| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Templerorden (auch die Templer, Tempelritter oder Tempelherren genannt) wurde um 1118 gegründet und war ein geistlicher Ritterorden, der in Folge des Ersten Kreuzzugs entstand. Sein voller Name lautete Arme Ritterschaft Christi und des salomonischen Tempels zu Jerusalem (Pauperes commilitones Christi templique Salomonici Hierosalemitanis). Er war der erste Orden, der die Ideale des adligen Rittertums mit denen der Mönche vereinte, zweier Stände, die bis dahin streng getrennt waren. In diesem Sinne war er der erste Ritterorden und während der Kreuzzüge eine militärische Eliteeinheit. Er unterstand direkt dem Papst und wurde von diesem nach einem großes Aufsehen erregenden Prozess 1312 aufgelöst.
- The Poor Fellow-Soldiers of Christ and of the Temple of Solomon, commonly known as the Knights Templar, the Order of the Temple or simply as Templars, were among the most famous of the Western Christian military orders. The organization existed for nearly two centuries during the Middle Ages. Officially endorsed by the Catholic Church around 1129, the Order became a favored charity throughout Christendom, and grew rapidly in membership and power. Templar knights, in their distinctive white mantles with a red cross, were among the most skilled fighting units of the Crusades. Non-combatant members of the Order managed a large economic infrastructure throughout Christendom, innovating financial techniques that were an early form of banking, and building many fortifications across Europe and the Holy Land. The Templars' existence was tied closely to the Crusades; when the Holy Land was lost, support for the Order faded. Rumors about the Templars' secret initiation ceremony created mistrust, and King Philip IV of France, deeply in debt to the Order, took advantage of the situation. In 1307, many of the Order's members in France were arrested, tortured into giving false confessions, and then burned at the stake. Under pressure from King Philip, Pope Clement V disbanded the Order in 1312. The abrupt disappearance of a major part of the European infrastructure gave rise to speculation and legends, which have kept the "Templar" name alive into the modern day.
- La Orden de los Pobres Caballeros de Cristo (en latín, Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici), comúnmente conocida como los Caballeros Templarios o la Orden del Temple (en francés, Ordre du Temple o Templiers) fue una de las más famosas órdenes militares cristianas. Esta organización se mantuvo activa durante poco menos de dos siglos. Fue fundada en 1118 o 1119 por nueve caballeros franceses liderados por Hugo de Payens tras la Primera Cruzada. Su propósito original era proteger las vidas de los cristianos que peregrinaron a Jerusalén tras su conquista. Fueron reconocidos por el Patriarca Latino de Jerusalén, Garmond de Picquigny, el cual les dio como regla la de los canónigos agustinos del Santo Sepulcro. Aprobada de manera oficial por la Iglesia católica en 1129 durante el Concilio de Troyes (celebrado en la Catedral de Troyes). La Orden del Temple creció rápidamente en tamaño y poder. Los Caballeros Templarios empleaban como distintivo un manto blanco con una cruz roja dibujada. Los miembros de la Orden del Temple se encontraban entre las unidades militares mejor entrenadas que participaron en las Cruzadas. Los miembros no combatientes de la orden gestionaron una compleja estructura económica a lo largo del mundo cristiano, creando nuevas técnicas financieras que constituyen una forma primitiva del moderno banco, y edificando una serie de fortificaciones por todo el Mediterráneo y Tierra Santa. El éxito de los templarios se encuentra estrechamente vinculado a las Cruzadas; la pérdida de Tierra Santa derivó en la desaparición de los apoyos de la Orden. Además, los rumores generados en torno a la secreta ceremonia de iniciación de los templarios creó una gran desconfianza. Felipe IV de Francia, considerablemente endeudado con la Orden, comenzó a presionar al Papa Clemente V con el objeto de que éste tomara medidas contra sus integrantes. En 1307, un gran número de templarios fueron arrestados, inducidos a confesar bajo tortura y posteriormente quemados en la hoguera. En 1312, Clemente V cedió a las presiones de Felipe y disolvió la Orden. La brusca desaparición de su estructura social dio lugar a numerosas especulaciones y leyendas, que han mantenido vivo el nombre de los Caballeros Templarios hasta nuestros días.
- Temppeliherrain ritarikunta oli keskiajalla ristiretkien aikaan perustettu veljeskunta, joka vaikutti laajalti Euroopassa ja Lähi-idässä vuosina 1119–1307. Temppeliherrain ritarikunta oli ensimmäinen hengellisistä ritarikunnista, ja sen säännöt ja organisaatio olivat esikuvana useille muille ritarikunnille. Temppeliherrat olivat alun perin vaatimattomia soturimunkkeja, mutta heidän järjestönsä kasvoi pian yhdeksi keskiajan Euroopan taloudellisesti vaikutusvaltaisimmista järjestöistä. Temppeliherrojen vaurauden kasvaessa heitä alettiin pelätä ja he alkoivat saada vihamiehiä. Lopulta 1300-luvun alussa Temppeliherrain ritarikunta hävitettiin ja sen jäsenet joutuivat vainojen kohteeksi.
- Quello dei "Pauperes commilitones Christi templique Salomonis" (Poveri Compagni d'armi di Cristo e del Tempio di Salomone), meglio noti come Cavalieri Templari o semplicemente Templari, fu uno dei primi e più noti ordini religiosi cavallereschi cristiani medioevali. Accanto alla croce rossa in campo bianco, fra i simboli dei templari c'era il beauceant. La nascita di quest'Ordine è da collocarsi territorialmente e storicamente nella Terrasanta al centro delle guerre religiose tra forze cristiane e islamiche scoppiate dopo l'indizione della prima crociata per volere di papa Urbano II. In quell'epoca le strade della Terrasanta erano infestate da predoni e fanatici musulmani che assalivano e depredavano i pellegrini. La situazione sarebbe peggiorata, in anni successivi, quando la maggior parte dei cavalieri avrebbe iniziato a tornare in Europa e le esigue milizie cristiane rimaste nei territori conquistati si sarebbero dovute arroccare nei pochi centri abitati. Alla fine del 1099 - dopo che rispondendo all'appello lanciato da Papa Urbano II durante concilio di Clermont i cristiani riconquistarono la Terra Santa in mano agli infedeli - si presentò il problema di come difendere i luoghi santi e quei pellegrini che ivi giungevano da tutta Europa. Nacquero così diversi Ordini religiosi che si prefissero l'obiettivo di garantire l'incolumità dei devoti. Il primo Ordine fu quello dell' Ordine dei canonici del Santo Sepolcro, fondato nel 1099 da Goffredo di Buglione. Successivamente vennero a costituirsi quello di San Giovanni dell'Ospedale, di Santa Maria di Gerusalemme o dei Teutonici e quello del Tempio, che, secondo teorie non da tutti accettate, risalirebbe agli anni 1118-1120. Secondo la storiografia di fonte francese, Ugo di Payns, originario dell'omonima cittadina francese della Champagne, insieme al suo compagno d'armi Goffredo di Saint-Omer e ad alcuni altri cavalieri, decise di fondare il nucleo originario dell'Ordine Templare, dandosi il compito di assicurare l'incolumità dei numerosi pellegrini europei che continuavano a visitare Gerusalemme. Secondo altre versioni, il fondatore fu Hugo de Paganis (nome che compare nel testo originale latino di Guglielmo di Tiro, che però pare non essere altro che la latinizzazione di Hugo de Payns) originario di Nocera, nell'odierna Campania. L'Ordine venne ufficializzato nel Concilio di Troyes del 1129. Il doppio ruolo di monaci e combattenti, che contraddistinse l'Ordine Templare negli anni della sua maturità, fu sempre fonte di perplessità in ambito cristiano. Gli storici concordano comunque sul fatto che, fra coloro che avevano partecipato alla prima crociata, si fosse imposta la necessità dell'istituzione di una milizia che proteggesse viandanti e pellegrini, con lo scopo di riscattare anche, malgrado le violenze commesse in seno al banditismo islamitico, le atrocità e il sangue che era stato versato lungo il cammino delle truppe europee. Cresciuto nei secoli in potere e ricchezza, l'ordine andò incontro attraverso un drammatico processo alla dissoluzione definitiva tra il 1312 e il 1314.
- テンプル騎士団（テンプルきしだん）は、中世ヨーロッパで活躍した騎士修道会。正式名称は「キリストとソロモン神殿の貧しき戦友たち（Template:Llang）」であり、日本語では「神殿騎士団」や「聖堂騎士団」などとも呼ばれる。 十字軍活動以降、いくつかの騎士修道会（構成員たちが武器を持って戦闘にも従事するタイプの修道会）が誕生したが、テンプル騎士団はその中でももっとも有名なものである。創設は1096年の第1回十字軍の終了後であり、ヨーロッパ人によって確保されたエルサレムへの巡礼に向かう人々を保護するために設立された。
- De Orde van de Tempeliers of Tempelorde (Orde van de Arme Ridders van Christus en de Tempel van Salomo) was een katholieke monnikenorde die ten tijde van de kruistochten een Heilige Oorlog tegen de moslims voerde in het Heilige Land. Ze waren gestructureerd als een ridderorde en erg militair ingesteld. De orde is waarschijnlijk rond 1115 ontstaan uit een aantal vrijbuitende kruisvaarders en vervolgens officieel erkend door de Katholieke Kerk in 1129 en bleef bijna 200 jaar bestaan. De Tempeliers werden uiteindelijk zo machtig en rijk, dat de Franse koning Filips de Schone er alles aan deed om van hen af te komen. Deze 'Arme soldaten van Christus' bestonden aanvankelijk slechts uit een kleine groep ridders, die het plan hadden opgevat om de pelgrims naar het Heilige Land te beschermen. Deze werden namelijk onderweg vaak het slachtoffer van georganiseerde bendes. Hugo van Payns was één van hen. Hij was een veteraan uit de Eerste Kruistocht en legde zich samen met een andere ridder in een hinderlaag om de bandieten te verrassen. Na de eerste successen groeide bij hen het idee om zich te organiseren tot een groep die het wereldse ridderschap zou verzaken om zich te wijden aan hun zelfopgelegde taak.
- Se også Tempel Ridder Ordenen, nordisk orden med utspring i USA. Tempelridderordenen, også kalt Tempelherreordenen, var en kristen munkeorden med militære funksjoner som ble opprettet under korstogene. Den ble dannet i 1119 for offisielt å beskytte pilegrimene i Det hellige land, men egentlig for å finne noe som man trodde var i ruinene av Salomos tempel. Om ridderene fant det eller ikke, eller hva det var, er noe diffust. Grunnleggerne var ni franske riddere ledet av Hugyens De Paynes og Geoffrey St Omar. Tempelridderordenen var en av de tre store ridderordenene under korstogstiden. De andre var Johannitterordenen og den Tyske Ridderorden. Deres fulle navn var De fattige riddere av Salomos tempel (eventuelt Kristi og Salomos tempels fattige riddere), hvilket ikke forhindret ordenen i å samle store rikdommer, noe som førte til dens fall. Tempelridderordenen utviklet en effektiv administrasjon med et internasjonalt nettverk av festninger og regelmessige væpnede transporter. Den ble derfor snart sysselsatt med å oppbevare og transportere penger og andre verdisaker, og dessuten med å låne ut penger til konger og andre mektige skikkelser. Da muslimene under ledelse av Saladin gjenerobret Jerusalem i 1190, fortsatte tempelridderene sin virksomhet i Europa. Mange konger sto i dyp gjeld til tempelridderne, blant dem den franske kongen Filip IV. Den 13. oktober 1307 arresterte han hele ledelsen for ordenen og anklaget dem for forbrytelser mot den sanne religion. Mange tempelriddere ble drept og ordenens eiendommer ble beslaglagt. Hundrevis av franske tempelriddere tilsto å ha tilbedt djevelen Baphomet, og ha forbannet Jesus osv. men 600 av dem erklærte seinere at tilståelsene var falske, og bare avlagt på grunn av tortur hos inkvisisjonen. Før stormester Jacques de Molay sammen med tre andre tempelriddere ble brent til døde i Paris i mars 1314, erklærte han: Jeg har sannelig tilstått at Ordenen er skyldig, men dette har jeg gjort bare for å redde meg selv fra grusom tortur, ved å si det mine fiender ønsket jeg skulle si. Forfølgelsen av tempelridderne var hardest i Frankrike. I land som Portugal og Skottland fortsatte ordenen sin virksomhet under skiftende navn. Tempelridderordenen har vært omspunnet av myter helt siden middelalderen, delvis fordi den var hemmelig og delvis fordi det lille som fantes av relatert litteratur og kunnskap om ordenen ble ødelagt i forbindelse med den pavelige oppløsningen i 1314 . Ifølge legender fortsatte den å eksistere men som en hemmelig orden, mange moderneokkulte ordener påberoper seg å nedstamme fra Tempelridderne. Rykter hevder at tempelridderne var i besittelse av bl.a. Paktens ark, Den hellige gral, De vises stein og andre skatter. Det finnes også mange historier om at "skatten" på Oak-Island i Nova Scotia utenfor Halifax i Canada, hemmeligheten i Rennes Le Châteu, med fler, er nedgravde skatter eller rester av dette, tidligere tilhørende ordenen. Frimureriet i Norge hevder i sine historieleksjoner å stamme fra tempelridderne. Det samme gjelder flere andre ordenssamfunn, heriblant en rekke avholdslosjer, hvorav en sågar betegner seg selv som Tempelridderordenen.
- Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona (łac. Fratres Militiae Templi, Pauperes Commilitones Christi Templique Salomonis) – średniowieczny zakon rycerski, działający od XII do XIV wieku.
- A Ordem dos Pobres Cavaleiros de Cristo e do Templo de Salomão (em latim "Ordo Pauperum Commilitonum Christi Templique Salominici"), mais conhecida como Ordem dos Templários, Ordem do Templo (em francês "Ordre du Temple" ou "Les Templiers") ou Cavaleiros Templários, foi uma das mais famosas Ordens Militares de Cavalaria. A organização existiu por cerca de dois séculos na Idade Média, fundada no rescaldo da Primeira Cruzada de 1096, com o propósito original de proteger os cristãos que voltaram a fazer a peregrinação a Jerusalém após a sua conquista. Os seus membros fizeram voto de pobreza e castidade para se tornarem monges. Usavam seus característicos mantos brancos com a cruz vermelha, e seu símbolo passou a ser um cavalo montado por dois cavaleiros. Em decorrência do local de sua sede (a mesquita Al-Aqsa no cume do monte onde existira o Templo de Salomão em Jerusalém) e do voto de pobreza e da fé em Cristo surgiu o nome "Pobres Cavaleiros de Cristo e do Templo de Salomão". O sucesso dos Templários esteve vinculado ao das Cruzadas. Quando a Terra Santa foi perdida, o apoio à Ordem reduziu-se. Rumores acerca da cerimónia de iniciação secreta dos Templários criaram desconfianças, e o rei Filipe IV de França profundamente endividado com a Ordem, começou a pressionar o Papa Clemente V a tomar medidas contra eles. Em 1307, muitos dos membros da Ordem em França foram detidos e queimados em estacas. Em 1312, o Papa Clemente dissolveu a Ordem. O súbito desaparecimento da maior parte da infra-estrutura europeia da Ordem deu origem a especulações e lendas, que mantêm o nome dos Templários vivo até os dias atuais.
- Тамплие́ры (фр. templiers от «temple» — храм, «храмовники») или Бедные Рыцари Христа и Храма Соломона — духовно-рыцарский орден, основанный в Святой земле в 1119 году небольшой группой рыцарей во главе с Гуго де Пейном после Первого крестового похода. Один из первых по времени основания из религиозных военных орденов, наряду с госпитальерами. В XII—XIII веках орден был очень богат, ему принадлежали обширные земельные владения как в созданных крестоносцами государствах на территории Палестины и Сирии, так и в Европе. Орден обладал также широкими церковными и юридическими привилегиями, дарованными ему лично папой римским, которому орден непосредственно подчинялся, а также и монархами, на землях которых проживали тамплиеры. Орден нередко выполнял функции военной защиты государств, созданных крестоносцами на Востоке, хотя главной целью его учреждения была банковская деятельность. Однако в 1291 году христианские поселенцы были изгнаны из Палестины мусульманами, а тамплиеры, чтобы сохранить орден, почти полностью переключились на ростовщичество и торговлю, накопив значительные материальные ценности, и тем самым вызывая зависть королей и папы. В 1307—1314 годах члены ордена подвергались арестам и жестоким преследованиям со стороны римско-католической церкви, крупных феодалов и королей, в результате которых орден был упразднён и распущен папой Климентом V в 1312 году. По поводу численности Ордена в историографии существует тенденция, которая преувеличивает число его последователй: Вильке считал, что в Ордене около 15 000 рыцарей; Цеклер — 20 000 рыцарей; Мальяр де Шамбюр — 30 000 рыцарей. Все эти цифры слишком велики и не соотносимы с количеством рыцарей, участвовавших в войне Филиппа IV с Орденом: во Франции было арестовано 538 рыцарей, на Кипре — 75 рыцарей, на Майорке — сражались 25 рыцарей, и все были повержены. И Франция, и Кипр, и Майорка были отдельными наставничествами Ордена. Очевидно, и историки переносят численность самого Ордена, в целом, на количество рыцарей в нём.
- Tempelherreorden (PCCTS) (Mall:Lang-la var en medeltida orden som grundades av Hugo av Payens, Gottfrid av Saint-Omer och sju andra riddare så sent som 1119 för att skydda pilgrimer mot överfall då de färdades till Jerusalem under korstågen, och för att värna Korsfararstaterna. 1128 bekräftades orden av påven. Namnet kommer av att ordens högkvarter låg i Klippdomen som är en muslimsk helgedom i Jerusalem som är beläget på samma plats som det forna Salomos tempel. Genom sin rikedom och sina vittgående privilegier blev orden en viktig maktfaktor och ådrog sig den franske kungen Filip IV, "Filip den skönes", vrede. Större delen av orden avrättades på order av Vatikanen fredagen den 13 oktober 1307. Den siste stormästaren Jacques de Molay brändes, tillsammans med Geoffrey de Charney, på bål den 18 mars 1314. Med stöd av olika anklagelser och genom tortyr frampressade falska bekännelser lyckades kungen få påven Clemens V att den 22 mars 1312 upplösa orden i bannbullan Vox in excelso. Den så kallade Chinon-pergamenten, som finns bevarad i Vatikanens arkiv, visar att Clemens V år 1308 gav tempelriddarna absolution för anklagelserna, vilket betraktas som ett stöd för att påven åtminstone till en början strävade efter att bevara Tempelherreorden inom kyrkan.
- 圣殿骑士团或神庙骑士团，正式全名為“基督和所罗门圣殿的贫苦骑士团”，是中世纪天主教的军事组织，乃著名的三大骑士团之一，皆屬於當時为了籌組十字军而建立的军事修士会。其成员称为“圣殿骑士”，特徵是白色长袍绘上红色十字。他們乃十字军最具战鬥力的一群人。 圣殿骑士团创立于第一次十字军东征（1096-1099）之後，主要由法国骑士组成。其首领最初駐紮在阿克萨清真寺的一角，該寺位於耶路撒冷圣殿山，传说是建在所罗门王的神殿（The Temple Of Solomen）之上，因此得其團名。1129年，圣殿骑士团得到罗马教廷正式支持，擁有诸多特权，遂迅速增长其规模、勢力和财富，甚至发展出最早的银行业。 圣殿骑士团和十字军的命運密切相关。1291年，圣地陷落，他們失去根据地，最终淪为法王腓力四世為解決財務問題的牺牲品。1307年，其众多成员在法国被捕，残酷审讯後以异端罪名处以火刑。 1312年，教宗克雷芒五世在腓力四世的压力下，宣布解散圣殿骑士团。此一活跃將近两世纪的宗教軍事组织，从此在欧洲主要地区销声匿迹，其悲剧性结局則催生許多相关的传说和文学作品。
- L’ordre du Temple était un ordre religieux et militaire issu de la chevalerie chrétienne du Moyen Âge, dont les membres étaient appelés les Templiers. Cet ordre fut créé le Modèle:Date à partir d'une milice appelée les Pauvres Chevaliers du Christ et du Temple de Salomon. Il œuvra pendant les Modèle:XIIe s et Modèle:XIIIe siècles à l'accompagnement et à la protection des pèlerins pour Jérusalem dans le contexte de la guerre sainte et des croisades. Il participa activement aux batailles qui eurent lieu lors des croisades et de la Reconquête. Afin de mener à bien ses missions et notamment d'en assurer le financement, il constitua à travers l'Europe chrétienne d'Occident et à partir de dons fonciers, un réseau de monastères appelés commanderies. Cette activité soutenue fit de l'ordre un interlocuteur financier privilégié des puissances de l'époque, le menant même à effectuer des transactions sans but lucratif avec certains rois ou à avoir la garde de trésors royaux. Après la perte définitive de la Terre sainte en 1291, l'ordre fut victime de la lutte entre la papauté et le roi de France, Philippe le Bel. Il fut dissout par le pape Clément V le Modèle:Date à la suite d'un procès en hérésie. La fin tragique de l'ordre mena à nombre de spéculations et de légendes sur son compte.
|
| rdfs:comment
|
- テンプル騎士団（テンプルきしだん）は、中世ヨーロッパで活躍した騎士修道会。正式名称は「キリストとソロモン神殿の貧しき戦友たち（Template:Llang）」であり、日本語では「神殿騎士団」や「聖堂騎士団」などとも呼ばれる。 十字軍活動以降、いくつかの騎士修道会（構成員たちが武器を持って戦闘にも従事するタイプの修道会）が誕生したが、テンプル騎士団はその中でももっとも有名なものである。創設は1096年の第1回十字軍の終了後であり、ヨーロッパ人によって確保されたエルサレムへの巡礼に向かう人々を保護するために設立された。
- Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona (łac. Fratres Militiae Templi, Pauperes Commilitones Christi Templique Salomonis) – średniowieczny zakon rycerski, działający od XII do XIV wieku.
- 圣殿骑士团或神庙骑士团，正式全名為“基督和所罗门圣殿的贫苦骑士团”，是中世纪天主教的军事组织，乃著名的三大骑士团之一，皆屬於當時为了籌組十字军而建立的军事修士会。其成员称为“圣殿骑士”，特徵是白色长袍绘上红色十字。他們乃十字军最具战鬥力的一群人。 圣殿骑士团创立于第一次十字军东征（1096-1099）之後，主要由法国骑士组成。其首领最初駐紮在阿克萨清真寺的一角，該寺位於耶路撒冷圣殿山，传说是建在所罗门王的神殿（The Temple Of Solomen）之上，因此得其團名。1129年，圣殿骑士团得到罗马教廷正式支持，擁有诸多特权，遂迅速增长其规模、勢力和财富，甚至发展出最早的银行业。 圣殿骑士团和十字军的命運密切相关。1291年，圣地陷落，他們失去根据地，最终淪为法王腓力四世為解決財務問題的牺牲品。1307年，其众多成员在法国被捕，残酷审讯後以异端罪名处以火刑。 1312年，教宗克雷芒五世在腓力四世的压力下，宣布解散圣殿骑士团。此一活跃將近两世纪的宗教軍事组织，从此在欧洲主要地区销声匿迹，其悲剧性结局則催生許多相关的传说和文学作品。
- Der Templerorden (auch die Templer, Tempelritter oder Tempelherren genannt) wurde um 1118 gegründet und war ein geistlicher Ritterorden, der in Folge des Ersten Kreuzzugs entstand. Sein voller Name lautete Arme Ritterschaft Christi und des salomonischen Tempels zu Jerusalem (Pauperes commilitones Christi templique Salomonici Hierosalemitanis). Er war der erste Orden, der die Ideale des adligen Rittertums mit denen der Mönche vereinte, zweier Stände, die bis dahin streng getrennt waren.
- The Poor Fellow-Soldiers of Christ and of the Temple of Solomon, commonly known as the Knights Templar, the Order of the Temple or simply as Templars, were among the most famous of the Western Christian military orders. The organization existed for nearly two centuries during the Middle Ages. Officially endorsed by the Catholic Church around 1129, the Order became a favored charity throughout Christendom, and grew rapidly in membership and power.
- La Orden de los Pobres Caballeros de Cristo (en latín, Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici), comúnmente conocida como los Caballeros Templarios o la Orden del Temple (en francés, Ordre du Temple o Templiers) fue una de las más famosas órdenes militares cristianas. Esta organización se mantuvo activa durante poco menos de dos siglos. Fue fundada en 1118 o 1119 por nueve caballeros franceses liderados por Hugo de Payens tras la Primera Cruzada.
- Temppeliherrain ritarikunta oli keskiajalla ristiretkien aikaan perustettu veljeskunta, joka vaikutti laajalti Euroopassa ja Lähi-idässä vuosina 1119–1307. Temppeliherrain ritarikunta oli ensimmäinen hengellisistä ritarikunnista, ja sen säännöt ja organisaatio olivat esikuvana useille muille ritarikunnille. Temppeliherrat olivat alun perin vaatimattomia soturimunkkeja, mutta heidän järjestönsä kasvoi pian yhdeksi keskiajan Euroopan taloudellisesti vaikutusvaltaisimmista järjestöistä.
- Quello dei "Pauperes commilitones Christi templique Salomonis" (Poveri Compagni d'armi di Cristo e del Tempio di Salomone), meglio noti come Cavalieri Templari o semplicemente Templari, fu uno dei primi e più noti ordini religiosi cavallereschi cristiani medioevali. Accanto alla croce rossa in campo bianco, fra i simboli dei templari c'era il beauceant.
- De Orde van de Tempeliers of Tempelorde (Orde van de Arme Ridders van Christus en de Tempel van Salomo) was een katholieke monnikenorde die ten tijde van de kruistochten een Heilige Oorlog tegen de moslims voerde in het Heilige Land. Ze waren gestructureerd als een ridderorde en erg militair ingesteld. De orde is waarschijnlijk rond 1115 ontstaan uit een aantal vrijbuitende kruisvaarders en vervolgens officieel erkend door de Katholieke Kerk in 1129 en bleef bijna 200 jaar bestaan.
- Se også Tempel Ridder Ordenen, nordisk orden med utspring i USA. Tempelridderordenen, også kalt Tempelherreordenen, var en kristen munkeorden med militære funksjoner som ble opprettet under korstogene. Den ble dannet i 1119 for offisielt å beskytte pilegrimene i Det hellige land, men egentlig for å finne noe som man trodde var i ruinene av Salomos tempel. Om ridderene fant det eller ikke, eller hva det var, er noe diffust.
- A Ordem dos Pobres Cavaleiros de Cristo e do Templo de Salomão (em latim "Ordo Pauperum Commilitonum Christi Templique Salominici"), mais conhecida como Ordem dos Templários, Ordem do Templo (em francês "Ordre du Temple" ou "Les Templiers") ou Cavaleiros Templários, foi uma das mais famosas Ordens Militares de Cavalaria.
- Тамплие́ры (фр. templiers от «temple» — храм, «храмовники») или Бедные Рыцари Христа и Храма Соломона — духовно-рыцарский орден, основанный в Святой земле в 1119 году небольшой группой рыцарей во главе с Гуго де Пейном после Первого крестового похода. Один из первых по времени основания из религиозных военных орденов, наряду с госпитальерами.
- Tempelherreorden (PCCTS) (Mall:Lang-la var en medeltida orden som grundades av Hugo av Payens, Gottfrid av Saint-Omer och sju andra riddare så sent som 1119 för att skydda pilgrimer mot överfall då de färdades till Jerusalem under korstågen, och för att värna Korsfararstaterna. 1128 bekräftades orden av påven. Namnet kommer av att ordens högkvarter låg i Klippdomen som är en muslimsk helgedom i Jerusalem som är beläget på samma plats som det forna Salomos tempel.
- L’ordre du Temple était un ordre religieux et militaire issu de la chevalerie chrétienne du Moyen Âge, dont les membres étaient appelés les Templiers. Cet ordre fut créé le Modèle:Date à partir d'une milice appelée les Pauvres Chevaliers du Christ et du Temple de Salomon. Il œuvra pendant les Modèle:XIIe s et Modèle:XIIIe siècles à l'accompagnement et à la protection des pèlerins pour Jérusalem dans le contexte de la guerre sainte et des croisades.
|
