| dbpprop:abstract
|
- Kontakion is a form of hymn performed in the Eastern Orthodox Church. The word derives from the Greek word kontax (κόνταξ), meaning pole, specifically the pole around which a scroll is wound. The term describes the way in which the words on a scroll unfurl as it is read. The word was originally used to describe an early Byzantine poetic form, whose origins date back certainly as far as the 6th century AD, and possibly earlier.
- Das Kontakion bezeichnet neben dem Troparion und Kanon eine der frühen Hymnenformen. In diesem vielstrophigen Gebilde folgen nach einer Einleitung (der sog. kukulion) 20 bis 40 gleich aufgebaute Strophen (die sog. oikoi, Häuser). Nach dem Vorbild von Ephräm im 4. Jh. wurden diese vorwiegend von Sophronios von Jerusalem, Sergios von Byzanz und dem heiligen Romanos Melodos im 6. Jh. gedichtet und gesungen.
- Kontakki on varhaiskristillisen bysanttilainen hymnografian perustyyppi, joka on raamatullisiin tapahtumiin perustuva lyhyt johdanto kontakion runoelmaan. Nykyään kontakilla tarkoitetaan ortodoksisessa kirkossa lyhyttä veisua, joka sisältää vietettävän juhlan aiheen tai henkilön dogmaattisen ja historiallisen merkityksen. Yleensä kontakki seuraa troparia. Akatistos on pitkä kontakki-runoelma. Alun alkaen kontakki oli runomuotoinen laulettava saarna.
- Kontakion, ókeresztény versforma, amelyben a költemény különböző sorokból álló, de kötött és hangsúlyos ritmusú versszakokból épül fel. Himnusznak szokás nevezni, de voltaképp nem más, mint lírai-drámai prédikáció. Gyökerei a 4. század – 5. századi szír költészetbe és a görög prózaprédikációba nyúlnak vissza. A kora bizánci költészet fejlődésének cúcspontját e műfajban érte el. Az 5. században még nem írtak Bizáncban kontakionokat, a műfaj a 6. században hirtelen indult virágzásnak.
- Kondakion - (t. kontakion, z gr. "zwój" - od pierwotnej formy zapisu) rodzaj hymnu liturgicznego typowego dla cerkwi prawosławnej. Niektórzy badacze sądzą, że kondakia (l. mn. ) stanowią ślad tradycji syryjskiej (aramejskiej) w Cerkwi. Ich rodowód jest w każdym razie bardzo dawny - były znane już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Pierwotnie kondakion był długim hymnem, złożonym z krótkiej strofy początkowej (proiomion) i 18-24 strof zwanych ikosami (oikos - dosłownie gr. "mieszkanie"). Strofa początkowa zawiera napisany prozą poetycką, zwięzły pochwalny opis dokonań adresata kondakionu. Ikosy składają się z dwóch części: pierwsza zawiera opis historii adresata kondakionu, a druga stanowi serię obrazów i paralel przedstawiających jego znaczenie dla wiernych i świata. Każda linijka drugiej części ikosu zaczyna się od inkantacji "Bądź pozdrowiony" (gr. chaire). Pierwszy ikos nazywał się hirmos (etymologia niejasna, prawdopodobnie od gr. harmozo "nastrajać się"). Strofa początkowa i ikosy kończyły się identycznym refrenem (ethymion). Pierwsze litery ikosów często tworzą akrostych. Wczesny kondakion niejednokrotnie miał charakter dramatyczny - z dialogami itp. elementami. W dzisiejszej formie kondakion składa się tylko ze strofy początkowej i jednego ikosu, a nawet - jeśli występuje jako składowa część większego utworu - z samej strofy początkowej (ikos traktuje się wówczas jako odrębną część). Kondakion jest śpiewany w toku nabożeństwa po innym krótkim hymnie, zwanym troparion. Na każdy dzień roku liturgicznego przewidziany jest inny kondakion. Zobacz też: troparion, akatyst.
- Kontakion é um hino sacro que faz parte da liturgia cristã. Sua estrutura é composta da estrofe inicial, o proêmio, e das demais estrofes, chamadas tropários. O primeiro tropário, o hirmo, é o modelo das estrofes que se seguem. Cada tropário tem, ainda, um estribilho no final, chamado ephymnion. Segundo Zincone, "a métrica do kontakion não tem relação nenhuma com a da poesia clásica, portanto, é puramente tônica e silábica" (p. 1233). Há vários poetas antigos autores de kontakia, como Romano o Melodioso e Anastásio poeta.
- Конда́к — жанр церковной византийской гимнографии. Основоположником жанра является преподобный Роман Сладкопевец (Мелод) (I половина VI в. ) — непревзойдённый автор большинства кондаков. Древние кондаки — многострофные (около 20-30 строф) поэмы. Строфы объединялись единым рефреном и единым метрическим сложением, основанным на изосиллабизме. Первая строфа являлась вступлением, последняя — обобщением назидательного характера. Строфы читал канонарх, рефрен пел народ. С VIII века кондак как жанр вытесняется каноном. Число строф кондака сокращается. В позднейшем православном богослужебном обиходе сохранились две строфы, называемые кондаком и икосом, которые читаются или поются после шестой песни канона. Этот же кондак читается на часах. Исключение составляет сохранившийся полным кондак, который поётся и читается при отпевании священника или архиерея. Кондаками также называются строфы акафиста. Устав о пении тропарей и кондаков содержится в Типиконе (глава 52, а также главы 23, 4, 5, 12, 13, 15).
- Ко́ндак (грец. κοντάκιον — короткий) — первісно назва сувоїв пергаменту, на яких записували християнські церковні піснеспіви, згодом — самі піснеспіви, в яких стисло викладали опис церковного свята або найважливіші моменти діянь прославлюваного святого. Церковне передання пов'язує виникнення кондаку з іменем Романа Сладкопівця (VI ст. ), якому уві сні явилася Богоматір з таким сувоєм, після чого він створив Акафіст до Пресвятої Богородиці, в якому чергуються кондаки й ікоси.
|
| rdfs:comment
|
- Kontakion is a form of hymn performed in the Eastern Orthodox Church. The word derives from the Greek word kontax (κόνταξ), meaning pole, specifically the pole around which a scroll is wound. The term describes the way in which the words on a scroll unfurl as it is read. The word was originally used to describe an early Byzantine poetic form, whose origins date back certainly as far as the 6th century AD, and possibly earlier.
- Das Kontakion bezeichnet neben dem Troparion und Kanon eine der frühen Hymnenformen. In diesem vielstrophigen Gebilde folgen nach einer Einleitung (der sog. kukulion) 20 bis 40 gleich aufgebaute Strophen (die sog. oikoi, Häuser). Nach dem Vorbild von Ephräm im 4. Jh. wurden diese vorwiegend von Sophronios von Jerusalem, Sergios von Byzanz und dem heiligen Romanos Melodos im 6. Jh. gedichtet und gesungen.
- Kontakki on varhaiskristillisen bysanttilainen hymnografian perustyyppi, joka on raamatullisiin tapahtumiin perustuva lyhyt johdanto kontakion runoelmaan. Nykyään kontakilla tarkoitetaan ortodoksisessa kirkossa lyhyttä veisua, joka sisältää vietettävän juhlan aiheen tai henkilön dogmaattisen ja historiallisen merkityksen. Yleensä kontakki seuraa troparia. Akatistos on pitkä kontakki-runoelma. Alun alkaen kontakki oli runomuotoinen laulettava saarna.
- Kontakion, ókeresztény versforma, amelyben a költemény különböző sorokból álló, de kötött és hangsúlyos ritmusú versszakokból épül fel. Himnusznak szokás nevezni, de voltaképp nem más, mint lírai-drámai prédikáció. Gyökerei a 4. század – 5. századi szír költészetbe és a görög prózaprédikációba nyúlnak vissza. A kora bizánci költészet fejlődésének cúcspontját e műfajban érte el. Az 5.
- Kondakion - (t. kontakion, z gr. "zwój" - od pierwotnej formy zapisu) rodzaj hymnu liturgicznego typowego dla cerkwi prawosławnej. Niektórzy badacze sądzą, że kondakia (l. mn. ) stanowią ślad tradycji syryjskiej (aramejskiej) w Cerkwi. Ich rodowód jest w każdym razie bardzo dawny - były znane już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa.
- Kontakion é um hino sacro que faz parte da liturgia cristã. Sua estrutura é composta da estrofe inicial, o proêmio, e das demais estrofes, chamadas tropários. O primeiro tropário, o hirmo, é o modelo das estrofes que se seguem. Cada tropário tem, ainda, um estribilho no final, chamado ephymnion. Segundo Zincone, "a métrica do kontakion não tem relação nenhuma com a da poesia clásica, portanto, é puramente tônica e silábica" (p. 1233).
- Конда́к — жанр церковной византийской гимнографии. Основоположником жанра является преподобный Роман Сладкопевец (Мелод) (I половина VI в. ) — непревзойдённый автор большинства кондаков. Древние кондаки — многострофные (около 20-30 строф) поэмы.
- Ко́ндак (грец. κοντάκιον — короткий) — первісно назва сувоїв пергаменту, на яких записували християнські церковні піснеспіви, згодом — самі піснеспіви, в яких стисло викладали опис церковного свята або найважливіші моменти діянь прославлюваного святого.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
