| dbpprop:abstract
|
- Lech Majewski (pronounced ‘Ma-yev-ski’) is a Polish-American film and theatre director, writer, poet, and painter. Born in Katowice, Poland, Majewski studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw. In the 1970s, he then studied at the National Film School in Łódź, notably as a student of Wojciech Has, who taught Majewski directing. In the early 80s, after completing The Knight and as martial law was declared in Poland, Majewski emigrated to England and then to the United States, where he lived for most of the late Communist era. Today, Majewski is a dual U.S. / Polish citizen, and travels often between those and other countries. He is a member of the American and European film academies and the Polish International PEN. Majewski speaks fluent, and excellent, English, but often works with English-speaking natives on his script. That was the initial role that Julian Schnabel had on Basquiat, before Majewski abandoned the project and Schnabel took it over. In 2006, the Museum of Modern Art in New York City hosted a complete (until then) retrospective of Majewski's work. This was their first ever full retrospective of a Polish filmmaker, and one of their only ever mid-career retrospectives. For that program, Majewski created the film eventually called Glass Lips, though initially it was known as Blood of a Poet. In 2006-2007, Wendy Lidell of International Film Circuit circulated a retrospective of his work across the United States and Canada.
- Lech Majewski ist ein polnischer Film- und Theaterregisseur, Schriftsteller, Dichter und Maler. Majewski studierte an der Kunst-Akademie in Warschau. 1973 ging er an die Filmhochschule Łódź, wo er Regie lernte. Dies schloss er 1977 ab 1981 emigrierte er nach England und dreht seine Filme dort oder seit 1982 auch in den USA. Später zog er nach Italien, wo er bis heute wohnt, besucht aber seine polnische Heimat regelmäßig. Er ist Mitglied der amerikanischen und der europäischen Filmakademien und des polnischen Penclub.
- Lech Majewski est un metteur en scène, scénariste, réalisateur, producteur, peintre et poète américain et polonais né à Katowice le 30 août 1953. Il est l'auteur d'une douzaine de films, dont Basquiat, de trois opéras et cinq pièces de théâtre.
- Lech Majewski – reżyser filmowy i teatralny, pisarz, poeta i malarz. Członek Gildii Reżyserów Amerykańskich i Europejskiej Akademii Filmowej. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz na Wydziale Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Podczas studiów zrealizował etiudy Bisowanie i Grand Hotel; Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Szkół Filmowych. Jego dyplomem była nowela "Zwiastowanie" w filmie fabularnym "Zapowiedź ciszy". Samodzielnym debiutem fabularnym Majewskiego stał się Rycerz, wysoko oceniony w Wielkiej Brytanii i USA. Jesienią 1981 roku reżyser został zaproszony do Cambridge i pozostał w Anglii. W 1982 roku wyreżyserował na Tamizie Odyseję Homera. Przedstawienie zdobyło uznanie krytyki i publiczności: Times określił je jako "potężny teatr". Plenerowa Odyseja zwróciła również uwagę Michaela Hausmana, producenta m. in. "Amadeusza" Miloša Formana, w wyniku czego Majewski został zaproszony do Stanów Zjednoczonych, gdzie zrealizował Lot Świerkowej Gęsi oparty na motywach swojej debiutanckiej powieści "Kasztanaja". W 1986 Majewski wyjechał do Rio de Janeiro, by napisać scenariusz wspólnie z Ronaldem Biggsem, "mózgiem" słynnego napadu stulecia. Więzień Rio został ukończony w 1988 w Pinewood Studios pod Londynem. W filmie, dystrybuowanym przez Columbię Pictures-TriStar, grają: Florinda Bolkan, Peter Firth oraz Breno Mello, pamiętny odtwórca "Czarnego Orfeusza". W 1990 r. przeniósł się do Hollywood, gdzie rozpoczął współpracę ze studiem Davida Lyncha, realizując Ewangelię według Harry'ego, opartą na własnym scenariuszu. Film ten rozpoczął karierę Viggo Mortensena pamiętnego odtwórcy roli Aragorna w sadze "Władca Pierścieni". W 1993 r. Majewski zajął się operą, reżyserując polską prapremierę Króla Ubu Krzysztofa Pendereckiego w Teatrze Wielkim w Łodzi, uhonorowanym Złotą Maską za najlepszy spektakl sezonu oraz Złotym Orfeuszem Warszawskiej Jesieni w 1994 roku. W tym samym czasie jego inscenizacja The Black Rider Boba Wilsona, Toma Waitsa i Williama Burroughsa w Heilbronn w Niemczech otrzymała nagrodę Kilianpreis za najlepszą reżyserię w sezonie 1994/95. O tym spektaklu krytyka niemiecka pisała, iż jest stworzony z "mistrzowską wirtuozerią" (Stuttgarter Zeitung), a jego wspaniałe obrazy "wywołują hipnotyczny nastrój" (Stimme) i "porywają jak jazda w otchłań" (Rundblick). W 1995 r. , w Nowym Jorku, współprodukował oparty na własnym scenariuszu film Basqiat, w którym grali: Benicio del Torro, Willem Dafoe, Gary Oldman, Dennis Hopper, Tatum O'Neal, Courtney Love i David Bowie jako Andy Warhol. Tego samego roku Teatr Wielki w Warszawie otworzył nowy sezon jego inscenizacją Carmen, którą francuskie pismo Opera International określiło jako spektakl posiadający "niezwykłą potęgę dramatycznego wyrazu". W 1996 r. Lech Majewski debiutował jako kompozytor, pisząc wspólnie z Józefem Skrzekiem muzykę i libretto do autobiograficznej opery Pokój Saren, której prapremiera odbyła się 31 marca w Operze Śląskiej. Polygram Records wydało podwójną płytę CD w wykonaniu Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia, a Międzynarodowy Instytut Teatru wybrał Pokój Saren do grona dwunastu najlepszych oper współczesnych powstałych w latach 90. i zaprezentował ją w grudniu 1998 r. w Düsseldorfie. Operę tę uhonorowano Złotą Maską; stała się także kanwą wideoartu pod tym samym tytułem. Nagrodzony Grand Prix na Festiwalu Sztuki w Houston wideoart prezentowało m. in. nowojorskie Museum of Modern Art, Galerie Nationale du Jeu de Paume w Paryżu, Museum of Fine Arts w Buenos Aires, Whitechapel Art Gallery w Londynie oraz weneckie Biennale. W styczniu 1977 roku Majewski wystawił i sfilmował w Heilbronn własną adaptację Snu Nocy Letniej Shakespeara. W 1988 wyprodukował serię płyt "Mistycy i Wirtuozi" z muzyką współczesną, m. in. Henryka Mikołaja Góreckiego, Andrzeja Krzanowskiego i Józefa Skrzeka. W tym samym roku zrealizował w Katowicach spektakl eksperymentalny Tramwaj, przeniesiony w roku 2002 do Düsseldorfu. W 1999 roku Majewski wyreżyserował Wojaczka. Zaprezentowany na wielu festiwalach, m. in. w Rotterdamie, Berlinie, Jerozolimie, Rio de Janeiro, Londynie, mieście Meksyk, São Paulo, Nowym Jorku, Montrealu i Los Angeles, film otrzymał ponad 20 nagród, m. in. Nagrodę Europejską w Strasburgu, a w Barcelonie Międzynarodowa Federacja Klubów Filmowych uznała "Wojaczka" za Najlepszy Niezależny Film Europejski roku 2000. Odtwarzający główna postać aktor niezawodowy, Krzysztof Siwczyk, otrzymał nominację Europejskiej Akademii Filmowej na Najlepszego Aktora Europejskiego obok Bruno Ganza i Richarda Harrisa. W październiku 2001 roku odbyła się premiera Angelusa, dedykowanego Ireneuszowi Siwińskiemu. Tragicznie zmarły filmoznawca był pomysłodawcą filmu i współtwórcą scenariusza. Kanwą filmu była historia okultystycznej gminy działającej w latach międzywojennych w katowickim Janowie. Darryl Macdonald z Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Seattle określił "Angelusa" jako "film niezwykłego piękna". Spośród licznych nagród wspomnieć należy Grand Prix Camerimage oraz nagrodę im. Felliniego. W roku 2002 Lech Majewski wyreżyserował Carmen w Litewskiej Operze Narodowej, powrócił też do Heilbronn, by otworzyć sezon Operą Za Trzy Grosze Brechta. Kolejny film fabularny Ogród Rozkoszy Ziemskich był adaptacja jego powieści Metafizyka. Film otrzymał Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rzymie. Tego samego roku opublikował powieść Hipnotyzer, a także stworzył zbiór dwunastu wideoartów Divinities. W roku 2005 zorganizowane zostały dwie duże retrospektywy prac Lecha Majewskiego; pierwsza w Buenos Aires i Mar del Plata w Argentynie, druga w Londynie, gdzie jego filmy pokazano równocześnie w Brytyjskiej Akademii Filmowej, w Riverside Studios i Curzon Cinemas, podczas gdy Whitechapel Art Gallery zainstalowała jego wideoarty. Rok później twórczość Majewskiego uhonorowało najbardziej prestiżowe muzeum sztuki współczesnej, The Museum of Modern Art w Nowym Jorku, organizując w maju 2006 indywidualną retrospektywę jego twórczości. Jej otwarcie uświetniła premiera Krwi Poety, unikalnej sekwencji 33 wideoartów prezentowanych symultanicznie, które, w opinii kuratora MoMA Laurenca Kardisha, "poruszają zaniedbane przez inne media, niezagospodarowane obszary psyche współczesnego człowieka".
|
| rdfs:comment
|
- Lech Majewski (pronounced ‘Ma-yev-ski’) is a Polish-American film and theatre director, writer, poet, and painter. Born in Katowice, Poland, Majewski studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw. In the 1970s, he then studied at the National Film School in Łódź, notably as a student of Wojciech Has, who taught Majewski directing.
- Lech Majewski ist ein polnischer Film- und Theaterregisseur, Schriftsteller, Dichter und Maler. Majewski studierte an der Kunst-Akademie in Warschau. 1973 ging er an die Filmhochschule Łódź, wo er Regie lernte. Dies schloss er 1977 ab 1981 emigrierte er nach England und dreht seine Filme dort oder seit 1982 auch in den USA. Später zog er nach Italien, wo er bis heute wohnt, besucht aber seine polnische Heimat regelmäßig.
- Lech Majewski est un metteur en scène, scénariste, réalisateur, producteur, peintre et poète américain et polonais né à Katowice le 30 août 1953. Il est l'auteur d'une douzaine de films, dont Basquiat, de trois opéras et cinq pièces de théâtre.
- Lech Majewski – reżyser filmowy i teatralny, pisarz, poeta i malarz. Członek Gildii Reżyserów Amerykańskich i Europejskiej Akademii Filmowej. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz na Wydziale Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Podczas studiów zrealizował etiudy Bisowanie i Grand Hotel; Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Szkół Filmowych. Jego dyplomem była nowela "Zwiastowanie" w filmie fabularnym "Zapowiedź ciszy".
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
