| dbpedia-owl:abstract
|
- Julian Klaczko war ein polnischer Schriftsteller, Publizist und Politiker.
- Julian Klaczko (6 November 1825, Vilna – 26 November 1906, Kraków) was a Polish author. Born Jehuda Lejb into a wealthy Jewish family, he studied in Vilna and Königsberg. In 1847, he took PhD title (doctorate work De rebus Franco-Gallicis saeculi XV). Then he moved to Heidelberg, and published in liberal Deutsche Zeitung. After failure of the Poznań uprising (1848), he emigrated to France. In Paris he changed his name and converted to Christianity (1856). He was a co-editor of Wiadomości Polskie, and published in Revue de Paris, Revue Contemporaine, and Revue des Deux Mondes (since 1862). Klaczko was a politician who co-operated with liberal-aristocratic the Hotel Lambert faction of Polish exiles (leader – prince Adam Jerzy Czartoryski). In 1870, he was elected Privy Cancillor at Foreign Affairs Ministry of Austria–Hungary. He was also a member of the Galician Parliament (1870-71).
- Julian Klaczko, właśc. Jehuda Lejb – polski krytyk literacki, historyk sztuki, publicysta polityczny, eseista. Pochodził z zamożnej rodziny żydowskiej, był synem kupca Hersza Lejba i Taby Lei Gruendberg. Uczęszczał do gimnazjum w Wilnie, następnie studiował filozofię na uniwersytecie w Królewcu (1842-1847, uzyskał w 1847 doktorat na podstawie pracy De rebus Franco-Gallicis saeculi XV), skąd przeniósł się do Heidelberga, gdzie związał się z Georgiem Gervinusem i jego liberalnym "Deutsche Zeitung". W 1848 przedostał się do Wielkiego Księstwa Poznańskiego, by zaciągnąć się do oddziałów Mierosławskiego. W czasie powstania brał udział w pracach Komitetu Narodowego, a jako kurier jeździł do Berlina. Po upadku insurekcji i zerwaniu z pobudek ideowych z niemieckimi liberałami, udał się na emigrację do Paryża. W tym czasie zdecydował się na zmianę wyznania (chrzest i zmiana nazwiska w 1856). W Paryżu został współwydawcą emigracyjnych "Wiadomości Polskich" (1856-1862) oraz pisał do francuskich "Revue de Paris", "Revue Contemporaine" i "Revue des Deux Mondes" (od 1862). Z tego okresu znany jest jego atak na rodzący się nurt realistyczny w Polsce, który przybrał formę ostrej krytyki powieści Józefa Korzeniowskiego Krewni. Był również nauczycielem prywatnym synów Zygmunta Krasińskiego oraz współpracował z Hotelem Lambert. Od 1856 członek Komitetu Wydawniczego Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu. W 1870 został mianowany austriackim radcą dworu przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Przez krótki czas (do klęski Francji w 1871 r. ) miał bezpośredni wpływ na politykę europejską. Korespondent Akademii Francuskiej (188&), członek Akademii Umiejętności w Krakowie (1872), doktor honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek honorowy Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (1861), kawaler Legii Honorowej (1896). W latach 1870-1871 pełnił mandat poselski do sejmu galicyjskiego. Był krytykiem literackim, zajmował się historią sztuki włoskiej i polską literaturą romantyczną. W publikacji Wieczory florenckie (wydanie oryginalne Causeries florentines, 1880; tłumaczenie polskie Stanisław Tarnowski) omówił twórczość wybitnych artystów włoskiego Odrodzenia, m. in. Michała Anioła. Ogłosił ponadto m. in. : Sztuka polska (1858) Korespondencya Mickiewicza (1861) La poesie polonaise au dix-nuevieme siecle et le poete anonyme (1862) Poeta bezimienny (1862) Półwysep Krymski w poezji (1863) Anneksya w dawnej Polsce (1869) Św. Franciszek z Asyżu i gotycyzm włoski (1892-1893) Rzym i Odrodzenie. Juliusz II (1898) Pisma polskie (1902) Był także autorem wielu pism politycznych oraz okolicznościowych poezji. W opinii m. in. Stanisława Tarnowskiego był jednym z najwybitniejszych umysłów XIX-wiecznej Europy, przyjaźnił się z Dezyderym Chłapowskim (od czasu powstania wielkopolskiego). Dom rodzinny Klaczki opisał Józef Ignacy Kraszewski w Powieści bez tytułu. Honorowy obywatel miasta Rzeszowa. Szablon:Przypisy
|
| rdfs:comment
|
- Julian Klaczko war ein polnischer Schriftsteller, Publizist und Politiker.
- Julian Klaczko (6 November 1825, Vilna – 26 November 1906, Kraków) was a Polish author. Born Jehuda Lejb into a wealthy Jewish family, he studied in Vilna and Königsberg. In 1847, he took PhD title (doctorate work De rebus Franco-Gallicis saeculi XV). Then he moved to Heidelberg, and published in liberal Deutsche Zeitung. After failure of the Poznań uprising (1848), he emigrated to France. In Paris he changed his name and converted to Christianity (1856).
- Julian Klaczko, właśc. Jehuda Lejb – polski krytyk literacki, historyk sztuki, publicysta polityczny, eseista. Pochodził z zamożnej rodziny żydowskiej, był synem kupca Hersza Lejba i Taby Lei Gruendberg.
|
