| dbpedia-owl:abstract
|
- Als Blitzableiter wird eine Einrichtung zum Schutz von Gebäuden vor Blitzeinschlägen bezeichnet. Damit stellt der Blitzableiter einen Teil des Blitzschutzsystemes eines Gebäudes dar. Dringt ein Blitz in ein Haus ein, entsteht meist erheblicher Sachschaden, da nahezu alle elektrischen Geräte und Anlagen zerstört werden. Durch die hohe Temperatur (mehrere 1000 °C) besteht die Gefahr eines Brandes. Ein Blitzableiter ist ein bis an eine exponierte Stelle geführter, geerdeter elektrischer Leiter, der dank seines großzügig bemessenen Querschnitts über einen hohen elektrischen Leitwert verfügt. Er soll den Blitzstrom an der Außenseite des zu schützenden Objekts entlang sicher zum Erdboden ableiten.
- Un pararrayos es un instrumento cuyo objetivo es atraer un rayo ionizando el aire para excitar, llamar y conducir la descarga hacia tierra, de tal modo que no cause daños a las personas o construcciones. Este artilugio fue inventado en 1753 por Benjamín Franklin. Este primer pararrayos se conoce como "pararrayos Franklin", en homenaje a su inventor.
- Ukkosenjohdatin on rakennusten suojana toimiva järjestelmä, jonka tehtävänä on johtaa salama maahan niin että se ei aiheuta vahinkoa. Tavallinen ukkosenjohdatin on rakennusta ylemmäs kohoava metallinen piikki eli salamansieppain, johon on yhdistetty maahan johtavat kaapelit. Nämä on yhdistetty maassa olevaan rengasjohtoon ja tämä kauemmas tehtyyn maadoitukseen. Salama etsii lyhimmän reitin maahan ja iskee salamasieppaimeen, josta jännite johtuu kaapeleita pitkin maahan. Näin sähkövirta ei pääse kulkemaan rakennuksen osien läpi, eikä aiheuta esimerkiksi palovaaraa. Järjestelmä muodostaa ns. Faradayn häkin, joka estää salamaa tunkeutumasta häkin sisäpuolelle. Rengasjohto torjuu lisäksi maan kautta tulevat, esimerkiksi puun juurien ohjaamat jännitteet. Koko rakennelma kytketään sähkömaadoitukseen.
- Il parafulmine è un dispositivo atto ad attrarre e disperdere le scariche elettriche atmosferiche. Venne inventato da Benjamin Franklin, fisico americano, e fu applicato per la prima volta con successo a Parigi il 10 maggio 1752.
- 避雷針（ひらいしん、Template:Lang-en-short）は建築物を雷・落雷から保護する仕組みのひとつ。「雷を避ける針」という表記ではあるが、実際には必ずしも雷をはねのけるものではなく、字義とは逆に避雷針へ雷を呼び寄せる、いわば「導雷針」ともなる。
- Bestand:Pointed Lightning Rod. jpg Een standaard bliksemafleider Bestand:Bliksemdraad. jpg Bliksemafleiders op de hoeken van een rieten dakBestand:Lightning striking the Eiffel Tower - NOAA. jpg Blikseminslag op de Eifeltoren, 1902 Een bliksemafleider of donderroe(de) is een installatie die dient om schade door blikseminslag te voorkomen, door de energie van de bliksem naar de grond te geleiden.
- A lightning rod or lightning conductor is a metal rod or conductor mounted on top of a building and electrically connected to the ground through a wire, to protect the building in the event of lightning. If lightning strikes the building it will preferentially strike the rod, and be conducted harmlessly to ground through the wire, instead of passing through the building, where it could start a fire or cause electrocution. A lightning rod is a single component in a lightning protection system. In addition to rods placed at regular intervals on the highest portions of a structure, a lightning protection system typically includes a rooftop network of conductors, multiple conductive paths from the roof to the ground, bonding connections to metallic objects within the structure and a grounding network. The rooftop lightning rod is a metal strip or rod, usually of copper or aluminum. Lightning protection systems are installed on structures, trees, monuments, bridges or water vessels to protect from lightning damage. Individual lightning rods are sometimes called finials, air terminals or strike termination devices. The lightning rod was invented by Benjamin Franklin in the Americas in 1749 and, perhaps independently, by Prokop Diviš in Europe in 1754.
- En lynavleder er en anordning som plasseres på taket av f. eks. en bygning for å beskytte den mot de skadene et lynnedslag kan forårsake. Lynet ledes ned til en jordleder som sprer ladningen ut i bakken. Lynavlederen ble første gang konstruert i 1752 av Benjamin Franklin.
- Instalacja odgromowa (z ang. LPS - Lightning Protection System, pop. piorunochron) - instalacja chroniąca obiekty przed porażeniami wynikłymi z wyładowań piorunowych. Stosowana najczęściej w budownictwie mieszkalnym. Instalacje piorunochronne składają się z: zwodów bezpośrednio przyjmujących wyładowania przewodów odprowadzających, łączących zwody z przewodami uziemiającymi przewodów uziemiających, łączących przewody odprowadzające z uziomem uziomu, odprowadzającego ładunek elektryczny do metalowych części umieszczonych w gruncie Każdy ostro zakończony element przewodzący - w szczególności metalowe elementy dachu lub ściany, wystający poza jednolity zarys budynku może stać się naturalnym źródłem wyładowań elektrycznych w zjonizowanym powietrzu. Instalacje odgromowe chronią obiekty mieszkalne oraz ich mieszkańców przed pożarami i porażeniami wywołanymi uderzeniem piorunów. W instalacjach odgromowych stosuje się zwody naturalne, lub w przypadku ich braku - zwody sztuczne poziome lub pionowe. Ich celem jest w przypadku powstania wyładowania piorunowego - jak najszybsze zwiedzenie go ku gruntowi. Elementami wykorzystywanymi do budowy zwodów i przewodów odprowadzających są zewnętrzne metalowe warstwy pokrycia dachu lub w przypadku niepalnych warstw dachowych wewnętrzne warstwy i dźwigary metalowe, zbrojenia żelbetowe, wszelkie elementy metalowe wystające poza dach i metalowe pokrycia ścian. Jako uziomów naturalnych używa się metalowych części podziemnych, nieizolowanych żelbetowych fundamentów, metalowych rurociągów wodnych lub uziomów pobliskich obiektów budowlanych. Instalacje odgromowe można dzielić względem typów na pasywne (tradycyjne) i aktywne. Najpopularniejsze przez lata były instalacje pasywne - wykorzystujące zwody niskie poziome. Wymagały one pokrycia siecią przewodów odprowadzających znacznych połaci dachów - rozciągnięcie ich po kominach i załomach dachowych (kalenicach, narożach i wzdłuż krawędzi szczytowej). W instalacjach tych używa się uziomu otokowego, poprzez opuszczanie przewodów uziemiających z każdej strony budynku, dzięki czemu każdy element mogący być miejscem przywołania pioruna zostaje uziemiony. Instalacje aktywne bazują z kolei na zwodach wysokich lub podwyższonych wystających wysoko ponad obiekty budowlane. Ściągają one powstające wyładowania wprost na głowicę aktywną piorunochronu - przy ich stosowaniu wystarczy tylko jeden przewód odprowadzający.
- Um para-raios é uma haste de metal, comumente de cobre ou alumínio, destinado a dar proteção as edificações atraindo as descargas elétricas atmosféricas, raios, para as suas pontas e desviando-as para o solo através de cabos de pequena resistência elétrica. Como o raio tende a atingir o ponto mais alto de uma área, o para-raios é instalado no topo do prédio. Chama-se também para-raios, ou descarregador, o aparelho destinado a proteger instalações elétricas contra o efeito de cargas excessivas (sobretensões) e descarregá-las na terra. Para diferenciar do para-raios de Melsens, chama-se o para-raios que tem o poder das pontas por princípio de para-raios de Franklin. A fim de provar que os raios não são descargas elétricas da natureza, o americano Benjamin Franklin procedeu a uma experiência famosa, com base na qual inventou o seu para-raios. Durante uma tempestade, empinou uma pipa e constatou o poder das pontas de atrair raios ao observar as faíscas que se produziam nas chaves atadas à ponta do cordel em suas mãos. Com essa observação, Franklin passou a estudar a utilidade desta forma de Eletricidade.
- 避雷针，或称引雷针、可以称为避雷导线，也可以称富兰克林针。是一种用于牵制闪电的电击到地面的设备，它是一种能截引闪电，将闪电的电流导入地下装置，并能在一定的面积范围内保护地面建筑物或电力設備，使受电击物备免受雷电破坏的金属物装置。常用的制造材料为铜。
- En åskledare är en anordning som placeras på en byggnads tak och skyddar byggnaden från de skador en blixt ur ett åskväder kan orsaka. Blixten leds ned till en jordledare som sprider laddningen i marken. Benjamin Franklin konstruerade 1752 den första åskledaren. Jordledaren är ofta gjord av koppar, då koppar leder ström mycket bra. Carl Gustaf Tessin var svensk minister i Wien i två omgångar; 1725 och 1735-36. I dennes dagbok står att läsa “i Sankt Steffens torn i Wien går från öfversta spetsen utföre genom kyrkohvalfvet och ner i jorden en tjock ståltråd, ditsatt för flere hundrade år sedan i afsigt att ditleda blixtstrålen, som ock oftast sker, då han löper längs tråden. ”
- Молниеотвод (в быту также употребляется более благозвучное «громоотвод») — устройство, устанавливаемое на зданиях и сооружениях и служащее для защиты от удара молнии. (Принимает «удар» на себя). Считается, что молниеотвод был изобретён Бенджамином Франклином в 1752 году, хотя есть свидетельства о существовании конструкций с молниеотводами и до этой даты. Описание первого способа защиты от молний появляется в ежегоднике «Альманах Бедного Ричарда». «Способ этот таков, — писал Франклин. — Возьмите тонкий железный стержень (каким, например, пользуются гвоздильщики) длиною достаточною для того, чтобы три-четыре фута одного конца опустить во влажную землю, а шесть-семь другого поднять над самой высокою частью здания. К верхнему концу стержня прикрепите медную проволоку длиной в фут и толщиной с вязальную спицу, заостренную как игла. Стержень можно прикрепить к стене дома бечевой (шнуром). На высоком доме или амбаре можно поставить два стержня, по одному на каждом конце, и соединить их протянутой под коньками крыши проволокой. Дому, защищенному таким устройством, молния не страшна, так как острие будет притягивать ее к себе и отводить по металлическому стержню в землю, и она уже никому не причинит вреда. Точно так же и суда, на верхушке мачты которых будет прикреплено острие с проволокой, спускающейся вниз на палубу, а затем по одному из вантов и обшивке в воду, будут предохранены от молнии». Состоит из трёх связанных между собой частей: молниеприёмник — служит для приёма разряда молнии и располагается в зоне возможного контакта с каналом молнии; в зависимости от защищаемого объекта может представлять собой металлический штырь, сеть из проводящего материала или металлический трос, натянутый над защищаемым объектом заземляющий проводник или токоотвод — проводник, служащий для отвода заряда от молниеприёмника к заземлителю; обычно представляет собой провод достаточно большого сечения заземлитель — проводник или несколько соединённых между собой проводников, находящихся в соприкосновении с грунтом; обычно представляет собой металлическую плиту, заглублённую в грунт Элементы молниеотвода соединяются между собой и закрепляются на несущей конструкции. Поскольку вероятность поражения наземного объекта молнией растёт по мере увеличения его высоты, молниеприёмник располагается на возможно большей высоте либо прямо на защищаемом объекте, либо как отдельное сооружение рядом с объектом. Иногда молниеотвод встраивается в декоративные элементы здания или сооружения (флюгеры, навершия колонн и т. д.).
- Le paratonnerre est un dispositif inventé en 1752 par Benjamin Franklin. Il était conçu à l'origine afin d'« écouler à la terre le fluide électrique contenu dans le nuage orageux et ainsi empêcher la foudre de tomber ». Depuis ces notions portent le nom d'effet de pointe en électrostatique et de cage de Faraday. Pour construire une protection contre la foudre, il faut construire une cage de Faraday enveloppant l'édifice à protéger.
|
| rdfs:comment
|
- Un pararrayos es un instrumento cuyo objetivo es atraer un rayo ionizando el aire para excitar, llamar y conducir la descarga hacia tierra, de tal modo que no cause daños a las personas o construcciones. Este artilugio fue inventado en 1753 por Benjamín Franklin. Este primer pararrayos se conoce como "pararrayos Franklin", en homenaje a su inventor.
- Il parafulmine è un dispositivo atto ad attrarre e disperdere le scariche elettriche atmosferiche. Venne inventato da Benjamin Franklin, fisico americano, e fu applicato per la prima volta con successo a Parigi il 10 maggio 1752.
- 避雷針（ひらいしん、Template:Lang-en-short）は建築物を雷・落雷から保護する仕組みのひとつ。「雷を避ける針」という表記ではあるが、実際には必ずしも雷をはねのけるものではなく、字義とは逆に避雷針へ雷を呼び寄せる、いわば「導雷針」ともなる。
- Bestand:Pointed Lightning Rod. jpg Een standaard bliksemafleider Bestand:Bliksemdraad. jpg Bliksemafleiders op de hoeken van een rieten dakBestand:Lightning striking the Eiffel Tower - NOAA. jpg Blikseminslag op de Eifeltoren, 1902 Een bliksemafleider of donderroe(de) is een installatie die dient om schade door blikseminslag te voorkomen, door de energie van de bliksem naar de grond te geleiden.
- En lynavleder er en anordning som plasseres på taket av f. eks. en bygning for å beskytte den mot de skadene et lynnedslag kan forårsake. Lynet ledes ned til en jordleder som sprer ladningen ut i bakken. Lynavlederen ble første gang konstruert i 1752 av Benjamin Franklin.
- 避雷针，或称引雷针、可以称为避雷导线，也可以称富兰克林针。是一种用于牵制闪电的电击到地面的设备，它是一种能截引闪电，将闪电的电流导入地下装置，并能在一定的面积范围内保护地面建筑物或电力設備，使受电击物备免受雷电破坏的金属物装置。常用的制造材料为铜。
- Als Blitzableiter wird eine Einrichtung zum Schutz von Gebäuden vor Blitzeinschlägen bezeichnet. Damit stellt der Blitzableiter einen Teil des Blitzschutzsystemes eines Gebäudes dar. Dringt ein Blitz in ein Haus ein, entsteht meist erheblicher Sachschaden, da nahezu alle elektrischen Geräte und Anlagen zerstört werden. Durch die hohe Temperatur (mehrere 1000 °C) besteht die Gefahr eines Brandes.
- Ukkosenjohdatin on rakennusten suojana toimiva järjestelmä, jonka tehtävänä on johtaa salama maahan niin että se ei aiheuta vahinkoa. Tavallinen ukkosenjohdatin on rakennusta ylemmäs kohoava metallinen piikki eli salamansieppain, johon on yhdistetty maahan johtavat kaapelit. Nämä on yhdistetty maassa olevaan rengasjohtoon ja tämä kauemmas tehtyyn maadoitukseen. Salama etsii lyhimmän reitin maahan ja iskee salamasieppaimeen, josta jännite johtuu kaapeleita pitkin maahan.
- Instalacja odgromowa (z ang. LPS - Lightning Protection System, pop. piorunochron) - instalacja chroniąca obiekty przed porażeniami wynikłymi z wyładowań piorunowych. Stosowana najczęściej w budownictwie mieszkalnym.
- Um para-raios é uma haste de metal, comumente de cobre ou alumínio, destinado a dar proteção as edificações atraindo as descargas elétricas atmosféricas, raios, para as suas pontas e desviando-as para o solo através de cabos de pequena resistência elétrica. Como o raio tende a atingir o ponto mais alto de uma área, o para-raios é instalado no topo do prédio.
- A lightning rod or lightning conductor is a metal rod or conductor mounted on top of a building and electrically connected to the ground through a wire, to protect the building in the event of lightning. If lightning strikes the building it will preferentially strike the rod, and be conducted harmlessly to ground through the wire, instead of passing through the building, where it could start a fire or cause electrocution. A lightning rod is a single component in a lightning protection system.
- En åskledare är en anordning som placeras på en byggnads tak och skyddar byggnaden från de skador en blixt ur ett åskväder kan orsaka. Blixten leds ned till en jordledare som sprider laddningen i marken. Benjamin Franklin konstruerade 1752 den första åskledaren. Jordledaren är ofta gjord av koppar, då koppar leder ström mycket bra. Carl Gustaf Tessin var svensk minister i Wien i två omgångar; 1725 och 1735-36.
- Молниеотвод (в быту также употребляется более благозвучное «громоотвод») — устройство, устанавливаемое на зданиях и сооружениях и служащее для защиты от удара молнии. (Принимает «удар» на себя). Считается, что молниеотвод был изобретён Бенджамином Франклином в 1752 году, хотя есть свидетельства о существовании конструкций с молниеотводами и до этой даты. Описание первого способа защиты от молний появляется в ежегоднике «Альманах Бедного Ричарда». «Способ этот таков, — писал Франклин.
- Le paratonnerre est un dispositif inventé en 1752 par Benjamin Franklin. Il était conçu à l'origine afin d'« écouler à la terre le fluide électrique contenu dans le nuage orageux et ainsi empêcher la foudre de tomber ». Depuis ces notions portent le nom d'effet de pointe en électrostatique et de cage de Faraday. Pour construire une protection contre la foudre, il faut construire une cage de Faraday enveloppant l'édifice à protéger.
|
