| dbpprop:abstract
|
- Kevin John Berry (April 10, 1945 – December 7, 2006) was an Australian butterfly swimmer of the 1960s who won the gold medal in the 200 m butterfly at the 1964 Summer Olympics in Tokyo. He set twelve world records in his career. After his swimming career ended, he became the Pictorial Editor of the Sydney Morning Herald and later the head of ABC Sport. Berry, the second of seven children, was born in Sydney and grew up in the western suburb of Marrickville, in a family with no prior sporting background. His father Frederick had arrived in Australia in the 1920s and had worked as a bar manager to support the family. He was taught to swim by his elder sister Colleen along with his younger siblings at Botany Bay. His younger brother Paul was a promising youth swimmer who defeated dual Olympic gold medallist Michael Wenden, and later became a professional rugby league player. Berry was educated at De La Salle College, and represented the school in athletics and rugby league, with moderate success. Berry joined the Pyrmont Club, which trained at Victoria Park Swimming Pool, under Eric Hayes, and swum from 1956 until 1958 as a freestyler, with reasonable age group success. In 1958 he won a butterfly race, and despite winning more races, Hayes did not think that he was suited to butterfly. Berry switched coaches to Don Talbot, training at Bankstown by the end of the year. In 1959, at the under-14 New South Wales Championships, Berry came first, second and third in the breaststroke, backstroke and butterfly respectively. Talbot encouraged him, predicting that he would do well the following year. Berry's parents were surprised when Talbot told them at the end of the year that Berry had a chance of making the 1960 Summer Olympics team for Rome, even though he had never entered an Australian Championship before. At the end of the year, he came second to Neville Hayes, a fellow Talbot swimmer, defeating Harry Turner, who had been expected to be Australia's second butterflier at the Olympics. At the New South Wales championships in January 1960, he came second to Hayes in both the 110 yd and 220 yd butterfly, and repeated this at the Australian Championships, earning himself Olympic selection at the age of 14. He was sent on a training camp with the Australian team to Townsville, Queensland to prepare for the Olympics. Arriving in Rome, Berry swam in the heats of the 4 × 100 m medley relay, before being replaced by Hayes in the final, who combined with David Theile, Terry Gathercole and Geoff Shipton to claim silver behind the United States. Under the rules of the era, heat swimmers were not entitled to medals. In the 200 m butterfly, Berry qualified fifth fastest, but came home in sixth in the final, six seconds behind the American winner Mike Troy. Hayes finished second. Troy, who was impressed by Berry, sent him an autographed postcard, implying that he could be the next Olympic champion. In 1961 Hayes again won the State and National titles, relegating Berry to second. Berry also finished his high schooling that year, and had a disrupted preparation for an international meet at the end of the year against a Japanese team and the 1962 Commonwealth Games the following year. In the four bilateral meets at Brisbane, Sydney, Melbourne and Hobart, Berry managed to beat Hayes in the last race, making a psychological breakthrough. At the following New South Wales Championships, he broke both the 220 yd and 110 yd butterfly world records, breaking Hayes' dominance. He again lowered the 220 yd record at the Australian Championships in qualifying for the Commonwealth Games. At the Games in Perth, he set Commonwealth records in both events to record his first international victories, and then combined with Julian Carroll, Ian O'Brien and David Dickson to add a third gold in the 4x110yd medley relay. In 1963, Berry successfully defended both of his butterfly titles, and then made a European tour with the Australian team, and then successfully passed entry examinations to Indiana University, and moved to the United States on a swimming scholarship under Doc Counsilman. He was defeated in the US Championships that year by Carl Robie, who later captured his world records. Berry trained amongst high calibre swimmers at Indiana, as his teammates included Tom Stock, Chet Jastremski and Ted Stickles, holders of every backstroke, breaststroke and medley world record respectively. In 1964, Berry returned to Australia to qualify for the 1964 Summer Olympics, breaking world records in both the 100 m and 200 m butterfly. Due to financial difficulties, he took a job as a petrol station attendant, and washing dishes for a steakhouse. In one case, the Australian team were hosted for a reception at the steakhouse meaning that he had to prepare and clean up despite being one of the guests. Berry attended a training camp in Ayr, Queensland under Talbot, who was the national head coach. During the week before the 200 m event in Tokyo, Berry, the favourite for the gold medal, swum an extremely slow time trial during practice, in the view of opposition swimmers, leaving doubts in Talbot's mind. Robie broke the Olympic record in both the heat and semifinal. In the final, Berry was one of only two swimmers to have had previous Olympic experience and decided to deliberately false start in order to unsettle his opponents. He then set a time of 2 m 6.6 s, 0.3 s faster than his previous world record to claim gold. He later combined with Dickson, O'Brien and Peter Reynolds to claim bronze in the 4 × 100 m medley relay. Berry returned to the United States, but was unable to match his previous form, and exchanged regular wins and defeats with Robie, who swam for Michigan University. He was selected for the 1966 Commonwealth Games in Kingston, Jamaica, but withdrew after his father's death and returned to Australia. He retired the following year and married, but continued his university education, initially studying business, but later switching to radio and television, and then photography. He worked as a photographer for two years in the United States before switching to the Sydney Morning Herald in Australia, where he later became the Pictorial Editor. He served as the ABC head of sport from 1985 until 1987, before starting his own private sports business. He was inducted into the International Swimming Hall of Fame in 1980.
- Kevin John Berry war ein australischer Schwimmer. Er wurde bei den Olympischen Spielen 1964 in Tokio Olympiasieger über 200 m Schmetterling und gewann mit der australischen 4×100 m Lagenstaffel die Bronzemedaille. In seiner Laufbahn stellte er zwölf Weltrekorde auf. Nach seiner Karriere wurde er Sportjournalist und arbeitete für die Zeitung Sydney Morning Herald und die Australian Broadcasting Corporation (ABC). Im Jahr 1980 wurde er in die Ruhmeshalle des internationalen Schwimmsports aufgenommen.
- Kevin John Berry oli australialainen perhosuimari, joka voitti kaksi olympiamitalia 1964 olympialaisissa Tokiossa. Hän rikkoi uransa aikana 12 maailmanennätystä. Uintiuransa jälkeen hän oli töissä The Sydney Morning Heraldilla sekä ABC Sportilla. Barry kuoli 61-vuotiaana kotonaan aivokasvaimeen 7. joulukuuta 2006.
- Kevin John Berry dit Kevin Berry, né le 10 avril 1945 et mort le 7 décembre 2006, était un nageur australien des années 1960 spécialisé en papillon. Il a notamment remporté deux médailles olympiques dont une en or. Lors des Jeux olympiques d'été de 1964 à Tokyo, il a été champion olympique du 200 m papillon et bronzé sur le relais 4 x 100 m quatre nages. Durant sa carrière, il bat à cinq reprises le record du monde du 200 m papillon entre 1962 et 1964.
- Specializzato nella farfalla, ha vinto la medaglia d'oro nei 200m farfalla e il bronzo nella staffetta 4x100m misti ai Giochi olimpici di Tokyo 1964. Nel 1980 è diventato uno dei Membri dell'International Swimming Hall of Fame. È stato primatista mondiale nei 200m farfalla.
- Kevin John Berry, pływak australijski, mistrz olimpijski, dziennikarz sportowy. Był drugim z siedmiorga rodzeństwa, pływać nauczył się dzięki starszej siostrze. Jeden z jego młodszych braci Paul również próbował sił jako pływak, ale ostatecznie wybrał karierę rugbysty. Kevin Berry uczęszczał do szkoły średniej De La Salle College Ashfield i występował w szkolnych reprezentacjach rugby i lekkoatletyki. W 1956 rozpoczął regularne treningi pływackie w Pyrmont Club. Dwa lata później odniósł pierwsze zwycięstwo w zawodach, płynąc stylem motylkowym, który przyniósł mu później największe sukcesy. Nastoletni pływak trafił pod opiekę trenera Dona Talbota i sięgnął po trzy medale mistrzostw Nowej Południowej Walii do lat 14 w 1959. Talbot uznał podopiecznego za kandydata do występu na olimpiadzie w Rzymie w kolejnym roku i Berry potwierdził te oczekiwania, zapewniając sobie miejsce w kadrze srebrnymi medalami na 110 i 220 jardów stylem motylkowym kolejno na dorosłych mistrzostwach Nowej Południowej Walii i mistrzostwach Australii na początku 1960. W wieku 15 lat przyczynił się do zdobycia przez Australię w Rzymie wicemistrzostwa olimpijskiego w sztafecie 4x100 m stylem zmiennym; płynął jednak jedynie w eliminacjach zawodów sztafetowych i zgodnie z ówczesnymi zasadami nie znalazł się na liście medalistów. Dobrze Berry zaprezentował się również w indywidualnym wyścigu na 200 m stylem motylkowym. Do finału zakwalifikował się z piątym rezultatem, by zająć ostatecznie 6. miejsce (mistrzem został Amerykanin Mike Troy, a inny Australijczyk Neville Hayes sięgnął po srebro). W 1961 Berry pozostawał nadal w cieniu nieco starszego Hayesa, który pokonał go w stylu motylkowym zarówno na mistrzostwach kraju, jak i mistrzostwach stanowych. Rok później w czasie międzypaństwowych spotkań z pływakami japońskimi Berry'emu udało się pokonać Hayesa, a następnie potwierdził on rosnącą dyspozycję rekordami świata na 110 i 220 jardów motylkiem na mistrzostwach Nowej Południowej Walii. Rekord na dłuższym dystansie Berry poprawił jeszcze na mistrzostwach Australii, pieczętując zarazem swoje miejsce w kadrze narodowej na igrzyska Wspólnoty Brytyjskiej w Perth. Zawody te przyniosły Berry'emu trzy złote medale - na obu dystansach indywidualnych stylem motylkowym oraz w sztafecie 4x110 jardów stylem zmiennym. W 1963 Berry pozostawał niepokonany w kraju w stylu motylkowym, a także odbył podróż na serię zawodów do Europy. W tym samym roku został przyjęty na Indiana University, gdzie trafił pod opiekę słynnego trenera Doca Counsilmana. Na mistrzostwach USA musiał uznać wyższość Carla Robiego, który następnie odebrał mu rekordy świata w stylu motylkowym. W 1964 przystąpił do eliminacji kadry olimpijskiej w Australii. Trudności finansowe zmusiły go do dorabiania sobie na stacji benzynowej i w restauracji przy zmywaniu naczyń, ale ponownie wykazał się dobrą dyspozycją, która pozwoliła mu uzyskać rekordy świata na 100 i 200 m stylem motylkowym. Przed samymi zawodami olimpijskimi w Tokio wydawał się być w gorszej formie, szczególnie wobec wyników Robiego, który w eliminacjacch i półfinale dwukrotnie poprawiał rekord olimpijski na 200 m motylkiem. W wyścigu finałowym Berry jednak ponownie pobił rekord świata i zdobył tytuł mistrzowski. Do tego trofeum dołożył jeszcze w Tokio brąz w sztafecie 4x100 stylem zmiennym, startując razem z Peterem Reynoldsem, Ianem O'Brienem i Davidem Dicksonem. Rekord Berry'ego na 200 m motylkiem przetrwał trzy lata i dopiero w 1967 został poprawiony przez Marka Spitza. Po tokijskich igrzyskach Berry wrócił do studiów na Indiana University. Ze zmiennym szczęściem rywalizował z Carlem Robiem na zawodach akademickich, a w 1966 wycofał się z igrzysk Wspólnoty Brytyjskiej w Kingston (Jamajka) na wiadomość o śmierci ojca. W kolejnym roku ogłosił zakończenie kariery sportowej i ożenił się (z małżeństwa urodziło się dwoje dzieci). Kilkakrotnie zmieniał kierunek studiów, z kierunku biznesowego przechodząc na dziennikarstwo radiowo-telewizyjne i wreszcie na fotografię. Przez dwa lata pracował jako fotoreporter w USA, potem powrócił do Australii, gdzie był związany z gazetą "Sydney Morning Herald". W latach 1985-1987 kierował działem sportowym stacji radiowo-telewizyjnej Australian Broadcasting Corporation (ABC), następnie zajął się prywatnym biznesem sportowym. Zainteresowany historią sportu, opublikował m. in. książkę 2000 Things You Didn’t Know About The Olympic Games. Kevin Berry ustanowił łącznie 12 rekordów świata, zdobył dwa medale olimpijskie, trzy złote medale igrzysk Wspólnoty Brytyjskiej, sześć tytułów mistrza Australii. W 1980 jego nazwisko wpisano do International Swimming Hall of Fame. Wychowany w rodzinie katolickiej, po występie olimpijskim w Rzymie był przyjęty na prywatnej audiencji przez Jana XXIII. Razem ze swoimi trzema katolickimi kolegami z reprezentacji zapraszał wówczas papieża do Australii, oferując mu zarazem lekcje pływania.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
