| dbpedia-owl:abstract
|
- The Lechitic languages include three languages spoken in Central Europe, mainly in Poland, and historically also in the eastern and northern parts of modern Germany. This language group is a branch of the larger West Slavic language family. The Lechitic group includes: Polish - Greater Polish Lesser Polish Masovian Lwów dialect - nearly extinct Pomeranian Kashubian - Slovincian - extinct (Upper) Silesian Polabian - extinct - The characteristics of Lechitic languages are: Mutation of Proto-Slavic ě, e, ę before alveolars into a, o, ǫ. Continuation of Proto-Slavic dj, gě2, gi2 as d͡z, d͡zě, d͡zi. Lack of g → ɣ transition. Preservation of nasal vowels. the so-called fourth palatalization of velars in Polish and Kashubian The term Lechitic derives from the most popular form of the name of the legendary forefather Lech (apparently a distorted form of *lęch). Slavic people using those languages are also known as Lechites. The Encyclopædia Britannica says that "Lekhitic languages, also spelled Lechitic, group of West Slavic languages composed of Polish, Kashubian and its archaic variant Slovincian, and the extinct Polabian language. All these languages except Polish are sometimes classified as a Pomeranian subgroup. In the early Middle Ages, before their speakers had become Germanized, Pomeranian languages and dialects were spoken along the Baltic in an area extending from the lower Vistula River to the lower Oder River. Kashubian and Slovincian survived into the 20th century; there were still a considerable number of native speakers of Kashubian in Poland and Canada in the 1990s. The extinct Polabian language, which bordered the Sorbian dialects in eastern Germany, was spoken by the Slavic population of the Elbe River region until the 17th or 18th century; a dictionary and some phrases written in the language exist". Book of Henryków. PNG Book of Henryków same phrase Poland-CoA official from the act. jpg Poland-CoA official from the act Rfw. png Coat of arms of Republic Free Wendland Slunsko nacyjo. JPG Silesian Nation - was, is, will be" - from III Authonomy March, Katowice Song -kaszubskie nuty-. jpg Song Kaszëbów Zendzenie kaszebow leba kartuze. jpg Zéńdzenié Kaszëbów w Lebie. Przemôrsz Kartësczégò krézu.
- Die lechischen Sprachen sind eine Untergruppe der westslawischen Sprachen. Unter der Annahme, dass sich in gemeinslawischer Zeit (ca. 500 bis 800 n. Chr. ) aus den westslawischen Dialekten eine Gruppe lechischer Dialekte ausgegliedert hat, fasst man die aus diesen Dialekten entstandenen Sprachen Pomoranisch (auch Ostseeslawisch genannt, das sind Kaschubisch und Slowinzisch), Polabisch (auch Elbslawisch genannt) und Polnisch zur Gruppe der lechischen Sprachen zusammen. Das Wort lechisch geht auf eine slawische Bezeichnung für Pole Lech/Lach zurück. Nicht zu verwechseln sind die lechischen Sprachen mit Lachisch.
- Las lenguas lequíticas incluyen tres lenguas habladas en Europa Central, principalmente en Polonia, e históricamente también en Brandeburgo, Mecklenburgo, y Pomerania Occidental, en la región noreste de la moderna Alemania. Este grupo de idiomas es una rama de las mayores lenguas eslavas occidentales. El grupo lequítico incluye: Polaco - Gran polaco Pequeño polaco Masoviano Dialecto Lvov - casi extinta Pomeranio Casubio - Eslovinciano - extinta (Upper) Silesiano Polabo - extinta - Las características de las lenguas lequíticas son: Mutación del Proto-eslavo ě, e, ę antes alveolares into a, o, ǫ. Continuación del dj proto eslavo, gě2, gi2 como d͡z, d͡zě, d͡zi. Falta de g → ɣ transiciónn. Preservación de vocales nasales. El llamado cuarto palatalizaciónn de velars en el idioma polaco y casubio El término Lequítico deriva de la mas most forma popular del nombre del legendario Lech (aparentemente una forma distorsionada de *lęch). El pueblo eslavo con los idiomas también se conocen como Lequitas.
- Il termine lingue lechitiche indica il gruppo settentrionale delle lingue slave occidentali, in cui gli studiosi hanno riscontrato caratteristiche comuni a livello grammaticale e fonetico, come la conservazione delle vocali nasali non presenti negli altri idiomi slavi. A questo gruppo, conosciuto anche come gruppo polacco-pomerano-polabo, appartengono le seguenti lingue: polacco polabo † Lingue pomerane casciubo slovinzio † Le lingue appartenenti a questo gruppo sono o erano parlate nell'attuale Polonia (polacco, casciubo e slovinzio) e Germania, principalmente in Brandeburgo e Meclemburgo-Pomerania Occidentale (polabo). L'etimologia della parola lechitico deriva dal nome Lech, mitico fondatore del popolo polacco, termine col quale gli slavi orientali della Rus' di Kiev chiamavano i polacchi (sg. Ljach, pl. Ljachove). Le caratteristiche delle lingue lechitiche sono: Mutazione di ě, e, ę proto-slave in a, o, ą, ǫ prima di consonanti alveolari. Continuazione di dj, gě, gi proto-slave come dz [ʒ ʒ], dze [ʒe ʒe], dzy [ʒy ʒy]. Mancanza del cambiamento g → h. Conservazione delle vocali nasali. La cosiddetta quarta palatalizzazione delle velari in polacco e casciubo.
- レヒト諸語（レヒトしょご、Języki lechickie）は、西スラヴ語群のうち北部に分布する諸言語である。レッヒ諸語、レキティック諸語ということもある。「レヒト (Lecht) 」の名称は、ポーランドの伝説上の人物で、西スラヴの人々の祖先であるとされる「レフ (Lech) 」の名から来ている。 ポーランド語 ヴィエルコポルスカ語 マウォポルスカ語 ヴィスワ語 レンディア語 マゾフシェ語 ポドハレ語（グラル語） ポラーブ語 （死語） ポメラニア諸語 カシューブ語 スロヴィンツ語 （死語） シレジア語（ポーランド語の方言とみなされることもある）
- Bestand:Slavic languages 2000s. png Geografische spreiding van de Slavische talen Met de Lechitische talen worden drie verschillende in Centraal-Europa en in het bijzonder Polen gesproken West-Slavische talen bedoeld. Behalve in Polen werden de Lechitische talen vroeger ook veel gesproken in de huidige Duitse gebieden Brandenburg, Mecklenburg en Voor-Pommeren. Vermoed wordt dat de Lechitische talen zich tussen 500 en 800 n. Chr. van de andere West-Slavische taalvariëteiten hebben afgesplitst. De naam "Lechitisch" is afgeleid van het oude Slavische woord *lěchy voor inwoners van Polen (vgl. de benaming *čěchy voor de Tsjechen). De Lechitische taalfamilie wordt als volgt onderverdeeld: Oostelijke groep Pools Pommeraans of Oostzeeslavisch Kasjoebisch Slovinzisch Silezisch Westelijke groep Polabisch
- Lekhitiske språk utgjør den nordlige gren av de vestslaviske språkene. De viser visse fellestrekk innen fonetikken, blant annet bevaringen av nasalvokaler. Den lekhitiske språkgruppen består i dag av polsk og kasjubisk, men har historisk sett også omfattet en rekke nå utdødde slaviske språk som ble talt i Vorpommern, Brandenburg og Mecklenburg. De lekhitiske språkene kan systematisk deles opp i: polsk schlesisk pommersk † kasjubisk slovintsisk † polabisk † Betegnelsen lekhitisk kommer fra en historisk betegnelse for polakker – Lech eller Lach.
- Języki lechickie to umowna nazwa przyjęta przez niektórych językoznawców na określenie północnej grupy języków zachodniosłowiańskich, posiadających pewne wspólne cechy w zakresie fonetyki. Termin ten wprowadził do lingwistyki w 1862 roku Aleksander Hilferding. Charakterystycznymi cechami języków lechickich są: Mutacja prasłowiańskiego ě, e, ę przed spółgłoskami dziąsłowymi w a, o, ą, ǫ. Przegłos prasłowiańskich ě, ę oraz miękkich zgłoskotwórczych ŕ i ĺ przed spółgłoskami przedniojęzykowymi zębowymi twardymi (pol. bielić||biały, połab. b´ólə||bélə) Przejście prasłowiańskich zgłoskotwórczych r, l w sekwencje samogłoski i sonantu (pol. kark, wilk, połab. kork, wołk, por. czes. krk, vlk) Kontynuacja prasłowiańskich dj, gě, gi jako dz [ʒ ʒ], dze [ʒe ʒe], dzy [ʒy ʒy]. Brak zmiany [g g] → [ɣ ɣ] (pol. noga, por. czes. i słc. noha). Zachowanie samogłosek nosowych (pol. pięć, połab. pąt, por. czes. pět). Do grupy tej zalicza się następujące języki: grupa wschodnia: język polski; etnolekt śląski grupa pomorska, niekiedy uznawana za dialekt języka polskiego grupa zachodnia: wymarły język połabski. Etnolekty pomorskie są niekiedy uznawane za pośrednie między wschodniolechickimi a zachodniolechickimi. Karol Dejna, mimo iż klasyfikował je jako przynależne do języka polskiego, określał je jako dialekt środkowolechicki.
- Лехи́тские языки́ — подгруппа западнославянских языков, исторически распространённых на территории, соответствующей современным Польше и восточной Германии. В настоящее время имеется один крупный письменный язык — польский с большой дробностью диалектов, а также распространённый в северо-западной Польше кашубский язык, употребление которого ограничено. Два лехитских языка вымерли: в XVIII веке полабский язык на территории Германии и в XX веке словинский язык, соседний с кашубским (многие исследователи считают словинский диалектом кашубского).
|
| rdfs:comment
|
- レヒト諸語（レヒトしょご、Języki lechickie）は、西スラヴ語群のうち北部に分布する諸言語である。レッヒ諸語、レキティック諸語ということもある。「レヒト (Lecht) 」の名称は、ポーランドの伝説上の人物で、西スラヴの人々の祖先であるとされる「レフ (Lech) 」の名から来ている。 ポーランド語 ヴィエルコポルスカ語 マウォポルスカ語 ヴィスワ語 レンディア語 マゾフシェ語 ポドハレ語（グラル語） ポラーブ語 （死語） ポメラニア諸語 カシューブ語 スロヴィンツ語 （死語） シレジア語（ポーランド語の方言とみなされることもある）
- Die lechischen Sprachen sind eine Untergruppe der westslawischen Sprachen. Unter der Annahme, dass sich in gemeinslawischer Zeit (ca. 500 bis 800 n. Chr. ) aus den westslawischen Dialekten eine Gruppe lechischer Dialekte ausgegliedert hat, fasst man die aus diesen Dialekten entstandenen Sprachen Pomoranisch (auch Ostseeslawisch genannt, das sind Kaschubisch und Slowinzisch), Polabisch (auch Elbslawisch genannt) und Polnisch zur Gruppe der lechischen Sprachen zusammen.
- The Lechitic languages include three languages spoken in Central Europe, mainly in Poland, and historically also in the eastern and northern parts of modern Germany. This language group is a branch of the larger West Slavic language family.
- Las lenguas lequíticas incluyen tres lenguas habladas en Europa Central, principalmente en Polonia, e históricamente también en Brandeburgo, Mecklenburgo, y Pomerania Occidental, en la región noreste de la moderna Alemania. Este grupo de idiomas es una rama de las mayores lenguas eslavas occidentales.
- Il termine lingue lechitiche indica il gruppo settentrionale delle lingue slave occidentali, in cui gli studiosi hanno riscontrato caratteristiche comuni a livello grammaticale e fonetico, come la conservazione delle vocali nasali non presenti negli altri idiomi slavi.
- Bestand:Slavic languages 2000s. png Geografische spreiding van de Slavische talen Met de Lechitische talen worden drie verschillende in Centraal-Europa en in het bijzonder Polen gesproken West-Slavische talen bedoeld. Behalve in Polen werden de Lechitische talen vroeger ook veel gesproken in de huidige Duitse gebieden Brandenburg, Mecklenburg en Voor-Pommeren. Vermoed wordt dat de Lechitische talen zich tussen 500 en 800 n. Chr. van de andere West-Slavische taalvariëteiten hebben afgesplitst.
- Lekhitiske språk utgjør den nordlige gren av de vestslaviske språkene. De viser visse fellestrekk innen fonetikken, blant annet bevaringen av nasalvokaler. Den lekhitiske språkgruppen består i dag av polsk og kasjubisk, men har historisk sett også omfattet en rekke nå utdødde slaviske språk som ble talt i Vorpommern, Brandenburg og Mecklenburg.
- Języki lechickie to umowna nazwa przyjęta przez niektórych językoznawców na określenie północnej grupy języków zachodniosłowiańskich, posiadających pewne wspólne cechy w zakresie fonetyki. Termin ten wprowadził do lingwistyki w 1862 roku Aleksander Hilferding. Charakterystycznymi cechami języków lechickich są: Mutacja prasłowiańskiego ě, e, ę przed spółgłoskami dziąsłowymi w a, o, ą, ǫ.
- Лехи́тские языки́ — подгруппа западнославянских языков, исторически распространённых на территории, соответствующей современным Польше и восточной Германии. В настоящее время имеется один крупный письменный язык — польский с большой дробностью диалектов, а также распространённый в северо-западной Польше кашубский язык, употребление которого ограничено.
|
