人是怎样掌握和学习他们的第二与随后的语言的; * 话语分析——这涉及到文本与会话结构和语用,语用是指意义的怎样在综合语言能力,非语言知识与讲话上下文被传达的。 (zh)
rdfs:label
  • Linguistics (en)
  • لغويات (ar)
  • Sprachwissenschaft (de)
  • Lingüística (es)
  • Linguistique (fr)
  • Linguistica (it)
  • 言語学 (ja)
  • Taalkunde (nl)
  • Językoznawstwo (pl)
  • Linguística (pt)
  • Лингвистика (ru)
  • 语言学 (zh)
owl:sameAs
skos:closeMatch
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:academicDiscipline of
is dbo:almaMater of
is dbo:education of
is dbo:field of
is dbo:genre of
is dbo:influencedBy of
is dbo:knownFor of
is dbo:literaryGenre of
is dbo:mainInterest of
is dbo:nonFictionSubject of
is dbo:occupation of
is dbo:philosophicalSchool of
is dbo:profession of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:data of
is dbp:discipline of
is dbp:field of
is dbp:fields of
is dbp:knownFor of
is dbp:mainInterests of
is dbp:nota of
is dbp:occupation of
is dbp:researchField of
is dc:subject of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of