A klystron is a specialized linear-beam vacuum tube, invented in 1937 by American electrical engineers Russell and Sigurd Varian, which is used as an amplifier for high radio frequencies, from UHF up into the microwave range. Low-power klystrons are used as oscillators in terrestrial microwave relay communications links, while high-power klystrons are used as output tubes in UHF television transmitters, satellite communication, and radar transmitters, and to generate the drive power for modern particle accelerators.

Property Value
dbo:abstract
  • A klystron is a specialized linear-beam vacuum tube, invented in 1937 by American electrical engineers Russell and Sigurd Varian, which is used as an amplifier for high radio frequencies, from UHF up into the microwave range. Low-power klystrons are used as oscillators in terrestrial microwave relay communications links, while high-power klystrons are used as output tubes in UHF television transmitters, satellite communication, and radar transmitters, and to generate the drive power for modern particle accelerators. In a klystron, an electron beam interacts with radio waves as it passes through resonant cavities, metal boxes along the length of a tube. The electron beam first passes through a cavity to which the input signal is applied. The energy of the electron beam amplifies the signal, and the amplified signal is taken from a cavity at the other end of the tube. The output signal can be coupled back into the input cavity to make an electronic oscillator to generate radio waves. The gain of klystrons can be high, 60 dB (one million) or more, with output power up to tens of megawatts, but the bandwidth is narrow, usually a few percent although it can be up to 10% in some devices. A reflex klystron is an obsolete type in which the electron beam was reflected back along its path by a high potential electrode, used as an oscillator. The name klystron comes from the stem form κλυσ- (klys) of a Greek verb referring to the action of waves breaking against a shore, and the suffix -τρον ("tron") meaning the place where the action happens. The name "klystron" was suggested by Hermann Fränkel, a professor in the classics department at Stanford University when the klystron was under development. (en)
  • اسم كليسترون يأتي من النموذج الجذعية κλυσ ("klys") من اليونانية الفعل في اشارة إلى عمل موجات كسر ضد الشاطئ، ولاحقة، τρον ("ترون" ) بمعنى المكان الذي يحدث به الفعل. واقترح اسم "كليسترون" حسب هيرمان فرانكل، وهو أستاذ في قسم الكلاسيكيات في جامعة ستانفورد عندما كان الكليسترون قيد التطوير . كليسترون هو صمام مفرغ معجل شعاع خطى متخصص ، اخترع في عام 1937 من قبل المهندسين الكهربائيين الأمريكيين روسل وسيجورد فاريان، الذي يستخدم بوصفه صمام مضخم للترددات العالية، من ترددات الراديو UHF حتى في نطاق ال ميكروويف . وتستخدم أجهزة الكليسترون للطاقة المنخفضة مثل المذبذب المحلي و في سوبر هيتروداين ومستقبلات الرادار , بينما تستخدم أجهزة الكليسترون عالية الطاقة مثل أنابيب الانتاج في UHF الارسال التلفزيوني و تتابع الموجات الدقيقة، الاتصالات عبر الأقمار الصناعية ، و رادار الارسال ، وعلى توليد القوة المحركة لمعجلات الجسيمات الحديثة. العديد من أجهزة الكليسترون تستخدم الدليل الموجي لطاقة الميكروويف المقترنة داخل وخارج الجهاز، على الرغم من أنها هي أيضا شائعة جدا لخفض استهلاك الطاقة وخلق ترددات منخفضة لاستخدام أجهزة الكليسترون وصلات كبل محوري بدلا من ذلك. في بعض الحالات يتم استخدام زوجى مسبار اقتران طاقة الميكروويف من كليسترون في الدليل الموجي الخارجي المنفصل. الدليل الموجي الناتج من كليسترون يمكن أن يقترن مرة أخرى إلى مدخلاته لخلق مذبذب إليكترونى. كليسترون العاكسة هو نوع عفا عليها الزمن الذي الذى ينعكس فيه شعاع الالكترون مرة أخرى على طول الطريق من خلال إليكترود ذى قدرة عالية، وهو يستخدم كمذبذب . (ar)
  • El klistrón o klystron Es una válvula de vacío de electrones en la cual se produce una modulación inicial de velocidad impartida a los electrones. En la última etapa se genera un campo eléctrico que es función de la velocidad modulada del haz de electrones y que finalmente genera una corriente de microondas. Se utiliza como amplificador en la banda de microondas o como oscilador. Fue inventada en 1937 por los hermanos Russell y Sigurd Varian quienes estudiaban y trabajaban en la universidad estadounidense de Stanford. Se distinguen dos tipos de klistrones: * Klistrón de dos cavidades: en una cavidad se modula el haz de electrones por la señal de entrada, y en la segunda cavidad se extrae la señal amplificada. * Klistrón reflex: sólo contiene una cavidad. El haz de electrones la atraviesa dos veces: en la primera se modula con la señal; se refleja en un electrodo negativo, llamado reflector, y regresa a la cavidad, donde se extrae la señal. Fue de amplio uso como oscilador de microondas en radares y equipos de laboratorio. Los klystron pueden trabajar a frecuencias que superan los 200 GHz. Los de varias cavidades se utilizan como amplificadores de alta potencia. Con mayor número de cavidades se consigue mayor ganancia. Algunos tienen hasta siete cavidades. Sintonizando todas las cavidades a la misma frecuencia se consigue la máxima ganancia y el menor ancho de banda y variando la sintonía de las cavidades se aumenta el ancho de banda y la ganancia disminuye. Se utilizan en radares, transmisores de TV, satélites, medicina, etc. (es)
  • Das Klystron ist eine Elektronenröhre, die die Laufzeit der Elektronen zur Erzeugung oder Verstärkung von Hochfrequenzsignalen ausnutzt (Laufzeitröhre). Das Grundprinzip wurde von Oskar Heil 1935 veröffentlicht. Es wurde 1937 von den Gebrüdern Russell und Sigurd Varian unter Mithilfe von William Webster Hansen an der Stanford University (Kalifornien) entwickelt. Im Klystron erfährt ein im Vakuum erzeugter und durch Hochspannung beschleunigter Elektronenstrom durch ein hochfrequentes elektrisches Wechselfeld eine Geschwindigkeitsmodulation. Er durchläuft dazu einen mit einem Hochfrequenz-Signal gespeisten Hohlraumresonator. Nach einer gewissen Laufzeit bewirkt die Geschwindigkeitsmodulation eine Dichtemodulation. Der modulierte Elektronenstrom kann durch einen oder mehrere weitere Hohlraumresonatoren (Mehrkammerklystron) geführt werden, und am letzten Resonator kann ein Teil seiner Energie als Hochfrequenzenergie entnommen werden. (de)
  • Le klystron est un tube à vide qui permet de réaliser des amplifications de moyenne et forte puissance à bande étroite en hyperfréquences. (fr)
  • Il klystron è un tubo a vuoto di tipo a elettroni liberi e a fascio lineare. Il nome deriva dalla parola greca κλύς (klys), che si riferisce all'infrangersi delle onde sulla spiaggia, associata al suffisso che indica la natura elettronica del dispositivo. Il klystron è utilizzato come oscillatore e amplificatore di microonde e frequenze radio per generare il segnale di bassa potenza per i ricevitori radar a supereterodina e per generare portanti di alta potenza, sia per le telecomunicazioni sia per alimentare gli acceleratori lineari di particelle. Rispetto al magnetron ha la caratteristica di mantenere la coerenza del segnale amplificato, così il segnale in uscita può essere esattamente controllato in ampiezza, frequenza e fase. Inventori del klystron sono i fratelli Russel e Sigurd Varian della Stanford University. Il loro prototipo fu completato nell'agosto del 1937 e la novità, pubblicata nel 1939, ebbe notevole influenza sullo sviluppo del radar nel Regno Unito e negli Stati Uniti. I Varian fondarono una ditta per commercializzare la loro idea. (it)
  • Een klystron is een elektronenbuis van het type inhaalbuis met twee of meer inwendige trilholten om microgolven met hoge vermogens te versterken of te genereren. Klystrons kunnen een hoogfrequent elektrisch vermogen leveren tot 2kW en zijn meestal gebouwd om te werken op één bepaalde, vaste frequentie (de frequentie kan licht aangepast worden door de trilholten mechanisch te vervormen). Een bijzondere uitvoering van dit type buis is de reflexklystron, die in het verleden veel als oscillator is toegepast in radar-ontvangers. (nl)
  • クライストロン(klystron)とは、マイクロ波用真空管の一種で、速度変調管とも呼ばれる。 増幅・発振ともに可能な直進形クライストロン(two-cavity klystron)と発振専用の反射形クライストロン(reflex klystron)がある。 直進形クライストロンは、増幅器としては進行波管よりも周波数帯域幅が狭い。 (ja)
  • Klistron – lampa mikrofalowa z modulacją prędkości elektronów. Służy do wzmacniania i generacji przebiegów mikrofalowych (o częstotliwościach od setek megaherców w górę). Składa się z katody wysyłającej elektrony, zespołu elektrod ogniskujących wyemitowane elektrony w wąską wiązkę, anody przyśpieszającej oraz przynajmniej dwóch rezonatorów i kolektora. Katoda klistronu emituje elektrony, które po uformowaniu w wąską wiązkę są przyśpieszane przez anodę pracującą pod wysokim napięciem, rzędu kilowoltów. Po minięciu anody elektrony wlatują w obszar pierwszego rezonatora, który jest rezonatorem wejściowym – do niego doprowadzony jest sygnał wejściowy. Elektrony wchodzące do rezonatora mają stałą prędkość, zależną od przyśpieszającego napięcia anody. Doprowadzony do rezonatora wejściowego sygnał wzbudza w nim pole elektromagnetyczne o częstotliwości sygnału, którego składowa elektryczna równoległa do kierunku oddziałuje na elektrony, zmieniając ich prędkość. W efekcie elektrony opuszczające rezonator wejściowy mają już różną prędkość – w chwili gdy pole elektryczne miało kierunek zgodny z ruchem elektronów są one dodatkowo przyśpieszone, w przeciwnym wypadku spowolnione. Elektrony poruszając się dalej w kierunku drugiego rezonatora grupują się – elektrony szybsze doganiają wolniejsze – następuje ogniskowanie fazowe i do rezonatora wyjściowego dolatują "paczkami", a nie jako jeden ciągły strumień. Strumień elektronów o zmiennym natężeniu wzbudza w obwodzie wyjściowym kosztem swojej energii pole elektromagnetyczne, które może zostać wyprowadzone na zewnątrz jako wzmocniony sygnał użyteczny. Po opuszczeniu rezonatora wyjściowego elektrony dolatują do kolektora. Ze względu na fakt, że obwody wejściowe i wyjściowe mają charakter rezonatorów, klistron jest lampą wąskopasmową – potrafi pracować tylko na częstotliwości zbliżonej do tej, dla której został zaprojektowany. Aby zwiększyć wzmocnienie klistronu można pomiędzy rezonator wejściowy i wyjściowy wprowadzić jeden lub kilka rezonatorów pośrednich. Układ taki jest równoważny dwom (lub więcej) klistronom dwuobwodowym połączonym szeregowo, przy czym rezonator pośredni jest jednocześnie obwodem wyjściowym pierwszego klistronu i wejściowym następnego. Taka konstrukcja nosi nazwę klistronu wieloobwodowego (wielownękowego). Podstawowe właściwości klistronów: * Maksymalna sprawność osiąga wartości rzędu 40% (maksymalna sprawność teoretyczna wynosi 58%) * Zakres częstotliwości pracy – od setek MHz do około 10 GHz. Zakres częstotliwości od dołu jest ograniczony rozmiarami (rosną wraz ze spadkiem częstotliwości) i faktem, że przy tych zakresach częstotliwości lampy siatkowe mają lepszą sprawność. Zakres częstotliwości od góry również ograniczony jest malejącą sprawnością, rozmiarami oraz (co wynika z rozmiarów) – malejącą mocą maksymalną. * Wzmocnienie osiąga wartość od kilkunastu decybeli dla klistronów dwuobwodowych do kilkudziesięciu dla wieloobwodowych. * Moce wyjściowe mogą osiągać wartości od pojedynczych watów do kilkudziesięciu kilowatów przy pracy ciągłej i nawet kilku megawatów przy pracy impulsowej. Odmianą klistronu posiadającą tylko jeden rezonator jest klistron refleksowy. (pl)
  • Клистро́н — электровакуумный прибор, в котором преобразование постоянного потока электронов в переменный происходит путём модуляции скоростей электронов электрическим полем СВЧ (при пролёте их сквозь зазор объёмного резонатора) и последующей группировки электронов в сгустки (из-за разности их скоростей) в пространстве дрейфа, свободном от СВЧ поля. (ru)
  • Klystron ou Clistrão é uma válvula eletrônica especial, inventada em 1937 pelos engenheiros americanos Russel e Sigurd Varian. Klystrons são usadas como amplificadores de radiofrequência (RF) na faixa de UHF até a região de micro-ondas. Klystrons de baixa potência são usadas como osciladores locais em receptores de radar super-heteródino, enquanto klystrons de alta potência são usadas em transmissores de televisão UHF, retransmissores de micro-ondas, comunicações via satélite, transmissores de radar e para fornecer energia para alguns tipos de aceleradores de partículas. Na klystron um feixe de elétrons passa através de duas ou mais cavidades ressonantes. A primeira cavidade aceita um sinal de RF de baixa potência e modula o feixe, causando o aparecimento de regiões de alta densidade e baixa densidade de elétrons. O feixe modulado viaja até a próxima cavidade, o que acentua o efeito da modulação. Na cavidade final, a potência de RF é extraída, agora altamente amplificada. A palavra klystron vem do verbo grego κλυσ (klyzo) referindo-se à ação das ondas quebrando contra a praia. (pt)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 234132 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 733717189 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Le klystron est un tube à vide qui permet de réaliser des amplifications de moyenne et forte puissance à bande étroite en hyperfréquences. (fr)
  • Een klystron is een elektronenbuis van het type inhaalbuis met twee of meer inwendige trilholten om microgolven met hoge vermogens te versterken of te genereren. Klystrons kunnen een hoogfrequent elektrisch vermogen leveren tot 2kW en zijn meestal gebouwd om te werken op één bepaalde, vaste frequentie (de frequentie kan licht aangepast worden door de trilholten mechanisch te vervormen). Een bijzondere uitvoering van dit type buis is de reflexklystron, die in het verleden veel als oscillator is toegepast in radar-ontvangers. (nl)
  • クライストロン(klystron)とは、マイクロ波用真空管の一種で、速度変調管とも呼ばれる。 増幅・発振ともに可能な直進形クライストロン(two-cavity klystron)と発振専用の反射形クライストロン(reflex klystron)がある。 直進形クライストロンは、増幅器としては進行波管よりも周波数帯域幅が狭い。 (ja)
  • Клистро́н — электровакуумный прибор, в котором преобразование постоянного потока электронов в переменный происходит путём модуляции скоростей электронов электрическим полем СВЧ (при пролёте их сквозь зазор объёмного резонатора) и последующей группировки электронов в сгустки (из-за разности их скоростей) в пространстве дрейфа, свободном от СВЧ поля. (ru)
  • A klystron is a specialized linear-beam vacuum tube, invented in 1937 by American electrical engineers Russell and Sigurd Varian, which is used as an amplifier for high radio frequencies, from UHF up into the microwave range. Low-power klystrons are used as oscillators in terrestrial microwave relay communications links, while high-power klystrons are used as output tubes in UHF television transmitters, satellite communication, and radar transmitters, and to generate the drive power for modern particle accelerators. (en)
  • اسم كليسترون يأتي من النموذج الجذعية κλυσ ("klys") من اليونانية الفعل في اشارة إلى عمل موجات كسر ضد الشاطئ، ولاحقة، τρον ("ترون" ) بمعنى المكان الذي يحدث به الفعل. واقترح اسم "كليسترون" حسب هيرمان فرانكل، وهو أستاذ في قسم الكلاسيكيات في جامعة ستانفورد عندما كان الكليسترون قيد التطوير . كليسترون العاكسة هو نوع عفا عليها الزمن الذي الذى ينعكس فيه شعاع الالكترون مرة أخرى على طول الطريق من خلال إليكترود ذى قدرة عالية، وهو يستخدم كمذبذب . (ar)
  • Das Klystron ist eine Elektronenröhre, die die Laufzeit der Elektronen zur Erzeugung oder Verstärkung von Hochfrequenzsignalen ausnutzt (Laufzeitröhre). Das Grundprinzip wurde von Oskar Heil 1935 veröffentlicht. Es wurde 1937 von den Gebrüdern Russell und Sigurd Varian unter Mithilfe von William Webster Hansen an der Stanford University (Kalifornien) entwickelt. (de)
  • El klistrón o klystron Es una válvula de vacío de electrones en la cual se produce una modulación inicial de velocidad impartida a los electrones. En la última etapa se genera un campo eléctrico que es función de la velocidad modulada del haz de electrones y que finalmente genera una corriente de microondas. Se utiliza como amplificador en la banda de microondas o como oscilador. Fue inventada en 1937 por los hermanos Russell y Sigurd Varian quienes estudiaban y trabajaban en la universidad estadounidense de Stanford. Se distinguen dos tipos de klistrones: (es)
  • Il klystron è un tubo a vuoto di tipo a elettroni liberi e a fascio lineare. Il nome deriva dalla parola greca κλύς (klys), che si riferisce all'infrangersi delle onde sulla spiaggia, associata al suffisso che indica la natura elettronica del dispositivo. Il klystron è utilizzato come oscillatore e amplificatore di microonde e frequenze radio per generare il segnale di bassa potenza per i ricevitori radar a supereterodina e per generare portanti di alta potenza, sia per le telecomunicazioni sia per alimentare gli acceleratori lineari di particelle. (it)
  • Klistron – lampa mikrofalowa z modulacją prędkości elektronów. Służy do wzmacniania i generacji przebiegów mikrofalowych (o częstotliwościach od setek megaherców w górę). Składa się z katody wysyłającej elektrony, zespołu elektrod ogniskujących wyemitowane elektrony w wąską wiązkę, anody przyśpieszającej oraz przynajmniej dwóch rezonatorów i kolektora. Podstawowe właściwości klistronów: Odmianą klistronu posiadającą tylko jeden rezonator jest klistron refleksowy. (pl)
  • Klystron ou Clistrão é uma válvula eletrônica especial, inventada em 1937 pelos engenheiros americanos Russel e Sigurd Varian. Klystrons são usadas como amplificadores de radiofrequência (RF) na faixa de UHF até a região de micro-ondas. Klystrons de baixa potência são usadas como osciladores locais em receptores de radar super-heteródino, enquanto klystrons de alta potência são usadas em transmissores de televisão UHF, retransmissores de micro-ondas, comunicações via satélite, transmissores de radar e para fornecer energia para alguns tipos de aceleradores de partículas. (pt)
rdfs:label
  • Klystron (en)
  • كليسترون (ar)
  • Klystron (de)
  • Klistrón (es)
  • Klystron (fr)
  • Klystron (it)
  • Klystron (nl)
  • クライストロン (ja)
  • Klistron (pl)
  • Клистрон (ru)
  • Klystron (pt)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:knownFor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of