| dbpprop:abstract
|
- Juan Negrín y López was a Spanish politician and physician. Born in Las Palmas de Gran Canaria, he became a university professor of physiology. On 21 July 1914 he married María Fidelman y Brodsky and had Juan Negrín y Fidelman, married to Rosita Díaz y Gimeno, Rómulo Negrín y Fidelman (Madrid, 1917 - 30 July 2004), married to Jeanne Fetter and father of Juan Román Negrín y Fetter (b. Mexico City, 20 September 1945), and Miguel Negrín y Fidelman. He was named Minister of Finance in September 1936 in the government of Francisco Largo Caballero. As the finance minister, he built up the carabineros, a force which was later nicknamed The Hundred Thousand Sons of Negrín. On 18 May 1937, Manuel Azaña (after Largo was dismissed) named Negrín the 135th President of the Government, with the hope of fortifying the central power front against largely independent armed labor unions and Anarchists, thus curtailing the revolution in Republican Spain in order to create a state capable of simultaneously defeating Francisco Franco's rebel army and win the sympathy of progressive Catholics and members of the middle class who were revolted by the political and social oppression of the Republican Government, starting in 1935. All this was intended to connect the Spanish conflict with World War II, which he believed to be imminent, although the Munich Agreement definitively made all hope of outside aid vanish. On the military level he sent a series of offensives at Brunete, Belchite, Teruel and the one on the Ebro. Although Negrín had always been a centrist in the PSOE, he maintained links with the Spanish Communist Party (PCE), who at that point directed their forces towards the Popular Front line. One of the most controversial aspects of Negrín's government was its deep infiltration by the PCE, leading his critics - on both the Spanish left and right - to accuse him of being a puppet for the eventual establishment of a Stalinist communist state. The collapse of his government against the onslaught of Franco's forces meant that the possible future nature of the Spanish Republic would remain a historical mystery. Negrín was forced to rely on the Communists to curtail the excesses of the Anarchist wing of the Spanish Left, and forced to rely on the Soviet Union, then led by Joseph Stalin, for weapons and armament. During the Spanish Civil War Negrin took the controversial decision to transfer the Spanish gold reserves to the Soviet Union in return for arms to continue the war. Worth $500 million at the time, critics argued that this action put the Republican government under the control of Joseph Stalin. The military situation of the Spanish Republic deteriorated steadily under Negrín's government, largely because of the superior quality of the opposing generals and officers who were largely veterans of the Rif War. Before the fall of Catalonia he proposed, in the meeting of the Cortes in Figueres, capitulation with the sole condition of respecting the lives of the vanquished, but on not having been able to reach this goal, he moved in February 1939 to the I Central Zone with the intention of achieving the evacuation with the same success with which it had been performed in Catalonia. However, Colonel Segismundo Casado later joined by José Miaja, tired of fighting which they regarded then as hopeless and seeking better surrender terms, finally deposed Negrín, and this rebellion frustrated the latter's last plan. Although the PCE started a mutiny in Madrid with the aim of re-establishing Negrín's leadership, José Miaja retained control and the republicans capitulated soon after. Unlike Spanish President Manuel Azaña, Negrín remained in Spain until the final collapse of the Republican front and his fall from office in March 1939. He organized the S.E.R.E. to help republican exiles. He became prime minister of the Spanish Republican government in Exile between 1939 an 1945 and died in Paris in 1956.
- Juan Negrín Lopez war ein führender spanischer republikanischer Politiker während des Spanischen Bürgerkriegs.
- Juan Negrín López, polític i metge espanyol, fou president de govern de la Segona República. De família burgesa, catòlica i conservadora, va estudiar Medicina en la Universitat de Leipzig, des d'on es va traslladar en 1917 a Madrid. Va dirigir el Laboratori de Fisiologia de la Junta per a Ampliació d'Estudis i Investigacions Científiques fins a 1922. En aquest mateix any va obtenir la Càtedra de Fisiologia de la Universitat Central de Madrid, càrrec des del qual va instituir una escola d'investigació que va arribar a contar amb una bona reputació internacional i d'entre els deixebles de la qual destacarien el futur premi Nobel Severo Ochoa així com Francisco Grande Covián. Vinculat políticament al socialista Indalecio Prieto, es va incorporar al Partit Socialista Obrer Espanyol en 1929, en els últims anys de la dictadura del general Miguel Primo de Rivera. Al juny de 1931, una vegada proclamada la Segona República a l'abril d'aquest mateix any, va ser triat per primera vegada diputat a les Corts Constituents, i va renovar el seu mandat en la resta dels comicis legislatius del període (novembre de 1933 i febrer de 1936). Després de l'inici de la Guerra Civil va ser ministre d'Hisenda (setembre de 1936 - maig de 1937) en el govern presidit pel també socialista Francisco Largo Caballero. Com a tal va tractar d'organitzar l'afeblida economia republicana i renegociació l'ajuda bèl·lica de la URSS, país al que va pagar amb les reserves d'or del Banc d'Espanya. Va substituir a Largo Caballero en la prefectura del gabinet el 18 de maig de 1937 i va assumir així mateix el Ministeri d'Economia i Hisenda (la nova denominació de l'antic Ministeri d'Hisenda) des de llavors fins a abril de 1938, així com el de Defensa Nacional (l'anterior Ministeri de la Guerra) a partir d'aquest últim mes i fins a gairebé el final del conflicte. A causa de els avatars bèl·lics es va veure obligat a traslladar la seu del govern a Barcelona a l'octubre de 1937. Després de la pèrdua de Catalunya a les mans de les forces del general Franco a la fi de gener de 1939 i de la marxa del president de la República Manuel Azaña a França, Negrín es va dirigir també al país veí però va regressar al centre de la zona sota control republicà a mitjan febrer. Malgrat que al maig de 1938 havia enunciat una sèrie de principis sobre els quals basar les negociacions que posessin fi a l'enfrontament bèl·lic, la seva defensa de la tesi propugnada pels comunistes de resistir amb fermesa va provocar l'oposició d'altres sectors republicans. Al març va ser deposat per un cop militar encapçalat pel coronel Segismundo Casado i el dia 6 d'aquest mes va marxar a l'exili francès, va residir a París fins al armistici franc-alemany (juny de 1940). Va viatjar a Mèxic el 1945 i les seves discrepàncies amb Prieto i Martínez Barrio el van dur a presentar la dimissió, l'agost de 1945. Va tornar a Londres i a París i va cessar en la seva activitat política. Mai no va voler que en la seva làpida figurés el seu nom.
- Juan Negrín López fue un médico fisiólogo y político español, Presidente del Gobierno de la II República entre 1937 y 1945, ya en el exilio El caso de Negrín fue atípico en la política española Se incorporó tardíamente a ella tras, como médico y profesor de fisiología, labrarse una carrera de investigador y dirigir una clínica privada en Madrid Se afilió al PSOE en el año 1929, abandonando sus actividades investigadoras Además, hablaba varios idiomas, algo inhabitual para los políticos españoles Presidente del gobierno de la República desde 1937 hasta 1939, Juan Negrín fue uno de los personajes más controvertidos de la Guerra Civil Española Según el historiador Stanley G Payne, tras el fin de la guerra no había personaje más odiado que él El ejército golpista lo consideraba un «rojo traidor», en tanto que dentro de los leales a la República, la mayor parte de sus correligionarios le echaban en cara la prolongación inútil de la guerra, las atrocidades de las checas y su subordinación a la Unión Soviética
- Juan Negrín est un physiologue et homme politique espagnol. De 1937 à 1945, il fut chef du gouvernement de la Seconde République espagnole, puis du gouvernement en exil.
- È stato capo del governo dal 17 maggio 1937 al 1 aprile 1939.
- Juan Negrín y López was een Spaans socialistisch staatsman. Negrín was de zoon van een rijke zakenman. Hij studeerde rechten aan het Technische Instituut van de Canarische Eilanden. Daarna studeerde hij medicijnen in Duitsland en verkreeg hij de doctorstitel. In 1922 werd hij benoemd tot hoogleraar fysiologie en medicijnen aan de Universiteit van Madrid. Tijdens de dictatuur van generaal Miguel Primo de Rivera werd hij socialist en sloot zich aan bij de PSOE (Partido Socialista Obrero Español, d.i. de Spaanse Socialistische Arbeiderspartij). Hij was een aanhanger van de gematigde en reformistische ideeën van de socialist Indalecio Prieto. Na de val van de dictatuur sloot hij zich aan bij het republikeinse Pact van San Sebastiàn. Toen de gemeenteraadsverkiezingen in april 1931 werden gewonnen door de sociaaldemocraten en republikeinen, deed koning Alfonso XIII van Spanje troonsafstand en werd de republiek uitgeroepen. Van 1931 tot 1933 was Negrín minister van Financiën in het kabinet-Azaña. Kort na het begin van de Spaanse Burgeroorlog werd Negrín minister van Financiën in het socialistische kabinet van Francisco Largo Caballero. Negrín wist meer militaire steun voor de republikeinen bij de Sovjet-Unie voor elkaar te krijgen. De Sovjet-agenten versterkten hun greep op het republikeinse Spanje. In oktober 1936 stelden Largo Caballero en Negrín - zonder de overige regeringsleden op de hoogte te stellen - de goudreserves aan de Sovjet-Unie ter beschikking in ruil voor extra militaire steun (vooral in de vorm van gevechtsvliegtuigen). Op 17 mei 1937 werd Negrín minister-president, omdat Largo Caballero weigerde - in opdracht van de USSR - de trotskistische POUM te verbieden. Onder minister-president Negrín geraakte Spanje in de Sovjet-invloedssfeer. Een op 30 april 1938 aan de nationalisten aangeboden vredespact werd door generaal Franco afgewezen. Onder Negrín werd de vrijheid van godsdienst in de republikeinse zone hersteld en werd de macht van de anarchistische CNT en de trotskistische POUM grotendeels beteugeld, waardoor de rust enigszins terugkeerde. Vanwege de opmars van de nationalistische legers week de regering van president Azaña naar Frankrijk uit. Negrín vertrok in mei 1940 naar Mexico. Gedurende de Tweede Wereldoorlog bleef hij minister-president van de Spaanse republikeinse regering in ballingschap.
- Juan Negrín (født 3. februar 1892, død 12. november 1956) var en spansk lege og politiker som representerte sosialistpartiet PSOE. Han var Spanias finansminister, fra september 1936 til mai 1937, i regjeringen til Francisco Largo Caballero, og deretter statsminister fram til republikken falt i februar 1939. Negríns mål som statsminister var å stake ut en progressiv, moderat venstreorientert kurs for å demme opp mot både Fransisco Francos opprørsstyrker, og venstreorienterte anarkister og revolusjonære. Derimot ble han kritisert for å gi for store konsesjoner til maktpartneren Partido Comunista Español - det spanske kommunistpartiet. Etter Republikkens fall i 1939 gikk han i eksil og døde i Paris i 1956.
- Juan López Negrín - hiszpański socjalista, lekarz, polityk Frontu Ludowego, minister skarbu, następnie premier Republiki Hiszpańskiej w czasie hiszpańskiej wojny domowej. Z socjalistami związał się w okresie dyktatury Primo de Rivery. Od 1931 do 1936 roku był deputowanym do Kortezów. Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii jako minister skarbu w rządzie Largo Caballero odpowiadał za wysłanie do ZSRR 26 października 1936 rezerw złota banku centralnego Hiszpanii (510 ton złota - ponad dwie trzecie z czwartego wówczas na świecie zapasu złota banku centralnego) o wartości ówczesnych 500 mln dolarów. Republika Hiszpańska uzależniła się w ten sposób od woli i polityki Stalina. Gdy hiszpańskie rezerwy złota skończyły się, ZSRR wstrzymał dostawy dla Republiki. Jednocześnie część zapasów Banku Hiszpanii pozostawiona w kraju służyła zakupom broni na wolnym rynku. W maju 1937 roku Negrín został premierem rządu republikańskiego po obaleniu przez Komunistyczną Partię Hiszpanii (PCE) pod kierownictwem rezydenta NKWD Aleksandra Orłowa niewygodnego dla Stalina (z uwagi na samodzielny autorytet i oparcie w związkach zawodowych) socjalistycznego premiera Largo Caballero. W przeciwieństwie do Caballero Negrin był intelektualistą bez zaplecza politycznego w typie określanym przez Lenina jako użyteczni idioci - w konsekwencji marionetką w rękach Stalina, a bezpośrednio - rezydenta NKWD w republikańskiej Hiszpanii - Aleksandra Orłowa. Negrin milcząco zezwolił komunistom na nakazaną przez Moskwę rozprawę z tzw. `wrogami na lewicy', polegającą na wymordowaniu niemal wszystkich anarchistycznych i trockistowskich działaczy politycznych, większości kadry dowódczej lewicowych milicji niekomunistycznych, a nawet zwykłych żołnierzy. Represje policyjne,równoległe i wzorowane na stalinowskich "czystkach" rozpoczętego w 1936 w ZSRR okresu wielkiego terroru i walki wewnętrzne bardzo osłabiły stronę republikańską. Negrin nie przeciwstawiał się też dokonywaniu na terenach republikańskich przez opanowaną przez stalinowskich komunistów Milicję Ludowo-Republikańską masowych mordów księży, zakonnic, wszelkich przeciwników politycznych, a także praktykujących katolików. W tym sensie Negrin odpowiedzialny jest pośrednio za zbrodnie komunistyczne. Pozostawiając faktyczną władzę PCE i jej figurantom, spędzał wiele czasu zagranicą. Charakter nowego szefa rządu ujawnił się po tym, jak strona republikańska w lecie 1937 poniosła całkowitą klęskę w walce o północne rejony Hiszpanii, co wywołało panikę we Froncie Ludowym. Wtedy też Negrín podjął energiczne działania na rzecz mobilizacji swojego obozu i przedłużenia konfliktu. W kwietniu 1938 ogłosił swój program polityczny, tzw. 13 punktów. Był to rodzaj oferty pokojowej, odrzuconej przez generała Franco. Składał on się z następujących punktów: Zapewnienie absolutnej niezależności i integralności Hiszpanii. Uwolnienie hiszpańskiego terytorium od obcych sił zbrojnych. Obrona ludowej Republiki i państwa opartego na zasadach demokratycznych. Ogłoszenie plebiscytu natychmiast po zakończeniu wojny. Ochrona i kultywowanie kultur różnych narodów Hiszpanii bez podważania jej jedności. Poszanowanie praw obywatelskich: wolności sumienia i praktyk religijnych. Szacunek dla prawowitej własności i kapitału zagranicznego. Głęboka reforma rolna i demokracja na wsi. Postępowe prawo socjalne gwarantujące prawa robotnikom. Poprawa fizycznego i moralnego poziomu kultury narodu. Armia niezależna od partii politycznych i będąca narzędziem narodu. Wyrzeczenie się wojny jako instrumentu polityki narodowej. Szeroka amnestia dla wszystkich Hiszpanów. Po tym fakcie Negrín ratunek dla lewicy dostrzegał w zbliżającym się ogólnoeuropejskim konflikcie. W rezultacie dążył do maksymalnego przedłużenia wojny domowej, nawet w sytuacji, gdy nie było już szans na zwycięstwo. Było to zgodne z ówczesną polityką Stalina,który zmierzał do wywołania wojny pomiędzy europejskimi krajami "kapitalistycznymi",w tym do umiędzynarodowienia konfliktu hiszpańskiego, przy zachowaniu neutralności ZSRR. W obliczu katastrofalnej sytuacji na froncie, gdy Madryt był już otoczony przez wojska narodowe i upadły pozostałe ośrodki republikańskie, pułkownik Segismundo Casado zorganizował pucz przeciwko rządowi Negrína - była to bezpośrednia przyczyna kapitulacji strony republikańskiej. Po zakończeniu wojny Negrín znalazł się na emigracji we Francji, następnie w Anglii, gdzie stał na czele rządu emigracyjnego do 1945 roku. Ustąpił w wyniku walki politycznej w łonie emigracji republikańskiej. Zmarł we Francji.
- Juan Negrín López foi um político da Espanha. Ocupou o lugar de presidente do governo de Espanha de 1937 a 1939 e de Presidente do Governo da República no exílio até 1945. Lista de presidentes do governo de Espanha
- Хуа́н Негри́н Ло́пес — испанский политический деятель, премьер-министр в 1937—1939. Учёный-физиолог.
|
| rdfs:comment
|
- Juan Negrín y López was a Spanish politician and physician. Born in Las Palmas de Gran Canaria, he became a university professor of physiology. On 21 July 1914 he married María Fidelman y Brodsky and had Juan Negrín y Fidelman, married to Rosita Díaz y Gimeno, Rómulo Negrín y Fidelman (Madrid, 1917 - 30 July 2004), married to Jeanne Fetter and father of Juan Román Negrín y Fetter (b. Mexico City, 20 September 1945), and Miguel Negrín y Fidelman.
- Juan Negrín Lopez war ein führender spanischer republikanischer Politiker während des Spanischen Bürgerkriegs.
- Juan Negrín López, polític i metge espanyol, fou president de govern de la Segona República. De família burgesa, catòlica i conservadora, va estudiar Medicina en la Universitat de Leipzig, des d'on es va traslladar en 1917 a Madrid. Va dirigir el Laboratori de Fisiologia de la Junta per a Ampliació d'Estudis i Investigacions Científiques fins a 1922.
- Juan Negrín est un physiologue et homme politique espagnol. De 1937 à 1945, il fut chef du gouvernement de la Seconde République espagnole, puis du gouvernement en exil.
- È stato capo del governo dal 17 maggio 1937 al 1 aprile 1939.
- Juan Negrín y López was een Spaans socialistisch staatsman. Negrín was de zoon van een rijke zakenman. Hij studeerde rechten aan het Technische Instituut van de Canarische Eilanden. Daarna studeerde hij medicijnen in Duitsland en verkreeg hij de doctorstitel. In 1922 werd hij benoemd tot hoogleraar fysiologie en medicijnen aan de Universiteit van Madrid.
- Juan Negrín (født 3. februar 1892, død 12. november 1956) var en spansk lege og politiker som representerte sosialistpartiet PSOE. Han var Spanias finansminister, fra september 1936 til mai 1937, i regjeringen til Francisco Largo Caballero, og deretter statsminister fram til republikken falt i februar 1939.
- Juan López Negrín - hiszpański socjalista, lekarz, polityk Frontu Ludowego, minister skarbu, następnie premier Republiki Hiszpańskiej w czasie hiszpańskiej wojny domowej. Z socjalistami związał się w okresie dyktatury Primo de Rivery. Od 1931 do 1936 roku był deputowanym do Kortezów.
- Juan Negrín López foi um político da Espanha. Ocupou o lugar de presidente do governo de Espanha de 1937 a 1939 e de Presidente do Governo da República no exílio até 1945. Lista de presidentes do governo de Espanha
- Хуа́н Негри́н Ло́пес — испанский политический деятель, премьер-министр в 1937—1939. Учёный-физиолог.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
