Libanius (Greek: Λιβάνιος, Libanios; c. 314 – 392 or 393) was a Greek teacher of rhetoric of the Sophist school. During the rise of Christian hegemony in the later Roman Empire, he remained unconverted and in religious matters was a pagan Hellene.

Property Value
dbo:abstract
  • Libanius (Greek: Λιβάνιος, Libanios; c. 314 – 392 or 393) was a Greek teacher of rhetoric of the Sophist school. During the rise of Christian hegemony in the later Roman Empire, he remained unconverted and in religious matters was a pagan Hellene. (en)
  • ليبانيوس (باللاتينية: Libanius)بليغ يوناني وأستاذ للبلاغة ولد في أنطاكية سنة 314، وتوفّي سنة 394. درس البلاغة في أثينا، ثمّ علّم فيها لفترة قصيرة. وابتداءً من سنة 342 ذهب إلى القسطنطينية وعلّم فيها، ثمّ إلى نيقيا وبعدها إلى نيقوميديا، ثمّ عاد مجدّدًا إلى أثينا. وفي سنة 354 استقرّ في أنطاكية. من بين أشهر التلامذة الذين علّمهم كان: الإمبراطور يوليانوس (الجاحد) والقدّيس باسيليوس الكبير والقدّيس يوحنّا الذهبيّ الفم. وصلنا منه ستّ وخمسين خطابًا، ومعظم هذه الخِطَب خيالي وبعضها الآخر أخلاقيّ. ومعظم الخطب كان قد ألقاها خلال فترة تعليمه وترتبط بحياته كمعلّم. ومن بينها أيضًا خطب تتكلّم عن المدن العظيمة مثل: مديح أنطاكية. ومن بين خطبه أيضًا: مديح رثاء يوليانوس. ولدينا من أيضًا 1607 رسالة موجّه بعض منها إلى الأباطرة والبعض الآخر إلى أساتذة البلاغة أو الفلاسفة أو إلى بعض الأساقفة. وتُعتبر هذه المؤلّفات مراجع هامّة لمعرفة حياة الأساتذة والطلاّب في تلك الحقبة، ولمشاكل ومعاناة ذلك العصر ولفساد القضاء. (ar)
  • Libanios (griechisch Λιβάνιος Libánios; * 314 in Antiochia am Orontes; † nach 393 vermutlich ebenda) gilt als der bedeutendste griechische Redner der Spätantike. (de)
  • Libanio (en griego Λιβάνιος, Libanios), conocido también como "el pequeño Demóstenes" (circa 314 - circa 394 d. C.) fue un profesor de retórica de habla griega durante el Bajo Imperio romano. Era pagano, educado en la escuela sofista, en una época en que el mundo romano adoptaba el cristianismo como religión oficial. (es)
  • Libanios (en grec ancien Λιϐάνιος / Libánios et Libanius pour les Romains) est un rhéteur de culture grecque de l'antiquité tardive (314–393). (fr)
  • Libanius (Oud-Grieks: Λιβάνιος), geboren in Antiochië omstreeks 314 en overleden in Antiochië in 393.Hij was een leraar in de retorica. In zijn werken gaf hij uiting aan veel van de idealen die de Griekse heidense stedelijke elite uit de late oudheid koesterde. (nl)
  • Libânio (em grego: Λιβάνιος; transl.: Libánios; ca. 314 - ca. 394) foi um filósofo e professor de retórica adepto da escola sofística. Viveu na época em que um Império Romano decadente estava adotando o Cristianismo, no entanto manteve-se fiel ao paganismo helênico. Falava o grego como língua materna. Nasceu no berço de uma família conhecida pela cultura, que outrora gozara de considerável influência em Antioquia. Aos quatorze anos apaixonou-se pela retórica, e à esta disciplina devotaria sua vida. A exemplo de muitos pagãos do século IV, Libânio retirou-se da vida pública e voltou-se ao invés à erudição. Estudou em Atenas e começou a carreira em Constantinopla como tutor privado, no entanto seria exilado a Nicomédia ca. 346 sob a acusação (provavelmente falsa) de praticar a magia. Libânio foi amigo pessoal, e admirador mútuo, do imperador Juliano. Parte de sua correspondência com o soberano sobrevive, na qual Libânio utiliza-se de suas artes de retórica para advogar causas tanto privadas como públicas. Apesar de sua amizade com Juliano, mais tarde receberia o título honorário de "prefeito pretoriano" do militantemente cristão Teodósio I. Em 349 foi convocado pelo Imperador de Constantinopla para assumir uma cátedra lá, mais tarde ele convenceu o imperador a transferi-lo para a sua cidade natal, Antioquia, onde exercia a função de Sofista oficial da cidade, lá permanecendo até sua morte. Apesar de pagão, entre seus alunos constam vários cristãos famosos, como João Crisóstomo e Basílio de Cesareia, mas também alguns correlegionários como o historiador Amiano Marcelino. (pt)
  • Libanios z Antiochii (gr. Λιβάνιος, Libanios; ur. 314, zm. 395) – grecki retor, platoński filozof szkoły pergamońskiej, przedstawiciel drugiej sofistyki. Był uczniem retora Zenobiosa. Przez kilka lat mieszkał w Atenach, następnie nauczał retoryki w Konstantynopolu, by na starość powrócić do rodzinnej Antiochii, gdzie zmarł. Libanios był wielbicielem kultury greckiej i zaciekłym przeciwnikiem chrześcijaństwa, mimo to jego uczniami było wielu późniejszych Ojców Kościoła m.in. Bazyli Wielki i Jan Chryzostom, a także prawdopodobnie Grzegorz z Nazjanzu. Uczniem Libaniosa był także przyszły cesarz Julian. Po objęciu rządów przez Juliana Libanios współpracował z nim w odrodzeniu rzymskiej religii pogańskiej. Pisma Libaniosa zachowały się do czasów współczesnych niemal w całości. Spośród jego twórczości naczelne miejsce zajmują mowy, których zachowało się 64. Mowy uznawane są za dobre świadectwo współczesnych autorowi czasów; zawarte są w nich opisy m.in. katastrof naturalnych i wydarzeń politycznych (jak powstanie w Antiochii w 387 roku). W swoich mowach Libanios wielokrotnie wychwala cesarza Juliana, zaś w mowie do cesarza Teodozjusza wystąpił przeciwko burzeniu pogańskich świątyń. Libanios pisał także deklamacje retoryczne, których zachowało 51. Prowadził także bogatą korespondencję; znanych jest przeszło 1500 jego listów, będących ważnym świadectwem pogańskiego życia intelektualnego u schyłku antyku. (pl)
  • Либаний, Ливаний (греч. Λιβάνιος, 314 — около 393 гг. ) — крупнейший позднеантичный ритор, представитель младшей софистики, один из учителей Иоанна Златоуста, схоларх (руководитель риторической школы) в Антиохии. (ru)
dbo:birthDate
  • 314-1-1
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 393-1-1
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 49086 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 726527662 (xsd:integer)
dct:description
  • ancient greek philosopher (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Libanius (Greek: Λιβάνιος, Libanios; c. 314 – 392 or 393) was a Greek teacher of rhetoric of the Sophist school. During the rise of Christian hegemony in the later Roman Empire, he remained unconverted and in religious matters was a pagan Hellene. (en)
  • Libanios (griechisch Λιβάνιος Libánios; * 314 in Antiochia am Orontes; † nach 393 vermutlich ebenda) gilt als der bedeutendste griechische Redner der Spätantike. (de)
  • Libanio (en griego Λιβάνιος, Libanios), conocido también como "el pequeño Demóstenes" (circa 314 - circa 394 d. C.) fue un profesor de retórica de habla griega durante el Bajo Imperio romano. Era pagano, educado en la escuela sofista, en una época en que el mundo romano adoptaba el cristianismo como religión oficial. (es)
  • Libanios (en grec ancien Λιϐάνιος / Libánios et Libanius pour les Romains) est un rhéteur de culture grecque de l'antiquité tardive (314–393). (fr)
  • Libanius (Oud-Grieks: Λιβάνιος), geboren in Antiochië omstreeks 314 en overleden in Antiochië in 393.Hij was een leraar in de retorica. In zijn werken gaf hij uiting aan veel van de idealen die de Griekse heidense stedelijke elite uit de late oudheid koesterde. (nl)
  • Либаний, Ливаний (греч. Λιβάνιος, 314 — около 393 гг. ) — крупнейший позднеантичный ритор, представитель младшей софистики, один из учителей Иоанна Златоуста, схоларх (руководитель риторической школы) в Антиохии. (ru)
  • ليبانيوس (باللاتينية: Libanius)بليغ يوناني وأستاذ للبلاغة ولد في أنطاكية سنة 314، وتوفّي سنة 394. درس البلاغة في أثينا، ثمّ علّم فيها لفترة قصيرة. وابتداءً من سنة 342 ذهب إلى القسطنطينية وعلّم فيها، ثمّ إلى نيقيا وبعدها إلى نيقوميديا، ثمّ عاد مجدّدًا إلى أثينا. وفي سنة 354 استقرّ في أنطاكية. من بين أشهر التلامذة الذين علّمهم كان: الإمبراطور يوليانوس (الجاحد) والقدّيس باسيليوس الكبير والقدّيس يوحنّا الذهبيّ الفم. وصلنا منه ستّ وخمسين خطابًا، ومعظم هذه الخِطَب خيالي وبعضها الآخر أخلاقيّ. ومعظم الخطب كان قد ألقاها خلال فترة تعليمه وترتبط بحياته كمعلّم. ومن بينها أيضًا خطب تتكلّم عن المدن العظيمة مثل: مديح أنطاكية. ومن بين خطبه أيضًا: مديح رثاء يوليانوس. ولدينا من أيضًا 1607 رسالة موجّه بعض منها إلى الأباطرة والبعض الآخر إلى أساتذة البلاغة أو الفلاسفة أو إلى بعض الأساقفة. وتُعتبر هذه المؤلّفات (ar)
  • Libanios z Antiochii (gr. Λιβάνιος, Libanios; ur. 314, zm. 395) – grecki retor, platoński filozof szkoły pergamońskiej, przedstawiciel drugiej sofistyki. Był uczniem retora Zenobiosa. Przez kilka lat mieszkał w Atenach, następnie nauczał retoryki w Konstantynopolu, by na starość powrócić do rodzinnej Antiochii, gdzie zmarł. Libanios był wielbicielem kultury greckiej i zaciekłym przeciwnikiem chrześcijaństwa, mimo to jego uczniami było wielu późniejszych Ojców Kościoła m.in. Bazyli Wielki i Jan Chryzostom, a także prawdopodobnie Grzegorz z Nazjanzu. Uczniem Libaniosa był także przyszły cesarz Julian. Po objęciu rządów przez Juliana Libanios współpracował z nim w odrodzeniu rzymskiej religii pogańskiej. (pl)
  • Libânio (em grego: Λιβάνιος; transl.: Libánios; ca. 314 - ca. 394) foi um filósofo e professor de retórica adepto da escola sofística. Viveu na época em que um Império Romano decadente estava adotando o Cristianismo, no entanto manteve-se fiel ao paganismo helênico. Falava o grego como língua materna. (pt)
rdfs:label
  • Libanius (en)
  • ليبانيوس (ar)
  • Libanios (de)
  • Libanio (es)
  • Libanios (fr)
  • Libanio (it)
  • Libanius (nl)
  • Libanios (pl)
  • Libânio (pt)
  • Либаний (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Libanius (en)
is dbo:knownFor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of