| dbpedia-owl:abstract
|
- Kinetische Kunst ist eine künstlerische Ausdrucksform, in der die Bewegung als integraler ästhetischer Bestandteil des Kunstobjekts Beachtung findet. Auch dann, wenn sich das Objekt scheinbar verändert, weil sich der Betrachter bewegt oder auch eine Illusion eine Bewegung vortäuscht. Daher gilt die Op-Art manchen Betrachtern als kinetische Kunst. Die kinetische Kunst wurde in den 1950er und 1960er-Jahren populär. Ihre vormodernen Ursprünge liegen in den kunstgewerblichen mechanischen Apparaten und ästhetischen Wasserspielen der Barockzeit. In der Moderne sind ihre Anfänge in den kinetischen Licht- und Bewegungsobjekten Marcel Duchamps und Man Rays ebenso zu finden wie in den konstruktivistischen Maschinen der Künstler Wladimir Tatlin, Naum Gabo, Alexander Rodtschenko und László Moholy-Nagy. Eine Weiterführung der kinetischen Kunst ist die kybernetische Kunst, in der das Kunstwerk auf äußere Einflüsse, insbesondere auch auf Manipulationen von Personen reagiert (z. B. Nicolas Schöffers Spatiodynamische Türme). Die technischen Konstruktionen werden oft durch die Naturkräfte Wind, Wasser und Gravitation angetrieben. Aber auch Motoren, Uhrwerke und manuelle Antriebe kommen zum Einsatz. Heutige Künstler kinetischer Kunst sind oft auf dem neusten Stand der Technik, computergesteuerte Objekte sind keine Seltenheit mehr.
- Kinetic art is art that contains moving parts or depends on motion for its effect. The moving parts are generally powered by wind, a motor or the observer. Kinetic art encompasses a wide variety of overlapping techniques and styles.
- El arte cinético es una corriente de arte en que las obras tienen movimiento o parecen tenerlo. El arte cinético y el arte óptico son corrientes artísticas basadas en la estética del movimiento. Está principalmente representado en el campo de la escultura donde uno de los recursos son los componentes móviles de las obras. Pictóricamente, el arte cinético también se puede basar en las ilusiones ópticas, en la vibración retiniana y en la imposibilidad de nuestro ojo de mirar simultáneamente dos superficies coloreadas, violentamente contrastadas. Op Art. Las primeras manifestaciones de arte cinético se dan en los años 1910, en el movimiento futurista y en ciertas obras de Marcel Duchamp. Más adelante, Alexander Calder inventa el móvil, un tipo de escultura formada por alambre y pequeñas piezas de metal suspendidas que son movidas ligeramente por el desplazamiento del aire ambiente. La expresión arte cinético es adoptada hacia 1954, para designar las obras de arte puestas en movimiento por el viento, los espectadores y/o un mecanismo motorizado. El arte cinético fue una corriente muy en boga desde la mitad de los 60 hasta mediados de los 70. Es una tendencia de las pinturas y las esculturas contemporáneas creadas para producir una impresión de movimiento. El nombre tiene su origen en la rama de la mecánica que investiga la relación que existe entre los cuerpos y las fuerzas que sobre ellos actúan. Este término apareció por primera vez en 1920 cuando Gabo en su Manifiesto Realista rechazó “el error heredado ya del arte egipcio, que veía en los ritmos estáticos el único medio de creación plástica” y quiso reemplazarlos por los ritmos cinéticos: “formas esenciales de nuestra percepción del tiempo real”. Utilizó esta expresión coincidiendo con su primera obra cinética, que era una varilla de acero movida por un motor y da valor al término utilizado hasta ese momento en la física mecánica y en la ciencia, pero comienza a utilizarse de forma habitual a partir del año 1955. Hoy en día se conoce como arte cinético, aquellas obras que causan al espectador movimiento e inestabilidad, gracias a ilusiones ópticas, que cambian de aspecto según el punto desde el que son contempladas o por la luz que reciban (un ejemplo pueden ser los anuncios luminosos). También están incluidos dentro de este movimiento los móviles sin motor y las construcciones tridimensionales con movimiento mecánico.
- Kineettinen taide perustuu liikkeeseen, kuten mobilet tai liikkuvia osia sisältävät veistokset ja rakennelmat. Liike voi vaatia katsojan aktiivisuutta tai esimerkiksi koneistoa, tietotekniikkaa tai magneettisuutta. Muun muassa Jean Tinguely on tehnyt sähköllä toimivia liikkuvia veistoksia. Kineettisiksi on kutsuttu myös rakennelmia, jotka muuttuvat odottamatta kun katsoja siirtyy paikasta toiseen ja liikevaikutelmien luominen vuoronperään syttyvien ja sammuvien valojen avulla. Naum Gabo ja Antoine Pevsner olivat ensimmäisiä, jotka käyttivät taiteesta nimeä kineettinen manifestissaan. Alkuun puhuttiin usein dynaamisesta taiteesta, kun tarkoitetttiin teoksia, joissa on taiteen keinoin luotu liikettä tai liikkeen illuusiota. Nykymerkityksessään termi kineettinen taide alkoi vakiintua vasta 1950-luvulta lähtien. Op-taide taas perustuu liikkeen illuusioon. Sitä kutsuttiin alkuun kineettiseksi taiteeksi. Optiset maalaukset luovat värähteleviä liikeilluusioita. Geometriset kuviot ja moiré-tyyppinen efekti on op-taiteelle tyypillistä. Tavallisimmin se saadaan aikaan käyttämällä mustan ja valkoisen kontrastia tai vastavärejä ja tarkoin rajattuja koneellisen omaisesti toistuvia pintoja, kuten samankeskisiä ympyröitä, neliöitä tai viivoja. Esimerkiksi Bridget Riley on käyttänyt aaltoilevia kontrastisen värisiä viivoja. Maalaukset voivat myös luoda vaikutelmaa esiin työntyvästä tai sisäänpäin kupertuvasta muodosta. Victor Vasarely alkoi kutsua tällaisia maalauksia kinetismiksi (cinétisme). Myöhemmin on niitä on kutsuttu yleisemmin nimellä op-taide. Hischer WV205. jpg Saksalaisen Michael Hischerin kineettinen tuulen avulla toimiva veistos. Waterwhirler Len Lye 01. jpg Meren rannalle sijoitettu Len Lyen teos vuodelta 2006 Wellingtonissa Uudessa Seelannissa. Vancouver sculpture Blue Heron. jpg Douglas R. Taylorin veistos Blue Heron Vancouverissa Kanadassa vuodelta 2006 Duncan Stemler Power of the Wind. jpg Duncan Stemlerin teos Power of the Wind.
- L'arte cinetica è una corrente artistica nata negli anni venti e successivamente sviluppatasi negli anni cinquanta e anni sessanta che si propone di introdurre il movimento nell'opera artistica. Nell'arte cinetica il movimento può essere fisico, come nelle sculture cinetiche di Jean Tinguely, nei mobile di Alexander Calder o nelle prospettive mobili di Gianni Colombo oppure virtuale, come nei dipinti Op art di Bridget Riley, di Yaacov Agam, nelle illusioni ottiche di Alberto Biasi o nelle "superfici a testura variabile" di Getulio Alviani. Anche se alcuni critici hanno cercato di suddividere l'arte cinetica in diverse categorie, chiamate "arte programmata", "optical art" o simili, il comune denominatore è sempre un rapporto attivo fra l'opera d'arte e lo spettatore, con l'immagine che si modifica is sé o in seguito allo spostarsi nello spazio di chi guarda. L'origine di questo movimento deriva dall'esaurirsi delle esperienze astratte informali e ha come necessaria premessa l'azzeramento operato dagli artisti di Azimuth: Enrico Castellani, Agostino Bonalumi e Piero Manzoni. La vera diffusione ed il massimo successo di questo tipo di arte si è avuta negli anni '60 anche se alcune intuizioni già strutturate, quali quelle di Bruno Munari che nel 1952 scrive il "Manifesto del macchinismo" erano precedenti. I più grandi successi si ebbero nelle mostre organizzate a Zagabria chiamate "Nove Tendencije", nella mostra "arte programmata" presso l'Olivetti a Milano nel 1962, sino ad arrivare all'apice della popolarità mondiale con la mostra "The Responsive Eye" al MoMa di New York nel 1965. Gli artisti italiani sono stati protagonisti assoluti dell'arte cinetica. i capiscuola, oltre al già citato Munari, possono essere considerati: Alberto Biasi che, oltre ad essere stato un raffinato artista con un rigoroso studio delle illusioni ottiche applicate all'arte, è stato infaticabile animatore di gruppi sperimentali e di esposizioni innovative, quali quelle lanciate dal cosiddetto "Gruppo N". Gianni Colombo, grande sperimentatore delle percezioni spaziali, di cui si ricordano "ambienti" nei quali con ingegnosi artifici venivano modificate le prospettive. Getulio Alviani, forse il più rigoroso nella ricerca, con lo sviluppo continuo della sua intuizione primitiva, secondo la quale l'alluminio molato (Superficie a testura vibratile) origina riflessi e scintille di luce che si modificano con lo spostamento del punto di vista dello spettatore. Altri nomi di rilievo sono: Bruno Munari Toni Costa Manfredo Massironi Ennio Chiggio Edoardo Landi Enzo Mari Franco Costalonga Tra gli artisti più noti dell'arte cinetica internazionale vi sono Jean Tinguely Alexander Calder Yaacov Agam David Ascalon Daniel Buren Carlos Cruz-Diez Julio Le Parc Bridget Riley Jesús-Rafael Soto Julio Le Parc Victor Vasarely Youri Messen-Jaschin Albert Friscia
- キネティック・アート（kinetic art）とは、動く美術作品または動くように見える美術作品のこと。 ただし、映画やアニメーションなどは、通常はキネティック・アートとはされない。 カイネティック・アートと呼ばれることもある。 ファイル:Grid illusion. svg 錯視作用が応用された点滅格子 物理的な意味で実際に「動く作品」の場合、その動力限としては自然の力（風や水流など）によるもの、電力や磁力によるもの、人力によるものなどさまざまである。ときには鑑賞者が動かすことを求められる作品もある。作家によって計算された動きが再現される作品もあれば、自然の風力を応用したカルダーのモビール作品に顕著なように、計算不能な偶発的な動きを採りこんだものもある。 動く作品の場合は立体作品（彫刻）となるが、「動くように見える作品」の場合は、平面作品でもありうる。それらの多くは人間の錯視作用が綿密に計算された作品であり、本来は静止画であるはずのものが動いて見えたりhttp://www. ritsumei. ac. jp/~akitaoka/、律動を感じたり、点滅が見えたりする。こうした錯視を応用した作品はオプ・アートとも呼ばれるが、キネティック・アートとオプ・アートは重なりあう。 また、カプーア（:en:Anish Kapoor）や井上武吉の一部の作品のように、鏡や鏡面処理された素材を用いたもので、鑑賞者の動きに応じて光学的な意味でイメージが変化する作品や、さまざまな光源を組みこんだ作品（ライト・アート）もときにキネティック・アートと呼ばれることがある。 ファイル:Muenster Drei rotierende Quadrate 8803. jpg リッキー「三枚の回転する正方形」ミュンスター キネティック・アートは、カルダーをはじめ、リッキー（:en:George Rickey）、新宮晋、飯田善国らの作品がパブリック・アートとして日本でも各地に設置されており、すでに一定の認知を獲得している。このキネティック・アートという用語が定着したのは1950年代のことである。その確立においてカルダーの作品が決定的な意味をもったため、しばしばカルダーをもってキネティック・アートが創始されたと記述されることがある。これを必ずしも誤りとはいえないが、立体作品に動きを採りこむ試みそのものは、当然のことながらカルダー以前からある。 ナウム・ガボ（:en:Naum Gabo）が1920年に公表した「リアリスト宣言」は、美術の領域で構成主義の語を肯定的に用いた最初の例とされるが、「キネティック」の初出もまたこの宣言である。その大部分は現存しないが、ガボみずから実験的な作品を制作している。デュシャンも1920年代以降に一連の「回転する作品」を発表している（デュシャンは「モビール」の命名者でもある）。そこには錯視作用（残像効果）と動きとが同時に採りこまれたものもある。またこれら以前にも、すでに20世紀初頭において、機械文明に新たな美の可能性を見た未来派たちは「動く彫刻」を志向していたし、デュシャンのレディメイド「自転車の車輪」（1913年）も、素朴ではあっても「動き」を採りいれた作品に違いはない。さらにいうなら、花火や噴水も古典的な「キネティック・アート」であり、要は何をもって美術とするかの定義次第である。 同様に未来においても「キネティック・アート」は、美術の境界が曖昧化するとともに、絶えざる拡張が予想されるジャンルである。特にインスタレーションの分野では、点灯したロウソクをそのまま使ったナムジュン・パイクの作品、生きた蟻が巣穴を掘る「造形」を鑑賞させる柳幸典の作品、腐っていく魚を作品にして物議をかもしたイ・ブルなど、一回性の「動き」を作品化することが珍しくなくなっており、美術作品における「動き」の観念が今後どう拡張していくかは、もはや予測がつかない。
- Kinetische kunst of Kinetic art is een stroming in de kunst waarin beweging centraal staat.
- Kinetisk kunst er kunst som inneholder bevegelige elementer eller bare er bevegelig. De mest kjente frembringelser fra eldre tider, er vindharper og mobiler. De beveges gjerne av vann, vind, motorer eller av tilskueren. Termen kinetisk skulptur refererer vanligvis til arbeider fra sent 1950-tall og opp mot 1970. Begrepet ble lansert av skulptørene Naum Gabo og Antoine Pevsner som del av et manifest om konstruktivisme (Moskva 1920). Marcel Duchamps sykkelhjul fra 1913 regnes likevel for å være den første kinetiske skulpturen.
- Sztuka kinetyczna – kierunek w sztuce współczesnej koncentrujący się na zagadnieniu ruchu (rzeczywistym lub pozornym). Jednym z prekursorów był Alexander Calder, który od 1931 roku tworzył "mobile" - rzeźby z metalu poruszające się pod wpływem ruchu powietrza lub zmiany temperatury.
- A arte cinética, também conhecida como Cinetismo, é uma corrente das artes plásticas que explora efeitos visuais por meio de movimentos físicos ou ilusão de óptica ou truques de posicionamento de peças. Artistas como Marcel Duchamp (1887-1968), Alexander Calder (1898-1976), Vasarely (1908), Jesus Raphael Soto (1923), Yaacov Agam (1928), Jean Tinguely (1925), Pol Bury (1922) e o brasileiro Abraham Palatnik (1928), são apontados como expoentes desta linguagem.
- Кинетическое искусство, Кинетизм (греч. kinetikos — движение, приводящий в движение) — направление в современном искусстве, обыгрывающее эффекты реального движения всего произведения или отдельных его составляющих. Кинетизм основывается на представлении о том, что с помощью света и движения можно создать произведение искусства. Объекты представляют собой движущиеся установки, производящие при перемещении интересные сочетания света и тени, иногда звучащие. Эти тщательно сконструированные устройства из металла, стекла или других материалов, соединённые с мигающими световыми устройствами, получили название «мобилей».
- Fichier:George Rickey Ri10. gif Vier Vierecke im Geviert, George Rickey, 1969, Berlin. L'art cinétique et optique est un courant artistique fondé sur l'esthétique du mouvement. Il est principalement représenté en sculpture où l'on a recours à des éléments mobiles. Mais l'art cinétique est également fondé sur les illusions d'optique, sur la vibration rétinienne et sur l'impossibilité de notre œil à accommoder simultanément le regard à deux surfaces colorées, violemment contrastées. Dans ce dernier cas de cinétisme virtuel, on parle de Op Art. On peut voir les premières manifestations d'art cinétique dès les années 1910 dans le mouvement futuriste et certaines œuvres de Marcel Duchamp. Plus tard, Alexander Calder invente le mobile, sculpture formée de fils et de pièces métalliques qui sont mises en mouvement par le déplacement de l'air ambiant. L'expression art cinétique est adoptée vers 1954 pour désigner les œuvres d'art mises en mouvement par le vent, les spectateurs et/ou un mécanisme motorisé.
|
| rdfs:comment
|
- Kinetic art is art that contains moving parts or depends on motion for its effect. The moving parts are generally powered by wind, a motor or the observer. Kinetic art encompasses a wide variety of overlapping techniques and styles.
- Kinetische kunst of Kinetic art is een stroming in de kunst waarin beweging centraal staat.
- Sztuka kinetyczna – kierunek w sztuce współczesnej koncentrujący się na zagadnieniu ruchu (rzeczywistym lub pozornym). Jednym z prekursorów był Alexander Calder, który od 1931 roku tworzył "mobile" - rzeźby z metalu poruszające się pod wpływem ruchu powietrza lub zmiany temperatury.
- A arte cinética, também conhecida como Cinetismo, é uma corrente das artes plásticas que explora efeitos visuais por meio de movimentos físicos ou ilusão de óptica ou truques de posicionamento de peças. Artistas como Marcel Duchamp (1887-1968), Alexander Calder (1898-1976), Vasarely (1908), Jesus Raphael Soto (1923), Yaacov Agam (1928), Jean Tinguely (1925), Pol Bury (1922) e o brasileiro Abraham Palatnik (1928), são apontados como expoentes desta linguagem.
- Kinetische Kunst ist eine künstlerische Ausdrucksform, in der die Bewegung als integraler ästhetischer Bestandteil des Kunstobjekts Beachtung findet. Auch dann, wenn sich das Objekt scheinbar verändert, weil sich der Betrachter bewegt oder auch eine Illusion eine Bewegung vortäuscht. Daher gilt die Op-Art manchen Betrachtern als kinetische Kunst. Die kinetische Kunst wurde in den 1950er und 1960er-Jahren populär.
- El arte cinético es una corriente de arte en que las obras tienen movimiento o parecen tenerlo. El arte cinético y el arte óptico son corrientes artísticas basadas en la estética del movimiento. Está principalmente representado en el campo de la escultura donde uno de los recursos son los componentes móviles de las obras.
- Kineettinen taide perustuu liikkeeseen, kuten mobilet tai liikkuvia osia sisältävät veistokset ja rakennelmat. Liike voi vaatia katsojan aktiivisuutta tai esimerkiksi koneistoa, tietotekniikkaa tai magneettisuutta. Muun muassa Jean Tinguely on tehnyt sähköllä toimivia liikkuvia veistoksia. Kineettisiksi on kutsuttu myös rakennelmia, jotka muuttuvat odottamatta kun katsoja siirtyy paikasta toiseen ja liikevaikutelmien luominen vuoronperään syttyvien ja sammuvien valojen avulla.
- L'arte cinetica è una corrente artistica nata negli anni venti e successivamente sviluppatasi negli anni cinquanta e anni sessanta che si propone di introdurre il movimento nell'opera artistica.
- キネティック・アート（kinetic art）とは、動く美術作品または動くように見える美術作品のこと。 ただし、映画やアニメーションなどは、通常はキネティック・アートとはされない。 カイネティック・アートと呼ばれることもある。 ファイル:Grid illusion. svg 錯視作用が応用された点滅格子 物理的な意味で実際に「動く作品」の場合、その動力限としては自然の力（風や水流など）によるもの、電力や磁力によるもの、人力によるものなどさまざまである。ときには鑑賞者が動かすことを求められる作品もある。作家によって計算された動きが再現される作品もあれば、自然の風力を応用したカルダーのモビール作品に顕著なように、計算不能な偶発的な動きを採りこんだものもある。 動く作品の場合は立体作品（彫刻）となるが、「動くように見える作品」の場合は、平面作品でもありうる。それらの多くは人間の錯視作用が綿密に計算された作品であり、本来は静止画であるはずのものが動いて見えたりhttp://www. ritsumei. ac.
- Kinetisk kunst er kunst som inneholder bevegelige elementer eller bare er bevegelig. De mest kjente frembringelser fra eldre tider, er vindharper og mobiler. De beveges gjerne av vann, vind, motorer eller av tilskueren. Termen kinetisk skulptur refererer vanligvis til arbeider fra sent 1950-tall og opp mot 1970. Begrepet ble lansert av skulptørene Naum Gabo og Antoine Pevsner som del av et manifest om konstruktivisme (Moskva 1920).
- Кинетическое искусство, Кинетизм (греч. kinetikos — движение, приводящий в движение) — направление в современном искусстве, обыгрывающее эффекты реального движения всего произведения или отдельных его составляющих. Кинетизм основывается на представлении о том, что с помощью света и движения можно создать произведение искусства. Объекты представляют собой движущиеся установки, производящие при перемещении интересные сочетания света и тени, иногда звучащие.
- Fichier:George Rickey Ri10. gif Vier Vierecke im Geviert, George Rickey, 1969, Berlin. L'art cinétique et optique est un courant artistique fondé sur l'esthétique du mouvement. Il est principalement représenté en sculpture où l'on a recours à des éléments mobiles. Mais l'art cinétique est également fondé sur les illusions d'optique, sur la vibration rétinienne et sur l'impossibilité de notre œil à accommoder simultanément le regard à deux surfaces colorées, violemment contrastées.
|
