| dbpprop:abstract
|
- The Kingdom of Bohemia was a country in Central Europe, a de-facto independent member of the Holy Roman Empire and thereafter a part of the Austrian Empire.
- České království, či Království české, byl až do roku 1918 plný oficiální název Čech. V současnosti však řada lidí mylně považuje tento název za synonymum termínu Země Koruny české, což bylo soustátí všech historických českých zemí. Prvním českým králem byl v letech 1085 – 1092 Vratislav II. , druhým jeho vnuk Vladislav II. v letech 1152 – 1172. Vladislavův titul byl možná dědičný, ale jeho synové ho neudrželi. Dědičnost titulu českého krále zajistil obratnou diplomacií až třetí panovník s touto hodností, Přemysl Otakar I.
- Reino de Bohemia es nombre de Bohemia deriva de los boios, un pueblo celta que habitaba aquella zona alrededor del siglo V a. C. Los boios fueron expulsados por la tribu germánica de los marcomanos hacia el siglo I d. C. Entre los siglos V y VIII, Bohemia fue ocupada por los eslavos y, más tarde, por los ávaros. Durante los siglos X a XIII gobernó la dinastía de los Přemyslidas, siendo un período de unificación y prosperidad de las tribus asentadas en Bohemia. En el año 924 llega al poder el príncipe Venceslao, asesinado en 935 por su hermano Boleslav. Venceslao es posteriormente canonizado y, como San Venceslao, se convierte en patrón de los Países Checos. El monumento más importante de esta época es la Basílica de San Jorge, en el Castillo de Praga. En 1085 se le concedió al príncipe premislida Vratislav II el título personal de rey, pero los Países Checos no obtienen el reinado hereditario hasta los tiempos de Ladislao II en 1158. En el siglo XIII comienzan a fundarse ciudades como Brno, Znojmo o Poděbrady y surgen ciudades reales como Jihlava, Hradec Králové, České Budějovice, Pilsen, o Olomouc. Con el asesinato de Wenceslao III de Bohemia en el año 1306 desaparece la disnastía de los Premislidas. Durante el siglo IX, el cristianismo fue introducido en la región, que por entonces formaba parte del reino de Moravia. La primera dinastía bohemia (checa), la familia Přemysl, se hizo con el poder en el siglo X. En el año 950, Bohemia fue obligada a reconocer la supremacía alemana y se convirtió en parte del Sacro Imperio Romano. Desde el año 1310 hasta el 1437, el país fue gobernado por la casa de Luxemburgo. Durante la última etapa de este periodo, los husitas, grupo religioso bohemio que se parecía en muchos aspectos a los protestantes del siglo XVI, se rebelaron contra la autoridad de la Iglesia católica. Esto trajo consigo la necesidad de una intervención internacional y un largo periodo de guerras, las Guerras Husitas. Los bohemios fueron obligados a aceptar un acuerdo mutuo con la Iglesia en el año 1436. La mayoría de las cuestiones políticas y religiosas implicadas en la lucha quedaron sin solucionar, pero el movimiento husita estimuló sentimientos nacionalistas entre los bohemios, lo que supuso un freno a la inicial tendencia hacia la germanización. Entre 1471 y 1526, Bohemia fue gobernada por un linaje de reyes húngaros. Durante este periodo, la situación religiosa fue tensa pero no estallaron conflictos significativos. En 1526, el emperador del Sacro Imperio, Fernando I, de la Casa de Habsburgo, fue elegido rey de Hungría y Bohemia. Bajo el mandato de esta dinastía, que se prolongó hasta 1918, la historia de Bohemia estuvo unida a la de Austria. Durante la Reforma (1517-1648), los Habsburgo católicos reprimieron el creciente movimiento protestante en Bohemia. El episodio conocido como la Defenestración de Praga, en el que los checos, furiosos, arrojaron a dos representantes de los Habsburgo por la ventana, fue la causa inmediata de la guerra de los Treinta Años (1618-1648). La batalla de Montaña Blanca (1620) supuso la restauración de la monarquía de los Habsburgo, que fue seguida de la implacable erradicación del protestantismo, la supresión de los privilegios nacionales y el uso obligado del alemán como lengua oficial. Las reformas de José II, que reinó entre 1765 y 1790, trajeron consigo un renacimiento de sentimientos nacionalistas en Bohemia. Después de 1848, año en el que se sofocó una rebelión nacionalista, la lucha por la autonomía checa dentro del Imperio Austro-Húngaro continuó. Con el derrumbamiento del Imperio tras la I Guerra Mundial y la creación de Checoslovaquia en 1918, Bohemia se convirtió en provincia.
- Het Koninkrijk Bohemen was van 1198 tot 1918 een koninkrijk binnen het Heilige Roomse Rijk. Daarvoor was Bohemen een hertogdom. Het hertogdom Bohemen werd in de 11e eeuw onderdeel van het Rijk. Rooms Keizer Hendrik IV verleende hertog Vratislav I in 1085 de titel van koning van Bohemen. Onder Ottokar I werd de Boheemse kroon erfelijk (1198). Onder zijn kleinzoon Ottokar II bevatte het rijk ook tijdelijk delen van Oostenrijk. Bohemen verwierf in 1335 bovendien Silezië. Intussen waren de Premysliden uitgestorven en zat het huis Luxemburg op de troon. In 1471 kwamen de Poolse Jagiellonen aan de macht. Bohemen kwam door de dood van Lodewijk II Jagiello in 1526 aan de Habsburgers, maar bleef aanvankelijk een onafhankelijk koninkrijk. In 1618 begon in Praag de Dertigjarige Oorlog. In 1627 kwam Bohemen integraal aan Oostenrijk. Pas vanaf 1743, toen het Habsburgse rijk begon te centraliseren, kwam er een einde aan de autonomie van Bohemen. Na de Eerste Wereldoorlog werd het onderdeel van de nieuw gevormde staat Tsjecho-Slowakije. Na de opsplitsing in Tsjechië en Slowakije werd Bohemen onderdeel van Tsjechië.
- Королівство Богемія було однією з країн Центральної Європи. Формально засновано в 1212 Золотою буллою Сицилійською випущеною римським королем і імператором Фрідріхом II, хоча деякі колишні правителі Богемії мали владу не за спадком. Королівство було частиною Священної Римської імперії, пізніше частиною Австрійської імперії. Було знищено в 1918, разом з падінням Австро-Угорщини. Чеська Республіка все ще використовує символи Богемського королівства (лев, Празький Град, королівську корону тощо). Королівство Богемія входила до складу земель Богемської корони разом з: Моравська марка, здобута богемськими правителями після битви на річці Лех у 955, перейшла до Королівства Польща у 999, і відвойована Бржетиславом I в 1019/1029 (невизначена дата); Ерцгерцогство Австрія в 1251, Герцогство Штирія в 1261, Егерланд в 1266, Герцогство Каринтія з Крайнською маркою і Венедською маркою в 1269 і марка Фріулі в 1272, ці надбанні землі Пржемисл Оттокар II втратив після поразки у битві на Моравському полі у 1278. Верхня Лужиця включена Яном Люксембурзьким у 1319 і 1329 і Нижня Лужиця придбані Карл IV у Отто V в 1367. Фердинанд II втратив Лужицю на користь Саксонії у 1635, згідно з Празьким миром Сілезькі герцогства, були набуті в 1335, згідно Тренчинського договору між Яном Люксембурзьким і королем Польщі Казимиром III. Марія Терезія втратила Сілезію в 1742, на користь короля Фрідріха II Прусського, за винятком Австрійської Сілезії. Північна частина Верхнього Пфальцу ("Нова Богемія"), була приєднана Карлом IV в 1355. Його син Вацлав IV втратив цей край в 1400, на користь Руперт Німецького. Маркграфство Бранденбург набув Карла IV від князя Отто V Баварського в 1373. Карл син Сигизмунда I Люксембурга втратив Бранденбург в 1415, на користь Фридриха I. За царювання останнього Пржемисловича і за часів владарювання Люксембургів, особливо після царювання Карла IV, прийняття Золотої Булли в 1356 і придбання Бранденбурзького курфюрства, Королівство Богемія була наймогутнішою державою в Священної Римської Імперія. Таким чином, землі Богемської корони є не входили в Імперські округи, встановлених у 1500 Імперською реформою.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
