| dbpprop:abstract
|
- A lingua franca is a language systematically used to communicate between persons not sharing a mother tongue, in particular when it is a third language, distinct from both persons' mother tongues. Lingua franca is a functionally defined term, independent of the linguistic history or structure of the language: though pidgins and creoles often function as lingua francas, many lingua francae are neither pidgins nor creoles. Lingua franca may also refer to the de facto language within a more or less specialized field. A synonym for lingua franca is “vehicular language. ” Whereas a vernacular language is used as a native language in a single speaker community, a vehicular language goes beyond the boundaries of its original community, and is used as a second language for communication between communities. For example, English is a vernacular in England, but is used as a vehicular language (that is, a lingua franca) in the Philippines. International auxiliary languages such as Esperanto are generally intended by their designers to function as linguas franca, but have historically had a relatively low level of adoption and use (e.g. , for Esperanto, an estimated 100,000 to 2 million fluent speakers worldwide).
- Als Lingua Franca (ital. für „fränkische Sprache“) bezeichnet man: in der ursprünglichen und engeren Bedeutung eine bestimmte Pidgin-Sprache auf romanischer Basis, die im Mittelalter durch den Sprachkontakt zwischen Romanen und Sprechern nichtromanischer Sprachen, insbesondere des Arabischen, entstand und als Handels- und Verkehrssprache bis ins 19. Jahrhundert vorwiegend an der Süd- und Ostküste des Mittelmeers verbreitet war. in der erweiterten Bedeutung jede andere Sprache, die zwischen den Sprechern verschiedener Sprachgemeinschaften als Verkehrssprache verwendet wird und dabei aufgrund ihrer sekundärsprachlichen Verwendungen gewissen Veränderungen und Vereinfachungen, aber nicht notwendig auch einer Pidginisierung unterliegt. Der folgende Artikel behandelt nur die romanisch basierte Pidgin-Sprache Lingua Franca, zur weiteren Bedeutung des Terminus siehe den Artikel Verkehrssprache.
- La Lingua Franca o Sabir ("Saber") fou un pidgin usat per mariners i mercaders europeus, turcs i àrabs als ports del Mediterrani des del segle XIII fins a mitjans del XIX.
- Lingua franca (vyslov lingva franka) je jakýkoliv jazyk šířeji využívaný nad rámec rodilých mluvčí. Status lingvy franky je de facto obvykle „udělen“ lidmi jazyku, který nejvíce ovlivňuje dobu, ve které žijí. Jakýkoliv jazyk, který se stal lingvou frankou, bývá prvotně určen pro mezinárodní obchod, ale může být přijat také pro kulturní výměnu informací či v diplomacii – např. v Evropě byla po celý raný novověk lingvou frankou diplomacie francouzština. Název „lingua franca“ byl původně používán Araby, a sice k pojmenování všech románských jazyků, zejména italštiny (Arabové všechny národy v západní Evropě označují jako „Franky“). Později se tak označoval jazyk s románskou slovní zásobou (většina slov odvozena ze španělštiny a italštiny) a velmi jednoduchou gramatikou, který byl až do konce 19. století používán námořníky ve Středozemním moři, částečně na Středním Východě a severní Africe.
- Una lengua vehicular o lengua franca (también en latín lingua franca) es el idioma adoptado para un entendimiento común entre personas que no tienen la misma lengua materna. La aceptación puede deberse a mutuo acuerdo o a cuestiones políticas, económicas, etc. En Europa, durante una parte de la antigüedad, se adoptaron como lenguas francas el griego y el latín. También han tenido esa característica el ruso en los países soviéticos; el alemán en el centro de Europa; el portugués, el español y el francés en sus respectivos imperios; el hindi en el subcontinente indio; el chino mandarín o el árabe. Actualmente, en general, se considera que la lengua vehicular o el lenguaje internacional es el inglés, que tiene más de 1,4 millardos de hablantes en total (idioma materna o segundo). Existen también idiomas completamente artificiales creados con el mismo propósito, como es el caso del esperanto y el ido; no obstante, hasta el momento no han conseguido una aceptación masiva. Lengua franca se llamó originalmente a la lengua tudesca (teutsch) hablada en tiempo de Carlomagno; luego se llamó así al latín, y más recientemente a una lengua mezcla de francés, italiano, español, árabe, turco y algo más, hablada en Oriente y en el norte de África para entenderse los habitantes de estos países con los europeos en sus relaciones comerciales. En general se aplica la denominación de lengua franca a toda aquella que está formada por la mezcla de dos o más lenguas, como un punto de encuentro entre todas ellas, y es apta para entenderse entre sí los hablantes de las distintas lenguas.
- Lingua franca tarkoittaa kieltä, jonka useampi kieliryhmä on ottanut yhteiseksi kommunikointivälineekseen. Lingua francan on oltava vakiintunut kieli, jolla on äidinkielisiä puhujia ja selkeä säännöstö. Mikäli kieli mukautuu paikalliseen käyttöön, se muuttuu pidgin-kieleksi (tai kreolikieleksi, jos se saavuttaa äidinkielen aseman).
- La lingua franca, ou langue franque, est une langue véhiculaire composite (à l’instar des pidgins), qui était parlée autrefois, depuis le Moyen Âge jusqu’au XIX siècle, dans l’ensemble du bassin méditerranéen, principalement par les marins et les marchands, mais aussi par les bagnards, prisonniers, esclaves et populations déplacées de toutes origines. Elle connaît de multiples variations avec le temps et la géographie, les influences linguistiques s’exerçant différemment : prédominance de l’italien à l’est, de l’espagnol en Algérie (où ce langage est aussi appelé « petit mauresque »). Certaines formes se sont maintenues jusqu’au milieu du XX siècle en Tunisie et en Algérie, même si les locuteurs n’avaient pas conscience de l’origine et de la signification des mots employés (comptines, cris de commerçants de la rue). On l’appellera aussi sabir (du verbe sabir, savoir). Les mots utilisés étaient principalement empruntés aux langues romanes, le portugais, l’espagnol, l’italien (ou les différents dialectes constitutifs de ces langues), le français, l’occitan (provençal, languedocien), le catalan, mais ils pouvaient appartenir de façon plus marginale à d’autres langues du bassin méditerranéen comme l’arabe, l’hébreu, le maltais, le turc… La lingua franca étant essentiellement utilitaire, elle a laissé très peu de traces écrites directes. Le vocabulaire est très limité, la grammaire quasi-inexistante : les verbes sont utilisés à l’infinitif et sans aucune forme de mode ou de temps. Au XVII siècle cependant apparaissent des distinctions rudimentaires de temps (passé, présent, futur). Un grand nombre de mots courants en français, comme dans d’autres langues européennes, et même des dialectes locaux, sont arrivés d’Orient par l’intermédiaire de la lingua franca.
- A közvetítőnyelv, koiné vagy lingua franca (az egykori Földközi-tengeri, közvetítő szerepű pidzsin nyelv elnevezése után) olyan nyelv, amely eltérő anyanyelvű csoportok, közösségek, vagy országok egymás közti kommunikációjának elősegítésére szolgál. A közvetítőnyelv lehet élő vagy már holt nyelv, természetes vagy mesterséges nyelv, illetve keveréknyelv is. Például a középkorban – és még az újkorban is sokáig – fontos európai közvetítő nyelv volt a latin klasszikus formája, még az eredetileg a Római Birodalomhoz tartozó területeken is, amikor már a beszélt nyelv területileg elkülönült, kölcsönösen nehezen érthető dialektusokra bomlott. Ugyanezt a szerepet tölti be ma a klasszikus arab nyelv az arab országokban.
- Una lingua franca è una lingua che viene usata come strumento di comunicazione internazionale o comunque fra persone di differente lingua madre e per le quali è straniera.
- リングワ・フランカ（Lingua franca）とは、文字通りには、「フランク語」、「フランク王国の言葉」を意味するイタリア語である。それから転じて、共通の母語を持たない人同士の意思疎通に使われる言語のことを指す。
- De term lingua franca verwijst naar een taal die op grote schaal als gemeenschappelijk communicatiemiddel wordt gebruikt tussen mensen met een verschillende moedertaal. Zo functioneert in Suriname het Sranan als lingua franca, en op Aruba en de Nederlandse Antillen het Papiaments. In de Arabische wereld functioneert het Arabisch als zodanig. In contacten tussen Nederlandstaligen enerzijds en andere Europeanen anderzijds wordt doorgaans gekozen voor "grote" talen (talen met veel moedertaalsprekers) zoals het Frans, Duits of Engels, die steeds meer als "internationale talen" worden aangeduid.
- Lingua franca er latin for frankisk språk, men kan mer presist betegnes som Uekte fransk. Dette kunstige språket ble brukt som handelsspråk i middelhavsområdene fra det 14. århundre. Spor etter språket finnes også i dag. Betegnelsen brukes i dag også om et språk som fungerer som felles språk for en større region med flere innbyrdes uforståelige morsmål.
- Lingua franca – w wąskim ujęciu: język typu kreolskiego używany w basenie Morza Śródziemnego, powstały przez zaczerpnięcia z języków: francuskiego, włoskiego, greckiego, hiszpańskiego i arabskiego. Używany głównie w kontaktach handlowych i dyplomatycznych, jeszcze w XX wieku w portach śródziemnomorskich, obecnie jest już językiem martwym. Określenie lingua franca było pierwotnie używane przez Arabów i oznaczało dowolny język wywodzący się z łaciny, a w szczególności język włoski. Arabowie zwykli określać mianem Franków wszystkich mieszkańców zachodniej Europy. Z czasem przekształciło się w nazwę wcześniej opisywanego języka. W ogólniejszym ujęciu termin lingua franca odnosi się do szeroko używanych języków, będących środkiem komunikacji między różnojęzycznymi grupami ludzi. Przykładem współczesnej lingua franca w biznesie jest język angielski. W przeszłości rolę taką pełniły m. in. w starożytności grecka koine we wschodnim basenie Morza Śródziemnego i państwach hellenistycznych, potem (a przez pewien czas równolegle) łacina łącząca średniowieczną Europę aż po czasy nowożytne, czy wreszcie nowożytny język francuski w kołach dyplomatycznych, język niemiecki w XIX i XX wieku szczególnie w sferach gospodarczych środkowo-wschodniej Europy.
- Lingua franca (sem acento no 'i') é uma expressão latina para língua de contato ou língua de relação resultante do contato e comunicação entre grupos ou membros de grupos lingüisticamente distintos para o comércio internacional e outras interações mais extensas. No Império Romano e no milênio seguinte a lingua franca foi o grego no oriente e o Latim no ocidente. Posteriormente, uma lingua franca usada na região do Mar Mediterrâneo do século XIV (ou mesmo antes) até hoje, era conhecida pelos marinheiros mediterrâneos, incluindo os portugueses. O português serviu de lingua franca na África e Ásia nos séculos XV e XVI. Quando os portugueses começaram a explorar os mares da África, América, Ásia e Oceania, tentaram se comunicar com os nativos misturando uma versão da lingua franca influenciada pelo português com as línguas locais. Quando navios ingleses e franceses chegaram para competir com os portugueses, a tripulação tentou aprender esse "Português quebrado". Através de sucessivas mudanças ao longo do tempo, a lingua franca, junto com o vocabulário português, foi substituída pela língua dos povos em questão. O francês serviu de lingua franca em seguida, sendo a língua da diplomacia na Europa a partir do século XVII; ainda é a língua de trabalho de instituições internacionais, usada em documentos vários, desde passaportes até formulários do correio aéreo. Na maior parte da Ásia, África e partes da Oceania e Europa o árabe foi lingua franca desde o século VII, sendo utilizado desde as Filipinas até o Senegal. O alemão serviu de lingua franca em grande parte da Europa durante os séculos XIX e XX, especialmente em negócios. O inglês é a lingua franca atual no mundo dos negócios internacionais no ocidente e na diplomacia. Em outras regiões do mundo, outras línguas têm o papel de lingua franca: KiSwahili na África oriental, russo nas regiões da antiga União Soviética, Hindi (junto com o inglês) na Índia, Urdu no Paquistão (também junto com o inglês), malaio no sudeste asiático, Bislama nas ilhas do Pacífico, o árabe (falado por 1 bilhão de pessoas ao redor do mundo e muito utilizado ainda no comércio) e várias línguas crioulas em outros lugares e épocas. O Chinês Mandarim também tem a função de prover uma língua falada comum entre os chineses que falam diversos dialetos ininteligíveis entre si. O japonês é a lingua franca do Japão, usada no cotidiano e na tecnologia. Língua oficial Língua administrativa
- Lingua franca desemna în limba latină o limbă comună, de comunicare, limba administraţiei, a documentelor oficiale etc. Având în vedere structura multi etnică şi multiculturală a Imperiului Roman, această funcţie era îndeplinită de limba latină. În perioada modernă a existat o tentativă de a inventa o lingua franca, esperanto. În condiţiile globalizării, o parte din funcţiile lingua franca au fost preluate de limba engleză.
- Ли́нгва-фра́нка (итал. lingua franca, «свободный язык»). Язык, используемый как средство межэтнического общения в определённой сфере деятельности. Примером могут служить такие языки, как суахили или хауса в Африке; часто в роли лингва-франка выступают пиджины. Расширение сферы применения лингва-франка может привести к превращению его в койне. Смешанный язык, сложившийся в средние века в Средиземноморье и служивший главным образом для общения арабских и турецких купцов с европейцами (которых на Ближнем Востоке называли «франками»); также известен под названием «сабир». Основой его была итальянская и провансальская лексика, к которой добавились слова из испанского, греческого, арабского, персидского и турецкого языков. Использовался вплоть до XIX века. Позже название «лингва-франка» стали употреблять расширительно, как язык международного общения.
- Lingua franca är numera en beteckning för ett internationellt hjälpspråk för kommunikation mellan människor med olika modersmål. Bland olika nutida lingua franca i världen kan nämnas engelska, franska, spanska, ryska, swahili och arabiska. Från början avsåg termen lingua franca ett enda pidginspråk (blandspråk), vars ordförråd mest var hämtat från portugisiska och som från högmedeltiden och framåt användes i handel och liknande kontakter mellan araber och européer i medelhavsområdet. Lingua franca betyder ordagrant "det frankiska språket", vilket hör samman med att muslimerna efter slaget vid Poitiers år 732 kallade alla romansktalande västeuropéer för franker. Den första texten skriven på lingua franca är daterad 1353. Det finns bevis på förekomst redan på 1200-talet men då i betydligt enklare form. Lingua franca talades i medelhavsområdet – i Frankrike, Portugal, Algeriet med flera områden – och användes framför allt för handel med vapen och annan krigsutrustning. Lingua franca talades så sent som på 1900-talet. Som kuriosum kan sägas att det finns uppgifter om att européerna trodde de talade arabiska, och araberna trodde de talade franska. Lingua franca ska inte förväxlas med lingua franca nova, som är ett konstgjort planspråk.
- Lingua franca veya Sabir, tarihte doğu Akdeniz'de kullanılmış olan, İtalyanca'nın, Fransızca, Arapça, Farsça ve İspanyolca'yla karışımından oluşmuş dil. İtalyanca Frenk dili anlamına gelir. Günümüzde "birçok farklı dil konuşulan karışık toplumlarda, halkın birbirini anlamak amacıyla kullandığı ortak dil" anlamında da kullanılmaktadır.
- Лі́нгва фра́нка (lingua franca — «мова франків») — функціональний тип мови, що використовується для спілкування між носіями різних мов в умовах обмежених соціальних контактів. Спочатку термін «лінгва франка» позначав конкретну мішану мову, що виникла в середньовіччі в Середземномор'ї і слугувала головним чином для спілкування арабських і турецьких купців з європейськими (яких на Ближньому Сході називали «франками»); також відомий під назвою «сабір» (лат. sapere — «розуміти»). Основою її була італійська і провансальська лексика, до якої додались слова з іспанської, грецької, арабської, перської і турецької мов. Використовувалась аж до XIX сторіччя. В соціолінгвістиці «лінгва франка» розуміють як будь-який усний допоміжний засіб міжетничного спілкування; ним може бути мова одного з народів регіону (наприклад, «торгові» мови у західній Африці — хауса, бамана), нейтральна мова, що не є рідною для жодного з учасників спілкування (суахілі у Східній Африці), або піджини на базі місцевої чи європейської мови. Розширення сфери вжитку лінгва франка може призвести до перетворення її на койне.
- 通用语（英文：Lingua franca），指任何在母语人群之外，广泛传播的语言，通用语实际上會使某一时代、最具影响力的语言的使用者受益。有时通用语也指一种完全固定下来的正式语言，因此以前人们认为，法语是歐洲外交通用语。通常一种语言，會因為在国际商务中被廣泛应用，而成为通用语。 阿拉伯人最早用“通用语”一词來形容所有的罗曼语，尤其是意大利语。后来指直到19世纪末在地中海地区，特别是中东和北非，被海员使用的由罗曼语词汇、和很简单的语法构成的语言。 到了1920年代以後，英语逐漸取代了法語，成为了所谓的國際通用语言。
|
| rdfs:comment
|
- A lingua franca is a language systematically used to communicate between persons not sharing a mother tongue, in particular when it is a third language, distinct from both persons' mother tongues. Lingua franca is a functionally defined term, independent of the linguistic history or structure of the language: though pidgins and creoles often function as lingua francas, many lingua francae are neither pidgins nor creoles.
- Als Lingua Franca (ital. für „fränkische Sprache“) bezeichnet man: in der ursprünglichen und engeren Bedeutung eine bestimmte Pidgin-Sprache auf romanischer Basis, die im Mittelalter durch den Sprachkontakt zwischen Romanen und Sprechern nichtromanischer Sprachen, insbesondere des Arabischen, entstand und als Handels- und Verkehrssprache bis ins 19. Jahrhundert vorwiegend an der Süd- und Ostküste des Mittelmeers verbreitet war.
- La Lingua Franca o Sabir ("Saber") fou un pidgin usat per mariners i mercaders europeus, turcs i àrabs als ports del Mediterrani des del segle XIII fins a mitjans del XIX.
- Lingua franca (vyslov lingva franka) je jakýkoliv jazyk šířeji využívaný nad rámec rodilých mluvčí. Status lingvy franky je de facto obvykle „udělen“ lidmi jazyku, který nejvíce ovlivňuje dobu, ve které žijí. Jakýkoliv jazyk, který se stal lingvou frankou, bývá prvotně určen pro mezinárodní obchod, ale může být přijat také pro kulturní výměnu informací či v diplomacii – např.
- Una lengua vehicular o lengua franca (también en latín lingua franca) es el idioma adoptado para un entendimiento común entre personas que no tienen la misma lengua materna. La aceptación puede deberse a mutuo acuerdo o a cuestiones políticas, económicas, etc. En Europa, durante una parte de la antigüedad, se adoptaron como lenguas francas el griego y el latín.
- Lingua franca tarkoittaa kieltä, jonka useampi kieliryhmä on ottanut yhteiseksi kommunikointivälineekseen. Lingua francan on oltava vakiintunut kieli, jolla on äidinkielisiä puhujia ja selkeä säännöstö. Mikäli kieli mukautuu paikalliseen käyttöön, se muuttuu pidgin-kieleksi (tai kreolikieleksi, jos se saavuttaa äidinkielen aseman).
- La lingua franca, ou langue franque, est une langue véhiculaire composite (à l’instar des pidgins), qui était parlée autrefois, depuis le Moyen Âge jusqu’au XIX siècle, dans l’ensemble du bassin méditerranéen, principalement par les marins et les marchands, mais aussi par les bagnards, prisonniers, esclaves et populations déplacées de toutes origines.
- A közvetítőnyelv, koiné vagy lingua franca (az egykori Földközi-tengeri, közvetítő szerepű pidzsin nyelv elnevezése után) olyan nyelv, amely eltérő anyanyelvű csoportok, közösségek, vagy országok egymás közti kommunikációjának elősegítésére szolgál. A közvetítőnyelv lehet élő vagy már holt nyelv, természetes vagy mesterséges nyelv, illetve keveréknyelv is.
- Una lingua franca è una lingua che viene usata come strumento di comunicazione internazionale o comunque fra persone di differente lingua madre e per le quali è straniera.
- リングワ・フランカ（Lingua franca）とは、文字通りには、「フランク語」、「フランク王国の言葉」を意味するイタリア語である。それから転じて、共通の母語を持たない人同士の意思疎通に使われる言語のことを指す。
- De term lingua franca verwijst naar een taal die op grote schaal als gemeenschappelijk communicatiemiddel wordt gebruikt tussen mensen met een verschillende moedertaal. Zo functioneert in Suriname het Sranan als lingua franca, en op Aruba en de Nederlandse Antillen het Papiaments. In de Arabische wereld functioneert het Arabisch als zodanig.
- Lingua franca er latin for frankisk språk, men kan mer presist betegnes som Uekte fransk. Dette kunstige språket ble brukt som handelsspråk i middelhavsområdene fra det 14. århundre. Spor etter språket finnes også i dag. Betegnelsen brukes i dag også om et språk som fungerer som felles språk for en større region med flere innbyrdes uforståelige morsmål.
- Lingua franca – w wąskim ujęciu: język typu kreolskiego używany w basenie Morza Śródziemnego, powstały przez zaczerpnięcia z języków: francuskiego, włoskiego, greckiego, hiszpańskiego i arabskiego. Używany głównie w kontaktach handlowych i dyplomatycznych, jeszcze w XX wieku w portach śródziemnomorskich, obecnie jest już językiem martwym.
- Lingua franca (sem acento no 'i') é uma expressão latina para língua de contato ou língua de relação resultante do contato e comunicação entre grupos ou membros de grupos lingüisticamente distintos para o comércio internacional e outras interações mais extensas. No Império Romano e no milênio seguinte a lingua franca foi o grego no oriente e o Latim no ocidente.
- Lingua franca desemna în limba latină o limbă comună, de comunicare, limba administraţiei, a documentelor oficiale etc. Având în vedere structura multi etnică şi multiculturală a Imperiului Roman, această funcţie era îndeplinită de limba latină. În perioada modernă a existat o tentativă de a inventa o lingua franca, esperanto. În condiţiile globalizării, o parte din funcţiile lingua franca au fost preluate de limba engleză.
- Ли́нгва-фра́нка (итал. lingua franca, «свободный язык»). Язык, используемый как средство межэтнического общения в определённой сфере деятельности. Примером могут служить такие языки, как суахили или хауса в Африке; часто в роли лингва-франка выступают пиджины.
- Lingua franca är numera en beteckning för ett internationellt hjälpspråk för kommunikation mellan människor med olika modersmål. Bland olika nutida lingua franca i världen kan nämnas engelska, franska, spanska, ryska, swahili och arabiska.
- Lingua franca veya Sabir, tarihte doğu Akdeniz'de kullanılmış olan, İtalyanca'nın, Fransızca, Arapça, Farsça ve İspanyolca'yla karışımından oluşmuş dil. İtalyanca Frenk dili anlamına gelir. Günümüzde "birçok farklı dil konuşulan karışık toplumlarda, halkın birbirini anlamak amacıyla kullandığı ortak dil" anlamında da kullanılmaktadır.
- Лі́нгва фра́нка (lingua franca — «мова франків») — функціональний тип мови, що використовується для спілкування між носіями різних мов в умовах обмежених соціальних контактів.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
