Joseph Lane Kirkland (March 12, 1922 – August 14, 1999) was a US labor union leader who served as President of the AFL-CIO for over sixteen years.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Person/birthDate
| |
| dbpedia-owl:Person/birthPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/deathDate
| |
| dbpedia-owl:Person/deathPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/party
| |
| dbpedia-owl:birthDate
| |
| dbpedia-owl:birthPlace
| |
| dbpedia-owl:deathDate
| |
| dbpedia-owl:deathPlace
| |
| dbpedia-owl:party
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:abstract
|
- Joseph Lane Kirkland (March 12, 1922 – August 14, 1999) was a US labor union leader who served as President of the AFL-CIO for over sixteen years.
- Joseph Lane Kirkland, né le 12 mars 1922 à Camden en Caroline du Sud, décédé le 14 août 1999 à Washington, D.C. , était un dirigeant syndical américain, président pendant seize ans de l'AFL-CIO.
- Lane Kirkland, amerykański działacz związkowy, w latach 1979-1995 przewodniczący centrali American Federation of Labor – Congress of Industrial Organizations (AFL-CIO). W czasie jego kadencji centrala ta była mocno zaangażowana we wspieranie "Solidarności" w Polsce, pośredniczyła także w przekazywaniu związkowi funduszy od rządu amerykańskiego. Urodził się 12 marca 1922 w Camden w stanie Południowa Karolina w starej rodzinie z Południa. W 1940 zaciągnął się na statek handlowy, a rok później do Akademii Morskiej Floty Handlowej USA, którą ukończył w 1942. Pływał jako oficer na statkach w wojennych konwojach na Atlantyku i Pacyfiku. W tym czasie wstąpił do związku zawodowego marynarzy skonfederowanego w AFL. W czerwcu 1944 ożenił się z Edith Draper Hollyday. Z małżeństwa tego do rozwodu w 1972 miał 5 córek. Rok później ponownie ożenił się z Ireną Neumann. Po wojnie zdobył tytuł bakałarza w prestiżowej Szkole Służby Zagranicznej (School of Foreign Service) przy Uniwersytecie Georgetown, jednak zdecydował się podjąć pracę w Oddziale Badań centrali AFL. Z ramienia centrali układał przemówienia kandydata na wiceprezydenta Partii Demokratycznej w wyborach 1948 oraz dla prezydenckiego kandydata Demokratów, Adlaia Stevensona w 1952 i 1956. W 1960 został zastępcą szefa AFL-CIO, Georga Meany i wspierał politykę prezydenta Lyndona Johnsona znaną jako Wojna z Ubóstwem (ang. War on Poverty) oraz na rzecz równouprawnienia rasowego, koordynując związkową kampanię. Dzięki zaangażowaniu związków przepisy dotyczące antyrasistowskiej polityki zatrudnienia znalazły się w przyjętej w 1964 ustawie Civil Rights Act. W 1969 został sekretarzem i skarbnikiem centrali. Wspierał wojnę w Wietnamie i przyczynił się do odmowy poparcia związków zawodowych dla prezydenckiego kandydata Demokratów, senatora Georga McGoverna w wyborach 1972. Po odejściu w 1979 Georga Meaniego został prezesem AFL-CIO. W sprawach międzynarodowych AFL-CIO nadal wspierała politykę kolejnych administracji. Związkowy Free Trade Union Committee popierający w czasach wojny wietnamskiej amerykańską obecność w Indochinach został przemianowany na Free Trade Union Institute, który współpracował z rządową agencją National Endowment for Democracy oraz CIA wspierając proreżimowe związki zawodowe w autorytarnych krajach Ameryki Łacińskiej. We współpracy z administracją Reagana Kirkland zaangażował centralę w pomoc polskiemu ruchowi Solidarności, łącznie przekazując ponad 6 milionów dolarów amerykańskich w gotówce i wyposażeniu. W 1994 za tą działalność prezydent Bill Clinton przyznał mu Prezydencki Medal Wolności, najwyższe amerykańskie odznaczenie cywilne. W czasie jego kadencji branżowe związki zawodowe, które wcześniej odeszły z centrali, ponownie do niej przystąpiły (Teamsters, United Auto Workers, United Mine Workers, Brotherhood of Locomotive Engineers, International Longshore and Warehouse Union). W 1981 AFL-CIO zorganizowała Dzień Solidarności przeciwko polityce społecznej administracji Ronalda Reagana. Mimo tego przez cały okres jego przewodnictwa liczba robotników zrzeszonych w związkach zawodowych spadała. W 1981 centrala przegrała kampanię strajkową wśród kontrolerów ruchu powietrznego, a w 1985 klęską zakończył się strajk pakowaczy mięsa w Hormel. Zmarł w Waszyngtonie w wieku 77 lat. 17 sierpnia 1999 (pośmiertnie) został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego najwyższym polskim odznaczeniem, Orderem Orła Białego.
|
| dbpprop:after
| |
| dbpprop:before
| |
| dbpprop:birthDate
| |
| dbpprop:birthPlace
| |
| dbpprop:deathDate
| |
| dbpprop:deathPlace
| |
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:imageSize
| |
| dbpprop:name
| |
| dbpprop:occupation
| |
| dbpprop:party
| |
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:title
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:years
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Joseph Lane Kirkland (March 12, 1922 – August 14, 1999) was a US labor union leader who served as President of the AFL-CIO for over sixteen years.
- Joseph Lane Kirkland, né le 12 mars 1922 à Camden en Caroline du Sud, décédé le 14 août 1999 à Washington, D.C. , était un dirigeant syndical américain, président pendant seize ans de l'AFL-CIO.
- Lane Kirkland, amerykański działacz związkowy, w latach 1979-1995 przewodniczący centrali American Federation of Labor – Congress of Industrial Organizations (AFL-CIO). W czasie jego kadencji centrala ta była mocno zaangażowana we wspieranie "Solidarności" w Polsce, pośredniczyła także w przekazywaniu związkowi funduszy od rządu amerykańskiego. Urodził się 12 marca 1922 w Camden w stanie Południowa Karolina w starej rodzinie z Południa.
|
| rdfs:label
|
- Lane Kirkland
- Lane Kirkland
- Lane Kirkland
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:name
| |
| foaf:page
| |
| is dbpprop:before
of | |
| is dbpprop:columnsListProperty
of | |
| is dbpprop:disambiguates
of | |
| is owl:sameAs
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
