Kottabos was a game of skill popular for a long time at ancient Greek and Etruscan symposia (drinking parties), especially in the 5 and 4 centuries BC. The game is played by flinging wine lees at targets. The player would utter the name of the object of his affection. The game appears to have been of Sicilian origin, but it spread through Greece from Thessaly to Rhodes, and was especially fashionable at Athens.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Datei:AGMA Kylix kottabos. jpg Kottabos spielender Weintrinker (~ 510 v. Chr. ) Datei:Symposium scene Nicias Painter MAN. jpg Kottabosspieler mit Flötenspielerin Kottabos ist der Name eines von den Griechen hauptsächlich im 5. und 4. Jahrhundert v. Chr. mit besonderer Vorliebe bei Trinkgelagen betriebenen Geschicklichkeitsspieles. Das Trinkspiel stammte aus den griechischen Kolonien Siziliens und kam etwa im 4. Jahrhundert v. Chr. aus der Mode.
  • El cótabo era un juego de habilidad, practicado por los antiguos griegos en los simposios. Originariamente procedía de Sicilia y nunca saltó las fronteras de Grecia y Etruria. Se practicó con delirio durante tres centurias, desde aproximadamente el 600 a. C. hasta el siglo III a. C. Todo simposio comenzaba con las libaciones en honor de los dioses, Dioniso sobre todo: se bebía una pequeña cantidad de vino puro, y después se rociaban algunas gotas invocando el nombre de la divinidad. Durante la reunión, los bebedores, en vez de arrojar al suelo la libación se divertían tirando a un punto fijo el líquido que había quedado en el fondo de su copa. Es posible que al principio fuese una manera de brindar por la persona amada, cuyo nombre se pronunciaba al mismo tiempo. Tendido en el diván, apoyándose con el brazo izquierdo en un cojín, se levantaba la copa introduciendo el índice verticalmente en una de las asas. Con un leve movimiento de muñeca, se hacía volcar la copa (con la mano por encima del hombro) de manera que el vino salía disparado y se dirigía directamente hacia el blanco. Éste consistía normalmente en una tapadera de bronce que se balanceaba en precario equilibrio al extremo de una barra de bronce sobre un pedestal (kottabeion, una especie de candelabro, de la altura de una persona o más). El platillo plano (plastingx) caía movido por las gotas de vino (latages) y en su bajada tocaba un plato más grande de bronce (manes) fijado a la barra: al chocar se producía un tintineo y por lo que parece lo importante era el ruidito. En esta libación de nuevo cuño no se invocaba el nombre de un dios, se pronunciaba el de una persona amada: si el líquido caía en el platillo o vaso al que se apuntaba, se consideraba un presagio favorable, significaba que la persecución amorosa tendría éxito. También las mujeres, en los banquetes reservados a ellas, o las cortesanas invitadas a los banquetes de hombres, practicaban ese cótabo «erótico»: en un vaso de Eufronio, una mujer desnuda, reclinada en un lecho de banquete, tiene en la mano derecha el asa de una copa mientras dice: «Lanzo ésta por ti, Leagro». Terámenes en el momento de morir hace una parodia de esta costumbre: condenado a muerte por deseo de Critias, uno de los Treinta Tiranos, cuentan que cuando tuvo que beber la cicuta arrojó -como en el cótabo- la última gota diciendo: «A la salud del bello Critias». El cótabo estuvo tan de moda que se inventaron diversas variantes. El vaso que servía de blanco se podía llenar de agua, con pequeños recipientes de barro nadando en la superficie del líquido; entonces había que alcanzar estas diminutas embarcaciones y arrojar en ellas el vino con bastante destreza para que naufragasen y se hundiesen. El premio del cótabo le correspondía al que hubiera logrado más naufragios en miniatura. También surgió la idea de poner una larga varilla de metal, terminada en punta, sobre la que se colocaba en equilibrio un platillo. El jugador tenía que derribar el platillo lanzando el resto de su copa y al parecer, el gran triunfo consistía en que el platillo al caer golpeara una especie de arandela o de copa invertida puesta sobre la varilla de metal a dos tercios de su altura. Este juego de carácter dionisiaco se practicaba ante todo en los banquetes, pero también en los lugares públicos frecuentados por ociosos, como por ejemplo los establecimientos de baños. El premio estipulado para el vencedor podía ser huevos, manzanas, dulces, sandalias, un collar, cintas, una copa, una pelota o simplemente un beso de la persona amada. Se juzgaba al jugador no sólo por su habilidad para alcanzar el objetivo fijado, sino también por la elegancia del gesto con que manejaba la copa. El cótabo constituía un elemento inseparable de la euforia y de la embriaguez. La alegría de una bacanal no era lago que se despreciase ni mucho menos; quizás es significativo que la mejor obra en prosa de la literatura griega sea el retrato de una larga bacanal de ese estilo: el famoso Banquete de Platón.
  • Il kottabos o còttabo era un gioco ampiamente diffuso nel mondo greco antico, uno degli intrattenimenti ludici e meno intellettuali dei simposi. Lo scopo del gioco consisteva nel colpire un bersaglio, un piatto o un vaso, con il vino rimasto sul fondo della coppa. Generalmente il premio che spettava al vincitore era una mela, dei dolci, una coppa o il bacio della persona amata, cui era dedicato il lancio. La popolarità del gioco, diffuso dal VI al III secolo a.C. , è testimoniata dalle raffigurazioni su vasi antichi e dalle citazioni negli autori classici, come nel caso della commedia di Amipsia, dal titolo Ἀποκοτταβίζοντες ("I giocatori di cottabo").
  • Kottabos var et ferdighetsspill som var populært under greske symposier og i badehus i antikken, spesielt i 5. og 4. århundre f. Kr. Spillet består i hovedsak av at man kaster en liten mengde vin fra en kylix mot et mål. Dette krever betydelig fingerferdighet, og det å være flink i kottabos ble regnet som like gjevt som å være god i en idrett som spydkast. Det var et svært populært spill, og på Sicilia, og muligens også andre steder, reiste man spesielle bygninger der deltagerne kunne sitte i sirkel rundt målet. Som med mange andre spill der både dyktighet og en viss porsjon flaks spiller inn ble den enkeltes resultat i kottabos ofte sett som et tegn på hvordan det ville gå med personen fremover, spesielt i forhold til kjærlighetslivet. Det var ikke uvanlig med en premie eller veddemål i forbindelse med spillet. Det ser ut til at kottabos først ble spilt på Sicilia, men det spredde seg raskt gjennom Hellas fra Thessalia til Rhodos. I Athen var det svært populært og ikke minst moteriktig i klassisk tid. De fleste store greske forfattere fra denne perioden nevner kottabos i sine skuespill, og man finner også mange avbildninger på vaser. I romersk tid hadde spillet dødd ut, og i den latinske litteraturen nevnes det knapt.
  • Kottabos – popularna w starożytnej Grecji gra zręcznościowa z użyciem wina. W grę tę grano głównie w czasie uczt ku czci Dionizosa. Szybko i do dna wypijano wino z kielicha. Ostatnie krople wylewano szybkim ruchem na metalową miskę, tak aby nie uronić ani jednej, wymieniając jednocześnie imię ukochanej osoby. Jeżeli trafiono do celu, stanowiło to dobrą przepowiednię.
  • Kottabos was a game of skill popular for a long time at ancient Greek and Etruscan symposia (drinking parties), especially in the 5 and 4 centuries BC. The game is played by flinging wine lees at targets. The player would utter the name of the object of his affection. The game appears to have been of Sicilian origin, but it spread through Greece from Thessaly to Rhodes, and was especially fashionable at Athens. Dionysius Chalcus, Alcaeus, Anacreon, Pindar, Bacchylides, Aeschylus, Sophocles, Euripides, Aristophanes, and Antiphanes make frequent and familiar allusion to the cottabus - and it appears on vases from the era; but in the writers of the Roman and Alexandrian period such reference as occurs shows that the fashion had died out. In Latin literature it is almost entirely unknown.
  • Коттаб — название популярной в Древней Греции в V—IV вв. до н. э. игры — соревнования на меткость, которой развлекались древнегреческие мужчины на симпосиях. Игра возникла в греческих колониях на Сицилии и вышла из моды в IV в. до н. э. Играющие в коттаб пытались лёжа попасть остатками вина из своих бокалов в цель — металлическую чашу (коттабейон). Вино должно было лететь по наиболее крутой траектории, не проливаться мимо цели и при попадании в неё издавать отчётливый звук. Упражнение в меткости усложнялось, когда на коттабейоне устанавливалась маленькая человеческая фигурка («манес»). Капли вина должны были попасть в голову фигурки и с шумом отрикошетить в чашу. Удача в коттабе обеспечивала удачу в любви. Коттаб описан у Эсхила, Софокла, Эврипида, Аристофана и Антифана, которые и сами с удовольствием играли в эту игру. Изображения мужчин, играющих в коттаб, встречаются в древнегреческой вазописи.
  • Fichier:Kottabos Met 56.171.62. jpg Joueur de cottabe, v. 500 av. J. -C. , Metropolitan Museum of Art Le cottabe, ou kottabos, est, en Grèce antique et en Étrurie, un jeu d'adresse pratiqué lors des banquets ou encore dans les établissements de bains. Très populaire aux Modèle:-s2, il passe ensuite de mode. Il est principalement décrit dans des ouvrages de l'époque hellénistique ou romaine, alors qu'il était déjà tombé en désuétude, ce qui explique des descriptions particulièrement obscures ou contradictoires. Le terme désigne aussi la cible à atteindre durant le jeu.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Datei:AGMA Kylix kottabos. jpg Kottabos spielender Weintrinker (~ 510 v. Chr. ) Datei:Symposium scene Nicias Painter MAN. jpg Kottabosspieler mit Flötenspielerin Kottabos ist der Name eines von den Griechen hauptsächlich im 5. und 4. Jahrhundert v. Chr. mit besonderer Vorliebe bei Trinkgelagen betriebenen Geschicklichkeitsspieles. Das Trinkspiel stammte aus den griechischen Kolonien Siziliens und kam etwa im 4. Jahrhundert v. Chr. aus der Mode.
  • Kottabos – popularna w starożytnej Grecji gra zręcznościowa z użyciem wina. W grę tę grano głównie w czasie uczt ku czci Dionizosa. Szybko i do dna wypijano wino z kielicha. Ostatnie krople wylewano szybkim ruchem na metalową miskę, tak aby nie uronić ani jednej, wymieniając jednocześnie imię ukochanej osoby. Jeżeli trafiono do celu, stanowiło to dobrą przepowiednię.
  • El cótabo era un juego de habilidad, practicado por los antiguos griegos en los simposios. Originariamente procedía de Sicilia y nunca saltó las fronteras de Grecia y Etruria. Se practicó con delirio durante tres centurias, desde aproximadamente el 600 a. C. hasta el siglo III a. C. Todo simposio comenzaba con las libaciones en honor de los dioses, Dioniso sobre todo: se bebía una pequeña cantidad de vino puro, y después se rociaban algunas gotas invocando el nombre de la divinidad.
  • Il kottabos o còttabo era un gioco ampiamente diffuso nel mondo greco antico, uno degli intrattenimenti ludici e meno intellettuali dei simposi. Lo scopo del gioco consisteva nel colpire un bersaglio, un piatto o un vaso, con il vino rimasto sul fondo della coppa. Generalmente il premio che spettava al vincitore era una mela, dei dolci, una coppa o il bacio della persona amata, cui era dedicato il lancio. La popolarità del gioco, diffuso dal VI al III secolo a.C.
  • Kottabos var et ferdighetsspill som var populært under greske symposier og i badehus i antikken, spesielt i 5. og 4. århundre f. Kr. Spillet består i hovedsak av at man kaster en liten mengde vin fra en kylix mot et mål. Dette krever betydelig fingerferdighet, og det å være flink i kottabos ble regnet som like gjevt som å være god i en idrett som spydkast.
  • Коттаб — название популярной в Древней Греции в V—IV вв. до н. э. игры — соревнования на меткость, которой развлекались древнегреческие мужчины на симпосиях. Игра возникла в греческих колониях на Сицилии и вышла из моды в IV в. до н. э. Играющие в коттаб пытались лёжа попасть остатками вина из своих бокалов в цель — металлическую чашу (коттабейон). Вино должно было лететь по наиболее крутой траектории, не проливаться мимо цели и при попадании в неё издавать отчётливый звук.
  • Kottabos was a game of skill popular for a long time at ancient Greek and Etruscan symposia (drinking parties), especially in the 5 and 4 centuries BC. The game is played by flinging wine lees at targets. The player would utter the name of the object of his affection. The game appears to have been of Sicilian origin, but it spread through Greece from Thessaly to Rhodes, and was especially fashionable at Athens.
  • Fichier:Kottabos Met 56.171.62. jpg Joueur de cottabe, v. 500 av. J. -C. , Metropolitan Museum of Art Le cottabe, ou kottabos, est, en Grèce antique et en Étrurie, un jeu d'adresse pratiqué lors des banquets ou encore dans les établissements de bains. Très populaire aux Modèle:-s2, il passe ensuite de mode.
rdfs:label
  • Kottabos
  • Cótabo
  • Kottabos
  • Kottabos
  • Cottabe
  • Kottabos
  • Kottabos
  • Коттаб
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of