Jupiter, also Jove (Latin: Iūpiter [ˈjuːpɪtɛr] or Iuppiter [ˈjʊppɪtɛr], gen. Iovis [ˈjɔwɪs]), is the god of sky and thunder and king of the gods in Ancient Roman religion and mythology. Jupiter was the chief deity of Roman state religion throughout the Republican and Imperial eras, until Christianity became the dominant religion of the Empire. In Roman mythology, he negotiates with Numa Pompilius, the second king of Rome, to establish principles of Roman religion such as sacrifice.

Property Value
dbo:abstract
  • Jupiter, also Jove (Latin: Iūpiter [ˈjuːpɪtɛr] or Iuppiter [ˈjʊppɪtɛr], gen. Iovis [ˈjɔwɪs]), is the god of sky and thunder and king of the gods in Ancient Roman religion and mythology. Jupiter was the chief deity of Roman state religion throughout the Republican and Imperial eras, until Christianity became the dominant religion of the Empire. In Roman mythology, he negotiates with Numa Pompilius, the second king of Rome, to establish principles of Roman religion such as sacrifice. Jupiter is usually thought to have originated as a sky god. His identifying implement is the thunderbolt and his primary sacred animal is the eagle, which held precedence over other birds in the taking of auspices and became one of the most common symbols of the Roman army (see Aquila). The two emblems were often combined to represent the god in the form of an eagle holding in its claws a thunderbolt, frequently seen on Greek and Roman coins. As the sky-god, he was a divine witness to oaths, the sacred trust on which justice and good government depend. Many of his functions were focused on the Capitoline Hill, where the citadel was located. He was the chief deity of the early Capitoline Triad with Mars and Quirinus. In the later Capitoline Triad, he was the central guardian of the state with Juno and Minerva. His sacred tree was the oak. The Romans regarded Jupiter as the equivalent of the Greek Zeus, and in Latin literature and Roman art, the myths and iconography of Zeus are adapted under the name Iuppiter. In the Greek-influenced tradition, Jupiter was the brother of Neptune and Pluto. Each presided over one of the three realms of the universe: sky, the waters, and the underworld. The Italic Diespiter was also a sky god who manifested himself in the daylight, usually but not always identified with Jupiter. Tinia is usually regarded as his Etruscan counterpart. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) يوبيتر (باللاتينية: Iupiter) (اللفظ الأنغلو-فرنسي: جوبيتر) (أحيانا سمي جوڤ) هو ملك الآلهة الرومانية وإله السماء والبرق في الميثولوجيا الرومانية. يعد مناظرًا لزيوس في الميثولوجيا الإغريقية. كان يوبيتر هو راعي وعراب روما وكان يقر القوانين ويضمن العدالة والنظام الاجتماعي. كان يوبيتر هو الإله الرئيسي في ثالوث كابيتولين بالإضافة إلى يونو ومينرفا. في الميثولوجيا الرومانية، يعد جوبيتر أبًا لإله الحرب مارس وبالتالي يعد جوبيتر جدًا لكل من رومولوس ورموس المؤسسين الأسطوريين لروما. وهو ابن الإله ساتورن. كان يوبيتر موقرًا جدًا في الديانة الرومانية القديمة ولا يزال موقرًا في نظر الوثنيين الجدد الذين يؤمنون بالآلهة القديمة في روما.وقد اكتشف تمثال في مدينة روما يمثل الإله جوبيتر نقش عليه باليونانية ما معناه: جوبيتر ملك يبرود نسبة إلى مدينة يبرود السورية (ar)
  • Jupiter (lateinisch Iuppiter, seltener Iupiter oder Juppiter; Genitiv: Iovis, seltener Jovis) ist der Name der obersten Gottheit der römischen Religion. Eine ältere Namensform ist Diēspiter. Er wurde oft als Iuppiter Optimus Maximus bezeichnet („bester und größter Jupiter“), in Inschriften meist abgekürzt zu IOM. (de)
  • Júpiter (en latín: Iuppiter), también llamado Jove (Iovis), es el principal dios de la mitología romana, padre de dioses y de hombres (pater deorum et hominum). Su equivalente griego es Zeus (en griego antiguo Ζεύς Zeús). Sus atributos son el águila, el rayo, y el cetro. En la actualidad, el dios Júpiter es adorado por grupos religiosos de reconstruccionismo pagano como el Camino Romano a los Dioses, Nova Roma, entre otros, que buscan la renovación de la religión romana antigua. Hijo de Saturno y Ops, Júpiter fue la deidad suprema de la tríada capitolina, integrada además por su hermana y esposa, Juno, y por su hija, Minerva. El culto a Júpiter, de probable origen sabino, fue introducido en Roma por Numa Pompilio. En el mayor templo romano, construido en su honor en la colina Capitolina, fue venerado como Iuppiter Optimus Maximus (‘Júpiter, el mejor y más grande’), protector de la Ciudad y del Estado romano, de quien emanan la autoridad, las leyes y el orden social. Cicerón le llama numen praestantissimae mentis, «la sobrecogedora presencia de una mente suprema». Durante la República, era la divinidad a la que el cónsul dirigía sus plegarias al iniciar su mandato. En el Imperio, con la introducción del culto imperial, Júpiter dejó de ser la única personificación de la máxima grandeza, aunque varios emperadores le hicieron su dios tutelar, o bien se incorporaron a sí mismos sus atributos. César Augusto decía tener sueños enviados directamente por Júpiter. Calígula se hizo llamar Optimus Maximus, y comunicó, mediante un puente, su palacio, en el monte palatino con el Templo de Júpiter Capitolino. (es)
  • Jupiter, en latin Juppiter ou Jupiter (génitif Jovis), est le dieu romain qui gouverne la terre et le ciel, ainsi que tous les êtres vivants s'y trouvant. Il est aussi le maître des autres dieux. Il est originellement un dieu du ciel, caractéristique que l'on retrouve dans son association aux présages célestes liés aux pratiques divinatoires des prêtres de Rome. Il a pour attributs l'aigle et le Foudre. Il est assimilé à Zeus chez les Grecs et à Dyaus Pitar — parfois Shiva — chez les Hindous. Les Romains finirent par associer le dieu Jupiter à son équivalent grec Zeus, même si les deux dieux se distinguent d'abord très nettement. Dans la tradition littéraire romaine, la représentation de Zeus se superpose à celle de Jupiter, au point que les deux dieux finissent par être confondus tant par les mythes que l'iconographie. C'est pour cela que Jupiter, jusqu'alors quasiment privé de mythologie ou de liens de parenté, se voit attribuer les caractéristiques mythologiques du dieu grec Zeus. Ainsi, Jupiter est marié à sa sœur, Junon. Pourtant, il est intéressant de constater que le culte de Jupiter avant l'influence de son homologue grec met en évidence un dieu radicalement différent. (fr)
  • Giove (latino Iupiter o Iuppiter, accusativo Iovem, o Diespiter) è il dio/divinità suprema (cioè il re di tutti gli dèi), della religione e della mitologia romana i cui simboli sono il fulmine e il tuono: dio latino simile alla divinità mitologica della religione greca Zeus o Tinia in quella etrusca. Viene indicato come figlio di Saturno e Opi. (it)
  • ユーピテル(ラテン語: Jūpiter, Juppiter, 古典綴 IVPPITER)は、ローマ神話の主神である。また最高位の女神であるユーノーの夫である。時として女性化・女体化して女神となり、その姿がディアーナであるという言い伝えもある。 ユピテルまたはユッピテルとも表記され、英語読みのジュピターでも呼ばれている。 (ja)
  • Jupiter (Latijn: Iuppiter of Iupiter; in dichterlijk Nederlands vroeger ook Jupijn), is een figuur uit de Romeinse mythologie. Hij is de oppergod en god van de hemel en het onweer. Hij is de zoon van Rhea en Saturnus, en de jongste broer van Ceres, Vesta, Pluto, Neptunus en Juno. Jupiter trouwde met Juno, maar hij had talloze minnaressen, zowel lagere natuurgodinnen als menselijke vrouwen, bij wie hij vele halfgoden verwekte. Zijn Griekse tegenhanger is Zeus. Zo was bijvoorbeeld Achilles een nakomeling van Zeus en Thetis. Bij prinses Alkmene verwekte hij (Zeus) Herakles. Zijn Etruskische tegenhanger is Tinia. Aan Saturnus was voorspeld dat een van zijn kinderen hem van de troon zou stoten, net als hij bij zijn vader Uranus had gedaan. Daarom verslond hij zijn eerste vijf nakomelingen, tot groot verdriet van Rhea, zijn vrouw. Ten slotte, na het baren van Jupiter, gaf zij Saturnus een steen te eten en bracht Jupiter naar de Mons Ida op Kreta om opgevoed te worden door nimfen. Toen Jupiter volwassen was, gaf hij Saturnus een braakmiddel, waardoor de vijf kinderen uitgebraakt werden. Hij bevrijdde ook Saturnus' broers, de Cyclopen, die hem als dank bliksemschichten als wapen gaven. (nl)
  • Jowisz, Jupiter (łac. Iuppiter) – w mitologii rzymskiej bóg nieba, burzy i deszczu, najwyższy władca nieba i ziemi, ojciec bogów. Był źródłem władzy (łac. imperium), jaką dzierżyli rzymscy urzędnicy. Rzymscy władcy i wodzowie starali się pozować na ludzkie ucieleśnienie czy odzwierciedlenie Jowisza. Pospolicie utożsamiany jest z greckim Zeusem, z czasem przejął jego cechy. Atrybutami Jowisza były piorun i orzeł. Syn Saturna.W rzeczywistości jest to (tożsamy z Zeusem) praindoeuropejski bóg dziennego nieboskłonu, burzy i piorunów. Obie nazwy, grecka i łacińska, wywodzą się z praindoeuropejskiego imienia Dieus ph2ter, co w wyniku różnych przekształceń fonetycznych dało łacińskie Iuppiter (Iovis + pater). Od dopełniacza (genetivus) tego imienia, brzmiącego Iovis, pochodzi polskie imię tego bóstwa, Jowisz. Kult Jowisza, czczonego jako Jowisz Najlepszy Największy (łac. Iuppiter Optimus Maximus) koncentrował się w świątyni położonej na Kapitolu w Rzymie, gdzie zasiadał on w towarzystwie Junony i Minerwy. Czynnościami kultowymi opiekował się kapłan zwany flamen Dialis. Jowisz i cała Trójca Kapitolińska uosabiali rzymskie państwo. W koloniach rzymskich budowano analogiczne świątynie Trójcy Kapitolińskiej, zwane po prostu Kapitolami, rozprzestrzeniając kult poza miasto Rzym. Na terenach starożytnego italskiego miasta Iguvium odnaleziono w 1444 roku tablice poświęcone Jowiszowi (zobacz: Tablice iguwińskie).Jowisz razem z Junoną i Minerwą tworzył trójcę kapitolińską. Przydomki Jowisza: Stator – ten, który zatrzymuje chwiejące się szeregi rzymskie, Victor – dawca zwycięstwa, Versor – ten, który zmusza nieprzyjaciół do ucieczki, Ultor – karzący, niosący pomstę (Mściciel, na podobieństwo Marsa). (pl)
  • Júpiter (em latim, Iuppiter) era o deus romano do dia, comumente identificado com o deus grego Zeus. Também era chamado de Jove (Jovis). Na mitologia romana Júpiter é o pai do deus Marte. Assim, Júpiter é o avô de Rómulo e Remo, os lendários fundadores de Roma. Júpiter é filho de Saturno e Cíbele. (pt)
  • Юпи́тер (лат. Iuppiter) — в древнеримской мифологии бог неба, дневного света, грозы, отец богов, верховное божество римлян. Третий сын Сатурна и Опы. Брат Плутона, Нептуна, Цереры и Весты. Брат и cупруг богини Юноны. Соответствует греческому Зевсу. Бог Юпитер почитался на возвышенностях, вершинах гор в виде камня. Ему посвящены дни полнолуния — иды. Храм Юпитера стоял на Капитолии, где Юпитер вместе с Юноной и Минервой входил в тройку главнейших римских божеств. (ru)
  • 朱比特(拉丁语:Jupiter),又译朱比特,是古罗马神话中的眾神之王,相对应于古希腊神话的宙斯(希腊语:Ζεύς),西方天文学对木星的称呼以其命名。另外拉丁语中的“星期四”这个词也起源朱比特的名字,后来影响了许多西方语言。 這是一个與文化相關的小作品。你可以通过编辑或修订扩充其内容。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 40255 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744936809 (xsd:integer)
dbp:abode
dbp:caption
  • A marble statue of Jupiter from
dbp:children
dbp:consort
dbp:deityOf
  • King of the Gods;God of sky and lightning
dbp:greekEquivalent
dbp:hinduismEquivalent
dbp:memberOf
  • the Archaic and Capitoline Triads
dbp:name
  • Jupiter
dbp:otherNames
  • Jove
dbp:parents
dbp:siblings
  • Roman tradition: Juno Greco-Roman: Pluto and Neptune
dbp:symbol
dbp:type
  • Roman
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Jupiter (lateinisch Iuppiter, seltener Iupiter oder Juppiter; Genitiv: Iovis, seltener Jovis) ist der Name der obersten Gottheit der römischen Religion. Eine ältere Namensform ist Diēspiter. Er wurde oft als Iuppiter Optimus Maximus bezeichnet („bester und größter Jupiter“), in Inschriften meist abgekürzt zu IOM. (de)
  • Giove (latino Iupiter o Iuppiter, accusativo Iovem, o Diespiter) è il dio/divinità suprema (cioè il re di tutti gli dèi), della religione e della mitologia romana i cui simboli sono il fulmine e il tuono: dio latino simile alla divinità mitologica della religione greca Zeus o Tinia in quella etrusca. Viene indicato come figlio di Saturno e Opi. (it)
  • ユーピテル(ラテン語: Jūpiter, Juppiter, 古典綴 IVPPITER)は、ローマ神話の主神である。また最高位の女神であるユーノーの夫である。時として女性化・女体化して女神となり、その姿がディアーナであるという言い伝えもある。 ユピテルまたはユッピテルとも表記され、英語読みのジュピターでも呼ばれている。 (ja)
  • Júpiter (em latim, Iuppiter) era o deus romano do dia, comumente identificado com o deus grego Zeus. Também era chamado de Jove (Jovis). Na mitologia romana Júpiter é o pai do deus Marte. Assim, Júpiter é o avô de Rómulo e Remo, os lendários fundadores de Roma. Júpiter é filho de Saturno e Cíbele. (pt)
  • Юпи́тер (лат. Iuppiter) — в древнеримской мифологии бог неба, дневного света, грозы, отец богов, верховное божество римлян. Третий сын Сатурна и Опы. Брат Плутона, Нептуна, Цереры и Весты. Брат и cупруг богини Юноны. Соответствует греческому Зевсу. Бог Юпитер почитался на возвышенностях, вершинах гор в виде камня. Ему посвящены дни полнолуния — иды. Храм Юпитера стоял на Капитолии, где Юпитер вместе с Юноной и Минервой входил в тройку главнейших римских божеств. (ru)
  • 朱比特(拉丁语:Jupiter),又译朱比特,是古罗马神话中的眾神之王,相对应于古希腊神话的宙斯(希腊语:Ζεύς),西方天文学对木星的称呼以其命名。另外拉丁语中的“星期四”这个词也起源朱比特的名字,后来影响了许多西方语言。 這是一个與文化相關的小作品。你可以通过编辑或修订扩充其内容。 (zh)
  • Jupiter, also Jove (Latin: Iūpiter [ˈjuːpɪtɛr] or Iuppiter [ˈjʊppɪtɛr], gen. Iovis [ˈjɔwɪs]), is the god of sky and thunder and king of the gods in Ancient Roman religion and mythology. Jupiter was the chief deity of Roman state religion throughout the Republican and Imperial eras, until Christianity became the dominant religion of the Empire. In Roman mythology, he negotiates with Numa Pompilius, the second king of Rome, to establish principles of Roman religion such as sacrifice. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) يوبيتر (باللاتينية: Iupiter) (اللفظ الأنغلو-فرنسي: جوبيتر) (أحيانا سمي جوڤ) هو ملك الآلهة الرومانية وإله السماء والبرق في الميثولوجيا الرومانية. يعد مناظرًا لزيوس في الميثولوجيا الإغريقية. كان يوبيتر هو راعي وعراب روما وكان يقر القوانين ويضمن العدالة والنظام الاجتماعي. كان يوبيتر هو الإله الرئيسي في ثالوث كابيتولين بالإضافة إلى يونو ومينرفا. (ar)
  • Júpiter (en latín: Iuppiter), también llamado Jove (Iovis), es el principal dios de la mitología romana, padre de dioses y de hombres (pater deorum et hominum). Su equivalente griego es Zeus (en griego antiguo Ζεύς Zeús). Sus atributos son el águila, el rayo, y el cetro. En la actualidad, el dios Júpiter es adorado por grupos religiosos de reconstruccionismo pagano como el Camino Romano a los Dioses, Nova Roma, entre otros, que buscan la renovación de la religión romana antigua. (es)
  • Jupiter, en latin Juppiter ou Jupiter (génitif Jovis), est le dieu romain qui gouverne la terre et le ciel, ainsi que tous les êtres vivants s'y trouvant. Il est aussi le maître des autres dieux. Il est originellement un dieu du ciel, caractéristique que l'on retrouve dans son association aux présages célestes liés aux pratiques divinatoires des prêtres de Rome. Il a pour attributs l'aigle et le Foudre. Il est assimilé à Zeus chez les Grecs et à Dyaus Pitar — parfois Shiva — chez les Hindous. (fr)
  • Jupiter (Latijn: Iuppiter of Iupiter; in dichterlijk Nederlands vroeger ook Jupijn), is een figuur uit de Romeinse mythologie. Hij is de oppergod en god van de hemel en het onweer. Hij is de zoon van Rhea en Saturnus, en de jongste broer van Ceres, Vesta, Pluto, Neptunus en Juno. Jupiter trouwde met Juno, maar hij had talloze minnaressen, zowel lagere natuurgodinnen als menselijke vrouwen, bij wie hij vele halfgoden verwekte. Zijn Griekse tegenhanger is Zeus. Zo was bijvoorbeeld Achilles een nakomeling van Zeus en Thetis. Bij prinses Alkmene verwekte hij (Zeus) Herakles. Zijn Etruskische tegenhanger is Tinia. (nl)
  • Jowisz, Jupiter (łac. Iuppiter) – w mitologii rzymskiej bóg nieba, burzy i deszczu, najwyższy władca nieba i ziemi, ojciec bogów. Był źródłem władzy (łac. imperium), jaką dzierżyli rzymscy urzędnicy. Rzymscy władcy i wodzowie starali się pozować na ludzkie ucieleśnienie czy odzwierciedlenie Jowisza. Pospolicie utożsamiany jest z greckim Zeusem, z czasem przejął jego cechy. Atrybutami Jowisza były piorun i orzeł. Syn Saturna.W rzeczywistości jest to (tożsamy z Zeusem) praindoeuropejski bóg dziennego nieboskłonu, burzy i piorunów. Obie nazwy, grecka i łacińska, wywodzą się z praindoeuropejskiego imienia Dieus ph2ter, co w wyniku różnych przekształceń fonetycznych dało łacińskie Iuppiter (Iovis + pater). Od dopełniacza (genetivus) tego imienia, brzmiącego Iovis, pochodzi polskie imię tego bós (pl)
rdfs:label
  • Jupiter (mythology) (en)
  • يوبيتر (ar)
  • Jupiter (Mythologie) (de)
  • Júpiter (mitología) (es)
  • Jupiter (mythologie) (fr)
  • Giove (divinità) (it)
  • ユーピテル (ja)
  • Jupiter (mythologie) (nl)
  • Jowisz (mitologia) (pl)
  • Júpiter (mitologia) (pt)
  • Юпитер (мифология) (ru)
  • 朱庇特 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:consort of
is dbp:romanEquivalent of
is dbp:shipNamesake of
is foaf:primaryTopic of