| dbpprop:abstract
|
- The Kutrigurs, first mentioned in 539/540, were a horde of equestrian nomads later known as part of the Bulgars that inhabited the Eurasian plains during the Dark Ages. They came into existence when the Eurasian Avars conquered half of the Hunno-Bulgars, whilst the remaining group, who were free (led by Sandilch in the east) were called Utigurs. The conquest of the Kutrigurs by Gokturk arrivals led by three brothers from the Imaon Mountains in the 6th century is mentioned by Bar Hebraeus, as well as in the Chronicle of the late 12th century Jacobite patriarch of Antioch Michael the Syrian. At this time they came to be dominated by clans related to the Göktürks. An interesting fact about the Kutrigurs is that, along with their counterpart the Utigurs, they formed the striking forces of Attila's Hunnic armies. After Attila's death, the larger part of the Kutrigurs returned to their homes in the Scythian plains. A portion of them, however, offered their military services to the East Roman Empire in return for land in which they could settle. The East Roman Emperor allowed them to settle in Thrace, where they were to serve as a buffer zone against the incursion of other tribes. In 632, Kubrat united the Kutrigur and Utigur tribes who lived in Scythia. Upon their unification, the state which East Roman scholars referred to as Old Great Bulgaria was established. When the Khazar state expanded, it challenged the dominance of Old Great Bulgaria. The Khazars were able to obtain tribute from Batbayan, Kubrat's eldst son, and so came the downfall of Great Bulgaria. In the mid 7th century, a dissenting faction of Kutrigurs seems to have traveled to the upper Volga where, along with part of the Utigurs, they founded the state of Volga Bulgaria with Kotrag as its ruler. Under the leadership of Kuber, another part of the Kutrigur tribe seems to have moved to Sirmium and from there south to the Pelagonian plain. Thereafter they disappear from history as a separate Bulgar group. Kuber's Kutrigur Bulgars displaced some of the populations that had already settled in the region of Macedonia, and intermingled with the populations that remained. In the 8th century, the Kuber Bulgars merged with Asparuh's Bulgars who had already settled on both sides of the Danube River in the late 7th century.
- Az kutrigurok egy 6-7. századi lovas nomád horda volt, mely a középkor korai szakaszában a többi bolgár-török néppel közösen megszállta az eurázsiai síkság egy részét. Első említésük 539/540-ből származik. Akkor jöttek létre külön népként, mikor az avarok a huno-bolgárok felét leigázták, míg a keletiek megmaradtak szabad népnek, s ők lettek Szndlics vezetése alatt az utrigurok. A göktürköket, akik a 6. században elfoglalták a kutigurok területét, három testvér vezette az Imaon-hegység felől. Őket Bar Hebraeus ugyanúgy megemlíti, mint a 12. századi Szíriai Mihály antióchiai jakobita pátriárka. Ekkoriban nagyobbrészt a göktürk klánok hatalma alatt álltak. A kutrigurokkal kapcsolatos érdekes tény az, hogy rokonnépükkel, az utrigurokkal közösen ők képezték Attila hun csapatainak támadó erejét. Az uralkodó halálát követően a kutrigurok nagyobb része visszatért eredeti hazájába, a szkíták területeire. Egy részük azonban szolgálatait a Kelet-Római Birodalomnak ajánlotta fel. A bizánci császár cserébe megengedte nekik, hogy hogy Trákiában letelepedjenek, s ott képezzenek ütközőzónát arra az esetre, ha más törzsek megpróbálnának betörni az ország területére. 632-ben Kubrat egyesítette a Szkítiában élő utrigur és kutrigur törzseket. Ezzel létrejött az az ország, melyet a kelet-római írók Nagy-Bulgáriánakneveztek. Mikor a kazárok országa elkezdett terjeszkedni, ez megkérdőjelezte Nagy-Bulgária dominanciáját. A kazárok elfogták ki Batbajánt, Kuvrat idősebb fiát, s ez agy-Bulgária bukásához vezetett. A VII. század közepén egy a vezetésétől eltérő véleményen lévő csoport a Volga felső folyásáig elment, ahol az utrigurok egyes csoportjaival megalapították a Volgai Bolgárországot, melynek első vezetője Kotrag lett. Kuber vezetésével a kutrigurok egy másik csoportja Pannóniába, az akkori Sirmiumba, a mai Sremmska Mitrovica helyére költöztek. Innét délnek, a pelagóniai síkság felé vették útjukat. Innentől fogva a történelemben nem említik őket külön bolgár-török törzsként. Kuber kutrigurjai Makedónia területén telepedtek le, s beolvadtak a már ott élő lakosságba. A 8. században Kuber bolgár-törökjei egyesültek a már a 7. század végén a Duna két partján letelepedett néppel.
- De Kutriguren zijn een volk dat wordt gezien als de voorouders van de hedendaagse Bulgaren en zijn waarschijnlijk een Hunnenstam. Ze verschijnen ten tonele rond 539. Samen met Slavische stammen verwoestten de Kutriguren in het jaar 540 32 versterkingen in Illyricum en konden hun plundertochten tot aan de muren van Byzantium doorzetten. Tussen 552 en 558 werden hun plunderingen een regelmaat, tot uiteindelijk in 559 ze Byzantium zelf belegerden. Justinianus' legers konden hen echter in het nauw drijven zodat ze om vrede smeekten. De Kutriguren hadden heel wat problemen met hun buurstam de Utiguren. De sluwe Justinianus, die van mening was dat de Kutriguren in dat gebied de grootste bedreiging vormden, stookte een oorlog op tussen beide stammen met als resultaat dat beiden gedecimeerd werden. Op deze manier ontstond een machtsvacuüm in hun gebieden die het mogelijk maakte voor een nieuwe stam om het gebied te bezetten: de Avaren; iets wat de opvolger van Justinianus - Justinus II - zou ondervinden.
- Kutigurowie - (również Kutrigurowie) plemię bułgarskie zamieszkujące w VI i VII wieku ziemie położone nad Morzem Czarnym na zachód od Donu. Część historyków odróżnia ich od Bułgarów, uznając Kutigurów za plemię huńskie. Wobec niejasnej genealogii Protobułgarów, którzy również uważani są za związek plemion huńskich, kwestia nie jest łatwa do wyjaśnienia. Nazwa Kutigurów wywodzi się ze starotureckiego körtűrgűr, co oznacza: „wyróżniający się”, „dostojny”. Od 499 roku Kutigurowie brali udział w bułgarskich najazdach na Cesarstwo Bizantyjskie. Najazdy powtarzały się co kilka lat. Dla obrony stolicy cesarz Anastazjusz (491 – 518) wzniósł wokół Konstantynopola „długie mury”. W 517 roku Bułgarzy dotarli aż do Termopil. Byli w oddziałach zbuntowanego generała bizantyjskiego Witaliana, który trzykrotnie, wspierany przez flotyllę łodzi docierał do długich murów Konstantynopola, aż ostatecznie został odparty. W 529 roku najechali Dobrudżę, Mezję i Bałkany po Trację, w 530 Iliryk, W latach 539 – 540 doszli aż do Konstantynopola, wtargnęli do Grecji i przeprawili się do Azji Mniejszej. W 545 roku próbując zmiany taktyki cesarz Justynian zezwolił osiedlić się w Tracji części Kutigurów. Po kolejnym najeździe Kutigurów w 551 roku cesarz skutecznie skłócił chana Kutigurów Zabergana z chanem sąsiedniego plemienia bułgarskiego Utigurów, Sandalem. Wojna między obydwoma plemionami zakończyła się pokojem w 558 roku. W 559 Zabergan najechał Cesarstwo i obległ Konstantynopol, który z trudem obronił stary wódz Belizariusz. W następnym roku Kutigurowie zostali najechani i podbici przez opłaconych przez Bizancjum Awarów. Awarowie utworzyli w następnych latach federację z Kutigurami w skład której weszło jak szacują historycy około 100 tysięcy Awarów i 100 tysięcy Kutigurów. Znajomość tej części Europy przez Kutigurów była jednym ze źródeł błyskotliwych sukcesów wojennych Awarów w następnych latach. W 568 roku zajęli wspólnie z Awarami Nizinę Węgierskią tworząc państwo znane jako Kaganat Awarów. Od czasu do czasu źródła bizantyjskie odnotowują udział Kutigurów w ogólnych akcjach kaganatu przeciwko Bizancjum. W 569 roku kagan awarski Bajan wysłał 10-tysięczny oddział Kutigurów przeciw Rzymianom w Dalmacji. W trakcie wyprawy Kutigurowie zburzyli 40 grodów obronnych. W 596 roku generał bizantyjski Petros poniósł klęskę pod Anasamus nad Dunajem z rąk 6 tysięcy Kutigurów. Po nieudanym oblężeniu Konstantynopola przez połączone siły Awarów, Kutigurów, Gepidów i Słowian w 626 roku, państwo awarskie znalazło się w kryzysie. Doszło do konfliktu pomiędzy Awarami a Bułgarammi co do wyboru nowego kagana. Pokonani przez Awarów Bułgarzy w liczbie 7000 rodzin uciekli do Bawarii, skąd z kolei przegnał ich król Franków Dagobert (629 – 639), mordując podstępnie większość z nich. Ostatecznie 700 rodzin pod wodzą księcia Altseka schroniło się w Italii. Król Longobardów Grimoald nadał im ziemię w Abruzzach w księstwie Benewentu. W 635 chan Wielkiej Bułgarii Kubrat pokonał Awarów przyłączając terytoria Kutigurów nad Donem do swego państwa. Po śmierci Kubrata pomiędzy 660 a 670 rokiem Wielka Bułgaria rozpadła się pod uderzeniem Chazarów. Kutigurowie pod wodzą jednego z synów Kubrata Kotraga przenieśli się w górę Donu. W X wieku społeczność Bułgarów Kortaga utworzyła w dorzeczu Wołgi i Kamy Bułgarię Kamską.
- Os kutrigurs eram uma tribo de nómadas equestres, também conhecidos como os búlgaros, que vagueavam pela Euroásia durante a Baixa Idade Média. A sua existência veio a ser conhecida quando os ávaros da Euroásia conquistaram metade dos hunno-búlgaros. Aqueles que se mantiveram livres no ocidente sob o domínio de Sandlich ficaram conhecidos como utigur, enquanto os conquistados pelos ávaros na parte oriental ficaram conhecidos como os kutrugurs.
- Кутригуры — (кутургуры) западное племя булгар, обитавшее в V-VI веках в степях между Доном и низовьями Дуная. В 463 г. булгары разбили гуннов. Первые упоминания относятся к 469-488 гг и локализуются степями Днепро-Донского междуречья. Считаются прямыми потомками гуннской орды Денгизика. Воевали с Византией и её союзниками. В 558 хан Заберган совершил набег на Константинополь. Вошли в состав аварского каганата около 550 года. В 631 году попытались свергнуть гегемонию авар, но проиграли и часть племени во главе с ханом Альцеком откочевали на Рейн к франкам. Король Дагоберт поселил кутригуров в Баварии, но затем приказал истребить их. Остатки кутригуров нашли последнее убежище в Ломбардии. Другая часть кутригуров в 633 году присоединилась к утигурам.
|
| rdfs:comment
|
- The Kutrigurs, first mentioned in 539/540, were a horde of equestrian nomads later known as part of the Bulgars that inhabited the Eurasian plains during the Dark Ages. They came into existence when the Eurasian Avars conquered half of the Hunno-Bulgars, whilst the remaining group, who were free (led by Sandilch in the east) were called Utigurs.
- Az kutrigurok egy 6-7. századi lovas nomád horda volt, mely a középkor korai szakaszában a többi bolgár-török néppel közösen megszállta az eurázsiai síkság egy részét. Első említésük 539/540-ből származik. Akkor jöttek létre külön népként, mikor az avarok a huno-bolgárok felét leigázták, míg a keletiek megmaradtak szabad népnek, s ők lettek Szndlics vezetése alatt az utrigurok. A göktürköket, akik a 6.
- De Kutriguren zijn een volk dat wordt gezien als de voorouders van de hedendaagse Bulgaren en zijn waarschijnlijk een Hunnenstam. Ze verschijnen ten tonele rond 539. Samen met Slavische stammen verwoestten de Kutriguren in het jaar 540 32 versterkingen in Illyricum en konden hun plundertochten tot aan de muren van Byzantium doorzetten. Tussen 552 en 558 werden hun plunderingen een regelmaat, tot uiteindelijk in 559 ze Byzantium zelf belegerden.
- Kutigurowie - (również Kutrigurowie) plemię bułgarskie zamieszkujące w VI i VII wieku ziemie położone nad Morzem Czarnym na zachód od Donu. Część historyków odróżnia ich od Bułgarów, uznając Kutigurów za plemię huńskie. Wobec niejasnej genealogii Protobułgarów, którzy również uważani są za związek plemion huńskich, kwestia nie jest łatwa do wyjaśnienia.
- Os kutrigurs eram uma tribo de nómadas equestres, também conhecidos como os búlgaros, que vagueavam pela Euroásia durante a Baixa Idade Média. A sua existência veio a ser conhecida quando os ávaros da Euroásia conquistaram metade dos hunno-búlgaros. Aqueles que se mantiveram livres no ocidente sob o domínio de Sandlich ficaram conhecidos como utigur, enquanto os conquistados pelos ávaros na parte oriental ficaram conhecidos como os kutrugurs.
- Кутригуры — (кутургуры) западное племя булгар, обитавшее в V-VI веках в степях между Доном и низовьями Дуная. В 463 г. булгары разбили гуннов. Первые упоминания относятся к 469-488 гг и локализуются степями Днепро-Донского междуречья.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
