| dbpprop:abstract
|
- Leonid Ilyich Brezhnev (19 December 1906 – 10 November 1982) was General Secretary of the Communist Party of the Soviet Union (and thus political leader of the Soviet Union) from 1964 to 1982, serving in that position longer than anyone except Joseph Stalin. He was twice Chairman of the Presidium of the Supreme Soviet (head of state), from 7 May 1960 to 15 July 1964, then from 16 June 1977 to his death on 10 November 1982.
- Leonid Iljitsch Breschnew war von 1964 bis 1982 Parteichef der KPdSU. Er war vierfacher Held der Sowjetunion.
- Leonid Ilitx Brèjnev, també transcrit habitualment Brezhnev, fou un polític soviètic nat el 19 de desembre de 1906 a Kàmenskoie, l'actual Dniprodzerjinsk, a Ucraïna, segons el calendari julià i mort el 10 de novembre de 1982 a Moscou. Va ser el màxim dirigent de l'URSS i el Secretari General del Partit Comunista de la Unió Soviètica des de 1964 fins a 1982, i va servir en aquest càrrec més que cap altre llevat de Iósif Stalin. Fou dues vegades President del Presídium del Soviet Suprem (cap d'estat), en els períodes 1960-1964 i 1977-1982. Fou proclamat en quatre ocasions Heroi de la Unió Soviètica.
- Leonid Iljič Brežněv byl sovětský politik, nejvyšší představitel Sovětského svazu v období let 1964-1982, mj. i trojnásobný držitel státního vyznamenání Hrdina ČSSR a čtyřnásobný Hrdina SSSR.
- Leonid Ilich Brézhnev (en ruso Леони́д Ильи́ч Бре́жнев —nótese que la pronunciación es Leoníd Ilích y no Léonid Ílich—; nació en Kamenskoye, Imperio Ruso, hoy Dniprodzerzhinsk, Ucrania, el 19 de diciembre de 1907 en el calendario gregoriano, y murió en Moscú, el 10 de noviembre de 1982, fue un importante dirigente de la Unión Soviética entre 1964 y 1982, que en un primer momento compartió el poder con otros dos dirigentes; fue Secretario General del Partido Comunista de la Unión Soviética entre esos años y Presidente del Presidium del Soviet Supremo —jefe de Estado— en los períodos 1960-1964 y 1977-1982. Cuatro veces condecorado Héroe de la Unión Soviética.
- Leonid Iljitš Brežnev oli neuvostoliittolainen poliitikko. Brežnevistä tuli Neuvostoliiton kommunistisen puolueen ensimmäinen sihteeri 1964, ja puolueen pääsihteeri hän oli 1966–1982 eli pisimmän ajan Stalinin jälkeen. Hän oli korkeimman neuvoston puheenjohtaja. valtiopäivälaitoksen puhemies eli Neuvostoliiton perustuslain mukainen valtionpäämies 1960–1964 ja 1977–1982.
- Léonid Ilitch Brejnev est un homme politique soviétique, secrétaire général du Parti communiste de l'Union Soviétique, et donc principal dirigeant de l'URSS de 1964 à 1982. Il fut en outre président du Præsidium du Soviet suprême (fonction honorifique de chef de l’État) à deux reprises, de 1960 à 1964 et de 1977 à 1982. Son autorité, d'abord partagée, s'affirma progressivement à la tête du Parti et de l'État, atteignant son apogée durant les années 1970, avant que la vieillesse et la maladie ne limitent progressivement son rôle politique au profit des membres de la nomenklatura.
- Leonyid Iljics Brezsnyev orosz nemzetiségű szovjet politikus volt, 1964. október 14-étől haláláig, 1982-ig a SZKP főtitkáraként a Szovjetunió vezetője, 1960 és 1964, ill. 1977 és 1982 között a Legfelsőbb Tanács Elnökségének elnöki posztját (államfő) is betöltötte.
- Brežnev nacque a Kamenskoe in Ucraina, figlio di un operaio dell'acciaio. Il suo vero cognome era Brežnёv (Брежнёв, Brežnjòv) e così si fece chiamare fino al 1956. Nonostante fosse di famiglia russa, mantenne la pronuncia e le abitudini ucraine per l'intera vita. Come molti ragazzi appartenenti alle classi operaie, negli anni successivi alla rivoluzione russa ricevette un'educazione tecnica, prima in economia agraria, poi in metallurgia. Diplomatosi nell'Istituto di studi Metallurgici di Dneprodzerźinsk e laureatosi in Ingegneria Metallurgica, lavorò per qualche tempo in alcune industrie del ferro e dell'acciaio nell'Ucraina orientale. Si unì alle organizzazioni giovanili del PCUS, il Komsomol, nel 1923, e divenne membro del partito stesso nel 1931. Nel 1935-1936 Brežnev partì per il servizio militare, e dopo l'addestramento alla scuola carristi divenne commissario politico in una compagnia di cavalleria corazzata. Nel 1936 fu anche direttore dell'Istituto Superiore Tecnico di Studi Metallurgici di Dneprodzerźinsk, prima di essere trasferito al capoluogo della regione, Dnepropetrovsk. Qui, nel 1939, diventò segretario di partito, incaricato di gestire le importanti industrie militari della città. Brežnev apparteneva alla prima generazione di comunisti sovietici che non avevano una vera memoria di come fosse la Russia prima della rivoluzione, e che erano troppo giovani per aver partecipato a quelle lotte per il comando del Partito che si erano scatenate dopo la morte di Lenin nel 1924. Quando egli vi entrò Stalin ne era il capo indiscusso, e lui con molti altri crebbero politicamente nel segno dello stalinismo senza porsi dubbi o domande sulla bontà delle scelte che venivano dall'alto. Coloro che sopravvissero alle Grandi purghe del 1937-1939 ebbero una carriera incalzante e molto rapida, dal momento che molte posizioni nei ranghi medi e alti del Partito, del governo e delle Forze Armate restavano vacanti per l'eliminazione di chi le occupava. Nel giugno 1941 la Germania nazista invase l'Unione Sovietica e, come molti ufficiali del Partito che godevano di considerazione, Brežnev fu immediatamente richiamato alle armi (i suoi ordini avevano la data del 22 giugno). Egli si occupò dell'evacuazione delle fabbriche di Dnepropetrovsk nell'Est russo, prima che la città cadesse in mano tedesca il 26 agosto, e fu poi riassegnato come politruk. In ottobre, Breźnev fu messo a capo dell'amministrazione politica per l'intero Fronte Meridionale, col grado di Commissario di Brigata. Nel 1942, con l'Ucraina completamente in mano tedesca, Brežnev fu inviato in Caucaso come capo dell'amministrazione politica del fronte transcaucasico. Nell'aprile 1943 diventò capo del dipartimento politico della XVIII Armata, che successivamente fu inserita nel I Fronte Ucraino, quando l'Armata Rossa riprese l'iniziativa e cominciò l'avanzata verso occidente sul territorio ucraino. Il commissario politico del Fronte, suo diretto superiore, era Nikita Chruščёv, che divenne un importante alleato nella carriera di Brežnev. Alla fine della guerra in Europa Brežnev occupava la posizione di capo commissario politico del IV Fronte Ucraino, che entrò a Praga dopo la resa tedesca. Nell'agosto 1946 Brežnev lasciò l'Armata Rossa col grado di Maggior Generale: era stato commissario politico per l'intera durata del conflitto, e si era occupato pochissimo di incarichi di comando militare vero e proprio. Dopo aver lavorato su alcuni progetti per la ricostruzione in Ucraina, tornò alla vita civile come primo segretario a Dnepropetrovsk. Nel 1950 divenne deputato del Soviet Supremo, il parlamento dell'URSS; nello stesso anno, fu primo segretario del PCM nella RSS Moldava, che era stata da poco assorbita nell'Unione Sovietica dopo l'annessione alla Romania. Nel 1952 divenne membro del Comitato Centrale del Partito Comunista, e successivamente del Praesidium (già noto come Politburo).
- レオニード・イリイッチ・ブレジネフ（Леонид Ильич Брежнев, Leonid Il'ich Brezhnev, 1907年1月1日 - 1982年11月10日）は、ソビエト連邦の政治家。フルシチョフ失脚後、共産党書記長としてソ連の指導者となった。 また国歌を編集した人としても知られる。 スターリンの死後一時左遷されるが、1964年、フルシチョフの失脚により共産党の第一書記（1966年に書記長と改称）となり、コスイギン首相、ポドゴルヌイ最高会議幹部会議長（国家元首）と集団指導体制を敷く。1977年から1982年の死去までの間は最高会議幹部会議長を兼ねて、ソ連の最高指導者を務めた。ソ連邦元帥の階級にも就いている。 また称号はブルガリア人民共和国英雄称号を3回、ドイツ民主共和国英雄の称号を3回、モンゴル人民共和国英雄を3回、同国労働英雄を3回、チェコスロバキア社会主義共和国英雄を3回受称している。
- Leonid Iljitsj Brezjnev was een Sovjetpoliticus en secretaris-generaal van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie. Hij leidde de Sovjet-Unie na Nikita Chroesjtsjov van 1964 tot 1982.
- Leonid Iljitsj Brezjnev var leder i Sovjetunionen fra 1964 til 1982. Bresjnev kom fra Ukraina, som den gang var et sørvestlig hjørne av Sovjetunionen. Han meldte seg inn i kommunistpartiet som ung mann. Han steg i gradene i partiapparatet helt til 1952, da Josef Stalin oppdaget hans dyktighet. Han ble da raskt medlem av politbyrået, som var regimets viktigste politiske forum. Ved Stalins død i 1953 mistet Bresjnev sin stilling i Moskva, men han ble hentet tilbake til maktposisjon av Nikita Khrustsjov, som han hadde kjent fra Ukraina. Da Khrustsjov ble styrtet i 1964, tok Bresjnev over som førstesekretær i kommunistpartiet. Selv om mange mente at han var en kjedelig og en lite inspirerende person, førte han en dynamisk utenrikspolitikk som var basert på økte utgifter til forsvaret, for å sikre Sovjetunionens innflytelse i utlandet. Da den røde hær innvandret Tsjekkoslovakia i august 1968 for å slå ned det som den tsjekkiske regjeringen kalte for sosialisme med menneskelig ansikt formulerte han Bresjnev-doktrinen. Den erklærte at Sovjetunionen har rett til å tvinge sin form for kommunisme på alle land som ligger innenfor den sovjetiske innflytelses-sfæren. I 1976 ble Bresjnev alvorlig syk, han fikk antagelig hjerneslag. Tilstanden hans ble holdt hemmelig mens andre styrte i hans navn, blant annet da Afghanistan ble invadert i 1979. Leonid Brezjnev døde i 1982.
- Leonid Iljicz Breżniew – działacz Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego i polityk ZSRR. Urodził się w rodzinie hutnika, w 1921 roku rozpoczął pracę w hucie, w 1923 roku wstąpił do Komsomołu. W 1931 roku został członkiem Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików). W tym czasie ukończył technikum i zaczął pracować jako geodeta w guberni kurskiej, następnie na Białorusi i Uralu. W 1935 roku ukończył Instytut Hutnictwa w Dnieprodzierżyńsku, pracował w fabryce i służył w wojsku na Zabajkalu. W 1939 roku został sekretarzem Dniepropietrowskiego Komitetu Partii. Przed atakiem Niemiec na ZSRR powołany do czynnej służby wojskowej, pełnił funkcję komisarza politycznego. W trakcie służby w Armii Czerwonej początkowo pełnił funkcję zastępcy szefa Zarządu Politycznego Frontu Południowego, później szefa Wydziału Politycznego 18 Armii i szefa Zarządu Politycznego 4 Frontu Ukraińskiego (później jego udział w wojnie był wyolbrzymiany, nadano mu nawet w 1976 stopień marszałka, czyniąc jednocześnie naczelnym zwierzchnikiem sił zbrojnych). Po zakończeniu wojny, w 1946 roku został pierwszym sekretarzem Zaporoskiego Komitetu Obwodowego Komunistycznej Partii Ukrainy, a później Dniepropietrowskiego Komitetu Obwodowego KP Ukrainy. W latach 1950-1952 był pierwszym sekretarzem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Mołdawii, a w latach 1953-1954 zastępcą naczelnika Zarządu Politycznego Marynarki Wojennej ZSRR. W 1954 roku został drugim, a w 1955 roku pierwszym sekretarzem Komunistycznej Partii Kazachstanu. Na XIX Zjeździe KPZR w 1956 roku został wybrany zastępcą członka Prezydium KC KPZR i sekretarzem KC. Od 1957 roku był członkiem jego prezydium. Za rządów Chruszczowa przewodził grupie działaczy partyjnych niezadowolonych z polityki Chruszczowa. W 1964 roku stanął na czele pałacowego przewrotu, w wyniku którego Chruszczow został odsunięty od władzy. Breżniew objął wówczas urząd I sekretarza KC KPZR (od 1966 sekretarza generalnego KC KPZR). Funkcję tę pełnił do śmierci w 1982 roku. Współspiskowcy stanęli na czele rządu, dyplomacji i ideologii. W polityce wewnętrznej jego rządy charakteryzowało zatrzymanie destalinizacji, rezygnacja z eksperymentów gospodarczych i ustrojowych ery Chruszczowa, walka z antykomunistycznymi dysydentami z użyciem wszystkich środków, ukrywanie niepowodzeń i narastających trudności poprzez propagandę. Nie zdecydowano się jednak przywrócić masowego terroru czasów Stalina. Ideologowie ZSRR nazywali państwo Breżniewa takimi określeniami jak "rozwinięte społeczeństwo socjalistyczne" czy "realny socjalizm". Później zaczęto je określać mianem "epoka zastoju". Oprócz wymienionych funkcji Leonid Breżniew był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR od piątej do dziesiątej kadencji, deputowanym do Rady Najwyższej Kazachskiej SRR czwartej kadencji, członkiem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR w latach 1965-1977 i jej przewodniczącym w latach 1960-1964 i 1977-1982. W polityce zagranicznej Breżniew łączył dążenie do ograniczenia "zimnej wojny" (deténte – układy rozbrojeniowe z USA, Konferencja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie) z tłumieniem ruchów antykomunistycznych w państwach socjalistycznych (interwencja w Czechosłowacji 1968, groźba interwencji w Polsce w 1980-81) oraz tzw. eksportem rewolucji w Trzecim Świecie. Jednocześnie pogorszył stosunki z ChRL, co doprowadziło do krótkotrwałych starć zbrojnych. W 1979 roku rozpoczął interwencję w Afganistanie. Spowodowała ona powstanie antykomunistycznej partyzantki, doprowadziła do przebudzenia islamskiego i narodowego w wielu republikach radzieckich oraz była ostatecznie jedną z przyczyn upadku ZSRR. Sponsorowanie proradzieckich reżimów oraz partii komunistycznych i ruchów lewicowych na całym świecie stało się wielkim obciążeniem dla słabnącej i nieefektywnej państwowej gospodarki planowej. Gospodarka wykazywała coraz niższą stopę wzrostu, coraz trudniej jej było udźwignąć koszty "wyścigu zbrojeń", prestiżowych dokonań oraz rozbudzonych apetytów konsumpcyjnych. Z czasami Breżniewa wiąże się także poczucie bezkarności skorumpowanych i niekompetentnych aparatczyków oraz KGB-istów, którzy patronowali różnym nielegalnym interesom (skorumpowanie rodziny Breżniewa ujawnił jego następca, Jurij Andropow). Sam Breżniew w coraz mniejszym stopniu kontrolował sytuację, gdyż stan jego zdrowia (w tym sprawność umysłowa) stale się pogarszał. Umarł na zawał serca 10 listopada 1982, w swojej daczy. Breżniew został pochowany pod murami Kremla. W pogrzebie na Placu Czerwonym brały udział delegacje z całego świata. Przybyli m. in. przywódcy Polski - Wojciech Jaruzelski, NRD - Erich Honecker, Bułgarii - Todor Żiwkow, Czechosłowacji - Gustav Husak, Rumunii - Nicolae Ceausescu, Węgier Janos Kadar, Mongolii - Jumdżagijn Cedenbał, Kuby - Fidel Castro, premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher, premier Indii Indira Gandhi, przywódca Palestyny Jaser Arafat, wiceprezydent USA George Bush, kanclerz Niemiec Helmut Kohl i kilkadziesiąt innych głów państw i szefów rządów. W skład delegacji PRL, obok gen. Wojciecha Jaruzelskiego wchodził przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński, członek Biura Politycznego KC PZPR Józef Czyrek oraz ambasador PRL w ZSRR Stanisław Kociołek. Jego żona, Wiktoria Pietrowna, zmarła osamotniona w 1995 roku, córka Galina w 1998, syn Jurij żyje do dziś. Czterokrotnie nagrodzony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1966, 1976, 1978, 1981) wraz z medalem "Złotej Gwiazdy", tytułem Bohatera Pracy Socjalistycznej (1961). Breżniew znany był z zamiłowania do kolekcjonowania orderów. Wśród setek wyróżnień, które otrzymał wymienić można w szczególności: Order Zwycięstwa (przyznany mu w 1978 pomimo, iż formalnie nie przysługiwał w ogóle Breżniewowi, ponieważ nadawany mógł być jedynie najwyższym dowódcom II wojny światowej, został mu pośmiertnie odebrany w 1989), Order Lenina (ośmiokrotnie), Order Rewolucji Październikowej (dwukrotnie), Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie), Order Bohdana Chmielnickiego, Order Wojny Ojczyźnianej I kl. , Order Czerwonej Gwiazdy, Medal za Wyzwolenie Warszawy, Medal za Obronę Odessy, Medal za Zdobycie Wiednia, Krzyż Wielki Orderu Virtuti Militari, NRD-owski Order Karola Marksa.
- Leonid Ilitch Brejnev, em russo, também citado como Leonid Ilitch Brezhnev, transl. Leonid Ilitch Briezhniev, pron. Lyeaníd Ilítch Bryéjnyef, Herói da União Soviética e secretário-geral do Partido Comunista da União Soviética (PCUS) de 1964 a 1982 e presidente da URSS entre 1977, quando houve mudanças na constituição, definindo que Brejnev seria o novo presidente, e 1982, ano da sua morte. Em 1972 foi-lhe atribuído o Prêmio Lênin da Paz. Foi um dos mais poderosos e influentes políticos do mundo, além de ser uma das mais conhecidas personalidades do mundo. Após sua morte, dois de seus sucessores indicados, Iuri Andropov e Konstantin Chernenko mal tiveram tempo de governar, sucedendo-lhe imediatamente em 1985, Mikhail Gorbatchov, antigo ministro da agricultura, que causou uma crise não somente dentro do partido e do país, mas em todo o Bloco do Leste e outros países comunistas. Suas principais conquistas políticas foram o apogeu das relações diplomáticas soviéticas com outros países do mundo e a criação de um bem-estar socialista jamais visto, mas ao mesmo tempo criando uma estagnação econômica.
- Leonid Ilici Brejnev a fost conducătorul efectiv al Uniunii Sovietice din 1964 până în 1982, în calitate de Secretar General al Partidului Comunist al Uniunii Sovietice, precum şi, între 1960 şi 1964 şi între 1977 şi 1982, preşedinte al Prezidiului Sovietului Suprem (şef al statului). Ca şef al statului a promovat o politică rigidă, ceea ce a dus la o politică de stagnare a vieţii economice şi sociale. A fost urmat la preşedinţie de Iuri Andropov.
- Леони́д Ильи́ч Бре́жнев ({{ДатаРождения|1|1|1907|19|12|1906 — {{ДатаСмерти|10|11|1982) — советский государственный и партийный деятель. Первый секретарь ЦК КПСС с 1964 года (с 1966 года Генеральный секретарь) и Председатель Президиума Верховного Совета СССР в 1960—1964 годах и с 1977 года. Маршал Советского Союза. Герой Социалистического Труда и четырежды Герой Советского Союза. Лауреат международной Ленинской премии «За укрепление мира между народами» (1973) и Ленинской премии по литературе. Под именем Л. И. Брежнева опубликована трилогия: «Малая Земля», «Возрождение» и «Целина».
- Leonid Iljitj Brezjnev (Леонид Ильич Брежнев; uttal), född 19 december 1906 i Kamenskoje (nuv. Dneprodzjerzjinsk), Ukraina, död 10 november 1982 i Moskva, var en sovjetisk politiker, generalsekreterare i Sovjetunionens kommunistiska partis centralkommittés politbyrå, från 1977 även ordförande i Sovjetunionens högsta sovjets presidium. I egenskap av dessa poster var han Sovjetunionens ledare 1964 till 1982. Brezjnev utbildade sig till ingenjör men klättrade inom kommunistpartiet och inom den sovjetiska statsmakten. Han gick segrande ur den maktkamp som utspelade sig efter att Nikita Chrusjtjov avsatts. År 1964 var Brezjnev obestridd ledare för supermakten Sovjetunionen genom sin post som generalsekreterare i kommunistpartiet. Det finns två bilder av Brezjnev: Dels att hans tid vid ledningen innebar stagnation, dels att hans tid vid ledningen innebar stora framsteg för det sovjetiska samhället. Jämfört med föregångaren Chrusjtjov var Brezjnev en konservativ kraft. Under Brezjnevs tid myntades Brezjnevdoktrinen i samband med att Tjeckoslovakien invaderades 1968. Sovjetunionen expanderade sin intressesfär utanför Europa, och tävlade med amerikanerna i såväl Latinamerika, Afrika som Asien. 1979 gick Sovjetunionen också till fullt militärt angrepp på en stat utanför östblocket: Invasionen av Afghanistan. En milstolpe i den sovjetiska historien kom också 1975, när den nya Brezjnevförfattningen ersatte den gamla Stalinförfattningen från 1936 som Sovjetunionens grundlag.
- Leonid İliç Brejnev (Rusça Леонид Ильич Брежнев), 19 Aralık 1906'da Kamenskoye doğdu, 10 Kasım 1982 Moskova'da öldü, Sovyet devlet adamı.
- Леоні́д Іллі́ч Бре́жнєв — радянський державний і партійний діяч, Перший секретар ЦК КПРС, Генеральний секретар ЦК КПРС. Народився в родині робітника-металурга. 1923 року вступив до Курського землевпорядного-меліоративного технікуму та вступив до лав комсомолу. 1927 року закінчив Курський землевпорядно-меліоративний технікум й почав працювати землевпорядником в Кохановському районі Оршанського округу Білоруської РСР. 1928 року Леонід Ілліч одружився з Вікторією Петрівною Денисовою. Вона була на рік молодшою й навчалася в Курському медичному технікумі. Після роботи в Курській області та Білорусії Брежнєва направили на Урал на посаду завідувача районним земельним відділом. Він брав участь у створенні колгоспів і розкуркуленні. 1931 року Брежнєв став кандидатом в члени ВКП(б) й перейшов на керівну роботу в окружне земельне управління, але через кілька місяців із невідомої причини покинув сільське господарство й повернувся в Каменське. 1935 — закінчив Дніпродзержинський металургійний інститут. Українцем Леонід Ілліч записався лише одного разу, у 1928. Після переїзду в Москву став «росіянином». З 1937 року — на керівній радянській і партійній роботі. В роки Другої світової війни був військово-політичним працівником у діючій радянській армії 1943 — отримав звання генерал-майора. Після війни — знову на партійній роботі (зокрема, перший секретар комуністичних партій Молдавії та Казахстану). 1964 — обраний Генеральним секретатем ЦК КПРС.
- 列昂尼德·伊里奇·布里玆涅夫（俄语：Леони́д Ильи́ч Бре́жнев听 ，又译勃列日涅夫，1907年1月1日—1982年11月10日），苏联政治家，曾任苏联共产党中央委员会第一书记（后为总书记），蘇聯最高蘇維埃主席團主席和苏联国防委员会主席（苏联武装力量最高统帅）。 1906年12月19日，勃列日涅夫出生于今乌克兰第聂伯罗捷尔任斯克。1931年加入苏联共产党，1944年升为少将。1952年任苏共中央书记。1953年斯大林逝世后，改任苏军总政治部副主任。1955年任哈萨克党中央第一书记，积极推行赫鲁晓夫的垦荒政策。1956年再次当选为党中央主席团候补委员和中央书记。1957年开除马林科夫集团后，升任主席团正式委员。1960年任苏联最高苏维埃主席团主席。1964年10月14日参与推翻赫鲁晓夫的政变，任苏共第一书记。在结束了赫鲁晓夫的无序而带有自由化色彩的改革之后，勃列日涅夫的政策总体趋向于保守和僵化，其领导期间腐化和裙带风盛行。他在任期间，苏联的军事力量大大增强，核武器的数量超过美国，成为军事上的超级大国。 在他统治后期，由于超高的军费开支和失败的计划经济，苏联经济已经停滞。 对外方面他注重外交，推行“主权有限论”，声称当华沙条约成员国的社会主义政权受到威胁时，苏联可以进行武力干涉，此为著名的勃列日涅夫主义。他1968年派军队侵略捷克斯洛伐克。1976年5月，他成为苏联元帅。1977年至1982年他去世前，任苏联最高苏维埃主席。1979年，由于阿富汗新政府取消了亲苏联的政策，他发动了阿富汗战争，成为导致苏联衰落和最终解体的重要因素之一。 任内1969年在珍宝岛、铁列克提等地爆发了中苏边界冲突，之后苏联与中国关系长期没有改善。但勃列日涅夫死前發表的1982年「塔什干講話」，被認為是中蘇解凍的早期訊號。1982年12月10日在莫斯科逝世，享年75歲。 勃列日涅夫晚年开始大搞个人崇拜，具有浓重的“勋章情结”，一生获得114枚勋章。1976年12月，70岁生日时获得“苏联英雄勋章”，这是当时苏联的最高勋章，一般只授予为苏联国家和社会做出伟大贡献的人士。同样出于庆生，他还获得“列宁勋章”和“金星勋章”超过三次。1978年他还获得军队最高勋章“胜利勋章”，成为二战结束后唯一获得该勋章人士。他死后，1989年苏联取消了他的这枚勋章资格。
|
| rdfs:comment
|
- Leonid Ilyich Brezhnev (19 December 1906 – 10 November 1982) was General Secretary of the Communist Party of the Soviet Union (and thus political leader of the Soviet Union) from 1964 to 1982, serving in that position longer than anyone except Joseph Stalin. He was twice Chairman of the Presidium of the Supreme Soviet (head of state), from 7 May 1960 to 15 July 1964, then from 16 June 1977 to his death on 10 November 1982.
- Leonid Iljitsch Breschnew war von 1964 bis 1982 Parteichef der KPdSU. Er war vierfacher Held der Sowjetunion.
- Leonid Ilitx Brèjnev, també transcrit habitualment Brezhnev, fou un polític soviètic nat el 19 de desembre de 1906 a Kàmenskoie, l'actual Dniprodzerjinsk, a Ucraïna, segons el calendari julià i mort el 10 de novembre de 1982 a Moscou. Va ser el màxim dirigent de l'URSS i el Secretari General del Partit Comunista de la Unió Soviètica des de 1964 fins a 1982, i va servir en aquest càrrec més que cap altre llevat de Iósif Stalin.
- Leonid Iljič Brežněv byl sovětský politik, nejvyšší představitel Sovětského svazu v období let 1964-1982, mj. i trojnásobný držitel státního vyznamenání Hrdina ČSSR a čtyřnásobný Hrdina SSSR.
- Leonid Iljitš Brežnev oli neuvostoliittolainen poliitikko. Brežnevistä tuli Neuvostoliiton kommunistisen puolueen ensimmäinen sihteeri 1964, ja puolueen pääsihteeri hän oli 1966–1982 eli pisimmän ajan Stalinin jälkeen. Hän oli korkeimman neuvoston puheenjohtaja. valtiopäivälaitoksen puhemies eli Neuvostoliiton perustuslain mukainen valtionpäämies 1960–1964 ja 1977–1982.
- Léonid Ilitch Brejnev est un homme politique soviétique, secrétaire général du Parti communiste de l'Union Soviétique, et donc principal dirigeant de l'URSS de 1964 à 1982. Il fut en outre président du Præsidium du Soviet suprême (fonction honorifique de chef de l’État) à deux reprises, de 1960 à 1964 et de 1977 à 1982.
- Leonyid Iljics Brezsnyev orosz nemzetiségű szovjet politikus volt, 1964. október 14-étől haláláig, 1982-ig a SZKP főtitkáraként a Szovjetunió vezetője, 1960 és 1964, ill. 1977 és 1982 között a Legfelsőbb Tanács Elnökségének elnöki posztját (államfő) is betöltötte.
- Brežnev nacque a Kamenskoe in Ucraina, figlio di un operaio dell'acciaio. Il suo vero cognome era Brežnёv (Брежнёв, Brežnjòv) e così si fece chiamare fino al 1956. Nonostante fosse di famiglia russa, mantenne la pronuncia e le abitudini ucraine per l'intera vita. Come molti ragazzi appartenenti alle classi operaie, negli anni successivi alla rivoluzione russa ricevette un'educazione tecnica, prima in economia agraria, poi in metallurgia.
- Leonid Iljitsj Brezjnev was een Sovjetpoliticus en secretaris-generaal van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie. Hij leidde de Sovjet-Unie na Nikita Chroesjtsjov van 1964 tot 1982.
- Leonid Iljitsj Brezjnev var leder i Sovjetunionen fra 1964 til 1982. Bresjnev kom fra Ukraina, som den gang var et sørvestlig hjørne av Sovjetunionen. Han meldte seg inn i kommunistpartiet som ung mann. Han steg i gradene i partiapparatet helt til 1952, da Josef Stalin oppdaget hans dyktighet. Han ble da raskt medlem av politbyrået, som var regimets viktigste politiske forum.
- Leonid Iljicz Breżniew – działacz Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego i polityk ZSRR. Urodził się w rodzinie hutnika, w 1921 roku rozpoczął pracę w hucie, w 1923 roku wstąpił do Komsomołu. W 1931 roku został członkiem Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików). W tym czasie ukończył technikum i zaczął pracować jako geodeta w guberni kurskiej, następnie na Białorusi i Uralu.
- Leonid Ilitch Brejnev, em russo, também citado como Leonid Ilitch Brezhnev, transl. Leonid Ilitch Briezhniev, pron. Lyeaníd Ilítch Bryéjnyef, Herói da União Soviética e secretário-geral do Partido Comunista da União Soviética (PCUS) de 1964 a 1982 e presidente da URSS entre 1977, quando houve mudanças na constituição, definindo que Brejnev seria o novo presidente, e 1982, ano da sua morte. Em 1972 foi-lhe atribuído o Prêmio Lênin da Paz.
- Leonid Ilici Brejnev a fost conducătorul efectiv al Uniunii Sovietice din 1964 până în 1982, în calitate de Secretar General al Partidului Comunist al Uniunii Sovietice, precum şi, între 1960 şi 1964 şi între 1977 şi 1982, preşedinte al Prezidiului Sovietului Suprem (şef al statului). Ca şef al statului a promovat o politică rigidă, ceea ce a dus la o politică de stagnare a vieţii economice şi sociale. A fost urmat la preşedinţie de Iuri Andropov.
- Леони́д Ильи́ч Бре́жнев ({{ДатаРождения|1|1|1907|19|12|1906 — {{ДатаСмерти|10|11|1982) — советский государственный и партийный деятель. Первый секретарь ЦК КПСС с 1964 года (с 1966 года Генеральный секретарь) и Председатель Президиума Верховного Совета СССР в 1960—1964 годах и с 1977 года.
- Leonid Iljitj Brezjnev (Леонид Ильич Брежнев; uttal), född 19 december 1906 i Kamenskoje (nuv. Dneprodzjerzjinsk), Ukraina, död 10 november 1982 i Moskva, var en sovjetisk politiker, generalsekreterare i Sovjetunionens kommunistiska partis centralkommittés politbyrå, från 1977 även ordförande i Sovjetunionens högsta sovjets presidium. I egenskap av dessa poster var han Sovjetunionens ledare 1964 till 1982.
- Leonid İliç Brejnev (Rusça Леонид Ильич Брежнев), 19 Aralık 1906'da Kamenskoye doğdu, 10 Kasım 1982 Moskova'da öldü, Sovyet devlet adamı.
- Леоні́д Іллі́ч Бре́жнєв — радянський державний і партійний діяч, Перший секретар ЦК КПРС, Генеральний секретар ЦК КПРС. Народився в родині робітника-металурга. 1923 року вступив до Курського землевпорядного-меліоративного технікуму та вступив до лав комсомолу.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
