| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Sage (v. ahd. saga, „Gesagtes“; Prägung durch die Brüder Grimm) ist eine zunächst auf mündlicher Überlieferung basierende, kurze Erzählung von unglaubhaften, fantastischen Ereignissen, die aber als Wahrheitsbericht aufgebaut ist oder auf tatsächlichen Begebenheiten beruht. Damit steht der Realitätsanspruch der Sage über dem des Märchens. Gleich wie im Märchen kommt es oft zur Benennung eines Helden und damit zur Heldensage. Der ursprüngliche Verfasser der Sage bleibt in der Regel unbekannt, der Verfasser einer zugehörigen schriftlichen Fixierung ist dagegen gelegentlich zumindest grob benannt. Beispiele für Sagen sehr unterschiedlicher Ausprägung sind die Blondelsage, die Nibelungensage, auch Nibelungenlied oder Siegfried-Sage, die Sagen um Dietrich von Bern sowie die Artussage. Auch bekannte Sagen sind die Herakles-Sagen, die Prometheus-Sage und auch die Theseus-Sage.
- A legend (Latin, legenda, "things to be read") is a narrative of human actions that are perceived both by teller and listeners to take place within human history and to possess certain qualities that give the tale verisimilitude. Legend, for its active and passive participants includes no happenings that are outside the realm of "possibility", defined by a highly flexible set of parameters, which may include miracles that are perceived as actually having happened, within the specific tradition of indoctrination where the legend arises, and within which it may be transformed over time, in order to keep it fresh and vital, and realistic. The Brothers Grimm defined legend as folktale historically grounded. A modern folklorist's professional definition of legend was proposed by Timothy R. Tangherlini in 1990: Legend, typically, is a short (mono-) episodic, traditional, highly ecotypified historicized narrative performed in a conversational mode, reflecting on a psychological level a symbolic representation of folk belief and collective experiences and serving as a reaffirmation of commonly held values of the group to whose tradition it belongs."
- Datei:Landschaft mit Geschichte des Wilhelm Tell. jpg Wilhelm Tell. Gemälde Die Legende ist eine dem Märchen und der Sage verwandte Textsorte bzw. literarische Gattung.
- Una leyenda es una narración tradicional que incluye elementos ficticios, a menudo sobrenaturales y cuya acción transcurre en un tiempo y espacio reales, lo que aporta al relato cierta verosimilitud. La leyenda transcurre en un mismo reino de posibilidades al que pertenecen el narrador y su audiencia. Dichas posibilidades están definidas con parámetros sumamente flexibles, que incluyen milagros percibidos como sucesos reales, pero que se encuentran enmarcados dentro del adoctrinamiento tradicional del lugar donde la leyenda se origina. Forma parte de las tradición oral y con frecuencia experimenta supresiones, añadidos o modificaciones, ramificándose así en múltiples versiones que la mantienen fresca y realista. Los hermanos Grimm definen la leyenda como un relato folclórico con bases históricas. Una definición profesional moderna ha sido propuesta por el folclorista Timothy R. Tangherlini en 1990: Plantilla:Cita Contrariamente al mito, que se ocupa de dioses,, la leyenda se ocupa de hombres que representan arquetipos junguianos, como ocurre en la Ilíada y la Odisea de Homero, en la Eneida de Virgilio o en los anónimos Fausto, el Cantar del mío Cid y las leyendas artúricas.
- Legenda on eri yhteyksissä ilmenevä ja eri asioita tarkoittava ilmaisu, jota käytettäessä usein kyseenalaistetaan tai vääristetään yksilön tai tapahtuman todenperäisyys. Se voi olla perätön tarina, kaunisteltu kertomus tai jopa eeppis-lyyrinen sävellys. Yksilönä se voi olla ihailtu kuuluisuus tai pyhimyskertomus. Legenda-sanaa on ruvettu käyttämään kaunistelluista tai ihannoivista kertomuksista, myöhemmin myös merkityksessä perätön juttu, pötypuhe (muun muassa "urbaani legenda") ja (slangissa) neutraalina sanana "juttelua" yleensä tarkoittavana. Toisaalta varsinkin urheilukielessä on tavallaan palattu alkuperäiseen merkitykseen: "legendalla" tarkoitetaan jostakin maineikkaasta suorituksesta tai henkilöstä kertovaa tarinaa, joka on tosi (tai ainakin totena pidetty) mutta sisältönsä takia "tarunomainen". Sitten sanaa on ryhdytty käyttämään myös ihmisestä, josta kerrotaan sellaisia, etenkin ilmaisuissa "elävä legenda" ja "legenda jo eläessään". Poliisin toiminnassa "legenda" tarkoittaa peitehenkilöllisyydelle sepitettyä elämäntarinaa, jonka turvin poliisi soluttautuu rikollispiireihin. Se voi olla myös pyhimyksestä kertova taru, jossa keskeisessä osassa ovat kyseisen henkilön tekemät ihmeteot eli miraakkelit. Legendat oli tarkoitettu kirkossa luettaviksi. Suomalaisen kansanperinteen legenda Savilinnut kertoo, kuinka Jeesus loi linnut savesta. Suomessa on myös legendoja Neitsyt Mariasta, maan emosesta ja Piispa Henrikin ihmeteoista. Eino Leinon teos Helkavirret edustaa näitä uudempia legendoja. Kristillisessä perinteessä legenda tarkoittaa kertomusta pyhimyksestä, ihmeestä tai muusta hurskaasta aiheesta. Termin "legenda" käyttö on laajentunut nykyään tarkoittamaan kaikenlaisia tarinoita, niin uskonnollisia kuin historian tapahtumiin pohjautuviakin.
- La leggenda è un tipo di racconto molto antico, come il mito la favola e la fiaba, e fa parte del patrimonio culturale di tutti i popoli, appartiene alla tradizione orale e nella narrazione mescola il reale al meraviglioso. La parola "leggenda" deriva dal latino legenda che significa "cose che devono essere lette", "degne di essere lette" e con questo termine, un tempo, si voleva indicare il racconto della vita di un santo e soprattutto il racconto dei suoi miracoli. In seguito la parola acquistò un significato più esteso e oggi la parola leggenda indica qualsiasi racconto che presenti elementi reali ma trasformati dalla fantasia, tramandato per celebrare fatti o personaggi fondamentali per la storia di un popolo, oppure per spiegare qualche caratteristica dell'ambiente naturale e per dare risposta a dei perché. Le leggende si rivolgono alla collettività, come i miti e spiegano l'origine di qualche aspetto dell'ambiente, le regole e i modelli da seguire, certi avvenimenti storici, o ritenuti tali, allo scopo di rinsaldare i legami d'appartenenza alla comunità.
- 伝説（でんせつ）とは、様々な地方で語り伝えられた民話のひとつ。特に、語り手によって「事実を伝えるもの」として語り継がれたものを言うが、その内容が本当に真実であるかどうかは問わない。一般的に、地名や遺跡などの由緒を語る。
- Een legende (afgeleid van het Latijn legenda, een gerundivum met de betekenis wat gelezen moet worden) is oorspronkelijk een alternatieve levensbeschrijving van een heilige met toegevoegde fictieve elementen, waarin aan de betreffende persoon allerlei wonderen toegedicht worden (een hagiografie kan ook een louter biografische beschrijving van een heiligenleven zijn). In de kloosters werd bij de Metten en bij de maaltijden voorgelezen uit boeken met levensbeschrijvingen van heiligen. Die teksten werden in het middeleeuwse Latijn aangeduid met legenda. Van het woord legere is via lectus (gelezen) en lectio (lezing) het Nederlandse woord les afgeleid. De betekenis van het woord legende is later uitgebreid naar allerlei soorten verhalen die als waar gebeurd doorverteld worden, hoewel ze niet historisch of wetenschappelijk te bewijzen zijn, bijvoorbeeld het bestaan van het Monster van Loch Ness en de Yeti. Een legende in deze zin heeft zeer veel weg van een sage, maar wordt hiervan onderscheiden doordat er in de regel geen kern van waarheid inzit.
- Legende betegner opprinnelig en fortelling om hellige menn og kvinner. Disse legendene er oppbyggelige historier om religiøse hendelser, mirakler og martyrier. Selve ordet «legende» (legenda/legere)kommer fra latin og betyr det som bør leses. Mange legender har nok startet som muntlige fortellinger, men i middelalderen ble de fleste helgenenlegendene forfattet av munker med penn i hånd. Den best kjente legendesamlingen er Legenda Aurea, Den gyldne legende, skrevet av Jacobus de Voragine. En levnedsbeskrivelse om en helgen kalles en hagiografi. Legende har også en utvidet betydning og betegner fantastiske og utrolige ikke-religiøse historier med legendeliknende preg.
- Sagn (av det norrøne verbet segja, «å fortelle noe», altså «sagn» som i «utsagn») er en kort, ofte enepisodisk, muntlig fortelling nært knyttet til folketroen. Sagnene er gjenfortalt (tradert) folkediktning. Fortellinger om fortellerens egne møter med det overnaturlige kalles memorat. Sagn forekommer i flere varianter og kan kategoriseres etter innhold i naturmytiske sagn, historiske sagn, opphavssagn og nåtidssagn eller moderne sagn. Sagnet forteller om krefter mennesket ikke kan kontrollere, og som det bør passe seg for. I motsetning til eventyret, der helten seirer over motstanderen, ender sagnet stort sett med nederlag for hovedpersonen. Sagn skiller seg fra eventyr ved at de som fortellinger utgir seg for å være sanne. Det betyr ikke at fortelleren nødvendigvis tror på innholdet, men han må gå god for det i fortellersituasjonen. Mens eventyr ikke er knyttet til bestemte steder og dertil foregår i en ubestemmelig tid, forsterkes sagnenes virkelighetstilknytning ved at begivenhetene ofte oppgis å ha foregått på et navngitt sted med navngitte personer. På denne måten underbygges fortellingens troverdighet. Ikke desto mindre finner vi ofte samme fortelling knyttet til mange forskjellige steder. Dette kaller vi vandresagn i motsetning til lokalsagn som bare finnes på ett sted. Fortellinger som er mindre enn en episode kalles sagnnotis.
- Legenda (łac. legenda – to co powinno być przeczytane) – w literaturze opowieść posługująca się elementami niezwykłości oraz cudowności, związanej z życiem świętych i męczenników. Informuje o powstaniu jakiegoś miasta lub państwa, zawiera zdarzenia historyczne, najczęściej występuje w niej jakiś bohater lub rycerz. Często osnuta na wątkach ludowych i apokryficznych; rozpowszechniona w średniowieczu. Pierwotnie przekazywana ustnie, następnie zapisywana.
- Lenda é uma narativa fantasiosa transmitida pela tradição oral através dos tempos. De caráter fantástico e/ou fictício, as lendas combinam fatos reais e históricos com fatos irreais que são meramente produto da imaginação aventuresca humana. Com exemplos bem definidos em todos os países do mundo, as lendas geralmente fornecem explicações plausíveis, e até certo ponto aceitáveis, para coisas que não têm explicações científicas comprovadas, como acontecimentos misteriosos ou sobrenaturais. Podemos entender que lenda é uma degeneração do Mito. Como diz o dito popular "Quem conta um conto aumenta um ponto", as lendas, pelo fato de serem repassadas oralmente de geração a geração, sofrem alterações à medida que vão sendo recontadas.
- Леге́нда (от ср. -лат. legenda «собрание литургических отрывков для ежедневной службы») — одна из разновидностей несказочного прозаического фольклора. Поэтическое предание о каком-нибудь историческом событии. В переносном смысле относится к овеянным славой, вызывающим восхищение событиям прошлого. Как правило, содержит дополнительный религиозный или социальный пафос. Легенда — приблизительный синоним понятия миф; эпический рассказ о происходившем в незапамятные времена; главные герои рассказа — обычно герои в полном смысле слова, часто в событиях непосредственно участвуют боги и другие сверхъестественные силы. События в легенде нередко преувеличиваются, добавляется много вымысла. Поэтому учёные не считают легенды полностью достоверными историческими свидетельствами, не отрицая, впрочем, что в большинстве своём легенды основаны на реальных событиях. Легенды делят на религиозные и социальные. Легенды, как правило, были устными рассказами, часто положенными на музыку; передавались легенды из уст в уста, обычно бродячими сказителями. Позднее множество легенд было записано. Поскольку, когда о ком-либо слагали легенды, это означало общественное признание его деяний, слово приобрело дополнительный смысл: так называют события и деятелей (например, «Легенда рока»), получивших признание и почёт.
- Legend har två klart skilda denotationer. Ordet står på latin för sådant som bör läsas.
- 傳說（legend），又稱傳聞、流言，是指在文字尚未發明的時代，人們要對歷史做紀錄只能利用口耳相傳的方式，因此傳說通常不可考，所描述的事件發生年代遠在文字發明前的遙遠過去。傳說不像民間故事一般有固定的形式。在中國歷史有一段時期是傳說時代。
- Fichier:Reynard-the-fox. jpg La légende médiévale de Renart. Fichier:Leighton-Alain Chartier-1903. jpg La légende d'Alain Chartier. Une légende est, à l’origine, un récit mis par écrit pour être lu publiquement : dans les monastères, pendant les repas; dans les églises, pour l’édification des fidèles lors de la fête d’un saint. Dans ce genre de littérature, la précision historique passe au second plan par rapport à l’intention spirituelle ou morale. C'est un récit fictif le plus souvent d'origine orale faisant appel au merveilleux. Une légende, à la différence d'un conte, est fortement liée à un élément clé, ceci est précisé et se concentre sur un lieu, un objet, un personnage, une histoire, etc. Au fil du temps, la légende devient un mythe pour les sociétés futures, car elle perd en précision et gagne en fantaisie et en grandeur/amplification. Dans la langue courante, le mot légende est également devenu synonyme de mythe, et renvoie à quelque chose dont l'existence n'a jamais pu être prouvée.
|
| rdfs:comment
|
- Datei:Landschaft mit Geschichte des Wilhelm Tell. jpg Wilhelm Tell. Gemälde Die Legende ist eine dem Märchen und der Sage verwandte Textsorte bzw. literarische Gattung.
- 伝説（でんせつ）とは、様々な地方で語り伝えられた民話のひとつ。特に、語り手によって「事実を伝えるもの」として語り継がれたものを言うが、その内容が本当に真実であるかどうかは問わない。一般的に、地名や遺跡などの由緒を語る。
- Legenda (łac. legenda – to co powinno być przeczytane) – w literaturze opowieść posługująca się elementami niezwykłości oraz cudowności, związanej z życiem świętych i męczenników. Informuje o powstaniu jakiegoś miasta lub państwa, zawiera zdarzenia historyczne, najczęściej występuje w niej jakiś bohater lub rycerz. Często osnuta na wątkach ludowych i apokryficznych; rozpowszechniona w średniowieczu. Pierwotnie przekazywana ustnie, następnie zapisywana.
- Legend har två klart skilda denotationer. Ordet står på latin för sådant som bör läsas.
- 傳說（legend），又稱傳聞、流言，是指在文字尚未發明的時代，人們要對歷史做紀錄只能利用口耳相傳的方式，因此傳說通常不可考，所描述的事件發生年代遠在文字發明前的遙遠過去。傳說不像民間故事一般有固定的形式。在中國歷史有一段時期是傳說時代。
- Die Sage (v. ahd. saga, „Gesagtes“; Prägung durch die Brüder Grimm) ist eine zunächst auf mündlicher Überlieferung basierende, kurze Erzählung von unglaubhaften, fantastischen Ereignissen, die aber als Wahrheitsbericht aufgebaut ist oder auf tatsächlichen Begebenheiten beruht. Damit steht der Realitätsanspruch der Sage über dem des Märchens. Gleich wie im Märchen kommt es oft zur Benennung eines Helden und damit zur Heldensage.
- A legend (Latin, legenda, "things to be read") is a narrative of human actions that are perceived both by teller and listeners to take place within human history and to possess certain qualities that give the tale verisimilitude.
- Una leyenda es una narración tradicional que incluye elementos ficticios, a menudo sobrenaturales y cuya acción transcurre en un tiempo y espacio reales, lo que aporta al relato cierta verosimilitud. La leyenda transcurre en un mismo reino de posibilidades al que pertenecen el narrador y su audiencia.
- Legenda on eri yhteyksissä ilmenevä ja eri asioita tarkoittava ilmaisu, jota käytettäessä usein kyseenalaistetaan tai vääristetään yksilön tai tapahtuman todenperäisyys. Se voi olla perätön tarina, kaunisteltu kertomus tai jopa eeppis-lyyrinen sävellys. Yksilönä se voi olla ihailtu kuuluisuus tai pyhimyskertomus.
- La leggenda è un tipo di racconto molto antico, come il mito la favola e la fiaba, e fa parte del patrimonio culturale di tutti i popoli, appartiene alla tradizione orale e nella narrazione mescola il reale al meraviglioso. La parola "leggenda" deriva dal latino legenda che significa "cose che devono essere lette", "degne di essere lette" e con questo termine, un tempo, si voleva indicare il racconto della vita di un santo e soprattutto il racconto dei suoi miracoli.
- Een legende (afgeleid van het Latijn legenda, een gerundivum met de betekenis wat gelezen moet worden) is oorspronkelijk een alternatieve levensbeschrijving van een heilige met toegevoegde fictieve elementen, waarin aan de betreffende persoon allerlei wonderen toegedicht worden (een hagiografie kan ook een louter biografische beschrijving van een heiligenleven zijn). In de kloosters werd bij de Metten en bij de maaltijden voorgelezen uit boeken met levensbeschrijvingen van heiligen.
- Legende betegner opprinnelig en fortelling om hellige menn og kvinner. Disse legendene er oppbyggelige historier om religiøse hendelser, mirakler og martyrier. Selve ordet «legende» (legenda/legere)kommer fra latin og betyr det som bør leses. Mange legender har nok startet som muntlige fortellinger, men i middelalderen ble de fleste helgenenlegendene forfattet av munker med penn i hånd. Den best kjente legendesamlingen er Legenda Aurea, Den gyldne legende, skrevet av Jacobus de Voragine.
- Sagn (av det norrøne verbet segja, «å fortelle noe», altså «sagn» som i «utsagn») er en kort, ofte enepisodisk, muntlig fortelling nært knyttet til folketroen. Sagnene er gjenfortalt (tradert) folkediktning. Fortellinger om fortellerens egne møter med det overnaturlige kalles memorat. Sagn forekommer i flere varianter og kan kategoriseres etter innhold i naturmytiske sagn, historiske sagn, opphavssagn og nåtidssagn eller moderne sagn.
- Lenda é uma narativa fantasiosa transmitida pela tradição oral através dos tempos. De caráter fantástico e/ou fictício, as lendas combinam fatos reais e históricos com fatos irreais que são meramente produto da imaginação aventuresca humana. Com exemplos bem definidos em todos os países do mundo, as lendas geralmente fornecem explicações plausíveis, e até certo ponto aceitáveis, para coisas que não têm explicações científicas comprovadas, como acontecimentos misteriosos ou sobrenaturais.
- Леге́нда (от ср. -лат. legenda «собрание литургических отрывков для ежедневной службы») — одна из разновидностей несказочного прозаического фольклора. Поэтическое предание о каком-нибудь историческом событии. В переносном смысле относится к овеянным славой, вызывающим восхищение событиям прошлого. Как правило, содержит дополнительный религиозный или социальный пафос.
- Fichier:Reynard-the-fox. jpg La légende médiévale de Renart. Fichier:Leighton-Alain Chartier-1903. jpg La légende d'Alain Chartier. Une légende est, à l’origine, un récit mis par écrit pour être lu publiquement : dans les monastères, pendant les repas; dans les églises, pour l’édification des fidèles lors de la fête d’un saint. Dans ce genre de littérature, la précision historique passe au second plan par rapport à l’intention spirituelle ou morale.
|
