The Lateran Treaty is one of the Lateran Pacts of 1929 or Lateran Accords, three agreements made in 1929 between the Kingdom of Italy and the Holy See, ratified June 7 1929, ending the "Roman Question". They consisted of three documents: A political treaty recognizing the full sovereignty of the Holy See in the State of Vatican City, which was thereby established. A concordat regulating the position of the Catholic Church and the Catholic religion in the Italian state.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Lateran Treaty is one of the Lateran Pacts of 1929 or Lateran Accords, three agreements made in 1929 between the Kingdom of Italy and the Holy See, ratified June 7 1929, ending the "Roman Question". They consisted of three documents: A political treaty recognizing the full sovereignty of the Holy See in the State of Vatican City, which was thereby established. A concordat regulating the position of the Catholic Church and the Catholic religion in the Italian state. A financial convention agreed on as a definitive settlement of the claims of the Holy See following the losses of its territories and property.
  • Die Lateranverträge vom 11. Februar 1929, abgeschlossen zwischen dem Heiligen Stuhl und dem damaligen Königreich Italien, klärten endgültig die so genannte Römische Frage, den Status der Vatikanstadt nach der Auflösung des Kirchenstaats 1870. Im Wesentlichen erkennt der Papst in den Lateranverträgen die Stadt Rom als Sitz der italienischen Regierung an, während der italienische Staat die politische und territoriale Souveränität des Vatikans garantiert. Der Name der Verträge leitet sich vom Ort der Unterzeichnung, dem Lateranpalast, ab.
  • Els Pactes del Laterà van ser un conjunt d'acords o pactes signats a Roma l'11 de febrer del 1929 entre el Regne d'Itàlia i la Santa Seu. Són anomenats així perquè foren signats al Palau del Laterà, antic palau dels papes. La unificació d'Itàlia el 1870 va comportar la desaparició dels Estats Pontificis, territoris que feia més de mil anys que estaven sota la sobirania dels papes de Roma. El papa Pius IX, que era el que regnava en aquells moments, va negar-se a reconèixer el nou estat italià, en va excomunicar el rei Víctor Manuel II i va viure la resta de la seva vida en situació d'aïllament als palaus del Vaticà. Durant 50 anys Itàlia i la Santa Seu van mantenir un clima d'hostilitat mútua. Durant el pontificat de Pius XI es va trencar aquest clima d'aïllament amb Itàlia i es van firmar els Pactes del Laterà. Els pactes van ser tres: Un pacte que reconeixia la independència de la Ciutat del Vaticà, que d'aquesta manera es configurava com a Estat. A canvi, la Santa Seu va reconèixer Itàlia. Un concordat que establia les relacions entre l'Església italiana i l'Estat italià. Una compensació econòmica per les pèrdues que va patir la Santa Seu el 1870 de resultes de la unificació italiana. Itàlia va declarar-se confessionalment catòlica i l'Església va rebre una posició de favor en el camp de l'ensenyament. Pius XI va prohibir als clergues prendre part en la vida política del país i va prescriure que els bisbes juressin fidelitat al Regne d'Itàlia. Els membres del clergat van ser declarats exempts del servei militar, i les lleis de matrimoni i divorci van adaptar-se a les de l'Església catòlica. El 1984 els pactes es van revisar per eliminar-ne el terme Església d'Estat.
  • Lateránské smlouvy jsou dohody mezi Italským královstvím a katolickou církví, na jejichž základě byl znovuobnoven suverénní papežský stát, zaniklý připojením Říma k nově zformovanému národnímu italskému státu. Byly uzavřeny 11. února 1929.
  • Los Pactos de Letrán o pactos lateranenses del 11 de febrero de 1929 proporcionaron el reconocimiento mutuo entre el entonces Reino de Italia y la Santa Sede. Los pactos fueron negociados entre el Cardenal y Secretario de Estado Pietro Gasparri en nombre de la Santa Sede y Benito Mussolini, el líder fascista y primer ministro italiano en nombre del rey Víctor Manuel III. Existen tres pactos diferentes: Un pacto que reconoce la independencia y soberanía de la Santa Sede y que crea el Estado de la Ciudad del Vaticano. Un concordato que define las relaciones civiles y religiosas entre el gobierno y la iglesia en Italia, y que se resume en el lema "Iglesia libre en Estado libre". Una convención financiera que proporciona a la Santa Sede una compensación por sus pérdidas en 1870. A través del concordato, el Papa acordó enviar a los candidatos para el obispado y el arzobispado al gobierno de Italia, requerir a los obispos que jurasen lealtad al Estado de Italia antes de tomar el cargo y prohibir al clero tomar parte en la política. Italia acordó acomodar las leyes sobre el matrimonio y el divorcio a las reglas de la Iglesia Católica Romana y declarar a los miembros del clero exentos de tomar parte en el servicio militar obligatorio. Estos pactos garantizaron a la Iglesia Católica Romana el estatus de iglesia oficial del estado de Italia, así como un poder sustancial en el sistema educativo italiano. Los pactos fueron revisados en 1984, principalmente para eliminar la religión de estado en Italia.
  • Lateraanisopimuksiksi kutsutaan kolmea sopimusta, jotka solmittiin Benito Mussolinin käytännössä hallitseman Italian kuningaskunnan ja paavin välillä 1929. Sopimukset ratkaisivat Italian ja paavin välisen kiistan, joka oli syntynyt vuonna 1870, kun Italia liitti Rooman itseensä, mikä lakkautti Kirkkovaltion ja paavin maallisen vallan. Italia takasi paaville aseman, tuloja ja Vatikaanin käyttöoikeuden 1871, mutta se ei riittänyt katoliselle kirkolle, joka esitti tarvitsevansa riippumattomuuden maallisesta vallasta. Paavit julistautuivat "Vatikaanin vangeiksi" eivätkä esiintyneet julkisuudessa lähes kuuteen vuosikymmeneen. Vuonna 1926 alkanut neuvotteluprosessi johti sopimuksiin, jotka allekirjoittivat kuningas Viktor Emanuel III, pääministeri Benito Mussolini ja kardinaali Pietro Gasparri paavi Pius XI:n puolesta. Sopimusten mukaan luotiin Vatikaanivaltio, jolle taattiin itsenäisyys. Paavilta edellytettiin ulkopoliittista puolueettomuutta. Sopimukset määrittivät katolisuuden Italian valtionuskonnoksi ja antoivat katoliselle kirkolle jonkin verran suoraa poliittista valtaa Italiassa. Sopimukset uudistettiin toisen maailmansodan ja Mussolinin kaatumisen jälkeen. Vuoden 1984 korvaava sopimus poisti muun muassa katolisuuden aseman Italian valtionuskontona.
  • Les accords du Latran sont signés au palais du Latran le 11 février 1929 entre l'État italien, représenté par Mussolini, et le Saint-Siège, représenté par le cardinal Gasparri, secrétaire d'État du pape Pie XI. Ils mettent fin à la « question romaine », pendante depuis 1870. Ils réduisent les prétentions de souveraineté du pape au seul État de la Cité du Vatican. En contrepartie, le catholicisme devient religion d'État en Italie.
  • Patti Lateranensi è il nome con cui sono noti gli accordi di mutuo riconoscimento tra il Regno d'Italia e lo Stato della Città del Vaticano sottoscritti l'11 febbraio 1929. Presero il nome del palazzo di San Giovanni in Laterano in cui avvenne la firma degli accordi, che furono negoziati tra il cardinale Segretario di Stato Pietro Gasparri per conto della Santa Sede e Benito Mussolini, capo del Fascismo, come primo ministro italiano. Il rapporto tra Stato e Chiesa era precedentemente disciplinato dalla cosiddetta «legge delle Guarentigie», approvata dal Parlamento italiano il 13 maggio 1871 dopo la presa di Roma. La legge delle Guarentigie non venne mai riconosciuta dai Pontefici, da Pio IX in poi; la somma stanziata anno per anno dal governo italiano venne conservata in un apposito conto, in attesa di concludere un accordo con la Santa Sede.
  • ラテラノ条約（ラテラノじょうやく、Patti lateranensi）は、1929年2月11日に教皇庁がムッソリーニ政権下のイタリア王国と締結した政教条約である。条約の調印がローマ市内のサン・ジョバンニ・イン・ラテラノ大聖堂に隣接した宮殿で行われたことから「ラテラノ条約」と呼ばれる。 1870年のイタリア王国成立後、政府は時のローマ教皇ピウス9世に対してバチカンおよびラテラノ宮殿の占有を認めることと引き換えに政府に年額32万5千リラを支払うことを求めた。教皇庁側はカトリック教会が特定の政治権力の影響を受けないことを理由にこれを拒絶したため、イタリア政府と教皇庁の関係は断絶し、教皇は自らを「バチカンの囚人」と称した。こうしてピウス9世と彼以降の教皇がバチカンとローマ市内の限られた区域以外に足を運ぶことはなくなった。これは「ローマ問題」と呼ばれ、政府と教会のお互いにとって頭の痛い問題となった。 1926年、長く続いた緊張関係を改善することで自らの国際的地位を高めることを狙ったムッソリーニはバチカンに歩み寄る姿勢を示した。これを受けてバチカンはイタリア政府との交渉を開始、三年の交渉を経て1929年に政教条約が結ばれる運びとなった。イタリア王国はヴィットーリオ・エマヌエーレ3世の全権代理であるムッソリーニ首相が、教皇庁は教皇ピウス11世の代理として国務長官のガスパッリ枢機卿が条約の調印に臨んだ。これがラテラノ条約である。 ラテラノ条約ではまず教皇庁のあるバチカン一帯が「バチカン市国」としてイタリア政府から政治的に独立した区域となることが認められた。イタリア政府は教皇庁に対し、対外的に永世中立であることとイタリア国内の政党間の争いにおいて特定の政党に与しないことを求めた。一方でイタリア政府はカトリックがイタリアの宗教において特別な地位を有することを約束し、1870年の教皇領の没収への補償として教皇庁への資金調達を行った。またバチカンに駅を作りイタリア国鉄と接続する路線を作ることも確認された（バチカン市国の鉄道）。 1984年にはラテラノ条約の改定が行われ、カトリック教会が国家に承認された特別な宗教であるという旨の部分が削除された。
  • Het Verdrag van Lateranen is een verdrag dat op 11 februari 1929 in het Lateraanse paleis werd gesloten tussen de Heilige Stoel en de Italiaanse regering. Het verdrag maakte een eind aan de toestand die, sinds de inlijving van Rome bij de nieuwe Italiaanse eenheidsstaat in 1870, bestond. Sinds 1870 waren de pauselijke bezittingen Italiaans grondbezit en werd de paus wel aangeduid als de "gevangene van het Vaticaan". In 1929 besloten Paus Pius XI en de fascistische leider Benito Mussolini de zaken te regelen. Mussolini hoopte daarmee ook sympathie te winnen in het overwegend katholieke Italië. Het verdrag bestond uit drie delen: Een verdrag waarin de onafhankelijkheid en soevereiniteit van de Heilige Stoel werd erkend en waarin de staat Vaticaanstad werd opgericht. De Heilige Stoel erkende impliciet het verlies van het overige kerkelijke territoir. Een concordaat waarin de verhoudingen met privileges tussen de Katholieke Kerk en de staat Italië werden geregeld. Het rooms-katholicisme werd de staatsgodsdienst in Italië Een financiële paragraaf, strekkende tot compensatie door de Italiaanse staat voor de Vaticaanse bezittingen die het in 1870 in beslag had genomen. De kerk mocht de officiële functies benoemen, de Staat betaalde hun salaris. Mussolini voerde zelf de onderhandelingen. Namens de paus deed dat zijn staatssecretaris Kardinaal Pietro Gasparri. In het verdrag erkende Italië het recht van de Heilige Stoel op een eigen buitenlandse politiek. Ook werd precies besloten welke Pauselijke bezittingen onder de Heilige Stoel zouden vallen. Naast alle bezittingen in het Vaticaan zelf, vielen ook de pauselijke bezittingen bij Castel Gandolfo, het buiten Rome gelegen pauselijke Radiostation bij Santa Maria di Galeria en de kerken Sint Jan van Lateranen, Santa Maria Maggiore en de Sint Paulus buiten de Muren hier onder. Italië beloofde in de grondwet op te nemen, dat het rooms-katholicisme de staatsgodsdienst van Italië zou worden. In ruil daarvoor zou de paus de Italiaanse regering vragen om toestemming bij de benoeming van Italiaanse bisschoppen en aartsbisschoppen. Ook zouden deze bisschoppen een verklaring van loyaliteit aan de Italiaanse staat moeten afleggen en zich moeten onthouden van politiek. Het verdrag regelde de rechtspositie van de Romeinse adel en in het bijzonder die van de zwarte adel die de pausen trouw was gebleven. De adellijke hoogwaardigheidsbekleders van het Vaticaan kregen diplomatieke status, diplomatieke nummerborden en belastingfaciliteiten. De door de Paus verleende adellijke titels werden gelijk gesteld aan die van Italië. Tot op de dag van vandaag wordt 11 februari, de dag van de ondertekening, in Vaticaanstad gevierd als een soort nationale feestdag. De straat tussen de Collonade van Bernini en de Tiber, de Via della Conciliazione ('Weg der verzoening'), werd door Mussolini aangelegd ter herinnering aan het verdrag. In 1984 werden onder de socialistische premier Bettino Craxi bepaalde provisies van het Verdrag van Lateranen gewijzigd. De belangrijkste wijziging betrof de beëindiging van het katholicisme als officiële religie van Italië.
  • Lateranoverenskomsten av 11. februar 1929 er et konkordat som ble inngått mellom Italia og Vatikanet ved pave Pius XI. Denne sørget for at Vatikanstaten ble opprettet med paven som monark. Avtalen bestemmer Vaktanstatens grenser og en rekke bygninger utenfor disse som er vatikanske eksklaver. Vatikanet hadde vært en del av staten Italia siden denne ble opprettet i 1870 da den tidligere Kirkestaten ble lagt inn i den nye statsdannelsen. Konkordatet erstattet Garantiloven av 13. mai 1871 som hadde sikret pavens ukrenkelighet innen Vatikanet og gitt ham visse rettigheter, som blant annet retten til eget diplomati og livgarde gjennom Sveitsergarden. Kirken nektet å anerkjenne Garantiloven da den mente at den måtte være uavhengig av enhver politisk og verdslig myndighet i sitt åndelige virke. Fram til Lateranoverenskomsten ble inngått anså derfor pavene seg som fanger i Vatikanet. Til minne om denne avtalen som slik begravde en lang og bitter strid, ble hovedgaten til Vatikanet inn mot Petersplassen, Via della Conciliazione,, anlagt. Avtalen ble undertegnet av statsminister Benito Mussolini på vegne av kong Viktor Emmanuel III av Italia og av kardinalstatssekretær Pietro Gasparri på vegne av pave Pius XI i Lateranpalasset, og dette siste ga navnet til overenskomsten. Lateranoverenskomsten ble innarbeidet i den italienske konstitusjonen i 1947.
  • Traktaty laterańskie to grupa trzech traktatów wyodrębniających politycznie i terytorialnie państwo Watykan, uznających jego niezależność i niepodległość. Zostały podpisane 11 lutego 1929 przez papieskiego sekretarza stanu, kardynała Pietro Gasparri i Benito Mussoliniego. Mussolini zdający sobie sprawę z władzy i autorytetu papieża - Piusa XI, postanowił nawiązać z nim porozumienie, by przez jego przychylność, zwiększyć poparcie wśród społeczeństwa. Powierzchnię Watykanu określono na 44 ha (0,44 km). Traktaty uznawały papieża za osobę świętą, zobowiązywały Włochów do płacenia trybutu na rzecz Watykanu. Osoby tam mieszkające zostały uznane za nietykalne. Pierwszy akt prawny: porozumienie między Stolicą Apostolską a rządem włoskim, stanowiące rozwiązanie tzw. kwestii rzymskiej (powstałej w wyniku zaboru Państwa Kościelnego w 1870 oraz odrzucenia przez Piusa IX tzw. ustawy gwarancyjnej Wiktora Emanuela II i uznania się papieża za więźnia Watykanu). W traktacie m. in. rząd włoski uznał religię katolicką za panującą w kraju, a papieża za suwerennego władcę wydzielonej części Rzymu, zwanej odtąd Państwem Miasta Watykan (wł. Stato della Città del Vaticano), które otrzymało równocześnie gwarancje eksterytorialności. Drugi akt prawny: konkordat podpisany wraz z porozumieniem pierwszym, regulujący stosunki państwa i Kościoła we Włoszech.
  • O Tratado de Latrão é um dos pactos lateranenses de 1929 feito entre o Reino da Itália e a Santa Sé, ratificado em 7 de junho de 1929, dando fim à "Questão Romana". Os pactos consistiam em três documentos: Um tratado político reconhecendo a total soberania da Santa Sé no estado da Cidade do Vaticano, doravante estabelecida. Uma concordata regulando a posição da Igreja Católica e a religião católica no Estado italiano. Uma convenção financeira acordando a liquidação definitiva das reivindicações da Santa Sé por suas perdas territoriais e de propriedade.
  • Латера́нские соглаше́ния — система договоров между итальянским государством и Святым Престолом. Привели к правовому урегулированию взаимных претензий между Италией и Святым Престолом, к разрешению «Римского вопроса», существовавшего с 1870; определили права и привилегии Католической церкви, её положение в Итальянском королевстве. Файл:VaticanCity Annex. jpg Территория Ватикана согласно Латеранским соглашениям Подписаны 11 февраля 1929 в Латеранском Апостольском Дворце (Palazzo Laterano) кардиналом Пьетро Гаспарри и премьер-министром Италии Б. Муссолини, действовашим от имени короля Виктора Эммануила III. Ратифицированы в мае того же года нижней палатой итальянского парламента, полностью состоявщая из членов фашистской партии. Состоят из договора, финансовой конвенции и конкордата. Договор признаёт католицизм «единственной государственной религией» Италии (ст. 1); светский суверенитет Святого Престола, включая международные дела (ст. 2); предусматривает формальное признание за Ватиканом статуса суверенной территории, управляемой Святым Престолом, формально именуя Ватикан — Городом Ватикан (Citta del Vaticano), границы которого определяются планом, приложенным к договору (ст. 3). Ряд статей регулирует административные вопросы, положение о специальном гражданстве для подданных Святого Престола, дипломатическом корпусе при Святом Престоле и т. д. Финансовая конвенция предусматривает выплату Италией Святому Престолу 750 млн лир в 5%-ных ценных бумагах (ст. 1); взамен Святой Престол отказывается от финансовых претензий к Италии, появившихся в результате образования итальянского государства (ст. 2) (имелся ввиду вооруженный захват территории Папского государства войсками Короля Сардинского Виктора Эммануила Савойского в 1870, и провозглашения Королевства Италия в 1871). Конкордат определяет права и привилегии католической церкви в Италии, государство объявляет нерабочими днями 10 церковных праздников, а также воскресенья (ст. 11); епископы обязываются присягать на верность Королю Италии, как главе государства (ст. 20). Другие статьи предусматривают широкое привлечение духовенства в систему просвещения Италии, признают организацию «Католическое действие» и т. д.. В 1969 палата депутатов приняла закон, разрешавший развод; этот закон фактически отменял ст. 34 конкордата. Соглашения были пересмотрены в 1984, главным образом в части того, что католичество является государственной религией Италии.
  • Lateranfördraget var det konkordat som slöts den 11 februari 1929 mellan påven Pius XI och Italiens konseljpresident Benito Mussolini och som avslutade den konflikt som pågått sedan Kyrkostaten infogats i det nya Italien 1870. Genom fördraget upprättades Vatikanstaten.
  • Laterano Antlaşması, 1929 Laterano Paktı olarak da bilinir, İtalya'yla Vatikan arasında 1929'dan 1985'e değin yürürlükte kalan antlaşma, İtalyan hükümeti adına Benito Mussolini'nin, papalık adına da Dışişleri Bakanı Kardinal Pietro Gasparri'nin imzaladığı antlaşma 1948 İtalyan Anayasası'yla da onaylanmıştır. Bu antlaşmayla papalık, başkenti Roma olan İtalya devletini tanırken, İtalya da papalığın 44 hektarlık (0.44 km²) bir alan kaplayan Vatikan Kenti Devleti üzerindeki egemenliğini onaylıyor, papanın tam bağımsızlığını güvence altına alıyor ve birçok başka konuda anlaşma sağlıyordu. Örneğin antlaşmanın 1. maddesiyle Roma'ya Katolik dünyanın merkezi ve hac yeri olarak özel bir konum verilmişti.20. maddeyle de bütün piskoposların devlete bağlılık andı içmeleri koşulu getiriliyor ve piskopos olabilmek için İtalyanca konuşan İtalyan uyruğu olmak zorunlu kılınıyordu. 34. maddeyle ise devlet, Katolik nikahının geçerliliğini ve kilise yasalarına göre düzenlenmesini kabul etti. Böylece evliliklerin geçersiz kılınması konusunda karar yetkisi dinsel mahkemelere bırakılıyor ve boşanma yasaklanıyordu.36. maddeyle de devlet ilk ve orta dereceli devlet okullarında din eğitimi verilmesini onaylıyordu. Bu eğitimi verecek öğretmenleri atama, görevden alma ve kullanılıcak ders kitaplarını seçme yetkisi de piskoposlara bırakılmıştı. 1985 Konkordatosu'nun imzalanmasıyla Katoliklik İtalya'nın resmi dini olmaktan çıktı. Bu karar İtalyan toplumunda, başta devlet okullarında zorunlu din eğitiminin kaldırılması olmak üzere bir dizi önemli değişikliğe yol açtı. Yeni konkordatoyla dinsel kurumların vergiden bağışıı tutulması ve Yahudi katakomplarının mülkiyeti gibi çok farklı alanlarda düzenlemelere gidildi.
  • 拉特兰条约是于1929年2月11日由墨索里尼代表意大利政府和枢机主教加斯佩里代表罗马教廷所订立的条约。1948年意大利共和国宪法对此条约予以承认。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • The Lateran Treaty is one of the Lateran Pacts of 1929 or Lateran Accords, three agreements made in 1929 between the Kingdom of Italy and the Holy See, ratified June 7 1929, ending the "Roman Question". They consisted of three documents: A political treaty recognizing the full sovereignty of the Holy See in the State of Vatican City, which was thereby established. A concordat regulating the position of the Catholic Church and the Catholic religion in the Italian state.
  • Die Lateranverträge vom 11. Februar 1929, abgeschlossen zwischen dem Heiligen Stuhl und dem damaligen Königreich Italien, klärten endgültig die so genannte Römische Frage, den Status der Vatikanstadt nach der Auflösung des Kirchenstaats 1870. Im Wesentlichen erkennt der Papst in den Lateranverträgen die Stadt Rom als Sitz der italienischen Regierung an, während der italienische Staat die politische und territoriale Souveränität des Vatikans garantiert.
  • Els Pactes del Laterà van ser un conjunt d'acords o pactes signats a Roma l'11 de febrer del 1929 entre el Regne d'Itàlia i la Santa Seu. Són anomenats així perquè foren signats al Palau del Laterà, antic palau dels papes. La unificació d'Itàlia el 1870 va comportar la desaparició dels Estats Pontificis, territoris que feia més de mil anys que estaven sota la sobirania dels papes de Roma.
  • Lateránské smlouvy jsou dohody mezi Italským královstvím a katolickou církví, na jejichž základě byl znovuobnoven suverénní papežský stát, zaniklý připojením Říma k nově zformovanému národnímu italskému státu. Byly uzavřeny 11. února 1929.
  • Los Pactos de Letrán o pactos lateranenses del 11 de febrero de 1929 proporcionaron el reconocimiento mutuo entre el entonces Reino de Italia y la Santa Sede. Los pactos fueron negociados entre el Cardenal y Secretario de Estado Pietro Gasparri en nombre de la Santa Sede y Benito Mussolini, el líder fascista y primer ministro italiano en nombre del rey Víctor Manuel III.
  • Lateraanisopimuksiksi kutsutaan kolmea sopimusta, jotka solmittiin Benito Mussolinin käytännössä hallitseman Italian kuningaskunnan ja paavin välillä 1929. Sopimukset ratkaisivat Italian ja paavin välisen kiistan, joka oli syntynyt vuonna 1870, kun Italia liitti Rooman itseensä, mikä lakkautti Kirkkovaltion ja paavin maallisen vallan.
  • Les accords du Latran sont signés au palais du Latran le 11 février 1929 entre l'État italien, représenté par Mussolini, et le Saint-Siège, représenté par le cardinal Gasparri, secrétaire d'État du pape Pie XI. Ils mettent fin à la « question romaine », pendante depuis 1870. Ils réduisent les prétentions de souveraineté du pape au seul État de la Cité du Vatican. En contrepartie, le catholicisme devient religion d'État en Italie.
  • Patti Lateranensi è il nome con cui sono noti gli accordi di mutuo riconoscimento tra il Regno d'Italia e lo Stato della Città del Vaticano sottoscritti l'11 febbraio 1929. Presero il nome del palazzo di San Giovanni in Laterano in cui avvenne la firma degli accordi, che furono negoziati tra il cardinale Segretario di Stato Pietro Gasparri per conto della Santa Sede e Benito Mussolini, capo del Fascismo, come primo ministro italiano.
  • Het Verdrag van Lateranen is een verdrag dat op 11 februari 1929 in het Lateraanse paleis werd gesloten tussen de Heilige Stoel en de Italiaanse regering. Het verdrag maakte een eind aan de toestand die, sinds de inlijving van Rome bij de nieuwe Italiaanse eenheidsstaat in 1870, bestond. Sinds 1870 waren de pauselijke bezittingen Italiaans grondbezit en werd de paus wel aangeduid als de "gevangene van het Vaticaan".
  • Lateranoverenskomsten av 11. februar 1929 er et konkordat som ble inngått mellom Italia og Vatikanet ved pave Pius XI. Denne sørget for at Vatikanstaten ble opprettet med paven som monark. Avtalen bestemmer Vaktanstatens grenser og en rekke bygninger utenfor disse som er vatikanske eksklaver. Vatikanet hadde vært en del av staten Italia siden denne ble opprettet i 1870 da den tidligere Kirkestaten ble lagt inn i den nye statsdannelsen. Konkordatet erstattet Garantiloven av 13.
  • Traktaty laterańskie to grupa trzech traktatów wyodrębniających politycznie i terytorialnie państwo Watykan, uznających jego niezależność i niepodległość. Zostały podpisane 11 lutego 1929 przez papieskiego sekretarza stanu, kardynała Pietro Gasparri i Benito Mussoliniego. Mussolini zdający sobie sprawę z władzy i autorytetu papieża - Piusa XI, postanowił nawiązać z nim porozumienie, by przez jego przychylność, zwiększyć poparcie wśród społeczeństwa.
  • O Tratado de Latrão é um dos pactos lateranenses de 1929 feito entre o Reino da Itália e a Santa Sé, ratificado em 7 de junho de 1929, dando fim à "Questão Romana". Os pactos consistiam em três documentos: Um tratado político reconhecendo a total soberania da Santa Sé no estado da Cidade do Vaticano, doravante estabelecida. Uma concordata regulando a posição da Igreja Católica e a religião católica no Estado italiano.
  • Латера́нские соглаше́ния — система договоров между итальянским государством и Святым Престолом.
  • Lateranfördraget var det konkordat som slöts den 11 februari 1929 mellan påven Pius XI och Italiens konseljpresident Benito Mussolini och som avslutade den konflikt som pågått sedan Kyrkostaten infogats i det nya Italien 1870. Genom fördraget upprättades Vatikanstaten.
  • Laterano Antlaşması, 1929 Laterano Paktı olarak da bilinir, İtalya'yla Vatikan arasında 1929'dan 1985'e değin yürürlükte kalan antlaşma, İtalyan hükümeti adına Benito Mussolini'nin, papalık adına da Dışişleri Bakanı Kardinal Pietro Gasparri'nin imzaladığı antlaşma 1948 İtalyan Anayasası'yla da onaylanmıştır.
  • 拉特兰条约是于1929年2月11日由墨索里尼代表意大利政府和枢机主教加斯佩里代表罗马教廷所订立的条约。1948年意大利共和国宪法对此条约予以承认。
rdfs:label
  • Lateran Treaty
  • Lateranverträge
  • Pactes del Laterà
  • Lateránské smlouvy
  • Pactos de Letrán
  • Lateraanisopimukset
  • Accords du Latran
  • Patti Lateranensi
  • ラテラノ条約
  • Verdrag van Lateranen
  • Lateranoverenskomsten
  • Traktaty laterańskie
  • Tratado de Latrão
  • Латеранские соглашения
  • Lateranfördraget
  • Laterano Antlaşması
  • 拉特兰条约
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:eventEnd of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of