A lien (/ˈliːn/ or /ˈliːən/) is a form of security interest granted over an item of property to secure the payment of a debt or performance of some other obligation. The owner of the property, who grants the lien, is referred to as the lienee and the person who has the benefit of the lien is referred to as the lienor or lien holder. The etymological root is Anglo-French lien, loyen "bond", "restraint", from Latin ligamen, from ligare "to bind".

Property Value
dbo:abstract
  • A lien (/ˈliːn/ or /ˈliːən/) is a form of security interest granted over an item of property to secure the payment of a debt or performance of some other obligation. The owner of the property, who grants the lien, is referred to as the lienee and the person who has the benefit of the lien is referred to as the lienor or lien holder. The etymological root is Anglo-French lien, loyen "bond", "restraint", from Latin ligamen, from ligare "to bind". In the United States, the term lien generally refers to a wide range of encumbrances and would include other forms of mortgage or charge. In the USA, a lien characteristically refers to non-possessory security interests (see generally: Security interest—categories). In other common-law countries, the term lien refers to a very specific type of security interest, being a passive right to retain (but not sell) property until the debt or other obligation is discharged. In contrast to the usage of the term in the USA, in other countries it refers to a purely possessory form of security interest; indeed, when possession of the property is lost, the lien is released. However, common-law countries also recognize a slightly anomalous form of security interest called an "equitable lien" which arises in certain rare instances. Despite their differences in terminology and application, there are a number of similarities between liens in the USA and elsewhere in the common-law world. (en)
  • حق الحجز في القانون وفي الاقتصاد (بالإنجليزية: lien) يسمح القانون المدني بان يحجز الدائن على أحد ممتلاكات أو عدة ممتلكات المدين بغرض الحفاظ على حقوقه، حيث تأخر المدين على تسديد الدين أو التزام آخر. ويسمى المدين في هذه الحالة المحجوز عليه lienor. ويضمن القانون المدني هذا الحق للدائن لتحقيق العدالة الاجتماعية، وقد يكون حق الحجز متعاقد عليه بين الطرفين المتعاقدين، أو لا يكون هناك اتفاق بينهما على ذلك. إلا أن القانون يسمح للدائن التقدم إلى محكمة في طلب الحجز على المدين ولا بد أن يحكم قاضيا بإجراء الحجز . (ar)
  • Das Zurückbehaltungsrecht (lat. ius retentionis) ist ein Rechtsinstitut, das in verschiedenen Formen im Zivilrecht, in gewissem Umfang auch im öffentlichen Recht zur Anwendung kommt. Es stellt ein Hilfsmittel zur Durchsetzung eigener Rechte dar, indem die Erfüllung von Ansprüchen des Vertragspartners so lange zurückgestellt wird, bis dieser seinerseits seinen vertraglichen Verpflichtungen nachkommt. Letztlich handelt es sich um eine Ausprägung des Grundsatzes von Treu und Glauben. (de)
  • 45xCe modèle est-il pertinent ? Cliquez pour en voir d'autres.La mise en forme de cet article est à améliorer (janvier 2016). La mise en forme du texte ne suit pas les recommandations de Wikipédia : il faut le « wikifier ». Découvrez comment faire. La typographie, les liens internes ou externes, les conventions de style, la présentation des sources, etc. sont autant de points qui peuvent ne pas convenir voire être absents. Si seules certaines sections de l'article sont à wikifier, pensez à les indiquer en utilisant {{section à wikifier}}. 45xCe modèle est-il pertinent ? Cliquez pour en voir d'autres. Cet article ou cette section adopte un point de vue régional ou culturel particulier et nécessite une internationalisation. (indiquez la date de pose grâce au paramètre date) Merci de l'améliorer ou d'en discuter sur sa page de discussion ! Vous pouvez préciser les sections à internationaliser en utilisant {{section à internationaliser}}. Le droit de rétention est, en droit français et suisse une prérogative accordée à certains créanciers (tels que les garagistes ou les hôteliers) pour conserver un bien meuble utilisé pour remplir leur office. (fr)
  • El derecho de retención es aquel que asiste a un determinado sujeto para que pueda prorrogar la posesión sobre una cosa, con finalidad de garantía. En España el referente más claro y didáctico del derecho de retención se halla relacionado con la prenda y se reconoce en el art. 1866 del Código Civil. (es)
  • Il Diritto di ritenzione è il diritto in capo al creditore di trattenere a sé una cosa che avrebbe invece dovuto restituire al proprietario, col fine di spingere il debitore ad eseguire la propria prestazione, e a pagare, dunque, il proprio debito al creditore stesso. Si tratta di un diritto che incide sulla volontà del debitore, un mezzo di pressione (anche psicologica) affinché egli venga indotto a soddisfare il debito. Ad esempio, nel caso in cui il proprietario di un bene non voglia rimborsare l'usufruttuario per le spese da lui sostenute per il bene in usufrutto, quest'ultimo può trattenere la cosa presso di sé per indurre il proprietario a pagare. Il diritto di ritenzione può essere previsto dalla legge o dalle parti. Un particolare diritto di ritenzione è disciplinato dal secondo comma dell'art. 2794 del codice civile, in capo al creditore pignoratizio che vanta un secondo credito (non garantito) verso il medesimo soggetto che ha concesso il pegno. In questo caso di parla di pegno gordiano. (it)
  • Het retentierecht is het recht van een schuldeiser om een goed dat hij onder zich heeft niet af te geven aan de schuldenaar zolang zijn prestatie of inspanning niet is betaald. Een voorbeeld is de garage die de auto niet hoeft af te geven als de reparatie niet wordt betaald. Het is een uitwerking van het algemene opschortingsrecht. Het retentierecht komt voor in de meeste rechtsstelsels, de precieze invulling kan echter aanzienlijk verschillen. (nl)
  • Prawo zatrzymania (prawo retencji od łac.ius retentionis) jest instytucją wywodzącą się z prawa rzymskiego rzeczowego. Należy do gałęzi prawa cywilnego, jest uregulowane przez art. 461 i 496 oraz 497 Kodeksu cywilnego. Istotą tej instytucji jest to, że osoba zobowiązana do wydania cudzej rzeczy może zatrzymać ją do chwili zaspokojenia lub zabezpieczenia przysługujących jej roszczeń o zwrot nakładów na rzecz oraz roszczeń o naprawienie szkody przez rzecz wyrządzonej (nie dotyczy gdy obowiązek wydania rzeczy wynika z czynu niedozwolonego, najmu, dzierżawy, użyczenia). Rzecz można również zatrzymać jeżeli wskutek odstąpienia od umowy (lub jej rozwiązania albo nieważności) strony mają dokonać zwrotu świadczeń wzajemnych, każdej z nich przysługuje prawo zatrzymania, dopóki druga strona nie zaofiaruje zwrotu otrzymanego świadczenia albo nie zabezpieczy roszczenia o zwrot. (pl)
  • 留置權(英语:lien;德语:Zurückbehaltungsrecht;法语:Droit de rétention)乃債權人占有他人之動產,而其債權之發生與該動產有牽連關係,於債權已屆清償期未受清償時,得留置該動產之權,用以償付一般在法律效力之下產生的債務或稅務。 若債權人因侵權行為或其他不法之原因而占有動產者,不適用前項之規定。其占有之始明知或因重大過失而不知該動產非為債務人所有者,亦同(中華民國民法第928條)。 (zh)
dbo:wikiPageID
  • 247409 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 741155437 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdfs:comment
  • حق الحجز في القانون وفي الاقتصاد (بالإنجليزية: lien) يسمح القانون المدني بان يحجز الدائن على أحد ممتلاكات أو عدة ممتلكات المدين بغرض الحفاظ على حقوقه، حيث تأخر المدين على تسديد الدين أو التزام آخر. ويسمى المدين في هذه الحالة المحجوز عليه lienor. ويضمن القانون المدني هذا الحق للدائن لتحقيق العدالة الاجتماعية، وقد يكون حق الحجز متعاقد عليه بين الطرفين المتعاقدين، أو لا يكون هناك اتفاق بينهما على ذلك. إلا أن القانون يسمح للدائن التقدم إلى محكمة في طلب الحجز على المدين ولا بد أن يحكم قاضيا بإجراء الحجز . (ar)
  • Das Zurückbehaltungsrecht (lat. ius retentionis) ist ein Rechtsinstitut, das in verschiedenen Formen im Zivilrecht, in gewissem Umfang auch im öffentlichen Recht zur Anwendung kommt. Es stellt ein Hilfsmittel zur Durchsetzung eigener Rechte dar, indem die Erfüllung von Ansprüchen des Vertragspartners so lange zurückgestellt wird, bis dieser seinerseits seinen vertraglichen Verpflichtungen nachkommt. Letztlich handelt es sich um eine Ausprägung des Grundsatzes von Treu und Glauben. (de)
  • El derecho de retención es aquel que asiste a un determinado sujeto para que pueda prorrogar la posesión sobre una cosa, con finalidad de garantía. En España el referente más claro y didáctico del derecho de retención se halla relacionado con la prenda y se reconoce en el art. 1866 del Código Civil. (es)
  • Het retentierecht is het recht van een schuldeiser om een goed dat hij onder zich heeft niet af te geven aan de schuldenaar zolang zijn prestatie of inspanning niet is betaald. Een voorbeeld is de garage die de auto niet hoeft af te geven als de reparatie niet wordt betaald. Het is een uitwerking van het algemene opschortingsrecht. Het retentierecht komt voor in de meeste rechtsstelsels, de precieze invulling kan echter aanzienlijk verschillen. (nl)
  • 留置權(英语:lien;德语:Zurückbehaltungsrecht;法语:Droit de rétention)乃債權人占有他人之動產,而其債權之發生與該動產有牽連關係,於債權已屆清償期未受清償時,得留置該動產之權,用以償付一般在法律效力之下產生的債務或稅務。 若債權人因侵權行為或其他不法之原因而占有動產者,不適用前項之規定。其占有之始明知或因重大過失而不知該動產非為債務人所有者,亦同(中華民國民法第928條)。 (zh)
  • A lien (/ˈliːn/ or /ˈliːən/) is a form of security interest granted over an item of property to secure the payment of a debt or performance of some other obligation. The owner of the property, who grants the lien, is referred to as the lienee and the person who has the benefit of the lien is referred to as the lienor or lien holder. The etymological root is Anglo-French lien, loyen "bond", "restraint", from Latin ligamen, from ligare "to bind". (en)
  • 45xCe modèle est-il pertinent ? Cliquez pour en voir d'autres.La mise en forme de cet article est à améliorer (janvier 2016). La mise en forme du texte ne suit pas les recommandations de Wikipédia : il faut le « wikifier ». Découvrez comment faire. La typographie, les liens internes ou externes, les conventions de style, la présentation des sources, etc. sont autant de points qui peuvent ne pas convenir voire être absents. Si seules certaines sections de l'article sont à wikifier, pensez à les indiquer en utilisant {{section à wikifier}}. (fr)
  • Il Diritto di ritenzione è il diritto in capo al creditore di trattenere a sé una cosa che avrebbe invece dovuto restituire al proprietario, col fine di spingere il debitore ad eseguire la propria prestazione, e a pagare, dunque, il proprio debito al creditore stesso. Si tratta di un diritto che incide sulla volontà del debitore, un mezzo di pressione (anche psicologica) affinché egli venga indotto a soddisfare il debito. Il diritto di ritenzione può essere previsto dalla legge o dalle parti. (it)
  • Prawo zatrzymania (prawo retencji od łac.ius retentionis) jest instytucją wywodzącą się z prawa rzymskiego rzeczowego. Należy do gałęzi prawa cywilnego, jest uregulowane przez art. 461 i 496 oraz 497 Kodeksu cywilnego. Istotą tej instytucji jest to, że osoba zobowiązana do wydania cudzej rzeczy może zatrzymać ją do chwili zaspokojenia lub zabezpieczenia przysługujących jej roszczeń o zwrot nakładów na rzecz oraz roszczeń o naprawienie szkody przez rzecz wyrządzonej (nie dotyczy gdy obowiązek wydania rzeczy wynika z czynu niedozwolonego, najmu, dzierżawy, użyczenia). (pl)
rdfs:label
  • Lien (en)
  • حق الحجز (ar)
  • Zurückbehaltungsrecht (de)
  • Derecho de retención (es)
  • Droit de rétention (fr)
  • Diritto di ritenzione (it)
  • Retentierecht (nl)
  • Prawo zatrzymania (pl)
  • 留置權 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of