| dbpedia-owl:abstract
|
- The Kutrigurs, first mentioned in 539/540, were a horde of equestrian nomads later known as part of the Bulgars that inhabited the Eurasian plains during the Dark Ages. They came into existence when the Eurasian Avars conquered half of the Hunno-Bulgars, whilst the remaining group, who were free (led by Sandilch in the east) were called Utigurs. The conquest of the easternmost Kutrigurs by Gokturk arrivals led by three brothers from the Imaon Mountains in the 6th century is mentioned by Bar Hebraeus, as well as in the Chronicle of the late 12th century Jacobite patriarch of Antioch Michael the Syrian. At this time they came to be dominated by clans related to the Göktürks. In 632, Kubrat united the Kutrigur and Utigur tribes who lived in Scythia. Upon their unification, the state which East Roman scholars referred to as Old Great Bulgaria was established. When the Khazar state expanded, it challenged the dominance of Old Great Bulgaria. The Khazars were able to obtain tribute from Batbayan, Kubrat's eldest son, and so came the downfall of Great Bulgaria. In the mid 7th century, a dissenting faction of Kutrigurs seems to have traveled to the upper Volga where, along with part of the Utigurs, they founded the state of Volga Bulgaria with Kotrag as its ruler. Under the leadership of Kuber, another part of the Kutrigur tribe seems to have moved to Sirmium and from there south to the Pelagonian plain. Thereafter they disappear from history as a separate Bulgar group. Kuber's Kutrigur Bulgars displaced some of the populations that had already settled in the region of Macedonia, and intermingled with the populations that remained. In the 8th century, the Kuber Bulgars merged with Asparuh's Bulgars who had already settled on both sides of the Danube River in the late 7th century.
- De Kutriguren zijn een volk dat wordt gezien als de voorouders van de hedendaagse Bulgaren en zijn waarschijnlijk een Hunnenstam. Ze verschijnen ten tonele rond 539. Samen met Slavische stammen verwoestten de Kutriguren in het jaar 540 32 versterkingen in Illyricum en konden hun plundertochten tot aan de muren van Byzantium doorzetten. Tussen 552 en 558 werden hun plunderingen een regelmaat, tot uiteindelijk in 559 ze Byzantium zelf belegerden. Justinianus' legers konden hen echter in het nauw drijven zodat ze om vrede smeekten. De Kutriguren hadden heel wat problemen met hun buurstam de Utiguren. De sluwe Justinianus, die van mening was dat de Kutriguren in dat gebied de grootste bedreiging vormden, stookte een oorlog op tussen beide stammen met als resultaat dat beiden gedecimeerd werden. Op deze manier ontstond een machtsvacuüm in hun gebieden die het mogelijk maakte voor een nieuwe stam om het gebied te bezetten: de Avaren; iets wat de opvolger van Justinianus - Justinus II - zou ondervinden.
- Kutigurowie – (również Kutrigurowie) plemię bułgarskie zamieszkujące w VI i VII wieku ziemie położone nad Morzem Czarnym na zachód od Donu. Część historyków odróżnia ich od Bułgarów, uznając Kutigurów za plemię huńskie. Wobec niejasnej genealogii Protobułgarów, którzy również uważani są za związek plemion huńskich, kwestia nie jest łatwa do wyjaśnienia. Nazwa Kutigurów wywodzi się ze starotureckiego körtűrgűr, co oznacza: „wyróżniający się”, „dostojny”. Od 499 Kutigurowie brali udział w bułgarskich najazdach na Cesarstwo Bizantyjskie. Najazdy powtarzały się co kilka lat. Dla obrony stolicy cesarz Anastazjusz (491 – 518) wzniósł wokół Konstantynopola „długie mury”. W 517 Bułgarzy dotarli aż do Termopil. Byli w oddziałach zbuntowanego generała bizantyjskiego Witaliana, który trzykrotnie, wspierany przez flotyllę łodzi docierał do długich murów Konstantynopola, aż ostatecznie został odparty. W 529 najechali Dobrudżę, Mezję i Bałkany po Trację, w 530 Iliryk, W latach 539 – 540 doszli aż do Konstantynopola, wtargnęli do Grecji i przeprawili się do Azji Mniejszej. W 545 próbując zmiany taktyki cesarz Justynian zezwolił osiedlić się w Tracji części Kutigurów. Po kolejnym najeździe Kutigurów w 551 cesarz skutecznie skłócił chana Kutigurów Zabergana z chanem sąsiedniego plemienia bułgarskiego Utigurów, Sandalem. Wojna między obydwoma plemionami zakończyła się pokojem w 558. W 559 Zabergan najechał Cesarstwo i obległ Konstantynopol, który z trudem obronił stary wódz Belizariusz. W następnym roku Kutigurowie zostali najechani i podbici przez opłaconych przez Bizancjum Awarów. Awarowie utworzyli w następnych latach federację z Kutigurami w skład której weszło, jak szacują historycy, około 100 tysięcy Awarów i 100 tysięcy Kutigurów. Znajomość tej części Europy przez Kutigurów była jednym ze źródeł błyskotliwych sukcesów wojennych Awarów w następnych latach. W 568 zajęli wspólnie z Awarami Nizinę Węgierskią tworząc państwo znane jako Kaganat Awarów. Od czasu do czasu źródła bizantyjskie odnotowują udział Kutigurów w ogólnych akcjach kaganatu przeciwko Bizancjum. W 569 kagan awarski Bajan wysłał 10-tysięczny oddział Kutigurów przeciw Rzymianom w Dalmacji. W trakcie wyprawy Kutigurowie zburzyli 40 grodów obronnych. W 596 generał bizantyjski Petros poniósł klęskę pod Anasamus nad Dunajem z rąk 6 tysięcy Kutigurów. Po nieudanym oblężeniu Konstantynopola przez połączone siły Awarów, Kutigurów, Gepidów i Słowian w 626, państwo awarskie znalazło się w kryzysie. Doszło do konfliktu pomiędzy Awarami a Bułgarammi co do wyboru nowego kagana. Pokonani przez Awarów Bułgarzy w liczbie 7000 rodzin uciekli do Bawarii, skąd z kolei przegnał ich król Franków Dagobert I (629 – 639), mordując podstępnie większość z nich. Ostatecznie 700 rodzin pod wodzą księcia Altseka schroniło się w Italii. Król Longobardów Grimoald nadał im ziemię w Abruzzach w księstwie Benewentu. W 635 chan Wielkiej Bułgarii Kubrat pokonał Awarów przyłączając terytoria Kutigurów nad Donem do swego państwa. Po śmierci Kubrata pomiędzy 660 a 670 rokiem Wielka Bułgaria rozpadła się pod uderzeniem Chazarów. Kutigurowie pod wodzą jednego z synów Kubrata Kotraga przenieśli się w górę Donu. W X wieku społeczność Bułgarów Kortaga utworzyła w dorzeczu Wołgi i Kamy Bułgarię Kamską.
- Os kutrigurs eram uma tribo de nómadas equestres, também conhecidos como os búlgaros, que vagueavam pela Euroásia durante a Baixa Idade Média. A sua existência veio a ser conhecida quando os ávaros da Euroásia conquistaram metade dos hunno-búlgaros. Aqueles que se mantiveram livres no ocidente sob o domínio de Sandlich ficaram conhecidos como utigur, enquanto os conquistados pelos ávaros na parte oriental ficaram conhecidos como os kutrugurs.
- Кутригуры — (кутургуры) племенная группа булгар наряду с утригурами, хайлангурами и др. , обитавшая в V—VI веках в степях между Доном и низовьями Дуная. Прокопий Кесарийский византийский историк цитирует легендарный рассказ, по которому кутригуры и утригуры первоначально когда-то жили в одной державе. В 463 г. булгары разбили гуннов. Первые упоминания относятся к 469—488 гг. и локализуются степями Днепро-Донского междуречья. Вероятно, в первой половине V века они напали на восточных готов на западном берегу Дона и завладели близлежащими землями. Неоднократно воевали с Византией и её союзниками, совершая набеги и походы. В 558 хан Заберган с булгаро-славянским войском совершил поход на Константинополь. На какое-то время кутригуры вошли в состав аварского каганата около 550 года. Впоследствии в этом племени родился будущий правитель Кубрат, который создал раннесредневековое государство Великая Болгария. В 631 году часть кутуригур под командованием хана Альцека сына Кубрата, попыталась свергнуть гегемонию авар, но не выдержав конкуренции, откочевали на Рейн к франкам. Король Дагоберт поселил кутригуров в Баварии, но затем приказал ночью вероломно истребить их. Уцелевшие кутригуры нашли последнее убежище в Италии, в селениях Сепина, Бовиана и Инзерния, где они расселились и стали жить. Также части кутригур осели в Македонии под предводительством также сына Кубрата Кубера, а также направились на северо-восток от Дона в поволжские степи под предводительством Котрага, тоже сына Кубрата, где их называли серебряными болгарами и впоследствии создали сильное средневековое государство Волжская Болгария.
- Les Koutrigoures sont mentionnés pour la première fois en 539-540. C'est alors une horde de nomades équestres connue plus tard comme partie intégrante du peuple bulgare qui habite les plaines eurasiatiques au début du Moyen-Âge. Ils apparaissent quand les Avars conquièrent une partie du territoire des Huns et des Bulgares. La partie encore libre est peuplé par les Outigours et est dirigée par Sandilch. La conquête du territoire des Koutrigours par les Köktürks dirigés par trois frères au Modèle:S est mentionnée par Bar-Hebraeus ainsi que par la chronique plus tardive du patriarche d'Antioche Michel le Syrien. À cette époque, les Koutrigoures sont donc dominés par des clans liés aux Köktürks. Un fait intéressant de l'histoire des Koutrigoures est qu'il constitue la force de frappe d'Attila avec les Outrigoures. Après la mort d'Attila, une grande partie des Koutrigoures reviennent sur leurs terres dans les plaines Scythes. Une partie d'entre eux offre ses services à l'Empire romain d'Orient en échange de terres où ils peuvent s'installer. L'empereur romain d'Orient leur permet de s'installer en Thrace où ils constituent une zone tampon entre le cœur de l'empire et les peuples barbares. En 632, Koubrat unit les tribus Koutrigoures et Outigoures vivant en Scythie. C'est cette fédération qui est décrite par les érudits de l'Empire romain d'Orient sous le nom d'Ancienne Grande Bulgarie. Au moment de l'extension du territoire des Khazars, ces derniers concurrencent la Grande Bulgarie. Les Khazars parviennent ainsi à obtenir le paiement d'un tribut par Batbayan, le fils aîné de Koubrat. Cela entraîne l'effondrement de la Grande Bulgarie. Au milieu du Modèle:S, un faction dissidente des Koutrigoures semble s'être établie sur la Volga supérieure où avec des Outigoures ils forment l'État de la Bulgarie de la Volga dont Kotrag est le dirigeant. Sous la direction de Kouber, une autre partie de la tribu des Koutrigoures se dirige vers la Pannonie et de là vers les plaines méridionales de Pélagonie. Ils disparaissent ensuite de l'histoire comme entité particulière au sein des Bulgares. L'arrivée des Koutrigoures de Kouber entraîne un déplacement des populations déjà installées en Macédoine et se mélangent avec les populations restées sur place. Au Modèle:S, les Bulgares de Kouber se lient avec les Bulgares menés par Asparoukh et qui se sont déjà installés sur les deux rives du Danube depuis la fin du Modèle:S.
|
| rdfs:comment
|
- Os kutrigurs eram uma tribo de nómadas equestres, também conhecidos como os búlgaros, que vagueavam pela Euroásia durante a Baixa Idade Média. A sua existência veio a ser conhecida quando os ávaros da Euroásia conquistaram metade dos hunno-búlgaros. Aqueles que se mantiveram livres no ocidente sob o domínio de Sandlich ficaram conhecidos como utigur, enquanto os conquistados pelos ávaros na parte oriental ficaram conhecidos como os kutrugurs.
- The Kutrigurs, first mentioned in 539/540, were a horde of equestrian nomads later known as part of the Bulgars that inhabited the Eurasian plains during the Dark Ages. They came into existence when the Eurasian Avars conquered half of the Hunno-Bulgars, whilst the remaining group, who were free (led by Sandilch in the east) were called Utigurs.
- De Kutriguren zijn een volk dat wordt gezien als de voorouders van de hedendaagse Bulgaren en zijn waarschijnlijk een Hunnenstam. Ze verschijnen ten tonele rond 539. Samen met Slavische stammen verwoestten de Kutriguren in het jaar 540 32 versterkingen in Illyricum en konden hun plundertochten tot aan de muren van Byzantium doorzetten. Tussen 552 en 558 werden hun plunderingen een regelmaat, tot uiteindelijk in 559 ze Byzantium zelf belegerden.
- Kutigurowie – (również Kutrigurowie) plemię bułgarskie zamieszkujące w VI i VII wieku ziemie położone nad Morzem Czarnym na zachód od Donu. Część historyków odróżnia ich od Bułgarów, uznając Kutigurów za plemię huńskie. Wobec niejasnej genealogii Protobułgarów, którzy również uważani są za związek plemion huńskich, kwestia nie jest łatwa do wyjaśnienia. Nazwa Kutigurów wywodzi się ze starotureckiego körtűrgűr, co oznacza: „wyróżniający się”, „dostojny”.
- Кутригуры — (кутургуры) племенная группа булгар наряду с утригурами, хайлангурами и др. , обитавшая в V—VI веках в степях между Доном и низовьями Дуная. Прокопий Кесарийский византийский историк цитирует легендарный рассказ, по которому кутригуры и утригуры первоначально когда-то жили в одной державе. В 463 г. булгары разбили гуннов. Первые упоминания относятся к 469—488 гг. и локализуются степями Днепро-Донского междуречья.
- Les Koutrigoures sont mentionnés pour la première fois en 539-540. C'est alors une horde de nomades équestres connue plus tard comme partie intégrante du peuple bulgare qui habite les plaines eurasiatiques au début du Moyen-Âge. Ils apparaissent quand les Avars conquièrent une partie du territoire des Huns et des Bulgares. La partie encore libre est peuplé par les Outigours et est dirigée par Sandilch.
|
