| dbpprop:abstract
|
- The grammar of Latin, like that of other ancient Indo-European languages, is highly inflected, which allows for a large degree of flexibility when choosing word order. In Latin, there are five declensions of nouns and four conjugations of verbs. Latin does not have articles and so does not generally differentiate between, for example, a girl and the girl; the same syntactic unit represents both: puella amat means both a girl loves and the girl loves. Word order generally follows the Subject Object Verb paradigm, although variations on this are especially common in poetry and express subtle nuances in prose. Latin is right-branching, uses prepositions, and usually places adjectives after nouns. The language can also omit pronouns in certain situations, meaning that grammatical gender, person, and number alone can generally identify the agent; pronouns are most often reserved for situations where meaning is not entirely clear. Latin exhibits verb-framing, in which the manner and path of motion are encoded into the verb itself; e.g. "exit" literally means "he/she/it goes out"; while English, however, relies on prepositions to encode the same information.
- Die Grammatik der lateinischen Sprache ist die Grundlage vieler moderner indogermanischer Sprachen. Sie wird oft als komplex bezeichnet und gilt bei Laien als logisch aufgebaut (natürlich kann man nicht von der Grammatik einer Sprache sprechen, die sich über viele Jahrhunderte weiterentwickelt hat – von räumlichen und sozialen Faktoren ganz zu schweigen). Zwar ist eine gewisse „Logik“ durch Vereinheitlichung vieler Formen erkennbar; so haben beispielsweise nahezu alle Verben im gesamten Präsens- und Perfektsystem jeweils die gleichen Endungen, es gibt nur sechs Substantivklassen und fünf Verbklassen – was keinesfalls auf moderne flektierende Sprachen wie Deutsch zuträfe. Andere Sprachen wie Russisch oder Türkisch sind jedoch weitaus komplexer (mehr Kasus, Aspektsysteme oder weitaus mehr Suffixe), und verglichen mit ihnen ist Latein, wenn man etwas tiefer eindringt, nicht unbedingt einfacher oder verständlicher (siehe dazu Gebrauch der Kasus oder des Konjunktivs). Das hier vorgestellte System bezieht sich auf das „klassische“ Latein, eine normierte literarische Kunstsprache, die so im Wesentlichen nur im ersten Jahrhundert vor Christus von den zeitgenössischen römischen Autoren gebraucht wurde und heute im Lateinunterricht an den Schulen gelehrt wird. Siehe hierzu auch den Artikel Altlatein.
- El alfabeto latino consta de 23 letras. Antiguamente sólo había 21, pero en los siglos I-II a. C. se introdujeron la Y(y), y la Z(z) para la transcripción de palabras griegas. En el Renacimiento se introdujeron la J(j), y la V(v) para poder distinguir los alófonos consonánticos [j, w] de I y V de los correspondientes alófonos vocálicos [i, u]. A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T V X Y Z a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u x y z
- La lingua latina deriva direttamente dall'antica lingua indoeuropea comune, pur presentando caratteristiche affini a molti altri idiomi. Essa ha subito notevoli mutamenti morfologici e fonetici che ne hanno modellato la forma del corso dei secoli. Pur essendo il latino una lingua estinta, ad oggi la grammatica latina è studiata in molte parti del mondo e anche in Italia, dove è materia di studio in molte scuole secondarie di 2° grado.
- ラテン語の文法 (grammatica) ラテン語は、他のすべての古インド・ヨーロッパ語族と同様に、強い屈折を持ち、それゆえに語順が柔軟である。従って、ラテン語はインド・ヨーロッパ祖語の形態を保存した古風な言語と言える。名詞には5種類の格変化が、動詞には4種類の活用がある。ラテン語は冠詞、類別詞を持たない。例えば、英語における "a girl" と "the girl" の区別はなく、同じ意味の語 "puella" が両方の意味で使われる。 構文は一般的にSOV型であるが、詩歌においてはこれ以外の語順も普通に見られる。ラテン語は前置詞を使用し、通常は修飾する名詞の後に形容詞を置くライト・ブランチング言語（Right-branching）である。ラテン語はまた、pro脱落言語及びverb-framingでもある。
- De grammatica van het Latijn bepaalt de zinsbouw en morfologie van de Latijnse taal. De woordvolgorde is zeer flexibel omdat het de taal in grote mate flecterend is. Er zijn zes naamvallen (soms zeven, één naamval, de locativus, is rudimentair geworden) en een uitgebreid stelsel van tijden en toestanden voor het vervoegen van werkwoorden. Over het algemeen is er in proza wel een vaste woordvolgorde, waarbij het werkwoord (meestal de persoonsvorm) vaak het laatste woord van de zin is. Het onderwerp staat meestal voorop (na eventuele vragende voornaamwoorden of andere kortere bepalingen van tijd of wijze), de rest van de zinsdelen staat ertussen. Ook worden bij elkaar horende zinsdelen, zoals zelfstandig en bijvoeglijk naamwoord, slechts bij uitzondering van elkaar gescheiden. In poëzie is dit anders; vanwege het metrum en bepaalde door de dichter verlangde stijlfiguren zal de woordvolgorde hier erg anders zijn dan in proza. Zo kunnen bijvoorbeeld, zolang dat niet tot onduidelijkheid leidt, bij elkaar horende bijvoeglijke naamwoorden en zelfstandige naamwoorden van elkaar worden gescheiden, en kan zelfs het werkwoord daartussen staan.
- Detta är en artikel om latinsk grammatik.
- Latince fazlasıyla çekim içeren bir dil bilgisi yapısına sahiptir. Bu açıdan zaman zaman Türkçe'deki çekim yapısını andırsa da genel olarak çekim yapısı Türkçe'den daha farklıdır. Her kitap, okul ve hatta öğretmen, dil bilgisini farklı bir yöntem ve yapısal sıra ile öğretse de Latince dil bilgisi genel olarak dokuz ana başlık altında incelenebilir: Latin alfabesi ve telaffuz. İsimler (nomina) ki bu ismin halleri ve isim çekimlerini içerir. Zamirler (pronomina). Filller (verba) ki bu zamanların kullanımı, fiil çekimleri ve düzensiz fiiller gibi konuları içerir. Sıfatlar (adiectiva). Zarflar (adverbia). Bağlaçlar (coniunctiones). Edatlar (praepositiones). Ünlemler (interiectiones).
- Латинська мова має широку систему відмінювання, особливо це проявляється у дієвідмінюванні. Словозміна відбувається шляхом приєднання суфіксів, словотворення – шляхом приєднання префіксів та суфіксів.
- 拉丁语分为古典拉丁语（Latina Classica）和通俗拉丁语（Sermo Vulgaris）。古典拉丁语是古罗马的官方语言，在恺撒（Gaius Iulius Caesar）和西塞罗（Marcus Tullius Cicerō）的时代成熟。拉丁语后来逐渐化分为法语、西班牙语、葡萄牙语、意大利语、罗马尼亚语等，但同时对没有联系的英语也产生了相当大的影响。通俗拉丁语以及拉丁语的语言后裔对古典拉丁语做了很多的修改和简化，比如古典拉丁语的中性词在拉丁语的后裔语言中已经不存在了，（罗马尼亚语除外）。本页介绍的是古典拉丁语语法。
|
| rdfs:comment
|
- The grammar of Latin, like that of other ancient Indo-European languages, is highly inflected, which allows for a large degree of flexibility when choosing word order. In Latin, there are five declensions of nouns and four conjugations of verbs. Latin does not have articles and so does not generally differentiate between, for example, a girl and the girl; the same syntactic unit represents both: puella amat means both a girl loves and the girl loves.
- Die Grammatik der lateinischen Sprache ist die Grundlage vieler moderner indogermanischer Sprachen. Sie wird oft als komplex bezeichnet und gilt bei Laien als logisch aufgebaut (natürlich kann man nicht von der Grammatik einer Sprache sprechen, die sich über viele Jahrhunderte weiterentwickelt hat – von räumlichen und sozialen Faktoren ganz zu schweigen).
- El alfabeto latino consta de 23 letras. Antiguamente sólo había 21, pero en los siglos I-II a. C. se introdujeron la Y(y), y la Z(z) para la transcripción de palabras griegas. En el Renacimiento se introdujeron la J(j), y la V(v) para poder distinguir los alófonos consonánticos [j, w] de I y V de los correspondientes alófonos vocálicos [i, u]. A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T V X Y Z a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u x y z
- La lingua latina deriva direttamente dall'antica lingua indoeuropea comune, pur presentando caratteristiche affini a molti altri idiomi. Essa ha subito notevoli mutamenti morfologici e fonetici che ne hanno modellato la forma del corso dei secoli. Pur essendo il latino una lingua estinta, ad oggi la grammatica latina è studiata in molte parti del mondo e anche in Italia, dove è materia di studio in molte scuole secondarie di 2° grado.
- De grammatica van het Latijn bepaalt de zinsbouw en morfologie van de Latijnse taal. De woordvolgorde is zeer flexibel omdat het de taal in grote mate flecterend is. Er zijn zes naamvallen (soms zeven, één naamval, de locativus, is rudimentair geworden) en een uitgebreid stelsel van tijden en toestanden voor het vervoegen van werkwoorden. Over het algemeen is er in proza wel een vaste woordvolgorde, waarbij het werkwoord (meestal de persoonsvorm) vaak het laatste woord van de zin is.
- Detta är en artikel om latinsk grammatik.
- Latince fazlasıyla çekim içeren bir dil bilgisi yapısına sahiptir. Bu açıdan zaman zaman Türkçe'deki çekim yapısını andırsa da genel olarak çekim yapısı Türkçe'den daha farklıdır. Her kitap, okul ve hatta öğretmen, dil bilgisini farklı bir yöntem ve yapısal sıra ile öğretse de Latince dil bilgisi genel olarak dokuz ana başlık altında incelenebilir: Latin alfabesi ve telaffuz. İsimler (nomina) ki bu ismin halleri ve isim çekimlerini içerir.
- Латинська мова має широку систему відмінювання, особливо це проявляється у дієвідмінюванні. Словозміна відбувається шляхом приєднання суфіксів, словотворення – шляхом приєднання префіксів та суфіксів.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
