| dbpprop:abstract
|
- Legal tender or forced tender is an offered payment that, by law, cannot be refused in settlement of a debt, and have the debt remain in force. The origin of the word is from Middle English tendren, from Anglo-French tendre (verb form), meaning to offer. The Latin root is tenēre (to hold), and the sense of tender as an offer is related to the etymology of the English word extend (to hold outward). The noun form of a tender as an offering is a back-formation of the noun from the verb. Legal tender is variously defined in different jurisdictions. Formally, it is anything which when offered in payment extinguishes the debt. Thus, personal cheques, credit cards, debit cards and similar non-cash methods of payment are not usually legal tender. The law does not relieve the debt until payment is accepted. Coins and notes are usually defined as legal tender. Some jurisdictions may forbid or restrict payment made other than by legal tender. For example, such a law might outlaw the use of foreign coins and bank notes, or require a license to perform financial transactions in a foreign currency. In some jurisdictions legal tender can be refused as payment if no debt exists prior to the time of payment (where the obligation to pay may arise at the same time as the offer of payment). For example vending machines and transport staff do not have to accept the largest denomination of banknote. Shopkeepers can reject large banknotes — this is covered by the legal concept known as invitation to treat. However, restaurants that do not collect payment until after a meal is served would have to accept that legal tender for the debt incurred in purchasing the meal. The right, in many jurisdictions, of a trader to refuse to do business with any person means a purchaser cannot demand to make a purchase, and so declaring a legal tender in law, as anything other than an offered payment for debts already incurred, would not be effective.
- Zákonné platidlo (legal tender) je platidlo, které podle zákona nemůže příjemce odmítnout, pokud se jedná o úvěr. Zákonné platidlo je koncept, který je často mylně pochopen jakožto výsledek rozdílných právních výkladů různých jurisdikcí. Šeky, kreditní karty, debetní karty a podobné bezhotovostní metody platby nejsou obecně definovány jako „legal tender“ - tak jsou definovány jen specifické hotové peníze a právní normy některých zemí mohou nebo nemusejí statut zákonného platidla udělit zahraniční měně. V mnoha jurisdikcích, platba měnou se statutem zákonného platidla může být odmítnuta, pokud před dobou této platby neexistoval dluh (například v případě, že splátka je mnohem vyšší než daná částka). Z toho vyplývá, že povinnost přijmout platbu v zákonném platidlu se nevztahuje na případ platby např. bankovkou příliš vysoké hodnoty vzhledem k ceně zboží nebo služby, pokud zaplacení předchází poskytnutí služby nebo předání zboží do užívání (tato platba může být odmítnuta); naopak např. v restauracích, kde se platí až po konzumaci, musí být platba zákazníka, je-li placena zákonným platidlem ať už v jakékoli nominální hodnotě, akceptována. Právo obchodníka odmítnout obchod v zákonném platidle znamená, že kupující nemůže (právní cestou) vyžadovat provedení koupě, a tím i vyhlášení zákonného platidla pro jiné účely než dluh (nebo kredit z hlediska banky) a jeho splácení, by pozbylo efektu. To, že platidlo má či nemá status zákonného platidla, nesouvisí s tím, zda je kryto nějakou komoditou nebo ne.
- La moneda de curso legal o moneda corriente es la forma de pago, definida por la ley de un Estado, que se ha declarado aceptable como medio de cambio y forma legal de cancelar las deudas. El curso legal se otorga en ciertas especies de moneda. El cual lo hace independiente del diseño o cantidades expresadas en la moneda. En algunos casos el curso legal puede incluir equivalencias con otras monedas u unidades de cuenta. Por ejemplo el pago de derechos aduaneros, al interior de un país, se puede expresar en la o las principales monedas usadas para el comercio internacional. En algunos casos la contabilidad de una empresa puede expresarse en otra moneda (por ejemplo dólares estadounidenses) pero cobro y pago de obligaciones entre personas o instituciones en el país solo se puede efectuar con la moneda nacional definida como de curso legal. En algunos casos se puede establecer el curso legal de dos monedas de distinto origen (la moneda nacional y una extranjera). Por ejemplo dólar estadounidense y moneda Nacional como en los casos de El Salvador (2001), Panamá (1904), . Así como también un conjunto de países puede acordar una moneda en común como de curso legal, por ejemplo el euro.
- Qu'un moyen de paiement ait cours légal sur un territoire national signifie qu'une personne ne peut pas refuser de le recevoir en réglement d'une dette libellée dans la même unité monétaire. Le créancier doit accepter lesdits moyens de paiement pour leur valeur nominale. Historiquement, les moyens de paiement que la loi (cours légal) est venue consacrer d'un pouvoir libératoire général sont le papier monnaie et les pièces de monnaie, c'est à dire la monnaie dite fiduciaire. En revanche, les instruments de transfert de la monnaie scripturale, tels les chèques ou les cartes de paiement, ne bénéficient pas de cette force légale et peuvent donc, en théorie, être refusés par un créancier. L'expression cours légal ne concerne donc pas une monnaie ou unité monétaire mais seulement certains moyens de paiement qui peuvent lui servir de support. Malgré tout, le cours légal est atténué par d'autres dispositions légales limitant son pouvoir libératoire. Il en est ainsi des dispositions obligeant un créancier à effectuer les paiements au-delà de certains montants par chèque ou virements. En outre, l'obligation faite au créancier de recevoir une monnaie divisionnaire ayant cours légal ne lui interdit pas d'exiger du débiteur de faire l'appoint. Le cours légal ne garantit pas toujours de pouvoir utiliser sa monnaie. Dans les pays soviétiques certains magasins étaient strictement réservés soit aux détenteurs de devises étrangères soit aux membres de la Nomenklatura. Il était impossible d'y payer avec la monnaie "légale".
- 法定通貨（ほうていつうか）とは、税金や賃金などを含む金銭債務の強制的な弁済手段として認められている通貨のこと。つまり、法定通貨による債務弁済を拒否することは一般にはできない。略して法貨と表現されることもある。 複数の機関が法定通貨を発行する国もある。スコットランドの場合はイングランド銀行が発行するポンドの他にも、商業銀行であるスコットランド銀行などが発行する紙幣が法定通貨として発行されており、また香港では各商業銀行が香港ドルを発行している。 アメリカ合衆国などでは偽札への懸念から特定の紙幣の受け取りが拒まれることがあり、その際に法定通貨としての能力との関係が問題となる。一般的には、取引成立前に（例えば小売店のレジなどで）拒否することは、債務の支払いではないので合法であるが、取引後の後払い（例えばレストランの会計など）は債務の支払いに相当するので法的には拒否できないとされる。
- Een wettig betaalmiddel is volgens het Ministerie van Financiën een middel waarmee je kunt betalen, zoals geld en chipknip. De wet verplicht niemand om alle soorten wettige betaalmiddelen altijd te accepteren. Zo mag een winkelier munten van 1 en 2 eurocent en biljetten van 100 euro en hoger weigeren, bijvoorbeeld als wisselgeld een probleem is of men niet het risico van vervalsingen wil lopen. Dit moet dan wel duidelijk aangegeven zijn. Ook mag een gemeente bepalen dat parkeerautomaten alleen met een chipknip kunnen worden betaald. Echter, ook dan betaalt de parkeerder in euro's. Ook is niemand verplicht, munten aan te nemen die vervalst of vermoedelijk vervalst zijn (Muntwet art. 8 lid 1). In Nederland zijn munten een wettig betaalmiddel tot maximaal 50 stuks per betaling. Een bijzonder geval zijn de gelegenheidsmunten. In de afgelopen jaren hebben veel eurolanden zulke munten, die afwijken van de gewone circulatiemunten, in omloop gebracht. Het soort gelegenheidsmunt bepaalt waar hij wettig betaalmiddel is: Gelegenheidsmunten met een van gewone circulatiemunten afwijkende waarde, zoals 5 of 10 euro, en een gelegenheidsafbeelding (door de Nederlandsche Bank verzamelaarsmunten genoemd, in de praktijk ook wel aangeduid als herdenkingsmunten). Deze munten zijn uitsluitend in eigen land wettig betaalmiddel. Gelegenheidsmunten die er aan muntzijde uitzien als een gewone circulatiemunt van 2 euro, maar waar de nationale zijde is vervangen door een gelegenheidsafbeelding. Ze zijn wettig betaalmiddel in het hele eurogebied.
- Законное платёжное средство (en. Legal tender) - средства платежа, обязательное по законодательству к приёму в оплату любых платежей, номинированного в той же валюте. В ГК РФ существует норма, согласно которой продавец обязан продать товар гражданину, если тот согласен его оплатить. В практическом смысле это банкноты, монеты и безналичные средства в национальной валюте, действующие на территории данного государства. Положения по бухгалтерскому учёту также обязуют предприятия учитывать активы и пассивы в национальной валюте. В настоящее время единственным законным платёжным средством на территории РФ являются банкноты и монеты Банка России образца 1997 года (и их более поздние модификации).
- 无限法偿是指货币具有无限的法定支付能力。当用无限法偿货币进行支付时，不论支付的数额大小，收款人都不得拒绝接受。一般来说，本位币都具有无限法偿能力，而辅币则可能是有限法偿的。
|
| rdfs:comment
|
- Legal tender or forced tender is an offered payment that, by law, cannot be refused in settlement of a debt, and have the debt remain in force. The origin of the word is from Middle English tendren, from Anglo-French tendre (verb form), meaning to offer. The Latin root is tenēre (to hold), and the sense of tender as an offer is related to the etymology of the English word extend (to hold outward). The noun form of a tender as an offering is a back-formation of the noun from the verb.
- Zákonné platidlo (legal tender) je platidlo, které podle zákona nemůže příjemce odmítnout, pokud se jedná o úvěr. Zákonné platidlo je koncept, který je často mylně pochopen jakožto výsledek rozdílných právních výkladů různých jurisdikcí.
- La moneda de curso legal o moneda corriente es la forma de pago, definida por la ley de un Estado, que se ha declarado aceptable como medio de cambio y forma legal de cancelar las deudas. El curso legal se otorga en ciertas especies de moneda. El cual lo hace independiente del diseño o cantidades expresadas en la moneda. En algunos casos el curso legal puede incluir equivalencias con otras monedas u unidades de cuenta.
- Qu'un moyen de paiement ait cours légal sur un territoire national signifie qu'une personne ne peut pas refuser de le recevoir en réglement d'une dette libellée dans la même unité monétaire. Le créancier doit accepter lesdits moyens de paiement pour leur valeur nominale. Historiquement, les moyens de paiement que la loi (cours légal) est venue consacrer d'un pouvoir libératoire général sont le papier monnaie et les pièces de monnaie, c'est à dire la monnaie dite fiduciaire.
- Een wettig betaalmiddel is volgens het Ministerie van Financiën een middel waarmee je kunt betalen, zoals geld en chipknip. De wet verplicht niemand om alle soorten wettige betaalmiddelen altijd te accepteren. Zo mag een winkelier munten van 1 en 2 eurocent en biljetten van 100 euro en hoger weigeren, bijvoorbeeld als wisselgeld een probleem is of men niet het risico van vervalsingen wil lopen. Dit moet dan wel duidelijk aangegeven zijn.
- Законное платёжное средство (en. Legal tender) - средства платежа, обязательное по законодательству к приёму в оплату любых платежей, номинированного в той же валюте.
- 无限法偿是指货币具有无限的法定支付能力。当用无限法偿货币进行支付时，不论支付的数额大小，收款人都不得拒绝接受。一般来说，本位币都具有无限法偿能力，而辅币则可能是有限法偿的。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
