| dbpprop:abstract
|
- In Roman mythology, Juturna was the goddess of fountains, wells and springs. She was a sister of Turnus and supported him against Aeneas by giving him his sword after he dropped it in battle, as well as taking him away from the battle when it seemed he would get killed. She was also the mother of Fontus by her husband, Janus. Jupiter turned her into a water nymph and gave her a sacred well in Lavinium, Latium, as well as another one near the temple to Vesta in the Forum Romanum. The pool next to the second well was called Lacus Juturnae. Juturna had an affair with Jupiter but the secret was betrayed by another nymph, Larunda, whom Jupiter struck with muteness as punishment.
- Iuturna (auch Juturna) ist eine latinische Quellnymphe. Sie war die Schwester des von Aeneas getöteten Königs der Rutuler, Turnus. Weil ihr Jupiter besonders gutgesonnen war, wurde sie zur Göttin der Quellen, Teiche und Flüsse erkoren. Besonders in Rom wurde sie als Divinität eines Baches oder Teiches verehrt, und im Kult ihr Ansehen gepflegt. Ihr geweihte, sakrale Gewässer sollen die Kraft besessen haben, eine therapierende Wirkung auszulösen.
- Juturna fou una nimfa llatina, filla del rei Daune. Júpiter la va requerir, però ella l'esquivava submergint-se en les aigües d'una font o, segons altres versions, va ser transformada en font pel déu. De fet, hi havia diverses fonts amb el seu nom. La més famosa era al Fòrum, entre els temples de Vesta i dels Dioscurs.
- Juturna era, en la mitología romana, una deidad menor, ninfa de las aguas y manantiales. Se dice que fue hija del rey mítico Dauno y hermana de Turno, el enemigo de Eneas. Júpiter le concedió la inmortalidad. Es reconocida como esposa del dios Jano y madre de Fonto. En Roma tenía un templo en el área sacra de Largo di Torre Argentina. Juturna, ninfa amada por Júpiter, presidía el agua estancada, (los ríos y las fuentes). Era honrada en las Juturnalia, el 11 de enero. Las Ninfas fueron, en general, divinidades de agua asociadas siempre a alguna divinidad superior..
- Dans la mythologie romaine Juturne (ou Juturna) était la déesse des fontaines, des puits et des sources.
- Nella mitologia romana Giuturna (lat. Iuturna) è una ninfa delle fonti. Virgilio racconta che Giuturna era figlia di Dauno e sorella di Turno. Ella prende l'aspetto del defunto italico condottiero Camerte per radunare l'esercito dei Rutuli e mandarlo quindi all'attacco contro i Troiani. Successivamente cerca di proteggere il fratello nel duello che questi intraprende contro Enea, ma alla fine è costretta ad abbandonarlo al suo destino per ordine di Giove: infelice si strappa i capelli e si percuote nel volto e nel petto, disperandosi perché non può morire con lui (... possem tantos finire dolores / nunc certe et misero fratri comes ire per umbras, XII 880-881). Secondo la leggenda fu amata da Giove che le offrì l'immortalità ed il dominio sui corsi d'acqua. Secondo un'altra versione fu moglie di Giano, dal quale ebbe Fons. Il suo culto è probabilmente originario di Lavinio, dove è ricordata una fonte Iuturna. Nel Foro romano esiste un Lacus Iuturnae, vicino al Tempio di Vesta. A Roma Giuturna aveva un tempio a lei consacrato, che probabilmente è da identificare con il tempio A dell'area sacra di Largo di Torre Argentina. L'edificio fu costruito nel 241 a.C. , come voto di Gaio Lutazio Catulo per la vittoria conseguita su Cartagine nella Battaglia delle Isole Egadi.
- Iuturna (Juturna in latere spelling; haar naam is Meer dan waarschijnlijk Etruskisch) was een echtgenoot van Ianus. Ze wordt de bronnimf genoemd, de moeder van de god Fontus (bron of fontein). Juturna zelf was een nimf en de godin van putten en fonteinen maar ook van natuurlijke bronnen. De dag waarop een feestdag is ter ere van Iuturna is op 11 januari en ze noemen deze feestdag Iuturnalia. Iuturna wordt vereerd bij de publieke altaren bij bronnen en ook logischer wijs bij fonteinen. Het bewijs van haar verering is te vinden tot aan 2500 jaar geleden. Ze is vooral bekend geworden doordat ze de vrouw van de god Ianus is. Ianus is de god van begin, eind en doorgangen. Wat Ianus verder zo bijzonder maakte was dat hij als enige god geen Griekse tegenpool had. Iuturna was niet altijd even beroemd als dat ze is geworden. Ze begon in de schaduw van haar twee beroemdere zussen Iuno en alleen zij weet wat er nog is gebeurd met de andere zus de middelste genaamd Tumus. Ze werd verder ook nog overschaduwd door twee beroemde broers en een van deze twee was een halfgod maar wie dat deze waren dat weet ik niet. Omgezet in waternimf door Iuppiter overwon zij dit door met Ianus te trouwen en dit was de God die, vóór alle anderen, zelfs voor Iuppiter werd aanbeden. Zij nam toen nog één stap verder door tot Godin van de lentes, putten & fonteinen te worden verheven. En om hier godin van te zijn is niet erg want denk je maar eens in hoeveel mensen munten en sieraden in de fonteinen gooien. Zij wordt dus eigenlijk door alles en iedereen aanbeden.
- Iuturna (pol. Juturna) – w mitologii rzymskiej bogini źródeł i opiekunka wszystkich wód w Lacjum. Początkowo była nimfą o imieniu Diuturna. Zakochany w niej Jowisz obdarzył ją nieśmiertelnością i władzą nad źródłami, mimo to pozostała nieczuła na jego zaloty. Była małżonką Janusa i matką Fonsa. Jej symbolami były fontanny i wszelkie źródła wynoszące wodę z głębin ponad ziemię. Niedaleko Świątyni Westy w Rzymie znajdowało się święte źródło bogini, znane jako Iacus Iuturne. Jego wodom przypisywano właściwości lecznicze. Święto bogini, Iuturnalia, obchodzono 11 stycznia. Było to święto funkcjonariuszy wodociągów i fontann oraz straży pożarnej.
- Juturna é, na mitologia romana, uma deusa menor, ninfa das águas e mananciais. É filha do rei mítico Dauno e irmã de Turno, rei dos rútulos, com quem participa dos combates para expulsar Eneias e os troianos que vieram se estabelecer na Itália, depois da queda de Tróia. Protege as lagoas, as nascentes, os poços e os rios. Em data muito antiga também a chamavam de Diuturna e era honrada à beira do rio Numício, não longe de Lavínio, cidade que Eneias fundou e à qual deu esse nome em homenagem à sua segunda esposa, Lavínia. Segundo Virgílio, na Eneida, era filha da deusa Venília, divindade antiga das águas doces. A tradição romana a associava ao culto de Netuno. Segundo a lenda, foi amada por Júpiter, que, para recompensá-la, a tornou imortal e lhe deu o domínio sobre os rios e as águas. Essa ligação secreta foi revelada por outra ninfa, Lara (ou Larunda), que por esse motivo foi punida pelo rei dos deuses com a perda da fala. Segundo outra versão, era mulher do deus Jano, com quem teve o filho Fonte. Desempenha papel importante no da Eneida. Incitada pela deusa Juno, que era hostil aos troianos, assume a aparência do chefe itálico Camerto e, com censuras e exortações, faz com que ele reúna o exército dos rútulos e o manda atacar os troianos. Em seguida suscita um prodígio (uma águia é obrigada pelos pássaros que perseguia a soltar sua presa e fugir) para influenciar os aliados de Turno (Eneida, XII, 216-256). Quer livrar a todo custo seu irmão Turno do duelo com Eneias, porque sabe que ele será derrotado. Adota a aparência de Metisco, cocheiro de seu irmão, e durante o duelo entre os dois inimigos dá a Turno a espada forjada por Vulcano, que ele havia perdido durante o combate. Foi obrigada por uma fúria enviada por Júpiter a abandonar o irmão ao seu destino. Em Roma, davam o nome de lacus Iuturnae (lago de Juturna) a uma fonte situada no Fórum Romano, ao lado do templo de Vesta. Tinha um templo consagrado a ela no Campo de Marte, que provavelmente se identifica com a área sagrada do Largo di Torre Argentina. Foi mandado construir por Caio Lutácio Catulo em 241 a.C. depois de ter vencido uma batalha naval perto do litoral da Sicília, derrotando os cartagineses na primeira guerra púnica. Sua festa (as Iuturnalia) era celebrada em 13 de janeiro. Dela participavam os encarregados dos chafarizes e pessoas que haviam escapado de um incêndio.
- Ютурна — в римской и латинской мифологии нимфа источника, почитавшаяся ремесленниками и имевшая в Риме водоем, близ храма Весты. В конце первой Пунической войны Квинт Лутаций Катул построил в честь Ютурны на Марсовом поле храм. Первоначальное имя ее было Diuturna: производство имени Ютурна от глагола лат. juvare(«помогать») ошибочно, хотя Ютурна призывалась как помощница в болезнях и при пожарах. В поэтическом предании Ютурна считалась сестрой царя рутулов Турна, женой Януса, матерью бога источников Фонта, что указывает на латинское происхождение культа нимфы, имевшей свой источник близ реки Нумиция. По рассказу Овидия, Юпитер был в нее влюблен, но она скрылась .
- Юту́рна — у давньогрецькій міфології — німфа джерела в Лавінії, сестра рутульського царя Турна, якому допомагала у війні з Енеєм. Коханка Юпітера, який подарував їй безсмертя і владу над водами; дружина Януса, від якого народила Фонса. На честь Ютурни справлялося свято ютурналії, у Римі їй був споруджений храм. З джерела Ютурни брали воду для лікування.
|
| rdfs:comment
|
- In Roman mythology, Juturna was the goddess of fountains, wells and springs. She was a sister of Turnus and supported him against Aeneas by giving him his sword after he dropped it in battle, as well as taking him away from the battle when it seemed he would get killed. She was also the mother of Fontus by her husband, Janus. Jupiter turned her into a water nymph and gave her a sacred well in Lavinium, Latium, as well as another one near the temple to Vesta in the Forum Romanum.
- Iuturna (auch Juturna) ist eine latinische Quellnymphe. Sie war die Schwester des von Aeneas getöteten Königs der Rutuler, Turnus. Weil ihr Jupiter besonders gutgesonnen war, wurde sie zur Göttin der Quellen, Teiche und Flüsse erkoren. Besonders in Rom wurde sie als Divinität eines Baches oder Teiches verehrt, und im Kult ihr Ansehen gepflegt. Ihr geweihte, sakrale Gewässer sollen die Kraft besessen haben, eine therapierende Wirkung auszulösen.
- Juturna fou una nimfa llatina, filla del rei Daune. Júpiter la va requerir, però ella l'esquivava submergint-se en les aigües d'una font o, segons altres versions, va ser transformada en font pel déu. De fet, hi havia diverses fonts amb el seu nom. La més famosa era al Fòrum, entre els temples de Vesta i dels Dioscurs.
- Juturna era, en la mitología romana, una deidad menor, ninfa de las aguas y manantiales. Se dice que fue hija del rey mítico Dauno y hermana de Turno, el enemigo de Eneas. Júpiter le concedió la inmortalidad. Es reconocida como esposa del dios Jano y madre de Fonto. En Roma tenía un templo en el área sacra de Largo di Torre Argentina. Juturna, ninfa amada por Júpiter, presidía el agua estancada, (los ríos y las fuentes). Era honrada en las Juturnalia, el 11 de enero.
- Dans la mythologie romaine Juturne (ou Juturna) était la déesse des fontaines, des puits et des sources.
- Nella mitologia romana Giuturna (lat. Iuturna) è una ninfa delle fonti. Virgilio racconta che Giuturna era figlia di Dauno e sorella di Turno. Ella prende l'aspetto del defunto italico condottiero Camerte per radunare l'esercito dei Rutuli e mandarlo quindi all'attacco contro i Troiani.
- Iuturna (Juturna in latere spelling; haar naam is Meer dan waarschijnlijk Etruskisch) was een echtgenoot van Ianus. Ze wordt de bronnimf genoemd, de moeder van de god Fontus (bron of fontein). Juturna zelf was een nimf en de godin van putten en fonteinen maar ook van natuurlijke bronnen. De dag waarop een feestdag is ter ere van Iuturna is op 11 januari en ze noemen deze feestdag Iuturnalia. Iuturna wordt vereerd bij de publieke altaren bij bronnen en ook logischer wijs bij fonteinen.
- Iuturna (pol. Juturna) – w mitologii rzymskiej bogini źródeł i opiekunka wszystkich wód w Lacjum. Początkowo była nimfą o imieniu Diuturna. Zakochany w niej Jowisz obdarzył ją nieśmiertelnością i władzą nad źródłami, mimo to pozostała nieczuła na jego zaloty. Była małżonką Janusa i matką Fonsa. Jej symbolami były fontanny i wszelkie źródła wynoszące wodę z głębin ponad ziemię.
- Juturna é, na mitologia romana, uma deusa menor, ninfa das águas e mananciais. É filha do rei mítico Dauno e irmã de Turno, rei dos rútulos, com quem participa dos combates para expulsar Eneias e os troianos que vieram se estabelecer na Itália, depois da queda de Tróia. Protege as lagoas, as nascentes, os poços e os rios.
- Ютурна — в римской и латинской мифологии нимфа источника, почитавшаяся ремесленниками и имевшая в Риме водоем, близ храма Весты. В конце первой Пунической войны Квинт Лутаций Катул построил в честь Ютурны на Марсовом поле храм.
- Юту́рна — у давньогрецькій міфології — німфа джерела в Лавінії, сестра рутульського царя Турна, якому допомагала у війні з Енеєм. Коханка Юпітера, який подарував їй безсмертя і владу над водами; дружина Януса, від якого народила Фонса.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
