| dbpprop:abstract
|
- The Latin War (340–338 BC) was a conflict between the Roman Republic and its neighbors the Latin peoples of ancient Italy. It ended in the dissolution of the Latin League, and incorporation of its territory into the Roman sphere of influence, with the Latins gaining partial rights and varying levels of citizenship. A push by the Latin people for independence from Rome was the main impetus for starting the war. In 340 BC, an embassy was sent to the Roman Senate to ask for the formation of a single republic between Rome and Latium, with both parties on the same level. Since Rome had been, in the previous years, the leader of the Latin League, it refused to put the Latin people on her same level and to accept Latins in the Roman Senate. With Rome's refusal, the war began. The Romans had been fighting alongside the Latin and Campanian peoples against the Samnites in the First Samnite War when the Romans withdrew from the war. The Latins continued fighting beside the Campanians, while Rome switched sides, joining the Samnites to attack the Latins. Only the Laurentes in Latium and the equites of Campania adhered to the Romans, who on their part found support among the Paeligni. The Latins entered Samnium; the Roman-Samnite army moved to the Fucine Lake, then, avoiding Latium, entered the Campanian territory and attacked the Latins and Campanians near Mount Vesuvius. In the Battle of Vesuvius, the Romans, under consuls Decius Mus and T. Manlius Torquatus Imperiosus, defeated the Latins. According to Roman sources, Manlius reinstated army discipline by executing his son for his unintentional disobedience, while Decius sacrificed his own life to the gods for the Roman victory. One year later, Manlius defeated the Latins at the Battle of Trifanum. The Latins, forced to leave Campania, moved to Latium, where they put up a long yet unsuccessful resistance against the Roman forces. The defeated Latin peoples were obliged to recognize Roman pre-eminence. Some of the Latin towns were Romanized, others became partially Roman, adopting Roman magistratures, while some others became Roman colonies.
- Unter dem Begriff Latinerkriege versteht man zwei kriegerische Konflikte zwischen der Römischen Republik einerseits und einem Bund latinischer Städte andererseits. Beide Konflikte endeten zugunsten Roms, wodurch dieses seinen Einfluss und Territorium auf der Apenninen-Halbinsel ausdehnen konnte. Damit legte es einen wesentlichen Grundstein zur Errichtung des Römischen Reiches.
- La guerra llatina fou un conflicte entre llatins i romans. Els ciutadans llatins de les ciutats aliades exigien els mateixos drets que els ciutadans romans, però la petició fou rebutjada i es van revoltar. Tit Manli Torquat, cònsol el 340 aC, va triomfar diverses vegades però la revolta es va estendre. El senat va donar la dictadura a Luci Papiri Cras II. La lluita fou favorable als romans. El 338 aC els cònsols Gai Maeni i Lluci Furi Camil van completar la feina: Maeni va derrotar als llatins a Pedum i va ocupar la ciutat en la darrera acció rellevant de la guerra. La lliga llatina fou dissolta i algunes ciutats van perdre bona part del seu territori quan no la independència. Es van crear algunes colònies militars. Antium, dels volscs, aliats dels llatins, fou també ocupada pels romans dominant de fet als volscs, i tot seguit als àusons i als privernats (els volscs de Privernum) reforçant el poder romà. Els samnites, ara aliats romans, van destruir en aquest temps Sora i Fregellae, ciutats dels volscs, i van amenaçar a Fabratèria.
- Las Guerras Latinas fueron una serie de enfrentamientos que tuvieron lugar en la Antigüedad en la península itálica. Los contendientes fueron la ciudad de Roma, instaurada en República, contra los pueblos itálicos del Lacio debido al interés de Roma por someterlos. Fueron principalmente dos los enfrentamientos entre latinos y romanos, muy separados en el tiempo y ambos conflictos muy breves.
- Les Guerres Latines opposèrent la République romaine à ses voisins, les peuples latins de la péninsule italienne. Elles se terminèrent par la victoire romaine, la dissolution de la Ligue latine, et l'incorporation de ses territoires dans la sphère d'influence romaine. À cette occasion les latins obtinrent des droits partiels et différents niveaux de citoyenneté. Une tentative de la part des peuples latins d'acquérir leur indépendance de Rome fut la principale cause de la guerre. En -340, une ambassade fut envoyée au Sénat romain pour demander la formation d'une seule république, comprenant à la fois Rome et le Latium, au même niveau. Comme Rome était, depuis quelques années, le leader de la Ligue Latine, elle refusa de mettre les peuples latins à son niveau et d'accueillir des latins au Sénat. Le refus de Rome provoqua la guerre. Les romains avaient combattu auprès des peuples latins et de Campanie contre les samnites. Les latins et les campaniens continuèrent à combattre côte à côte, tandis que Rome s'allia aux samnites pour attaquer les latins. Les latins entrèrent dans le Samnium. L'armée romano-samnite se déplaça vers le lac de Fucino, puis, évitant le Latium, entra en Campanie et attaqua les latins et les campaniens près du mont Vésuve. À la bataille du Vésuve, les romains, sous les ordres des consuls Publius Decius Mus et Titus Manlius Torquatus, battirent les latins. Selon les sources romaines, Manlius réinstaura la discipline de l'armée en exécutant son propre fils pour désobeissance, alors que Decius sacrifia sa propre vie aux dieux pour que Rome ait la victoire. Un an plus tard, Manlius battit les latins à la bataille de Trifanum. Les latins, obligés à quitter la Campanie, retournèrent au Latium, où ils poursuivirent une longue bataille. Cependant, la résistance contre les forces romaines fut inutile. Les peuples latins vaincus durent reconnaître la primauté de Rome, certaines villes latines furent romanisées, d'autres devinrent partiellement romaines et adoptèrent les magistratures romaines, alors que d'autres encore devinrent des colonies romaines.
- La Guerra latina (340-338 a.C. ) fu un conflitto combattuto tra la Repubblica Romana ed i suoi vicini, il popolo dei Latini. Si risolse in una vittoria romana, una disfatta della Lega Latina, e la definitiva acquisizione del territorio sotto l'influenza romana. Alla base del conflitto fu il desiderio delle popolazioni latine di essere equiparate a quelle di Roma; fu inviata una delegazione al Senato Romano per chiedere la formazione di una singola repubblica tra Roma ed il restante Latium, con un'equiparazione delle popolazioni dello stesso. I latini chiesero inoltre che un console fosse latino. Ma Roma, che era stata la città-guida nella Lega Latina, rifiutò le loro proposte sdegnosamente, dando il via alla guerra. Roma era in quel momento in guerra coi Sanniti, coi quali fu firmato un armistizio. Con l'aiuto degli stessi Sanniti Roma attaccò i Latini. I romani portarono un attacco nei pressi del Vesuvio, guidati dai due consoli Publio Decio Mure e Tito Manlio Imperioso Torquato, sconfiggendo definitivamente i Latini, ma il console Publio Decio Mure morì nella battaglia. Un anno più tardi, Tito Manlio Imperioso Torquato sconfisse di nuovo i Latini nella Battaglia di Trifano. I Latini furono così costretti ad evacuare la Campania e a tornare nel Latium, dove ingaggiarono di nuovo battaglia coi romani. Tuttavia dovettero arrendersi, riconoscendo così il primato di Roma nella Lega Latina. Diverse città latine furono "romanizzate", altre dovettero adottare le magistrature romane, ed altre ancora divennero colonie romane.
- De Latijnse Oorlog was een conflict tussen de Romeinse Republiek en haar buren, de Latijnse volken van het antieke Italië. Het eindigde met de ontbinding van de Latijnse Liga en de opname van haar territorium in de Romeinse invloedssfeer, waarbij de Latijnen gedeeltelijke burgerrechten verkregen. Een poging van de Latijnse volken tot onafhankelijkheid van Rome was de belangrijkste drijfveer achter de uitbraak van oorlog. In 340 v. Chr. werd een gezant naar de Romeinse Senaat gestuurd om een samengaan van Rome en Latium te bespreken, met beide partijen op hetzelfde niveau. Aangezien Rome de voorgaande jaren leider van de Latijnse Liga was geweest, weigerden zij om Latijnen als gelijken te zien en hun in de Romeinse Senaat te accepteren. Na deze weigering begon de oorlog. De Romeinen hadden samen met de Latium en Campania tegen de Samnieten gevochten in de Eerste Samnitische Oorlog, toen zij zich plotseling terugtrokken. De Latijnen bleven vechten samen met de Campanianen, terwijl Rome van zijde wisselde, om samen met de Samnieten de Latijnen aan de vallen. Alleen de Laurentes en de equites van Campania bleven trouw aan de Romeinen, die weer steun kregen van de Paeligni. De Latijnen vielen Samnium binnen; het Romeins-Samnitische leger vertrok richting het meer van Fucine, om zo Latium te vermijden en het territorium van Campania binnen te vallen. Ze vielen de Latijnen en Campanianen nabij de Vesuvius aan. In de slag bij de Vesuvius versloegen de Romeinen onder Decius Mus en T. Manlius Torquatus Imperiosus de Latijnen. Volgense Romeinse bronnen herstelde Manlius de discipline in het leger door zijn zoon te executeren voor onbedoelde ongehoorzaamheid, terwijl Decius zijn eigen leven aan de goden gaf voor een Romeinse overwinning. Een jaar later versloeg Manlius de Latijnen bij de slag van Trifanum. De Latijnen werden gedwongen om Campania te verlaten richting Latium, waar ze nog een lange maar onfortuinlijke weerstand tegen de Romeinse troepen boden. De verslagen Latijnse volken werden gedwongen om de Romeinse superioriteit te erkennen. Sommige van de Latijnse steden werden geromaniseerd, anderen maar gedeeltelijk middels Romeinse magistraten, terwijl anderen een Romeinse kolonie werden.
- Latinerkrigen var en konflikt mellom den romerske republikk og dets naboer i Latium. Krigen endte med romersk seier, oppløsning av det latinske forbund, og innlemmelse av latinsk territorium under romersk kontroll, der latinerne oppnådde delvis romersk borgerskap.
- As Guerras Latinas foram uma série de conflitos armados da Antiguidade que ocorreram na Península Itálica. As partes envolvidas foram a cidade de Roma, instaurada na República, e os povos itálicos do Lácio, que se confrontaram devido ao interesse romano em subjulgá-los. Foram dois os enfrentamentos principais, muito separados no tempo e ambos conflitos muito breves.
|
| rdfs:comment
|
- The Latin War (340–338 BC) was a conflict between the Roman Republic and its neighbors the Latin peoples of ancient Italy. It ended in the dissolution of the Latin League, and incorporation of its territory into the Roman sphere of influence, with the Latins gaining partial rights and varying levels of citizenship. A push by the Latin people for independence from Rome was the main impetus for starting the war.
- Unter dem Begriff Latinerkriege versteht man zwei kriegerische Konflikte zwischen der Römischen Republik einerseits und einem Bund latinischer Städte andererseits. Beide Konflikte endeten zugunsten Roms, wodurch dieses seinen Einfluss und Territorium auf der Apenninen-Halbinsel ausdehnen konnte. Damit legte es einen wesentlichen Grundstein zur Errichtung des Römischen Reiches.
- La guerra llatina fou un conflicte entre llatins i romans. Els ciutadans llatins de les ciutats aliades exigien els mateixos drets que els ciutadans romans, però la petició fou rebutjada i es van revoltar. Tit Manli Torquat, cònsol el 340 aC, va triomfar diverses vegades però la revolta es va estendre. El senat va donar la dictadura a Luci Papiri Cras II. La lluita fou favorable als romans.
- Las Guerras Latinas fueron una serie de enfrentamientos que tuvieron lugar en la Antigüedad en la península itálica. Los contendientes fueron la ciudad de Roma, instaurada en República, contra los pueblos itálicos del Lacio debido al interés de Roma por someterlos. Fueron principalmente dos los enfrentamientos entre latinos y romanos, muy separados en el tiempo y ambos conflictos muy breves.
- Les Guerres Latines opposèrent la République romaine à ses voisins, les peuples latins de la péninsule italienne. Elles se terminèrent par la victoire romaine, la dissolution de la Ligue latine, et l'incorporation de ses territoires dans la sphère d'influence romaine. À cette occasion les latins obtinrent des droits partiels et différents niveaux de citoyenneté. Une tentative de la part des peuples latins d'acquérir leur indépendance de Rome fut la principale cause de la guerre.
- La Guerra latina (340-338 a.C. ) fu un conflitto combattuto tra la Repubblica Romana ed i suoi vicini, il popolo dei Latini. Si risolse in una vittoria romana, una disfatta della Lega Latina, e la definitiva acquisizione del territorio sotto l'influenza romana.
- De Latijnse Oorlog was een conflict tussen de Romeinse Republiek en haar buren, de Latijnse volken van het antieke Italië. Het eindigde met de ontbinding van de Latijnse Liga en de opname van haar territorium in de Romeinse invloedssfeer, waarbij de Latijnen gedeeltelijke burgerrechten verkregen. Een poging van de Latijnse volken tot onafhankelijkheid van Rome was de belangrijkste drijfveer achter de uitbraak van oorlog. In 340 v. Chr.
- Latinerkrigen var en konflikt mellom den romerske republikk og dets naboer i Latium. Krigen endte med romersk seier, oppløsning av det latinske forbund, og innlemmelse av latinsk territorium under romersk kontroll, der latinerne oppnådde delvis romersk borgerskap.
- As Guerras Latinas foram uma série de conflitos armados da Antiguidade que ocorreram na Península Itálica. As partes envolvidas foram a cidade de Roma, instaurada na República, e os povos itálicos do Lácio, que se confrontaram devido ao interesse romano em subjulgá-los. Foram dois os enfrentamentos principais, muito separados no tempo e ambos conflitos muito breves.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
