| dbpprop:abstract
|
- The Lechitic languages include three languages spoken in Central Europe, mainly in Poland, and historically also in Brandenburg, Mecklenburg, and Vorpommern, in the north-eastern region of modern Germany. This language group is a branch of the larger West Slavic language family. The Lechitic group includes: Polish - Lesser Poland Vistulans Lendians Pomeranian Kashubian - Slovincian - extinct Silesian Polabian - extinct - The characteristics of Lechitic languages are: Mutation of Proto-Slavic ě, e, ę before alveolars into a, o, ą, ǫ. Continuation of Proto-Slavic dj, gě, gi as dz [ʒ], dze [ʒe], dzy [ʒj]. Lack of g → h transition. Preservation of nasal vowels. the so-called fourth palatalization of velars in Polish and Kashubian The term Lechitic derives from the old alternative name *lěchy for the Lechitic peoples (in contrast to *čěchy for the Czechs). Slavic people using those languages were known as Lechites.
- Die Lechischen Sprachen sind eine Untergruppe der westslawischen Sprachen. Unter der Annahme, dass sich in gemeinslawischer Zeit (ca. 500 bis 800 n. Chr. ) aus den westslawischen Dialekten eine Gruppe lechischer Dialekte ausgegliedert hat, fasst man die aus diesen Dialekten entstandenen Sprachen, Pomoranisch (auch Ostseeslawisch genannt, das sind Kaschubisch und Slowinzisch), Polabisch (auch Drawänopolabisch oder Elbslawisch genannt), Polnisch zur Gruppe der lechischen Sprachen zusammen. Das Wort lechisch geht auf eine slawische Bezeichnung für Pole Lech/Lach zurück. Nicht zu verwechseln sind die Lechischen Sprachen mit Lachisch.
- Pojem lechické jazyky je jednou z možností, jak lze označovat jazyky podobné polštině. Jméno Lech je v Polsku oblíbené a bájný Lech byl bratrem bájného Čecha. Tyto jazyky jsou součástí západoslovanských jazyků a mnoho z nich je dnes vymřelých nebo přežívá ve formě nářečí. Mezi jazyky této skupiny patří nebo patřily: polština- vymřelá pomořanština pod ni spadala kašubština a slovinčtina (vymřelá) slezština polabština vymřelý jazyk polabských Slovanů Někdy se sem řadí také téměř vymřelé jazyky Lužických Srbů: Hornolužická srbština Dolnolužická srbština
- A lechita nyelvek egyes nyelvtudósok által használt elnevezés a nyugati szláv nyelvek északi csoportjának megjelölésére. Ezen nyelvek meghatározott közös fonetikai jellegzetességekkel bírnak.
- Il termine lingue lechitiche indica il gruppo settentrionale delle lingue slave occidentali, in cui gli studiosi hanno riscontrato caratteristiche comuni a livello grammaticale e fonetico, come la conservazione delle vocali nasali non presenti negli altri idiomi slavi. A questo gruppo, conosciuto anche come gruppo polacco-pomerano-polabo, appartengono le seguenti lingue: polacco polabo † Lingue pomerane casciubo slovinzio † Le lingue appartenenti a questo gruppo sono o erano parlate nell'attuale Polonia (polacco, casciubo e slovinzio) e Germania, principalmente in Brandeburgo e Meclenburgo-Pomerania Occidentale (polabo). L'etimologia della parola lechitico deriva dal nome Lech, mitico fondatore del popolo polacco, termine col quale gli slavi orientali della Rus' di Kiev chiamavano i polacchi (sg. Ljach, pl. Ljachove). Le caratteristiche delle lingue lechitiche sono: Mutazione di ě, e, ę proto-slave in a, o, ą, ǫ prima di consonanti alveolari. Continuazione di dj, gě, gi proto-slave come dz [ʒ], dze [ʒe], dzy [ʒy]. Mancanza del cambiamento g → h. Conservazione delle vocali nasali. La cosiddetta quarta palatalizzazione delle velari in polacco e casciubo.
- レヒト諸語（レヒトしょご、Języki lechickie）は、西スラヴ語群のうち北部に分布する諸言語である。レッヒ諸語、レキティック諸語ということもある。「レヒト (Lecht) 」の名称は、ポーランドの伝説上の人物で、西スラヴの人々の祖先であるとされる「レフ (Lech) 」の名から来ている。 ポーランド語 ヴィエルコポルスカ語 マウォポルスカ語 ヴィスワ語 レンディア語 マゾフシェ語 ポドハレ語（グラル語） ポラーブ語 （死語） ポメラニア諸語 カシューブ語 スロヴィンツ語 （死語） シレジア語（ポーランド語の方言とみなされることもある）
- Lekhitiske språk utgjør den nordlige gren av de vestslaviske språkene. De viser visse fellestrekk innen fonetikken, blant annet bevaringen av nasalvokaler. Den lekhitiske språkgruppen består i dag av polsk og kasjubisk, men har historisk sett også omfattet en rekke nå utdødde slaviske språk som ble talt i Vorpommern, Brandenburg og Mecklenburg. De lekhitiske språkene kan systematisk deles opp i: polsk schlesisk pommersk † kasjubisk slovintsisk † polabisk † Betegnelsen lekhitisk kommer fra en historisk betegnelse for polakker – Lech eller Lach.
- Języki lechickie to umowna nazwa przyjęta przez niektórych językoznawców na określenie północnej grupy języków zachodniosłowiańskich, posiadających pewne wspólne cechy w zakresie fonetyki. Charakterystycznymi cechami języków lechickich są: Mutacja prasłowiańskiego ě, e, ę przed spółgłoskami dziąsłowymi w a, o, ą, ǫ. Przegłos prasłowiańskich ě, ę oraz miękkich zgłoskotwórczych ŕ i ĺ przed spółgłoskami przedniojęzykowymi zębowymi twardymi (pol. bielić||biały, połab. b´ólə||bélə) Przejście prasłowiańskich zgłoskotwórczych r, l w sekwencje samogłoski i sonantu (pol. kark, wilk, połab. kork, wołk, por. czes. krk, vlk) Kontynuacja prasłowiańskich dj, gě, gi jako dz [ʒ], dze [ʒe], dzy [ʒy]. Brak zmiany [g] → [ɣ] (pol. noga, por. czes. i słc. noha). Zachowanie samogłosek nosowych (pol. pięć, połab. pąt, por. czes. pět). Do grupy tej zalicza się następujące języki: grupa wschodnia: język kaszubski i inne, wymarłe dialekty pomorskie; polski; śląski (uznawany za dialekt języka polskiego, niekiedy za odrębny język) grupa zachodnia: wymarłe języki połabskie.
- Limbile lehitice sunt subgrupul limbilor slave de vest. Sunt vorbite în Europa Centrală, majoritatea utilizatorilor trăind în Polonia şi regiunile vecine — Brandenburg, Mecklenburg şi Pomerania Apuseană în Germania. Grupul lehitic este format de către următoare limbi: polabă (dispărută) poloneză pomeraniană caşubiană slovinciană (dispărută) sileziană
- Лехитские языки — подгруппа западнославянских языков, исторически распространённых на территории, соответствующей современным Польше и восточной Германии. В настоящее время имеется один крупный письменный язык — польский язык, имеющий много диалектов, а также распространённый в северо-западной Польше кашубский язык, употребление которого ограничено. Два лехитских языка вымерли: в XVIII веке полабский язык на территории Германии, а в XX веке словинский язык, соседний с кашубским (многие исследователи считают словинский диалектом кашубского). Свойства лехитских языков, отличающие их от чешского, словацкого и лужицких: Переход праславянских ě, e, ę перед переднеязычными в a, o, ą, ǫ. Праславянские dj, gě, gi переходят в dz, dze, dzy . Нет перехода g → h. Сохранение носовых гласных.
- Лехитські мови — секція західнослов’янських мов, яка включає три живі мови в Центральній Європі, головно в Польщі, а історично також у Брандербурдзі, Мекленбурзі та Західній Померанії, тобто на північному сході Німеччини. До лехитських мов належать: Польська - Померанська † Кашубська - Словінська † Сілезька Полабська † - Рисами лехитських мов є: Мутація праслов’янских ě, e, ę перед альвеолярними приголосними (звук, під час вимовляння якого язик торкається піднебіння біля альвеол) в a, o, ą, ǫ. Перехід праслов’янських dj, gě, gi у dz, dze, dzy . Відсутність переходу g → h. Наявність носових голосних. так зване четверте пом’якшення задньопіднебінних звуків у польській та кашубській. Термін лехитський походить від старої назви *lěchy для лехитських народів (на відміну від *čěchy, яке стосується чехів). Слов’янскі народи, які розмовляють цими мовами, відомі як лехити.
|
| rdfs:comment
|
- The Lechitic languages include three languages spoken in Central Europe, mainly in Poland, and historically also in Brandenburg, Mecklenburg, and Vorpommern, in the north-eastern region of modern Germany. This language group is a branch of the larger West Slavic language family.
- Die Lechischen Sprachen sind eine Untergruppe der westslawischen Sprachen. Unter der Annahme, dass sich in gemeinslawischer Zeit (ca. 500 bis 800 n. Chr. ) aus den westslawischen Dialekten eine Gruppe lechischer Dialekte ausgegliedert hat, fasst man die aus diesen Dialekten entstandenen Sprachen, Pomoranisch (auch Ostseeslawisch genannt, das sind Kaschubisch und Slowinzisch), Polabisch (auch Drawänopolabisch oder Elbslawisch genannt), Polnisch zur Gruppe der lechischen Sprachen zusammen.
- Pojem lechické jazyky je jednou z možností, jak lze označovat jazyky podobné polštině. Jméno Lech je v Polsku oblíbené a bájný Lech byl bratrem bájného Čecha. Tyto jazyky jsou součástí západoslovanských jazyků a mnoho z nich je dnes vymřelých nebo přežívá ve formě nářečí.
- A lechita nyelvek egyes nyelvtudósok által használt elnevezés a nyugati szláv nyelvek északi csoportjának megjelölésére. Ezen nyelvek meghatározott közös fonetikai jellegzetességekkel bírnak.
- Il termine lingue lechitiche indica il gruppo settentrionale delle lingue slave occidentali, in cui gli studiosi hanno riscontrato caratteristiche comuni a livello grammaticale e fonetico, come la conservazione delle vocali nasali non presenti negli altri idiomi slavi.
- Lekhitiske språk utgjør den nordlige gren av de vestslaviske språkene. De viser visse fellestrekk innen fonetikken, blant annet bevaringen av nasalvokaler. Den lekhitiske språkgruppen består i dag av polsk og kasjubisk, men har historisk sett også omfattet en rekke nå utdødde slaviske språk som ble talt i Vorpommern, Brandenburg og Mecklenburg.
- Języki lechickie to umowna nazwa przyjęta przez niektórych językoznawców na określenie północnej grupy języków zachodniosłowiańskich, posiadających pewne wspólne cechy w zakresie fonetyki. Charakterystycznymi cechami języków lechickich są: Mutacja prasłowiańskiego ě, e, ę przed spółgłoskami dziąsłowymi w a, o, ą, ǫ. Przegłos prasłowiańskich ě, ę oraz miękkich zgłoskotwórczych ŕ i ĺ przed spółgłoskami przedniojęzykowymi zębowymi twardymi (pol.
- Limbile lehitice sunt subgrupul limbilor slave de vest. Sunt vorbite în Europa Centrală, majoritatea utilizatorilor trăind în Polonia şi regiunile vecine — Brandenburg, Mecklenburg şi Pomerania Apuseană în Germania. Grupul lehitic este format de către următoare limbi: polabă (dispărută) poloneză pomeraniană caşubiană slovinciană (dispărută) sileziană
- Лехитские языки — подгруппа западнославянских языков, исторически распространённых на территории, соответствующей современным Польше и восточной Германии.
- Лехитські мови — секція західнослов’янських мов, яка включає три живі мови в Центральній Європі, головно в Польщі, а історично також у Брандербурдзі, Мекленбурзі та Західній Померанії, тобто на північному сході Німеччини.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
