| dbpedia-owl:abstract
|
- Blessed Josaphata Hordashevska, S.S.M.I. , born Michaelina Hordashevska, (20 November 1869, Lviv - 7 April 1919, Lviv) a Ukrainian Greek-Catholic Religious Sister, was the first member of the Sisters Servants of Mary Immaculate. In 1869, Michaelina Hordashevska was born in Lviv, then part of the Austro-Hungarian Empire and now Ukraine, into a family who were members of the Ukrainian Catholic Church. At the age of 18, she considered consecrating her life to God in a contemplative monastery of the Basilian nuns, then the only Eastern-rite women's religious congregation. She attended a spiritual retreat which was preached by a Basilian monk, Father Jeremiah Lomnytsky, O.S.B.M. , whose spiritual guidance she sought. With his permission, Michaelina took a private vow of chastity for one year. She was to renew this vow twice. At that time, Father Jeremiah, seeing that there was a need of active Religious Sisters to meet the social needs of the poor and needy faithful of the Church, had decided to establish a women's congregation which would follow an active life of service. He did so in conjunction with Father Cyril Seletsky, pastor of the village of Zhuzhelyany. Lomnytsky felt that Michaelina would be an appropriate candidate to found such a congregation. Thus she was asked to be the foundress of such a group, rather than follow the monastic life she had been considering. When she agreed, she was sent in June 1892 to the Polish Roman Catholic Felician Sisters to experience the life of community which followed an active consecrated life. Hordashevska returned to Lviv two months later and, on 24 August, took the religious habit of the new Congregation and received the name Josaphata, in honor of the Ukrainian Catholic martyr, Saint Josaphat, O.S.B.M. She then went to Zhuzhelyany, and became the first Superior of the seven young women who had been recruited for the new institute, training them in the spirit and charism of the Sisters Servants: "Serve your people where the need is greatest". For the rest of her life, Mother Josaphata led the new Congregation, through its growth and development. She oversaw the development of the various new ministries the Sisters entered. For this, she had to steer a new path for the Sisters in the Eastern Church, sometimes being caught between the conflicting visions of the two founders. By 1902 the Congregation numbered 128 Sisters, in 26 convents across the country. They were able to hold their first General Chapter in August of that year, at which Sister Josephata was elected the first Superior General of the Congregation, Lomnytsky resigning that office with that. Soon, however, internal divisions led Sister Josephata to tender her resignation to the Metropolitan Archbishop of Lviv, the Servant of God Andrey Sheptytsky, O.S.B.M. Under the new Superior General appointed by the Metropolitan Archbishop, Mother Josephata and her natural sister, Sister Arsenia Hordashevska, were denied permission to take permanent vows, and Sister Josephata was assigned to one of the most difficult missions of the Congregation. Due to her canonical status of still being in temporary vows, Sister Josephata was ineligible to participate in the next General Chapter of the Congregation. Nonetheless, she was elected Vicaress General of the Congregation in absentia, with the delegates of the Chapter petitioning the Metropolitan that she be allowed to make her permanent vows. This request was granted, and Hordashevska did so the following day, 11 May 1909, and assumed the office to which she had been voted. Three years later, Mother Josephata was diagnosed with tuberculosis of the bone. In 1919, at the age of 49 and on the day she had predicted, she died amidst terrible suffering. Her mortal remains were exhumed in 1982 and taken to Rome, where they are kept in a reliquary in the General Motherhouse of the Sisters Servants in Rome. The process of her beatification started in Rome in 1983 and on June 27, 2001 she was beatified by Pope John Paul II in Lviv. Numerous miracles are ascribed due to her intercession after her death.
- Michalina Hordaszewska – ukraińska zakonnica, błogosławiona greckokatolicka. Urodziła się 20 listopada 1869 r. we Lwowie jako piąte z ośmiorga dzieci. Jej ojciec pracował jako stolarz, a matka w gospodarstwie. Już ósmego dnia po urodzeniu otrzymała pierwsze sakramenty według obrządku wschodniego w cerkwi pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Po skończeniu szkoły podstawowej Michalina zaczęła pracować w sklepie. W dzieciństwie przejawiała skłonności ku modlitwie – bawiła się ze swoją siostrą Anną w pustelników i żywiąc się korzonkami spędzała po parę godzin na modlitwie w leśnej kapliczce. W 1888 r. w czasie rekolekcji dla młodzieży we Lwowie spotkała ojca Jeremiasza Łomnickiego – bazylianina i misjonarza ludowego. Michalina wyspowiadała się u niego z całego życia. Został on jej kierownikiem duchowym, spowiednikiem i doradcą. Rok później złożyła prywatny ślub czystości, który następnie co roku ponawiała. Michalina w osiemnastym roku życia wstąpiła do sióstr bazylianek – jedynego wówczas kontemplacyjnego zgromadzenia żeńskiego w Polsce. Jednak o. Jeremiasz w porozumieniu ze swoimi współbraćmi zakonnymi zaproponował jej założenie czynnego zgromadzenia żeńskiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. Prosił ją o przemyślenie na modlitwie tej propozycji, nie krył przed nią trudności i przykrości, jakie mogły ją spotkać, gdyby podjęła się realizacji tego. Tak o tym pisała: «Początkowo wahałam się stojąc przed nieznanym, lecz kiedy zastanowiłam się nad potrzebami mojego biednego narodu i dostrzegłam w tym dla mnie wolę Bożą, zdecydowałam się iść za głosem Boga i okazać gotowość na wszelkie ofiary, jakich wymagać będzie przyszłe zgromadzenie». Najpierw bł. Michalina mieszkała przez parę miesięcy u sióstr felicjanek – przygotowywała się tam do pełnienia roli przełożonej nowego zgromadzenia. W tym czasie o. Cyryl Selecki przygotowywał w swojej parafii mieszkanie dla sióstr. Obłóczyny Michaliny – pierwszej siostry Zgromadzenia Służebnic Niepokalanej Panny Maryi – odbyły się 24 sierpnia 1892 w bazyliańskim kościele św. Onufrego we Lwowie. Przyjęła imię zakonne Jozafata, na cześć słynnego na Ukrainie męczennika św. Jozafata Kuncewicza. 27 sierpnia tego roku (w obrządku wschodnim przypada wtedy uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) odbyło się otwarcie i poświęcenie pierwszego domu nowego zgromadzenia. Pierwsze konstytucje tak mówią o zgromadzeniu: «Jego zadaniem będzie (... ) zakładanie sierocińców i przedszkoli, troska o chorych i ubogich po wsiach, przygotowywanie ciężko chorych na śmierć, pomaganie w święceniu niedzieli przez czytanie ludziom żywotów świętych i Pisma Świętego, nauczanie ludu i zachęcanie go do służenia Bogu przez dawanie mu przykładu własnego cnotliwego i pracowitego życia». S. Jozafata starała się wszelkimi sposobami pomagać potrzebującym, polepszyć ich życie. Wiele wycierpiała z powodu oszczerstw, jakie na nią rzucano, i braku zrozumienia, była też chora na gruźlicę kości. Siłę do wykonywania zadań i znoszenia cierpliwie trudności czerpała z modlitwy, na której odczuwała obecność i zjednoczenie z Bogiem, oraz z licznych umartwień. Choroba spowodowała jej przedwczesną śmierć, która nastąpiła 25 marca 1919 r. Pochowano ją w Krystynopolu. W listopadzie 1982 r. jej doczesne szczątki przeniesiono do domu generalnego zgromadzenia w Rzymie. Życie s. Jozafaty wypełniała modlitwa i służba. Kochała Boga i bliźnich, przede wszystkim cierpiących i opuszczonych. Jest przykładem miłości wrażliwej na potrzeby ubogich, chorych i odrzuconych, których nie brak i w dzisiejszym świecie. Proces beatyfikacyjny rozpoczął w Rzymie 6 kwietnia w 1998 Jan Paweł II. Beatyfikacja odbyła się 27 czerwca 2001 r. we Lwowie, dokonał jej Jan Paweł II.
- Иосафа́та Гордаше́вская — блаженная римско-католической церкви, основательница католической женской конгрегации «Сестры Служительницы Пренепорочной Девы Марии».
- Йосафата Гордашевська Йосафата Гордашевська Йосафата Гордашевська блаженна мирське ім'я Михайлина Гордашевська чернече ім'я Йосафата народилася 20 вересня 1869, Львів померла 7 квітня 1919, Кристинопіль Блаже́нна Йосафа́та — блаженна монахиня Української Греко-Католицької церкви, співзасновниця й перша в Україні монахиня єдиного активного жіночого греко-католицького монашого чину, який базувався на богослов'ї убогого Христа-Чоловіколюбця і провадив харизматичну працю серед найбільш упосліджених.
|
| rdfs:comment
|
- Blessed Josaphata Hordashevska, S.S.M.I. , born Michaelina Hordashevska, (20 November 1869, Lviv - 7 April 1919, Lviv) a Ukrainian Greek-Catholic Religious Sister, was the first member of the Sisters Servants of Mary Immaculate. In 1869, Michaelina Hordashevska was born in Lviv, then part of the Austro-Hungarian Empire and now Ukraine, into a family who were members of the Ukrainian Catholic Church.
- Michalina Hordaszewska – ukraińska zakonnica, błogosławiona greckokatolicka. Urodziła się 20 listopada 1869 r. we Lwowie jako piąte z ośmiorga dzieci. Jej ojciec pracował jako stolarz, a matka w gospodarstwie. Już ósmego dnia po urodzeniu otrzymała pierwsze sakramenty według obrządku wschodniego w cerkwi pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Po skończeniu szkoły podstawowej Michalina zaczęła pracować w sklepie.
- Иосафа́та Гордаше́вская — блаженная римско-католической церкви, основательница католической женской конгрегации «Сестры Служительницы Пренепорочной Девы Марии».
- Йосафата Гордашевська Йосафата Гордашевська Йосафата Гордашевська блаженна мирське ім'я Михайлина Гордашевська чернече ім'я Йосафата народилася 20 вересня 1869, Львів померла 7 квітня 1919, Кристинопіль Блаже́нна Йосафа́та — блаженна монахиня Української Греко-Католицької церкви, співзасновниця й перша в Україні монахиня єдиного активного жіночого греко-католицького монашого чину, який базувався на богослов'ї убогого Христа-Чоловіколюбця і провадив харизматичну працю серед найбільш упосліджених.
|
