Juan Fernández Pacheco y Téllez Girón (1419 in Belmonte – 1 October 1474 in Trujillo), was a Castilian noble of Portuguese descent who rose to power in the last years of the reign of Juan II of Castile and came to dominate the government of Castile during the reign of his son and successor Henry IV of Castile. His titles included, among others, Marquess of Villena, Duke of Escalona and Master of the Order of Santiago.

Property Value
dbo:abstract
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) خوان باتشيكو ( بلمونتي ، 1419- تروخيو 1 أكتوبر 1474) كان نبيل القشتالي من أصل البرتغالي وصل إلي الحكم في السنوات الأخيرة في عهد خوان الثاني ملك قشتالة، وهيمنة إلى الحكم في عهد خليفته إنريكي الرابع، وأيضا واحد من المقربين له. وحمل ألقاب ماركيز بليانة، وكونت كسيكينا ودوق إسكالونا من خلال زواجه الثاني، وأيضا فارس سانتياغو ، تمرد على صديقه الملك إنريكي الرابع بسبب ازدياد نفوذ بلتران دي لا كويفا وساند أخوه الغير الشقيق ألفونسو، وكان هو وراء إدعاء عدم شرعية أبنة الملك خوانا لا بلترانيخا، ولكن رجع صف الملك بعد وفاة ألفونسو، وأيضا سحب اعترافه سابقاً، وأيضا قام دعم حقها في العرش وأيضا ترتيت زواجها لاحقا، توفى خوان باتشيكو في 1 أكتوبر 1474 قبل وفاة إنريكي الرابع حيث في 11 ديسمبر من نفس العام، وخلفه أبنه دييغو لوبيز باتشيكو في ألقابه، وأيضا قام بدعم خوانا ولكن سحب اعتراف بعد القبض واعتراف بـ إيزابيلا كـ ملكة. (ar)
  • Juan Fernández Pacheco y Téllez Girón (Belmonte, 1419 – Santa Cruz, cerca de Trujillo, 4 de octubre de 1474). Hijo primogénito de Alfonso Téllez Girón y Vázquez de Acuña y de María Pacheco, y hermano de Pedro Girón, fue un noble y ricohombre de Castilla. Dominó la política del reino desde los últimos años del reinado de Juan II hasta casi el reinado de Isabel la Católica. Se convirtió en hombre de confianza de Enrique IV de Castilla, de quien fue compañero de juegos durante su infancia después que el condestable Álvaro de Luna interviniese para que él y su hermano Pedro entrasen en la corte, donde ya se documenta su presencia en 1436 —como doncel o paje del infante— según se menciona en un manuscrito guardado en la biblioteca del Monasterio de El Escorial, que dice que «siendo mozo vino a vivir con el príncipe Enrique (...) en la edad de mozo tuvo seso y autoridad de viejo.» Fue el III señor de Belmonte, distinción que heredó de su madre. Siendo justicia mayor de Segovia, recibió de Enrique IV los títulos de I marqués de Villena, I conde de Xiquena y I duque de Escalona. Por su segundo matrimonio fue también señor de Moguer y de Villanueva del Fresno. Asimismo ostentó los cargos de camarero mayor del infante Enrique, después su mayordomo mayor, alcaide mayor de Asturias, adelantado mayor de Castilla y maestre de la Orden de Santiago. (es)
  • Juan Fernández Pacheco y Téllez Girón (* 1419 in Belmonte bei Cuenca; † Oktober 1474 ebenda) Grande de España, Marquis de Villena und erster Herzog von Escalona. (de)
  • Pour les articles homonymes, voir Pacheco. Juan Pacheco, né en 1419 à Belmonte, mort le 1er octobre 1474 à Trujillo, premier marquis de Villena, est le fils d'Alphonse Téllez Girón (es), noble dont la famille d'origine portugaise a trouvé refuge en Castille après la bataille d'Aljubarrota (1385). Tout d'abord page d'Álvaro de Luna, il passe au service de l'infant Henri de Trastamare. Tenant du parti de la reine Isabelle de Portugal, il participe à la déchéance du connétable Àlvaro de Luna et devient favori du roi Henri IV. Il est fait marquis de Villena après la Première bataille d’Olmedo (1445). Juan Pacheco gouverne de fait la Castille durant les premières années( 1454-1465) du règne d'Henri IV. La situation intérieure du royaume se dégrade avec la guerre de harcèlement décidée contre le royaume de Grenade, guerre efficae mais jugée coûteuse et surtout non chevaleresque par la haute noblesse. Ces nobles, ne pouvant compter sur l'aide du Portugal d'où provient la reine Isabelle, se tourne vers le royaume d'Aragon dont le monarque, Jean II, est en conflit avec son fils Charles de Viane et la principauté de Catalogne. Henri IV décide d'appuyer les revendications de Charles de Viane et surtout d'accepter la couronne que lui propose la Députation de la Généralité de Catalogne. Juan Pacheco joue alors double jeu et arrive à convaincre le roi d'accepter l'arbitrage du roi de France Louis XI et de renoncer à cette couronne. La défection de Juan Pacheco l'amène à perdre son statut de favori et à se ranger du côté des rebelles de la noblesse. Par faiblesse, Henri IV accepte de désigner comme héritier son frère Alphonse, simple jouet entre les mains de la grande noblesse. Enhardis par ce succès, les grands décident de déposer le roi (la farce d'Ávila du 5 juin 1465 et proclament l'infant Alphonse. Ils se heurtent alors, non seulement à une certaine partie de la noblesse, demeurée fidèle à Henri IV, mais aussi à la Hermandad General, dont la constitution (1467) témoigne du respect populaire pour la personne royale. Les nobles rebelles sont défaits à la seconde bataille d'Olmedo (1467), mais le roi se révèle incapable de tirer avantage de cette victoire. La mort prématurée du prince Alphonse modifie de manière imprévue les perspectives de la politique intérieure du royaume. La ligue des nobles porte son choix sur la sœur du roi, Isabelle. Celle-ci refuse d'accéder au trône par la rébellion et, au terme d'une entrevue à Los Toros de Guisando (septembre 1468), Henri IV la désigne comme héritière de la couronne. Le mariage, quasi secret, d'Isabelle avec Ferdinand d'Aragon (1469), en violation de l'accord de Los Toros de Guisando, amène alors Henri IV à désigner sa fille Jeanne pour lui succéder. Juan Pacheco et le roi, réunis dans le parti de la Beltraneja, meurent tous deux en 1474 alors que s'ouvre la guerre de succession qui confirme l'arrivée au pouvoir d'Isabelle la Catholique. (fr)
  • Jan Pacheco, hiszp. Juan Pacheco, (ur. 1419 w Belmonte, zm. 4 sierpnia 1474 w Santa Cruz koło Trujillo) — możnowładca kastylijski, wielki mistrz zakonu Santiago w l.1467-1474, jeden z najwybitniejszych polityków hiszpańskich II połowy XV w. Markiz de Villena (tytuł nadany przez Jana II w 1445 r.), książę Escalony (tytuł nadany przez Henryka IV w 1472 r.) , pan Belmonte, hrabia de Xiquena (tytuł nadany przez Henryka IV w 1461 r.). Syn Alfonsa Télleza Giróna i Marii Pacheco, starszy brat Piotra Girona, mistrza zakonu Calatravy. Jego rodzina miała korzenie portugalskie, ale jego dziadowie, popierający pretensje króla Jana I Kastylijskiego do tronu Portugalii, po klęsce króla pod Aljubarrota w 1385 r. wyemigrowali do Kastylii. Jako chłopiec pozostawał w służbie jako paź u don Alvara de Luny, konetabla Kastylii, wielkiego mistrza zakonu Santiago i faworyta królewskiego. Ożenił się z siostrą Alvara de Luny, Joanną, w 1435 r. Ślub odbył się jednak pod presją Alvaro de Luny, co stało się pretekstem do unieważnienia związku w 1442 r. przez wikariusza generalnego diecezji Segowia Diego Sancheza de Rivasa. W tym też roku poślubił Marię de Pontocarrero. Obok Alvaro de Luny był głównym sprzymierzeńcem następcy tronu Henryka w jego walce z dominacją Infantów Aragońskich - Jana i Henryka, synów Ferdynanda I Aragońskiego - dzierżących faktyczny ster rządów w Kastylii w swoich rękach. Zjednoczone wojska Henryka, Pacheco i de Luny pokonały wojska infantów w bitwie pod Olmedo w 1445 r. W 1440 r. został ministrem Henryka IV. W 1464 r., prowadząc negocjacje nad katalońską suwerennością, zdradził interesy króla Henryka i stracił jego zaufanie oraz pozycję królewskiego ulubieńca. Czując, że w tej sytuacji pozycja drugiej po królu osoby w państwie jest niezbyt bezpieczna i pamiętając o losie innych ulubieńców królewskich, postanowił opuścić służbę u Henryka IV Kastylijskiego. W 1467 r. został wielkim mistrzem zakonu Santiago. Był główną postacią wśród rycerzy i ludzi Kościoła, gdy doszło do podziału możnych królestwa na zwolenników króla Henryka i jego brata Alfonsa. Efektem tego była wojna domowa. I chociaż w tym sporze stał po stronie Alfonsa, optował za szybkim zakończeniem sporu i wojny, czym uzyskał przebaczenie królewskie i wrócił do łask. Nie dość tego, król obdarował go nowymi dobrami i ustanowił pierwszą po sobie osobą w państwie z jeszcze większymi uprawnieniami jak w poprzednim okresie rządów. Pacheco do końca życia mocno dzierżył ster rządów. Kronikarze tamtych czasów opisują go jako mężczyznę średniego wzrostu, szczupłego i dobrze zbudowanego o wybitnych uzdolnieniach i wykwintnych manierach, jako człowieka statecznego, rozważnego i zrównoważonego. Mówił cicho z powodu choroby krtani, jaką przeszedł w młodości. Już jako młody człowiek swoimi przymiotami zdobywał sobie poważanie nawet u starszych od siebie. (pl)
  • Juan Pacheco (Belmonte, 1419 - 4 oktober 1474) was een van de belangrijkste edelen aan het hof van Johan IV en Hendrik IV van Castilië. (nl)
  • Juan de Pacheco, marquês de Vilhena (Belmonte, ???? — 1474), foi um militar e nobre espanhol, filho de Alfonso Téllez Girón e Maria Pacheco, filha do primeiro senhor de Belmonte (Cuenca) Juan Fernandez Pacheco. Foi casado com Maria Portocarreiro, e a sua famíla é procedente da nobreza portuguesa, tendo se exilado em Castela depois da batalha de Aljubarrota (1385), foram proprietários em Belmonte de suas principais possessões, como o Alcalzar construído pelo Infante Don Juan Manuel e mais tarde o Castelo de Belmonte que em 1456 mandou construir Juan Pacheco depois de ser nomeado Marquês de Vilhena. Na sua infância foi companheiro de jogos de Henrique IV de Castela. Sendo pajem de Álvaro de Luna, foi cedido por este a Henrique quando ainda era príncipe. Juan de Pacheco dominou a cena política castelhana desde os últimos anos do reinado de João II até quase o reinado de Isabel, a Católica, sendo homem de confiança de Henrique IV de Castela e quem tomava as decisões políticas. Foi nomeado marquês de Vilhena em 1445, depois a Primeira Batalha de Olmedo. Também conseguiu então o cargo de Mestre da Ordem de Calatrava para seu irmão, Pedro Girón. No conflito que pouco depois surgiu entre o rei João II e o príncipe Henrique, Juan Pacheco mediou por parte do príncipe, tomando Álvaro de Luna o papel de mediador do rei. O acordo beneficiaria aos mediadores. Outros cargos de Juan Pacheco seriam o de adelantado mayor de Castela de 1451 a 1456 e o de merino mayor de Astúrias de 1461 a 1462. Também conseguiu para si o cargo de Mestre da Ordem de Santiago em 1467, da mão do príncipe-rei Afonso, ao que alguns nobres tinham eleito como rei na Farsa de Ávila. Em 1463, nas vistas de Bayona, ofereceu seus serviços à França. Com essa aliança, a França cercava ao eterno inimigo, o reino de Aragão. Em agradecimento, Luís XI da França prometeu-lhe a mão de sua filha, dona Joana, para o filho menor de Pacheco, dom Pedro de Portocarrero. A reação do rei aragonês não se fez esperar; para ganhar a amizade de Castela e anular a aliança Castela-França, prometeu seu filho Fernando com a filha de Pacheco, dona Beatriz Pacheco. Em 1466 seu sobrinho, Rodrigo Téllez Girón, era eleito mestre da Ordem de Calatrava. Por ser menor de idade, Juan Pacheco seria seu tutor, o que lhe deu o cargo de coadjutor da ordem desde 1469. Como tal, teria os mesmos poderes que somente os mestres poderiam ter, salvo em matérias espirituais, nas que devia delegar a pessoas pertencentes à ordem, mas que poderia eleger. Por isso os cronistas da época afirmavam que foi mestre de Calatrava, além de mestre de Santiago. Em 1469, a princesa Isabel se casa com Fernando de Aragão, contra a vontade do rei Henrique e os pactos estabelecidos, iniciando-se a Guerra de Sucessão de Castela. Nesta guerra, Juan Pacheco tomaria partido pelo grupo da princesa Joana, apelidada "La Beltraneja" por seus inimigos. Morre em outubro de 1474, pouco antes da morte de Henrique IV. Entre sua descendência, encontra-se: * Diego López de Pacheco, que o sucede como Marquês de Vilhena * Francisca Pacheco, mãe de Maria Pacheco * Beatriz Pacheco, casada com Rodrigo Portocarrero, conde de Medellín, em 1454. (pt)
  • Родился в замке Бельмонте, который впоследствии отстроил заново. Его отец, хотя и принадлежал к португальскому дому да Кунья, принял фамилию матери «Хирон», чтобы подчеркнуть своё происхождение от одного из самых славных баронских родов Кастилии. Продолжая семейную традицию, Хуан также взял фамилию матери — «Пачеко». Юный Хуан попал ко двору как паж предыдущего временщика, Альваро де Луны, и с детства был очень дружен с Энрике IV. Некоторые историки предполагают, что они предавались плотским утехам. Побуждаемый своим другом, принц выступил с оружием против отца. На мирных переговорах интересы принца представлял Пачеко, а интересы его отца — де Луна. Надменность и стяжательство фаворита нажили ему немало врагов среди придворных и фактически привели к расколу в их среде. Многих не устраивала инициированная им затяжная и в значительной степени безуспешная война с Насридами, годами разорявшая государственную казну. Могущественный дом Мендоса во главе с маркизом Сантильяна был убеждён, что Пачеко использует расположение короля не для блага государства, а исключительно для обогащения собственного клана. В середине 1460-х годов маркиз Вильена был отодвинут с первых позиций представителями дома Мендоса, а также Бельтраном де ла Куэва — фаворитом королевы. Ослабление позиций Пачеко почувствовали на себе все те, кто был связан с ним узами дружбы и родства, — воинственный глава испанской церкви Альфонсо Каррильо, адмиралы Энрикесы, графы Пласенсия, Альба и Бенавенте. В июне 1465 года этот альянс магнатов объявил короля низложенным и принёс присягу его малолетнему брату Альфонсо. Во время начавшейся гражданской войны Пачеко, ведя двойную игру, пытался привлечь в качестве миротворца Людовика XI. Несмотря на постепенное отдаление от короля, он был избран (в 1467 году) великим магистром ордена Сантьяго. Другим крупнейшим орденом, Калатрава, формально руководил его родной брат Педро Хирон, а после смерти последнего — малолетний племянник. После того, как «Альфонсо XII» внезапно умер, а проарагонская партия организовала тайный брак его сестры Изабеллы с Фердинандом Арагонским, Пачеко вместе с остальными мятежными магнатами поспешил вернуться под знамёна Энрике IV. В разгоравшейся войне за кастильское наследство он встал на сторону Бельтранехи (предполагаемой дочери короля) и некоторое время укрывал её в своём замке Бельмонте. Похоронен в фамильной усыпальнице Эль-Парраль в Сеговии. От старшего сына Хуана Пачеко происходят герцоги Эскалона, от одной из дочерей — герцоги Бенавенте, от родного брата — герцоги Осуна. Потомки Хуана попали в опалу из-за участия в восстании комунерос. После гибели своего мужа Хуана Лопеса де Падильи, внучка Хуана Пачеко, Мария, возглавила оборону Толедо от королевских войск; потом бежала в Португалию, где и окончила свою жизнь. (ru)
  • Juan Fernández Pacheco y Téllez Girón (1419 in Belmonte – 1 October 1474 in Trujillo), was a Castilian noble of Portuguese descent who rose to power in the last years of the reign of Juan II of Castile and came to dominate the government of Castile during the reign of his son and successor Henry IV of Castile. His titles included, among others, Marquess of Villena, Duke of Escalona and Master of the Order of Santiago. (en)
dbo:birthDate
  • 1419-1-1
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1474-10-1
dbo:deathPlace
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 28170124 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743724920 (xsd:integer)
dbp:title
dbp:years
  • 1454 (xsd:integer)
  • 1467 (xsd:integer)
dct:description
  • Spanish noble and politician (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Juan Fernández Pacheco y Téllez Girón (* 1419 in Belmonte bei Cuenca; † Oktober 1474 ebenda) Grande de España, Marquis de Villena und erster Herzog von Escalona. (de)
  • Juan Pacheco (Belmonte, 1419 - 4 oktober 1474) was een van de belangrijkste edelen aan het hof van Johan IV en Hendrik IV van Castilië. (nl)
  • Juan Fernández Pacheco y Téllez Girón (1419 in Belmonte – 1 October 1474 in Trujillo), was a Castilian noble of Portuguese descent who rose to power in the last years of the reign of Juan II of Castile and came to dominate the government of Castile during the reign of his son and successor Henry IV of Castile. His titles included, among others, Marquess of Villena, Duke of Escalona and Master of the Order of Santiago. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (مارس 2016) خوان باتشيكو ( بلمونتي ، 1419- تروخيو 1 أكتوبر 1474) كان نبيل القشتالي من أصل البرتغالي وصل إلي الحكم في السنوات الأخيرة في عهد خوان الثاني ملك قشتالة، وهيمنة إلى الحكم في عهد خليفته إنريكي الرابع، وأيضا واحد من المقربين له. (ar)
  • Juan Fernández Pacheco y Téllez Girón (Belmonte, 1419 – Santa Cruz, cerca de Trujillo, 4 de octubre de 1474). Hijo primogénito de Alfonso Téllez Girón y Vázquez de Acuña y de María Pacheco, y hermano de Pedro Girón, fue un noble y ricohombre de Castilla. Dominó la política del reino desde los últimos años del reinado de Juan II hasta casi el reinado de Isabel la Católica. Se convirtió en hombre de confianza de Enrique IV de Castilla, de quien fue compañero de juegos durante su infancia después que el condestable Álvaro de Luna interviniese para que él y su hermano Pedro entrasen en la corte, donde ya se documenta su presencia en 1436 —como doncel o paje del infante— según se menciona en un manuscrito guardado en la biblioteca del Monasterio de El Escorial, que dice que «siendo mozo vino a (es)
  • Pour les articles homonymes, voir Pacheco. Juan Pacheco, né en 1419 à Belmonte, mort le 1er octobre 1474 à Trujillo, premier marquis de Villena, est le fils d'Alphonse Téllez Girón (es), noble dont la famille d'origine portugaise a trouvé refuge en Castille après la bataille d'Aljubarrota (1385). Tout d'abord page d'Álvaro de Luna, il passe au service de l'infant Henri de Trastamare. Juan Pacheco et le roi, réunis dans le parti de la Beltraneja, meurent tous deux en 1474 alors que s'ouvre la guerre de succession qui confirme l'arrivée au pouvoir d'Isabelle la Catholique. (fr)
  • Jan Pacheco, hiszp. Juan Pacheco, (ur. 1419 w Belmonte, zm. 4 sierpnia 1474 w Santa Cruz koło Trujillo) — możnowładca kastylijski, wielki mistrz zakonu Santiago w l.1467-1474, jeden z najwybitniejszych polityków hiszpańskich II połowy XV w. Markiz de Villena (tytuł nadany przez Jana II w 1445 r.), książę Escalony (tytuł nadany przez Henryka IV w 1472 r.) , pan Belmonte, hrabia de Xiquena (tytuł nadany przez Henryka IV w 1461 r.). Jako chłopiec pozostawał w służbie jako paź u don Alvara de Luny, konetabla Kastylii, wielkiego mistrza zakonu Santiago i faworyta królewskiego. (pl)
  • Juan de Pacheco, marquês de Vilhena (Belmonte, ???? — 1474), foi um militar e nobre espanhol, filho de Alfonso Téllez Girón e Maria Pacheco, filha do primeiro senhor de Belmonte (Cuenca) Juan Fernandez Pacheco. Outros cargos de Juan Pacheco seriam o de adelantado mayor de Castela de 1451 a 1456 e o de merino mayor de Astúrias de 1461 a 1462. Também conseguiu para si o cargo de Mestre da Ordem de Santiago em 1467, da mão do príncipe-rei Afonso, ao que alguns nobres tinham eleito como rei na Farsa de Ávila. Morre em outubro de 1474, pouco antes da morte de Henrique IV. (pt)
  • Родился в замке Бельмонте, который впоследствии отстроил заново. Его отец, хотя и принадлежал к португальскому дому да Кунья, принял фамилию матери «Хирон», чтобы подчеркнуть своё происхождение от одного из самых славных баронских родов Кастилии. Продолжая семейную традицию, Хуан также взял фамилию матери — «Пачеко». (ru)
rdfs:label
  • خوان باتشيكو (ar)
  • Juan Pacheco (de)
  • Juan Pacheco (es)
  • Juan Pacheco (fr)
  • Juan Pacheco (nl)
  • Juan Pacheco (pl)
  • Juan Pacheco, Marquês de Vilhena (pt)
  • Пачеко, Хуан (ru)
  • Juan Pacheco (en)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Juan (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Juan Pacheco (en)
foaf:surname
  • Pacheco (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of