The Kapisanan ng Paglilingkod sa Bagong Pilipinas, or KALIBAPI, was a Filipino political party that served as the sole party of state during the Japanese occupation. It was intended to be a Filipino version of Japan's governning party Taisei Yokusankai. Formed by the Philippine Executive Commission (Komisyong Tagapagpaganap ng Pilipinas) under the leadership of Jorge Vargas, the party was created by Proclamation No.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • The Kapisanan ng Paglilingkod sa Bagong Pilipinas, or KALIBAPI, was a Filipino political party that served as the sole party of state during the Japanese occupation. It was intended to be a Filipino version of Japan's governning party Taisei Yokusankai. Formed by the Philippine Executive Commission (Komisyong Tagapagpaganap ng Pilipinas) under the leadership of Jorge Vargas, the party was created by Proclamation No. 109 of the PEC, a piece of legislation passed on December 8, 1942 banning all existing political parties and creating the new governing alliance. The Japanese had already dissolved all political parties on the islands, including even the rabidly pro-Japanese Ganap Party, and established KALIBAPI as a mass movement designed to support the occupation whilst taking advantage of nationalism in the region. Established in December 1942, the party was headed by its Director General Benigno Aquino with Pio Duran as Secretary-General and effective second in command and Ganap leader Benigno Ramos as a member of the executive. The three toured the Philippines, setting up local party organisations and promoting the Japanese "new order" at mass meetings. For the Japanese KALIBAPI served as a labour recruitment service in its initial stages before taking on an expanded role in mid 1943. It was left to KALIBAPI to write the new constitution and establish the new National Assembly, resulting in Aquino's appointment as Speaker (as his replacement as Director-General by Camilo Osias). All 54 members of the Assembly were KALIBAPI members, although 33 of them had held elected office before the invasion as well. Offering a version of fascism, KALIBAPI soon claimed a membership that ran into the hundreds of thousands. The islands were declared officially independent on 14 October 1943 under the Presidency of José P. Laurel and his KALIBAPI government. This had been accomplished through the Preparatory Committee for Philippine Independence, which KALIBAPI had established in mid 1943 under Japanese direction. Taking a highly nationalistic standpoint, KALIBAPI was active in initiatives to promote the Tagalog language as a central feature of Filipino identity. To this end a pared-down, 1000 word version of the language was promoted to be learned rapidly by those not yet versed in the language. The general nationalism of Laurel's government strained relations with Japan, particularly as Laurel had refused to declare war on the USA and UK. As such the Japanese instructed Ramos to form a new group, Makapili, in November 1944 to give more tangible miitary support to the Japanese. KALIBAPI disappeared after the Japanese surrender with some of its leaders tried for collaboration. No KALIBAPI candidates ran for office in the 1946 general election.
  • KALIBAPI (tag. Kapisanan sa Paglilingkod sa Bagong Pilipinas, ang. Association for Service to the New Philippines) – filipińska kolaboracyjna organizacja podczas japońskiej okupacji Filipin w okresie II wojny światowej. Po zajęciu Filipin przez wojska japońskie i rozpoczęciu ich okupacji japońskie władze wojskowe w styczniu 1942 r. powołały Filipińską Komisję Wykonawczą z Jorge B. Vargasem jako jej przewodniczącym. Pełniła ona rolę tymczasowego organu rządowego na obszarze tzw. Wielkiej Manili, a następnie całego kraju. 8 grudnia zdelegalizowała ona wszystkie partie i organizacje polityczne. Japończycy postanowili natomiast powołać organizację złożoną z Filipińczyków-kolaborantów, która pełniłaby pomocnicze funkcje administracyjne i kontrolne. W rezultacie pod koniec grudnia powstała KALIBAPI, grupując różne nacjonalistyczne grupy skłonne do współpracy z Japończykami. Na jej czele stanął Benigno Aquino Senior. Była ona narzędziem Japończyków do indoktrynacji i kontroli społeczeństwa filipińskiego oraz gospodarczego drenażu wysp. Utworzono także kobiecą oraz młodzieżową sekcję KALIBAPI, w skład której wchodzili młodzi Filipińczycy w wieku od 7 do 18 lat. Po powołaniu przez Japończyków 6 maja 1943 r. Republiki Filipin, zmieniły się zadania i formy działania KALIBAPI. Stała się ona podstawą nowego kolaboracyjnego systemu władzy. 19 czerwca doszło do zorganizowania jej konwencji, na której 20 działaczy zostało wybranych do Przygotowawczej Komisji ds. Niepodległości. Przygotowała ona konstytucję dla Republiki Filipin i wybrała Jose P. Laurela na jej prezydenta. Do 20 września reprezentanci KALIBAPI w prowincjach i miastach wyłonili spośród siebie 54 przedstawicieli do Filipińskiego Zgromadzenia Narodowego, stanowiącego quasi-parlament. Na jego inauguracyjnym zgromadzeniu B. Aquino Senior został wybrany na przewodniczącego. 14 października oficjalnie ogłoszono niepodległość marionetkowej Republiki Filipin i jednocześnie zawarto sojusz z Cesarstwem Japonii. Działacze KALIBAPI weszli w skład różnych agencji i organizacji tworzonych przez rząd filipiński.
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • The Kapisanan ng Paglilingkod sa Bagong Pilipinas, or KALIBAPI, was a Filipino political party that served as the sole party of state during the Japanese occupation. It was intended to be a Filipino version of Japan's governning party Taisei Yokusankai. Formed by the Philippine Executive Commission (Komisyong Tagapagpaganap ng Pilipinas) under the leadership of Jorge Vargas, the party was created by Proclamation No.
  • KALIBAPI (tag. Kapisanan sa Paglilingkod sa Bagong Pilipinas, ang. Association for Service to the New Philippines) – filipińska kolaboracyjna organizacja podczas japońskiej okupacji Filipin w okresie II wojny światowej. Po zajęciu Filipin przez wojska japońskie i rozpoczęciu ich okupacji japońskie władze wojskowe w styczniu 1942 r. powołały Filipińską Komisję Wykonawczą z Jorge B. Vargasem jako jej przewodniczącym. Pełniła ona rolę tymczasowego organu rządowego na obszarze tzw.
rdfs:label
  • KALIBAPI
  • KALIBAPI
owl:sameAs
foaf:page
is dbpedia-owl:otherParty of
is dbpedia-owl:party of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of