| dbpprop:abstract
|
- Liber historiae Francorum ("The book of the history of the Franks") is a book that briefly starts as secondary source for early Franks in the time of Marcomer, and it gives a short breviarum until the time of the late Merovingians, where it becomes an important primary source of the contemporain history. Here it becomes an example of historiography about the Pippinid family in Austrasia before they became the more famous "Carolingians". Liber historiae Francorum is customarily dated to 727 because of a reference at the end to the sixth year of Theuderic IV, probably in Soissons, at the royal abbey of Saint-Médard. and it offers a Neustrian perspective of the era of mayors of the palace, where the factions of the great territorial magnates could only be held in check and balanced by the consecrated legitimacy of the Merovingian king. It has been explored and interpreted by Richard Gerberding and more recently by Rosamond McKitterick in History and Memory in the Carolingian World. As a widely-read narrative, it helped inculcate a sense of cultural solidarity among the readership for whom it was intended, and whose biases it caters to and whose political agenda it promotes. As for that agenda, Fouracre and Gerberding (History and Hagiography) show that the book supports the Merovingian dynasty, but supports its kings only insofar as they rule with the consultation of the major nobles. The nobles, too, are supported only insofar as they do not aspire above their station. It is one of a corpus of new books of history written in the 8th century, and copied and widely distributed in the 9th, which offered their readers (and listeners) a deep background that set the Franks in the context of the Roman Empire and Christian Gallo-Roman world. From the outset the book promises to present the origins and deeds of the Frankish kings and people. It tells that the Franks originated with a group of Trojan refugees who found themselves on the north coast of the Black Sea. Following that, it relies heavily upon the Gallo-Roman bishop and historian Gregory of Tours (d. 594), whose History it epitomises, corrects and parallels. The last eleven chapters, 43-53 in Krusch's edition, present an independent account of events in the Frankish lands in the 7th and early 8th centuries and attract historians' interest, as they cover ground not lighted by any other source. Chapter 43 begins with the attempted usurpation of Austrasia by the Pippinid mayor Grimoald the Elder, which it treats in summary form. It ends with Grimoald's death by torture under Clovis II who ruled the Pippinids' rival state Neustria. This is what Chapter 44 has to say about Clovis following that: At the same time he brought ruin to the kingdom of the Franks with disastrous calamities. This Clovis, moreover, had every kind of filthy habit. He was a seducer and a debaser of women, a glutton and a drunk. About his death and end nothing of historical worth may be said. Many writers condemn his end because they do not know the extent of his evil. Thus in uncertainty concerning it they refer from one to another. (Bachrach p. 102) The rest of this chapter and the beginning of the next chapter stretch between Clovis's death, usually dated to the late 650s, and the accession of Theuderic III, usually dated to 673: a four year reign of "the boy king Chlotar". Chapters 45ff, as Ursinus the Abbot had done, provide a hostile account of mayor Ebroin of Neustria. The closing chapters mainly cover Charles Martel. Liber Historiae Francorum became a primary source for the Continuations to Fredegar's Chronicle, as redacted by Count Childebrand in 751 on behalf of his half-brother Charles Martel.
- Liber Historiae Francorum (LHF) ist eine spätmerowingische Chronik, die früher unter dem Namen Gesta Francorum bekannt war. Sie wurde um 727 in 53 Kapiteln geschrieben. Als Quellen gelten, neben den ersten sechs Büchern von Gregor von Tours (bis 584 n. Chr. ), vor allem mündliche Überlieferungen sowie eventuell epische Traditionen und verloren gegangene Texte. Die so genannte Fredegar-Chronik war dem Autor nicht bekannt. Der Name des Autors ist nicht überliefert. Die Forschung geht jedoch allgemein davon aus, dass er engere Beziehungen zu Paris oder Laon gehabt haben muss, da er vor allem über den neustrischen Bereich geschrieben hat. Siehe auch: Falsche Merowinger
- Longtemps attribuée à Grégoire de Tours († vers 594), cette œuvre originale anonyme porte le titre de Gesta Regum Francorum ou Liber Historiae Francorum (Livre de l'histoire des Francs) depuis la fin du XIX siècle. C'est la première source narrative historiographique franque à ne pas remonter, au début de son récit, aux origines du monde. L'auteur, peut-être un laïc de Neustrie, écrit sous le règne de Thierry IV. En 53 chapitres, il rapporte l'histoire des Francs en empruntant d'abord à Grégoire de Tours, puis en se montrant plus original. Les informations qu'il donne sont particulièrement importantes pour la connaissance du VII siècle. L'œuvre fut davantage diffusée au Moyen Âge que les récits de Grégoire de Tours ou la chronique de Frédégaire.
- Liber historiae Francorum (Het geschiedenisboek van de Franken) werd in het Latijn geschreven tijdens de regering van de Merovingische koning Theuderik IV (721-737). Gewoonlijk wordt het gedateerd in het jaar 727. Vroeger werd het boek Gesta Francorum genoemd. De auteur is onbekend, maar het zou mogelijk een monnik zijn van de door deze koning gestichte abdij van Sint-Denis of van de koninklijke abdij van Sint-Medardus in Soissons. Het geeft een korte samenvatting van de tijd tot de late Merovingen. Daarna wordt het een belangrijk primaire bron van de toenmalige gebeurtenissen en daarmee een belangrijke geschiedkundige bron. Het vormt namelijk een belangrijke bron voor de geschiedenis van de familie van hofmeiers van de Pepiniden familie van Austrasië. Voordat zij de meer bekende Karolingen werden. Hoewel het voornamelijk in de latere hoofdstukken een belangrijk deel de geschiedenis beschrijft van Pepiniden en Karolingen (uit Austrasië) is het echter geschreven van uit het perspectief van Neustrië. Het is onderzocht en uitgelegd door Richard Gerberding en meer recentelijk door Rosamond McKitterick in Geschiedenis en geheugen in de Karolingische wereld. Het is een van de geschiedkunige werken die in de achtste eeuw werden geschreven en op grote schaal gekopieerd en verspreid werden in de negende eeuw. Het is als een breed-verhaal te lezen (en beluisteren) en hielp bij het inprenten van het gevoel van culturele solidariteit tussen de lezers van de doelgroep en speelde in op en bevorderde de toenmalige politieke agenda. Het boek ondersteunde de Merovingische dynastie, maar steunde haar koningen slechts voor zover zij de rekening hielden met de belangrijke edelen en hen ook raadpleegden. De edelen op hun beurt werden echter ook alleen ondersteund indien ook zij op hun beurt rekening hielden met hun positie en verantwoordelijkheden jegens de gewone bevolking. Zoals in die tijd gebruikelijk is het een mengeling van gebeurtenissen, fabels en verzinsels. Het ‘geschiedenisboek’ is bedoeld als achtergrond en ondersteuning van de Merovingische dynastie. Als bronnen voor dit geschiedkundige werk worden beschouwd de eerste zes boeken van Decem Libri Historiae van Gregorius van Tours (tot 584 AD) maar vooral de mondeling overgeleverde geschiedenissen alsmede epische tradities en teksten die verloren zijn gegaan. Het andere belangrijke werk over de geschiedenis van de Franken, de Kronieken van Fredegar, was de schrijver van dit werk niet bekend en hij heeft hier dan ook geen informatie uitgeput.
- Книга истории франков — анонимная хроника VIII века, известная так же под названием «Деяния франкских королей» (Gesta rerum Francorum). Первоначальный вариант хроники (так называемый Вариант A) составлен в 727 году лицом, проживавшим в районе города Лан. Затем незадолго до 737 года хроника была вновь отредактирована (Вариант B). Автор был жителем Нейстрии и его анти-австразийские настоения достаточно чётко проявляются в хронике. Главными достоинствами монарха автор считает способность короля управлять государством в согласии со знатью. Он не старается скрыть недостатки королей (например, в главе 44 резкой критике подвергнут король Хлодвиг II), но в конфликтах между монархом и знатью его симпатии находятся на стороне королевской власти. Из-за своей популярности в Раннее Средневековье, Книга истории франков сохранилась во многих рукописях. В начале сочинения автор использовал франкские предания (в том числе, предание о троянском происхождении франков), пролог «Салической правды» и «Историю франков» Григория Турского. Период начала VII века описан им на основе устных свидетельств («Хроники» Фредегара он не знал). Наиболее значимая часть Книги истории франков начинается с 642 года (главы 43—53), когда автор начинает использовать не сохранившиеся до наших дней источники, а затем пишет как очевидец событий. Книга истории франков является ценным дополнением к про-австразийскому сочинению Продолжателей Фредегара, вместе с которым даёт довольно полную картину событий во Франкском государстве второй половины VII—первой трети VIII веков.
|
| rdfs:comment
|
- Liber historiae Francorum ("The book of the history of the Franks") is a book that briefly starts as secondary source for early Franks in the time of Marcomer, and it gives a short breviarum until the time of the late Merovingians, where it becomes an important primary source of the contemporain history. Here it becomes an example of historiography about the Pippinid family in Austrasia before they became the more famous "Carolingians".
- Liber Historiae Francorum (LHF) ist eine spätmerowingische Chronik, die früher unter dem Namen Gesta Francorum bekannt war. Sie wurde um 727 in 53 Kapiteln geschrieben. Als Quellen gelten, neben den ersten sechs Büchern von Gregor von Tours (bis 584 n. Chr. ), vor allem mündliche Überlieferungen sowie eventuell epische Traditionen und verloren gegangene Texte. Die so genannte Fredegar-Chronik war dem Autor nicht bekannt. Der Name des Autors ist nicht überliefert.
- Longtemps attribuée à Grégoire de Tours († vers 594), cette œuvre originale anonyme porte le titre de Gesta Regum Francorum ou Liber Historiae Francorum (Livre de l'histoire des Francs) depuis la fin du XIX siècle. C'est la première source narrative historiographique franque à ne pas remonter, au début de son récit, aux origines du monde. L'auteur, peut-être un laïc de Neustrie, écrit sous le règne de Thierry IV.
- Liber historiae Francorum (Het geschiedenisboek van de Franken) werd in het Latijn geschreven tijdens de regering van de Merovingische koning Theuderik IV (721-737). Gewoonlijk wordt het gedateerd in het jaar 727. Vroeger werd het boek Gesta Francorum genoemd. De auteur is onbekend, maar het zou mogelijk een monnik zijn van de door deze koning gestichte abdij van Sint-Denis of van de koninklijke abdij van Sint-Medardus in Soissons.
- Книга истории франков — анонимная хроника VIII века, известная так же под названием «Деяния франкских королей» (Gesta rerum Francorum). Первоначальный вариант хроники (так называемый Вариант A) составлен в 727 году лицом, проживавшим в районе города Лан.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
