A language family is a group of languages related by descent from a common ancestor, called the proto-language of that family. As with biological families, the evidence of relationship is observable shared characteristics. An accurately identified family is a phylogenetic unit; that is, all its members derive from a common ancestor, and all attested descendants of that ancestor are included in the family. Most of the world's languages are known to belong to language families.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • A language family is a group of languages related by descent from a common ancestor, called the proto-language of that family. As with biological families, the evidence of relationship is observable shared characteristics. An accurately identified family is a phylogenetic unit; that is, all its members derive from a common ancestor, and all attested descendants of that ancestor are included in the family. Most of the world's languages are known to belong to language families. Those that are not (or for which any family relationships are only tentatively proposed) are isolate languages. Many language families take the form of extensive geographical dialect continua. In such cases, there are no clear-cut borders that would make it possible unequivocally to identify, define and count the individual languages within the family. However, when the differences between the speech of different regions at the extremes of the continuum are so great that there is no mutual intelligibility between them, the continuum cannot meaningfully be seen as a single language, and is technically a language family. In practice, many language families show combinations of some clear branches of distinct languages, and other regions that are dialect continua. The concept of language families is based on the assumption that over time languages gradually diverge into dialects and then into new languages. However, linguistic ancestry is less clear-cut than biological ancestry: whereas different plant and animal species don't interbreed unless very closely related, quite distantly related languages may affect each other through language contact, which in extreme cases may lead to creoles or mixed languages with no single ancestor. In addition, a number of sign languages have developed in isolation and may have no relatives at all. However, these cases are relatively rare and most languages can be unambiguously classified.
  • Die Sprachen der Welt lassen sich in Sprachfamilien aufteilen. Eine Sprachfamilie oder auch genetische Einheit ist eine Gruppe genetisch verwandter, das heißt von einer gemeinsamen Vorgängersprache abstammender Sprachen. Bei manchen Sprachfamilien lassen sich diese Ursprachen durch systematischen Vergleich der Einzelsprachen bis zu einem gewissen Grade rekonstruieren. Letztlich ist es das Ziel der Vergleichenden Sprachwissenschaft, zu jeder Sprachfamilie die Protosprache zu erschließen. Eine Übersicht über alle Sprachfamilien weltweit bietet der Artikel Sprachfamilien der Welt.
  • Una família lingüística és un grup de llengües emparentades històricament i que semblen derivar d'una llengua més antiga que per diversificació dialectal va donar lloc a diferents llengües, normalment inintel·ligibles entre si. En sentit estricte, una família de llengües és una unitat filogenètica, és a dir, tots els seus membres deriven d'un ancestre comú. Les famílies es poden agrupar al seu torn en superfamílies. No està clar si totes les superfamílies deriven d'una sola llengua mare o si es van formar independentment. Els partidaris de la primera opció parlen de la llengua original o llenguatge universal, un sistema primitiu de comunicació del que derivarien les superfamílies. La hipòtesi boreana, defensada per Sergei Starostin, agruparia gran part dels idiomes de l'hemisferi nord, diferenciant-los de les llengües australs.
  • Většina jazyků je roztříděna do jazykových rodin. Správně definovaná jazyková rodina je fylogenetickou jednotkou, což znamená, že všechny jazyky v ní obsažené mají společného předchůdce (prajazyk). Tento předchůdce nám většinou není znám přímo, jelikož většina jazyků má velmi krátce zaznamenanou historii. Je ale možné určit mnoho znaků tohoto společného předchůdce za použití srovnávací (komparativní) metody. Jde o rekonstruktivní proces vypracovaný v 19. století jazykovědcem Augustem Schleicherem. Jazykové rodiny mohou být dále rozděleny na menší jednotky, které se obvykle nazývají „větve“ (historie jazykových rodin je často znázorněna pomocí stromového diagramu). Společný předchůdce jazykové rodiny (nebo větve) se nazývá protojazyk (nebo prajazyk). Například rekonstruovatelný protojazyk indoevropské jazykové rodiny se nazývá protoindoevropština (neexistují ale žádné písemné záznamy v tomto jazyce, jelikož se jím mluvilo před vynálezem písma). Protojazyk může být občas ztotožněn s historicky známým jazykem. Například provinciální dialekty latiny („vulgární“ čili lidová latina) daly vzniknout moderním románským jazykům, a proto je protorománský jazyk víceméně totožný s latinou (i když ne přímo s její klasickou verzí). Počet jazykových rodin na světě se pohybuje okolo 141. Většina z nich ale patří k různým indiánským jazykům a jazykům domorodců v Austrálii a Oceánii, a tak je ostatních jazykových rodin pouze přibližně 23. Počet izolovaných jazyků, které vytvářejí vlastní jazykové rodiny o jednom jazyku, se stanovuje na 88, avšak bez jazyků amerických, australských a papuánských domorodců jde pouze o 14 izolovaných jazyků.
  • Una familia de lenguas es un grupo de lenguas emparentadas históricamente y que parecen derivar de una lengua más antigua que por diversificación dialectal dio lugar a diferentes lenguas, normalmente ininteligibles entre sí. En sentido estricto, una familia de lenguas es una unidad filogenética, es decir, todos sus miembros derivan de un ancestro común.
  • Kielikunta on laajin ryhmä kieliä, jotka ovat keskenään sukukieliä, eli periytyvät samasta kantakielestä. Suppeammasta ryhmästä sukulaiskieliä voidaan käyttää termiä kieliryhmä. Kieliä, jotka eivät kuulu mihinkään kielikuntaan, kutsutaan isolaateiksi. Toisin sanoen isolaattikieli on kielikuntansa ainoa kieli. Monet kielen epäsäännöllisyydet kertovat sen muuttuneen historiansa aikana. Esimerkiksi vesi-sanan taivutusmuodoista (kuten veteen ja vedet) on päätelty sen muinaisen perusmuodon olleen likimain vete. Tällaisen sisäisen rekonstruktion lisäksi kieliä verrataan myös muihin kieliin. Foneettisia muutoksia menneisyyteen seuraamalla sukukielille voidaan hahmotella yhteinen alkumuoto eli kantakieli, josta ne ovat alkaneet kehittyä omiin suuntiinsa. Kielikunta muodostuu laajimmasta joukosta kieliä, joiden voidaan osoittaa periytyneen yhteisestä kantakielestä. Kielten välillä saattaa olla kaukaisempiakin sukulaisuussuhteita - erään hypoteesin mukaan maailman kaikki kielet ovat peräisin samasta kantamuodosta - mutta sitä ei enää voida osoittaa. Kielten sukulaisuutta tutkii historiallis-vertaileva kielitiede. Perinteisesti kielikuntaa onkin kuvattu kielten sukupuuna. Nykyisin tällainen selkeä haarautumismalli on kuitenkin usein korvattu pensasmallilla, jossa kielikunnan päähaarat ovat tasa-arvoisia. Joskus kantakieli voidaan yhdistää historian tuntemaan kieleen. Esimerkiksi latinan murteet (vulgaarilatina) olivat lähtökohtana nykyisille romaanisille kielille. Romaaninen kantakieli on siis suurin piirtein sama kuin (klassinen) latina. Samoin muinaisskandinaavin murteet ovat norjan, ruotsin, tanskan ja islannin kantakieltä. Kielitypologiassa maailman kielet ryhmitellään samankaltaisuuksien perusteella. Hyvinkin läheiset sukulaiskielet voivat sijoittua typologisesti tarkasteltuna eri ryhmiin. Esimerkiksi suomen kieli on paljon agglutinatiivisempi kuin viron kieli, joka on osin muuttunut fleksiokieleksi. Tässä kielikuntien luettelossa kielikunnat on jaoteltu maantieteellisten alueiden mukaan ja siinä ei ole mainittu isolaattikieliä. Lisäksi Uudessa-Guineassa ja Etelä-Amerikassa on näiden lisäksi joukko pienempiä kielikuntia. Kaikkiaan kielikuntia on pitkälle kolmattasataa.
  • Ceci est une liste des langues naturelles ou construites, vivantes ou mortes, classées par familles et par groupes. La notion de famille génétique de langues est décrite plus en détail dans l'article consacré à la linguistique comparée. Les tentatives de certains linguistes, fréquentes depuis la deuxième moitié du XX siècle, proposant de rassembler certaines familles de langue dans des super familles de langues (par exemple considérer que les langues altaïques et ouraliennes font partie d'une même famille dite « ouralo-altaïque ») n'ayant pas donné de résultats probants jusqu'à présent, seules les super familles dont la reconnaissance fait l'objet d'un large consensus, telles que les langues austronésiennes ou les langues indo-européennes (qui ont été mises en évidence dès le XIX siècle) ou encore les langues sino-tibétaines, sont répertoriées. Pour trouver rapidement une langue dans cette liste, faites Ctrl+F (ou Édition > Rechercher dans la barre d'outils de votre navigateur), et tapez le nom de la langue que vous cherchez.
  • [[Kép:Nyelvcsaladok-wikiszinek. png|bélyegkép|jobbra|380px|A világ nyelvcsaládjaiA legnagyobb nyelvcsaládok: Nyelvcsaládnak nevezzük azon nyelvek összességét, amelyek nyelvtörténetileg bizonyítottan avagy feltételezhetően egyetlen közös ősből származnak. A nyelvcsaládokon belül ezen kívül meg lehet különböztetni kisebb csoportokat is, amelyekbe az egymáshoz leginkább közel álló nyelveket sorolják a nyelvcsalád más tagjaihoz/csoportjaihoz képest. Így az egyes nyelvcsaládok tagjai tovább csoportosíthatóak, ennek legjobb szemléltetése a [[fadiagram. Egy nyelvcsalád közös ősét korábbi szóval „ősnyelvnek”, mai terminussal inkább alapnyelvnek nevezzük. A legismertebb nyelvcsalád, az indoeurópai nyelvcsalád alapnyelvét ős-indoeurópai nyelvnek nevezzük. Léteznek olyan alapnyelvek, amelyek történelmileg ismert nyelvek. Ilyen például az [[újlatin nyelvek ősnyelve, a „vulgáris [[latin nyelv|latin” nyelv, de ilyen az [[óészaki nyelv is, melyet a [[norvég nyelv|norvég, [[svéd nyelv|svéd, [[dán nyelv|dán és [[izlandi nyelv ősének tekintenek. Sok esetben azonban egy adott nyelvcsalád létezése, vagyis az oda sorolt nyelvek valódi rokonsága és közös ősének megléte nem bizonyított, csupán területi, nyelvtipológiai, hangtani és egyéb hasonló tulajdonságok alapján feltételezett (ilyen például a [[Kaukázusi nyelvek|Kaukázusi nyelvcsalád). A [[magyar nyelv a [[finnugor nyelvcsaládba tartozik. A nyelvcsaládokba nem sorolható nyelveket izolált (elszigetelt) nyelveknek nevezzük (ilyen például a [[baszk nyelv is).
  • Nel loro studio sistematico, la maggior parte delle lingue umane può essere ricondotta a determinate famiglie linguistiche. Una famiglia accuratamente identificata è un'unità filogenetica ossia i cui membri sono considerati come derivanti da un antenato comune. L'antenato è molto raramente una lingua conosciuta, poiché molte lingue hanno una storia registrata molto breve. Comunque è possibile ricostruire molte delle caratteristiche dell'antenato comune a varie lingue usando il metodo comparativo, una procedura di ricostruzione sviluppata dai linguisti a partire dal XIX secolo. Grazie a tale metodo è possibile dimostrare l'appartenenza a una determinata famiglia per molti dei raggruppamenti sotto elencati. Le famiglie linguistiche possono essere suddivise in unità più piccole chiamate "rami" (perché la storia di una famiglia è spesso rappresentata da un diagramma ad albero). Gli antenati comuni di una famiglia (o ramo) vengono detti protolingue. Ad esempio, la protolingua ricostruibile per la ben nota famiglia indoeuropea si chiama proto-indoeuropeo (della quale non si hanno tracce scritte, in quanto parlata prima dell'invenzione della scrittura). Talvolta una protolingua può essere identificata con una lingua storicamente nota. Ad esempio le varietà dialettali del latino parlato hanno dato origine alle moderne lingue romanze, e quindi il protoromanzo va considerato più o meno identico al latino (anche se non esattamente al latino letterario degli autori classici), mentre i dialetti del norreno rappresentano la protolingua di norvegese, svedese, danese e islandese.
  • 語族（ごぞく）とは、言語学上、同一の起源（祖語）から派生、発達したと認められる言語群の集まり。 語族を分けたものを語派、語派を分けたものを語群という（語族-語派-語群）。 系統の異なる言語をまとめて呼ぶときは「～諸語」という（例:インド諸語、ネイティブ・アメリカン諸語、バルカン諸語）。ただし、語族か語派か語群かを問題にしないときも単に「～諸語」と言うことがある。
  • Een taalfamilie is de meest gebruikelijke classificatie waarbinnen talen van de wereld kunnen worden ingedeeld. Talen binnen één familie zijn onderling verwant, wat wil zeggen dat zij zich hebben ontwikkeld uit een gemeenschappelijke voorouder. In veruit de meeste gevallen is deze voorouder slechts te reconstrueren aan de hand van overgeleverd materiaal. De status van onderstaande families is verschillend: sommige zijn onomstreden, andere zijn onderwerp van debat. Talen die met de huidige gegevens niet kunnen worden ondergebracht in een bepaalde familie, zoals het Baskisch, heten "geïsoleerde talen" of isolaten. Talen kunnen ook anders worden ingedeeld, bijvoorbeeld aan de hand van waar ze gesproken worden (geografisch), of aan de hand van gedeelde structuurkenmerken. Zie verder taaltypologie, synthetische taal en analytische taal.
  • En språkfamilie er en gruppe språk som er i slekt med hverandre ved at alle disse stammer fra samme språk, kalt et protospråk. Språk fra samme språkfamilie har derfor en rekke felles kjennetegn. Språkfamiliene med flest morsmålstalere i verden i dag er indoeuropeiske språk. Språkfamilien med flest ulike språk er niger-kongo-språk, etterfulgt av austronesiske språk. En språkfamilie kan ofte deles inn i flere undergrupper, eller språkgrupper. Forskjellen mellom en språkfamilie og en språkgruppe er at protospråket til språka i en språkfamilie ikke har noen kjente forfedre. For eksempel tilhører norsk språkgruppa germansk, men germansk er en undergruppe av indoeuropeiske språk, og er derfor ingen språkfamilie. Den eldste kjente stamfaren til norsk er protoindoeuropeisk, og norsk er derfor medlem av den indoeuropeiske språkfamilien. Språk som ikke er i familie med noe annet språk kalles isolerte språk. Et isolert språk utgjør altså sin egen språkfamilie.
  • Rodzina językowa – w klasyfikacji języków jednostka obejmująca grupę języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka. Wniosek o pochodzeniu języków od wspólnego źródła wysuwa się ze względu na ich regularne podobieństwa (występowanie wspólnych lub zbliżonych form wyrazów, podobieństwo morfologii, składni itp.). Przykładowo uważa się, że języki indoeuropejskie wywodzą się od języka praindoeuropejskiego (co dziś nie jest przez nikogo specjalnie podważane). Trzeba jednak pamiętać, że w przypadku języków słabo poznanych, stwierdzenie ich pokrewieństwa nie jest tak jednoznaczne. Podobieństwa, na podstawie których języki te uznano (lub postuluje się ich uznanie) za rodzinę, mogły też w niektórych przypadkach powstać w wyniku wzajemnego oddziaływania tych języków w przeszłości, chociaż nie wykształciły się one z tego samego języka źródłowego. Ponieważ w zdecydowanej większości przypadków nie dysponujemy dokumentami piśmiennictwa, poświadczającymi rozwój języka od samego wyodrębnienia się go z prajęzyka, spekulacje na ten temat obarczone są z konieczności pewnym błędem. W przypadku języków z dobrze poznanej rodziny indoeuropejskiej, semickiej, a także kilku innych, pochodzenie od wspólnego prajęzyka jest praktycznie pewne. Rodziny językowe mogą być dzielone na mniejsze jednostki: podrodziny, grupy czy zespoły językowe obejmujące poszczególne języki, a także łączone w większe jednostki: makrorodziny (nadrodziny). Jest to jednak klasyfikacja względna, tzn. na przykład języki słowiańskie są podrodziną języków indoeuropejskich, ale jeśli brać pod uwagę same języki słowiańskie, prawdziwe jest co do nich również określenie rodzina językowa. Termin nadrodzina bywa niekiedy odnoszony do grupy wielkich rodzin językowych, wykazujących pewne podobieństwa, lecz ze względu na długi czas, jaki upłynął od ich wykształcenia, niemożliwych do jednoznacznego zaklasyfikowania jako spokrewnione (w miarę upływu czasu prajęzyk pozostawia coraz mniej śladów w językach pochodnych i wzrasta prawdopodobieństwo przypadkowości ewentualnych zbieżności między nimi). Języki niespokrewnione, ale wykazujące podobieństwa na skutek ich wzajemnego oddziaływania, nazywa się ligą językową.
  • Uma família linguística é um grupo de línguas rigorosamente identificado e é uma unidade filogenética, isto é, todos os seus membros derivam de um ancestral comum. Este ancestral é geralmente muito pouco conhecido directamente, uma vez que a maior parte das línguas tem uma história escrita muito reduzida. Apesar disso, é-nos possível recuperar muitas das suas características aplicando o método comparativo - um procedimento reconstrutivo desenvolvido no século XIX pelo linguista August Schleicher. Isto pode demonstrar a validade de muitas das famílias propostas listadas abaixo. As famílias podem ser divididas em unidades filogenéticas menores, referidas convencionalmente como ramos da família, porque a história de uma família linguística é muitas vezes representada por um diagrama em árvore. Contudo, o termo "família" não se restringe a nenhum nível desta "árvore"; a família germânica, por exemplo, é um ramo da família indo-europeia. Alguns taxonomistas de facto restringem o termo família até certo nível, mas há pouco consenso acerca de como o fazer. Aqueles que o fazem normalmente também subdividem os ramos em grupos e os grupos em sub-grupos, etc. Além disso também agregam famílias em filos (também conhecidos como superfamílias). As superfamílias são frequentemente usadas para agregar as famílias de línguas índias americanas. Um modo de fazer toda esta classificação é chamado glotocronologia. O ancestral comum de uma família é conhecido como proto-língua. Por exemplo, a proto-língua reconstruível da bem conhecida família indo-europeia é chamada proto-indo-europeu. Esta língua não é conhecida a partir de registos escritos, uma vez que era falada antes da invenção da escrita, mas por vezes uma proto-língua pode ser assemelhada a uma língua histórica conhecida. Deste modo, dialectos provinciais do latim deram origem às línguas latinas, o que faz com que a língua ancestral às línguas latinas fosse bastante semelhante ao latim (embora menos semelhante ao latim literário dos escritores clássicos); do mesmo modo, os dialectos do nórdico antigo são considerados a proto-língua do norueguês, do sueco, do dinamarquês, do faroês e do islândico. As línguas que não podem ser fiavelmente classificadas em nenhuma família são conhecidas como línguas isoladas. Uma língua isolada no seu próprio ramo dentro de uma família, como o grego dentro da família indo-europeia, é normalmente chamada também de língua isolada mas casos como estes são usualmente clarificados. Por exemplo, o grego pode ser considerado uma língua indo-europeia isolada.
  • Majoritatea limbilor sunt grupate de către lingvişti în familii. O familie de limbi este definită ca având unitate genetică, ceea ce înseamnă că toate limbile membre derivă dintr-un strămoş comun, care este cunoscut doar rareori, deoarece majoritatea limbilor au o istorie scrisă relativ scurtă. Este posibil totuşi să recuperăm multe dintre trăsăturile strămoşului comun prin aplicarea unor metode de reconstituire. Familiile de limbi pot fi impărţite în unităţi mai mici, cunoscute sub numele de ramuri (deoarece istoria familiilor limbilor este deseori reprezentată printr-o diagramă sub formă de arbore). Strămoşul comun al unei familii se numeşte "protolimbă". De exemplu, protolimba familiei limbilor indo-europene este numită Limba proto-indo-europeană. Uneori însă dintr-o limbă cunoscută, au luat naştere alte limbi.
  • Семьёй языков считается генетическое языковое объединение примерно такого же уровня глубины, как индоевропейские языки, то есть распавшееся примерно 6-7 тыс. лет назад. Некоторые семьи, традиционно так именуемые, на поверку оказываются более глубокими объединениями. Ниже они именуются надсемьями. Всего насчитывается около 240 языковых семей, более 100 изолятов и более 100 неклассифицированных языков. Семьи нередко объединяются в единицы более высокого уровня — макросемьи (филы, англ. phylum), однако большинство из них являются научно недоказанными и/или непризнанными большинством лингвистов. Как достоверные можно рассматривать лишь гипотезы о существовании ностратической и афразийской макросемьи.
  • Språkfamilj kallas en grupp språk som är genetiskt besläktade, dvs. som har utvecklats ifrån ett äldre, gemensamt språkstadium. Ett sådant språk utgör språkfamiljens urspråk. Till exempel har de romanska språken utvecklats ur latin och de indoariska språken ur vedisk sanskrit. De nordiska språkens urspråk kallas urnordiska och finns fragmentariskt bevarat i ett litet antal runinskrifter. Ofta saknas helt inskrifter på urspråket, eftersom det talats under förhistorisk tid, men man kan sluta sig till att det funnits pga. typologiska likheter mellan språken och förekomsten av besläktade ord. Det gäller exempelvis för de germanska språkens urspråk och de indoeuropeiska språkens urspråk. Språkfamiljer och urspråk studeras inom historisk lingvistik (järmförande språkforskning). Det finns ingen vedertagen terminologi för att klassificera språkfamiljer hierarkiskt, ingen motsvarighet till den biologiska systematikens hierarki, med ordningar, familjer, släkten, och arter. Nordiska språk, germanska språk och indoeuropeiska språk är alla språkfamiljer, trots att de föregående tillhör de senare. Däremot är det vanligt att rita trädliknande diagram över språks genetiska släktskap, varför språkfamiljer även kallas språkträd eller språkstam, och underfamiljer grenar av en överordnad familj. Språkens utveckling och förgrening påminner i många avseenden om levande varelsers evolution. Redan Charles Darwin själv drog sådana paralleller. Evolutionära resonemang föll sedan i visst vanrykte inom lingvistiken, men har återupplivats under senare år av flera forskare, och många idéer från såväl biologisk evolution som memetik är på väg att finna fruktbara tillämpningar inom den historiska lingvistiken. Analogin med biologisk evolution ska dock inte dras för långt, obesläktade språk beblandar sig med varann betydligt mer än vad obesläktade djurarter gör, så att den lingvistiska evolutionen inte blir en ren trädstruktur. Det stora flertalet språk kan inordnas i någon av ett tjugotal större språkfamiljer, men inte alla. Språk som inte kunnat grupperas i någon språkfamilj kallas isolatspråk eller isolerade språk. Språkfamiljer kontrasteras mot språkförbund, där gemensamma drag mellan icke inbördes förståeliga språk utvecklats genom tvåspråkiga kontakter istället för genom genetiskt släktskap. Det klassiska exemplet är språkförbundet på Balkan som inkluderar framför allt nygrekiska, albanska, rumänska, makedonska och bulgariska. Språkförbund ska inte blandas ihop med mer enkelriktad påverkan, till exempel det stora antalet kinesiska lånord i japanska och koreanska.
  • Dil ailesi, birbiriyle aynı kökten gelen akraba dil topluluğuna verilen ad. Yani aynı dil ailesine mensup dillerin, aynı kökenden, belki de aynı ilkel dilden türediği kabul edilir. Çoğu dilin yazılı tarihi çok kısa olduğu için, çok az dilin kesin kökeni bilinmektedir. Dil ailelerinin belirlenmesi, uzun bilimsel çalışmalar sonucunda mümkün olmuştur. Dil aileleri ağaç şeması olarak gösterildikleri için kendilerine dil ağacı da denir. Bu sebeple, alt bölümlerinde de dil kolları denir. Bazı diller bulundukları aile içindeki bir alt grubun tek temsilcisi olarak soyutlanmış olabilirler. Örneğin yunanca, Hint-Avrupa Dil Ailesi içerisinde soyutlanmış bir dildir. Bazı dillerin ise bilinen hiçbir yaşayan akrabası bulunmamaktadır ve bu yüzden bütün dünya dilleri içinde soyutlanmıştırlar. Örneğin Baskça tamamen soyutlanmış bir dildir.
  • ГЕНЕАЛОГІЧНА КЛАСИФІКАЦІЯ МОВ (від грец. γενεαλογικός — родовідний) — класифікація мов, в основу якої покладено принцип їх спорідненості. Цей принцип базується на існуванні регулярних системних фонет. , грамат. і лекс. відповідностей, що закономірно повторюються у спорід. мовах. Спорідн. мови виникли шляхом диференціації діалектів однієї первісної мови, яку називають прамовою або мовою-основою (напр. , сучас. слов’янські мови походять від колишньої спільнослов'ян. , або праслов'янської, мови). Диференціація мов є наслідком різних соціальних причин, у тому числі міграції племен, завоювань, змін держ. кордонів, етн. змішування і т. ін. Спорід. мови об'єднують у підгрупи, групи (гілки), сім'ї, або родини, а також в одиниці вищої ієрархії — надродини (гіперсім'ї). Напр. , українська мова належить до східнослов'ян. підгрупи слов'ян, групи індоєвропейської родини мов, яку окр. вчені об'єднують разом з ін. родинами в ностратичну (бореальну) надродину. На відміну від плюраліст, типологічної класифікації мов, генеалогічна класифікація мов існує у вигляді єдиної схеми для кожної окр. родини й інколи схематично зображається у вигляді генеал. дерева, але реальні відношення між мовами однієї родини складніші, ніж їх подає схема. Генетичній (успадкованій) спорідненості протиставляють спорідненість, набуту в процесі взаємодії мов. Це мовний союз, який може об'єднувати мови неблизькоспоріднені і навіть неспоріднені, що внаслідок міжетн. та міжмов. контактів мають у своїй структурі спільні риси. Сучасна генеалогічна класифікація мов у різних її варіантах визнає існування від кількох десятків до 200 мовних родин, серед яких найголовніші: індоєвропейська, афразійська (стара назва — семіто-хамітська), уральська з фінно-угорським (угро-фінським) та самодійським відгалуженнями, тюркська, монгольська, тунгусо-маньчжурська (ост. три родини часом об'єднують в одну алтайську, до якої деякі вчені відносять і корейську мову), картвельська, абхазько-адигейська, нахсько-дагестанська (їх інколи об'єднують в одну родину кавказьких, або іберійсько-кавказьких, мов), дравідська, чукотсько-камчатська, ескімоськоалеутська, тибето-китайська (сіно-тибетська), тайська (таї-кадайська), австразійська, австронезійська (стара назва — малайсько-полінезійська). На о. Нова Гвінея під назвою папуаські мови відомо від 13 до 20 мовних родин і багато ізольованих мов. Мови аборигенів Австралії й Тасманії з погляду їхньої генеал. класифікації вивчено недостатньо. В Африці, крім згаданої афразійської родини, поширені родини конгокордофанських (нігеро-кордофанських), нілосахарських і койсанських мов. Мови тубільців амер. континенту об'єднуються в родини: надене, алгонкіно-мосанську, пенутіанську, хокальтекську, каддо-ірокезьку, сіу, мускогі-натчезьку, юто-ацтекську, майя-соке-тотонакську, отомангську, чибчанську, аравакську, карибську, кечуа-аймара, же(жес), тупі-гуарані та ін. Окр. мови не піддаються Г. к. м. , залишаючись ізольованими представниками своїх родин. До них належать баскська, кетська, бурушаскі, нівхська, айнська, керекська та ін. , які іноді включаються до ін. родин. У мовних родинах окр. групи можуть бути представлені лише однією мовою. Так, в індоєвроп. родині албанська, вірменська та грецька мови є самост. відгалуженнями кол. праіндоєвроп. мови. Прихильники визнання існування гіперсімей об'єднують індоєвроп. , урал. , тюрк. , монг. , тунгусо-маньчж. , дравід. , картвел. та афразійську родини в ностратичну надродину, до якої деякі вчені відносять ще чукотсько-камчатські, юкагірську, нівхську, корейську та японську мови, а також ескімосько-алеутські, еламську та етруську. Ностратична гіпотеза не є загальновизнаною серед лінгвістів. Пор. Типологічна класифікація мов.
  • 语言系属分类是指根据语言的发展和演变、直接而明显的关联，对语言进行归类的方法。 语言系属分类主要依据语言语音、词汇、语法规则之间某些对应关系，把具有相似的语言归于同一类语群，这种语群称为同族语言即“语族”；按“语族”之间的某些对应关系，又归在一起，这类同类语族称为同系语言即“语系”。 现今全世界现存的语言接近7000种，根据系属分类的方法，将语言分为若干个语群，每个语群中的语言可以直接或间接反应语言分化与进化，而同类语群的语言是由一个祖语（母语言）演变而来的。语言系属分类法采取“祖语”作为前缀，其分支链接下来，图标图表类似一个系谱表。 一般只对自然语言进行系属分类，而不考虑人工语言。 在中文的语境裡，对世界诸语言的分类，有“语系”、语系下面的“语族”，较大语族下面衍生出语言支系（或简称“语支”），最后就是具体语言，最多达到四个层次。但实际上，语言的分支比这往往更复杂，所以有时亦因利乘便的把分类再细分为“亚语族”、“亚语支”等分类。有人提出在语族和语支之间增设“语群”，在语支和语言之间增设“语组”或“语团”。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdfs:comment
  • A language family is a group of languages related by descent from a common ancestor, called the proto-language of that family. As with biological families, the evidence of relationship is observable shared characteristics. An accurately identified family is a phylogenetic unit; that is, all its members derive from a common ancestor, and all attested descendants of that ancestor are included in the family. Most of the world's languages are known to belong to language families.
  • Die Sprachen der Welt lassen sich in Sprachfamilien aufteilen. Eine Sprachfamilie oder auch genetische Einheit ist eine Gruppe genetisch verwandter, das heißt von einer gemeinsamen Vorgängersprache abstammender Sprachen. Bei manchen Sprachfamilien lassen sich diese Ursprachen durch systematischen Vergleich der Einzelsprachen bis zu einem gewissen Grade rekonstruieren. Letztlich ist es das Ziel der Vergleichenden Sprachwissenschaft, zu jeder Sprachfamilie die Protosprache zu erschließen.
  • Una família lingüística és un grup de llengües emparentades històricament i que semblen derivar d'una llengua més antiga que per diversificació dialectal va donar lloc a diferents llengües, normalment inintel·ligibles entre si. En sentit estricte, una família de llengües és una unitat filogenètica, és a dir, tots els seus membres deriven d'un ancestre comú. Les famílies es poden agrupar al seu torn en superfamílies.
  • Většina jazyků je roztříděna do jazykových rodin. Správně definovaná jazyková rodina je fylogenetickou jednotkou, což znamená, že všechny jazyky v ní obsažené mají společného předchůdce (prajazyk). Tento předchůdce nám většinou není znám přímo, jelikož většina jazyků má velmi krátce zaznamenanou historii. Je ale možné určit mnoho znaků tohoto společného předchůdce za použití srovnávací (komparativní) metody.
  • Una familia de lenguas es un grupo de lenguas emparentadas históricamente y que parecen derivar de una lengua más antigua que por diversificación dialectal dio lugar a diferentes lenguas, normalmente ininteligibles entre sí. En sentido estricto, una familia de lenguas es una unidad filogenética, es decir, todos sus miembros derivan de un ancestro común.
  • Kielikunta on laajin ryhmä kieliä, jotka ovat keskenään sukukieliä, eli periytyvät samasta kantakielestä. Suppeammasta ryhmästä sukulaiskieliä voidaan käyttää termiä kieliryhmä. Kieliä, jotka eivät kuulu mihinkään kielikuntaan, kutsutaan isolaateiksi. Toisin sanoen isolaattikieli on kielikuntansa ainoa kieli. Monet kielen epäsäännöllisyydet kertovat sen muuttuneen historiansa aikana.
  • Ceci est une liste des langues naturelles ou construites, vivantes ou mortes, classées par familles et par groupes. La notion de famille génétique de langues est décrite plus en détail dans l'article consacré à la linguistique comparée.
  • [[Kép:Nyelvcsaladok-wikiszinek. png|bélyegkép|jobbra|380px|A világ nyelvcsaládjaiA legnagyobb nyelvcsaládok: Nyelvcsaládnak nevezzük azon nyelvek összességét, amelyek nyelvtörténetileg bizonyítottan avagy feltételezhetően egyetlen közös ősből származnak. A nyelvcsaládokon belül ezen kívül meg lehet különböztetni kisebb csoportokat is, amelyekbe az egymáshoz leginkább közel álló nyelveket sorolják a nyelvcsalád más tagjaihoz/csoportjaihoz képest.
  • Nel loro studio sistematico, la maggior parte delle lingue umane può essere ricondotta a determinate famiglie linguistiche. Una famiglia accuratamente identificata è un'unità filogenetica ossia i cui membri sono considerati come derivanti da un antenato comune. L'antenato è molto raramente una lingua conosciuta, poiché molte lingue hanno una storia registrata molto breve.
  • Een taalfamilie is de meest gebruikelijke classificatie waarbinnen talen van de wereld kunnen worden ingedeeld. Talen binnen één familie zijn onderling verwant, wat wil zeggen dat zij zich hebben ontwikkeld uit een gemeenschappelijke voorouder. In veruit de meeste gevallen is deze voorouder slechts te reconstrueren aan de hand van overgeleverd materiaal. De status van onderstaande families is verschillend: sommige zijn onomstreden, andere zijn onderwerp van debat.
  • En språkfamilie er en gruppe språk som er i slekt med hverandre ved at alle disse stammer fra samme språk, kalt et protospråk. Språk fra samme språkfamilie har derfor en rekke felles kjennetegn. Språkfamiliene med flest morsmålstalere i verden i dag er indoeuropeiske språk. Språkfamilien med flest ulike språk er niger-kongo-språk, etterfulgt av austronesiske språk. En språkfamilie kan ofte deles inn i flere undergrupper, eller språkgrupper.
  • Rodzina językowa – w klasyfikacji języków jednostka obejmująca grupę języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka. Wniosek o pochodzeniu języków od wspólnego źródła wysuwa się ze względu na ich regularne podobieństwa (występowanie wspólnych lub zbliżonych form wyrazów, podobieństwo morfologii, składni itp.).
  • Uma família linguística é um grupo de línguas rigorosamente identificado e é uma unidade filogenética, isto é, todos os seus membros derivam de um ancestral comum. Este ancestral é geralmente muito pouco conhecido directamente, uma vez que a maior parte das línguas tem uma história escrita muito reduzida.
  • Majoritatea limbilor sunt grupate de către lingvişti în familii. O familie de limbi este definită ca având unitate genetică, ceea ce înseamnă că toate limbile membre derivă dintr-un strămoş comun, care este cunoscut doar rareori, deoarece majoritatea limbilor au o istorie scrisă relativ scurtă. Este posibil totuşi să recuperăm multe dintre trăsăturile strămoşului comun prin aplicarea unor metode de reconstituire.
  • Семьёй языков считается генетическое языковое объединение примерно такого же уровня глубины, как индоевропейские языки, то есть распавшееся примерно 6-7 тыс. лет назад. Некоторые семьи, традиционно так именуемые, на поверку оказываются более глубокими объединениями.
  • Språkfamilj kallas en grupp språk som är genetiskt besläktade, dvs. som har utvecklats ifrån ett äldre, gemensamt språkstadium. Ett sådant språk utgör språkfamiljens urspråk. Till exempel har de romanska språken utvecklats ur latin och de indoariska språken ur vedisk sanskrit. De nordiska språkens urspråk kallas urnordiska och finns fragmentariskt bevarat i ett litet antal runinskrifter.
  • Dil ailesi, birbiriyle aynı kökten gelen akraba dil topluluğuna verilen ad. Yani aynı dil ailesine mensup dillerin, aynı kökenden, belki de aynı ilkel dilden türediği kabul edilir. Çoğu dilin yazılı tarihi çok kısa olduğu için, çok az dilin kesin kökeni bilinmektedir. Dil ailelerinin belirlenmesi, uzun bilimsel çalışmalar sonucunda mümkün olmuştur. Dil aileleri ağaç şeması olarak gösterildikleri için kendilerine dil ağacı da denir.
  • ГЕНЕАЛОГІЧНА КЛАСИФІКАЦІЯ МОВ (від грец. γενεαλογικός — родовідний) — класифікація мов, в основу якої покладено принцип їх спорідненості. Цей принцип базується на існуванні регулярних системних фонет. , грамат. і лекс.
rdfs:label
  • Language family
  • Sprachfamilie
  • Família lingüística
  • Jazyková rodina
  • Familia de lenguas
  • Kielikunta
  • Langues par famille
  • Nyelvcsalád
  • Famiglia linguistica
  • 語族
  • Taalfamilie
  • Språkfamilie
  • Rodzina językowa
  • Família linguística
  • Familii de limbi
  • Генетическая классификация языков
  • Språkfamilj
  • Dil aileleri
  • Генеалогічна класифікація мов
  • 语言系属分类
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:family of
is dbpprop:redirect of