Charles-Marie-Georges Huysmans was a French novelist who published his works as Joris-Karl Huysmans; he is most famous for the novel À rebours (Against the Grain or Against Nature). His style is remarkable for its idiosyncratic use of the French language, wide-ranging vocabulary, wealth of detailed and sensuous description, and biting, satirical wit.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1848-02-05 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1907-05-12 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathPlace
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118555111
dbpedia-owl:Person/occupation
dbpedia-owl:birthDate
  • 1848-02-05 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1907-05-12 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Charles-Marie-Georges Huysmans was a French novelist who published his works as Joris-Karl Huysmans; he is most famous for the novel À rebours (Against the Grain or Against Nature). His style is remarkable for its idiosyncratic use of the French language, wide-ranging vocabulary, wealth of detailed and sensuous description, and biting, satirical wit. The novels are also noteworthy for their encyclopaedic documentation, ranging from the catalogue of decadent Latin authors in À rebours to the discussion of the iconography of Christian architecture in La cathédrale. Huysmans' work expresses a disgust with modern life and a deep pessimism, which led the author first to the philosophy of Arthur Schopenhauer then to the teachings of the Catholic Church.
  • Joris-Karl Huysmans war ein französischer Schriftsteller.
  • Joris-Karl Huysmans fou un escriptor francès. Va néixer a París el 5 de febrer de 1848, fruit d'una llarga nissaga de pintors flamencs. El van inscriure al registre civil amb la forma francesa del seu nom: Georges-Charles Huysmans. La major part de les seves obres, tanmateix, s'han publicat i es continuen publicant amb la forma abreujada del nom de l'autor, J-K. Huysmans. Després d'una joventut d'humiliació i misèria (la seva mare es va tornar a casar amb un home de negocis protestant, Jules Og), va fer carrera de funcionari durant trenta anys. Va publicar pel seu compte, el 1874, un recull de poemes titulat Le Drageoir à épices, que es reedita, amb un altre títol, un any després com a Le drageoir aux épices. Un article sobre L'Assommoir i una novel·la, Les Sœurs Vatard, li obren la porta de l'amistat amb Émile Zola i a la participació, l'any 1880 del recull col·lectiu titulat Les Soirées de Médan, vist com el manifest del naturalisme. En aquest moment, les seves obres dibuixen existències grises i una quotidiena buida, per exemple, amb En Ménage i À vau-l'eau. En elles s'hi pot percebre el pessimisme de l'autor i el fàstic envers un món modern compost de caragirats i d'imbècils. Amb A rebours, la seva novel·la més coneguda, trenca amb l'estètica naturalista. La tendència vers l'artifici del protagonista, Jean Floressas des Esseintes, és, en el fons, una recerca de l'ideal. Va morir el 12 de maig de 1907 en un convent de benedictins a París. En català, ha estat traduït, entre d'altres, per Miquel Martí i Pol.
  • Joris Karl Huysmans francouzský spisovatel, literární a výtvarný kritik vlámského původu.
  • Charles Marie Georges Huysmans, conocido como Joris-Karl Huysmans, fue un escritor francés. Los trabajos de Huysmans expresan un disgusto por la vida moderna y un profundo pesimismo.
  • Joris-Karl Huysmans, est un écrivain et critique d'art français.
  • Intanto coltiva la sua passione per l'arte, svolgendo l'attività di critico per alcune riviste del settore. Nel 1876 conosce Émile Zola, con il quale entra subito in sintonia, ed entra a far parte del Gruppo dei Cinque, del quale fanno parte anche Guy de Maupassant, Gustave Flaubert e Edmond de Goncourt. Dopo la pubblicazione de L'Assommoir di Zola, tocca a Huysmans pubblicare il suo racconto Sac au dos, che verrà incluso, nel 1880, nella raccolta Les soirées de Médan, manifesto del movimento naturalista. L'uscita nel 1882 di A vau l'eau (Alla deriva) mostra nella sua produzione il primo distacco dal Naturalismo. La svolta sarà definitiva nel 1884, con la pubblicazione di À rebours (Controcorrente), destinato a sconvolgere una generazione di scrittori, allineando il personaggio, Des Esseintes, al filone dei protagonisti sconfitti del XX secolo: la sua fuga dalla realtà avviene, infatti, con una ermetica chiusura nell'estetismo, che si rivelerà però una sconfitta nei confronti del tessuto sociale ed umano. Nel 1891 pubblica Là-bas, romanzo-saggio sul satanismo. Nello stesso anno entra in contatto con l'abbé Mugnier che diventerà il suo direttore spirituale in occasione della sua conversione al cattolicesimo. Nel 1898 pubblica La Cathédrale. Nel 1900 viene scelto come presidente della giuria della prima edizione del premio Goncourt. Acuto osservatore dei fenomeni artistici e culturali della sua epoca, Huysmans è anche autore di due saggi di storia dell'arte. Certains (Qualcuno), una serie di biografie di artisti suoi contemporanei viste dall'occhio dello scrittore francese, ed il saggio Dall'impressionismo al simbolismo. Entrambi furono successivamente ritenuti dalla critica, tra i più importanti saggi scritti sull'argomento. Muore nel 1907, a Parigi, per un cancro alla gola, dopo essersi fatto oblato benedettino.
  • ジョリス=カルル・ユイスマンス(Joris-Karl Huysmans, 1848年2月5日 - 1907年5月12日)は、フランスの19世紀末の作家。イギリスのオスカー・ワイルドとともに、代表的なデカダン派作家とされる。 フランドルの代々画家の家系に生まれ、父の代でフランスに帰化した。内務省に勤める傍ら小説を執筆、1874年に社会への鋭い観察眼による散文詩風の『薬味箱』を自費出版。エミール・ゾラに共鳴して自然主義小説を書くようになり、娼婦の世界を描いた『マルト、一娼婦の物語』でゾラに認められ、その門下グループとなって幾つかの作品を書く。 一方でボードレールや、画家ギュスターヴ・モロー、ジュル・シェレ、オディロン・ルドンの影響を受け、ペシミズムに発する人工楽園の世界を描いた、世紀末的傾向の強い特異な作品『さかしま』(À rebours)が代表作となり、象徴主義、デカダンスの作品としてポール・ヴァレリーやワイルドに影響を与えた。『彼方』では黒ミサなど悪魔主義を取り上げた。 その後カトリックに改宗し、晩年は舌癌を患い病苦の中、改宗の過程を描いた『出発』や、カトリック神秘思想についての作品を、『彼方』の主人公の主張した「心霊的自然主義」の手法により著した。 評伝に、ロバート・バルディック 『ユイスマンス伝』(岡谷公二訳、学研、1996年)がある。
  • Charles-Marie-Georges Huysmans was een Frans auteur.
  • Joris-Karl Huysmans, J. -K. Huysmans var en fransk forfatter og kunstkritiker.. Joris-Karl Huysmans (disse fornavnene tok han selv, han het opprinnelig Charles Marie Georges) stammet fra en gammel hollandsk malerslekt, med Cornelius Huysmans som det mest berømte medlemmet. Huysmans studerte først juss, for senere å gå inn i innenriksministeriet, der han ble til 1897, da han gikk av med pensjon. Huysmans debuterte som forfatter i 1874 med en liten samling prosadikt, Le drageoir aux épices, i Baudelaires og Aloysius Bertrands stil. På denne tiden var naturalismen i ferd med å bli den toneangivende retningen i fransk litteratur, og Huysmans var blant de første i den unge generasjonen som sluttet seg til Flaubert, Goncourt-brødrene og Zola. I 1876 kom hans første roman, Marthe, en gledespikes historie, fulgt av Les soeurs Vatard (1879), en fortelling om to kvinner som arbeider i et bokbinderi. Huysmans' mest berømte roman, À rebours fra 1884 skildrer en enkelt person, estetikeren des Esseintes. Denne romanen markerer et klart brudd med naturalismen, og blir det ultimate eksempelet på «dekadent» litteratur. des Esseintes' eksplisitte homoseksuelle forhold påvirket andre forfattere innen dekadansebevegelsen, blant andre Oscar Wilde, og betraktes som et viktig skritt innen dannelsen av homolitteratur. À rebours fikk ytterligere omtale som bevismateriale i rettssaken mot Oscar Wilde i 1895, der aktor refererte til romanen som «a sodomitical book». Zola mislikte også boken sterkt, han mente den hadde påført naturalismen et alvorlig tilbakeslag. Huysmans fant etter hvert nye venner blant symbolister og katolske forfattere som han hadde gitt rosende omtale i À rebours, blant andre Jules Barbey d'Aurevilly, Villiers de L'Isle Adam og Léon Bloy. Stéphane Mallarmé var så fornøyd med reklamen diktene hans hadde fått i romanen at han dediserte et av sine mest berømte (og mest obskure) dikt Prose pour des Esseintes til sin helt.
  • Joris-Karl Huysmans – francuski pisarz, skandalista. Kojarzony z dekadentyzmem. Karierę literacką rozpoczął jako naturalista, dziełami takimi jak Marthe czy Histoire d'une fille. Jego najsłynniejsza powieść, À rebours, 1884, w której występował pojedynczy bohater, diuk des Esseintes, wyłamała się z konwencji naturalizmu i stała się przykładem literatury dekadenckiej. Na wspak zyskała złą sławę podczas procesów Oscara Wilde'a w 1895, kiedy to oskarżyciel odwołał się do książki i określił ją jako "sodomiczną". W 1891 wydanie Là-Bas wzbudziło zainteresowanie, gdyż książka opisywała zjawisko satanizmu we Francji lat 80. XIX wieku. Jego późniejsze dzieła, En Route i La Cathédrale były inspirowane katolicyzmem. Huysmans był również znany jako krytyk sztuki, co znalazło wyraz w dziełach L'Art moderne i Certains. Przychylnie odnosił się do impresjonizmu, zwłaszcza spod znaku Moneta. Był członkiem założycielem Akademii Goncourtów. Został pochowany na Cmentarzu Montparnasse w Paryżu.
  • Joris Karl Huysmans O homem atual vive uma grande crise de fé. Ele se debate constantemente nas ondas do vício,vagueia entre o certo e o errado,entre o Bem e o Mal—muitas vezes naufraga tristemente sem conhecer a Verdade. Esse dilema não é de hoje. já foi vivido,antes. Um homem chamado Huysmans conheceu a tortura da alma. Chegou mesmo a descer até os últimos degraus de um submundo repleto de apelos satânicos que desejavam perdê-lo para sempre. Mas,foi admirando a arte gótica das catedrais,a música angélica do canto gregoriano e a cultura francesa medieval,que ele encontrou seu caminho para a paz celeste do sobrenatural. – Joris Karl Huysmans (1848-1907) foi um escritor francês e crítico de arte, primeiramente associado a Émile Zola e ao grupo de naturalistas. Depois, juntou-se ao Movimento Decadente Francês. Huysmans era "um artista maior do que Zola",segundo o crítico Ford Maddox Ford,no "Marchas da literatura"(1938):"deixou as catedrais e as estradas deste mundo em 1907,e não suponho que se ouvirá,ao menos uma vez,em qualquer época,seu nome mencionado em reuniões literárias. "A conversão de Huysmans, do Satanismo ao Catolicismo,da obsessão por sensações bizarras à busca da vida espiritual,pode ser seguida em livros como A REBOURS(1884),LÀ-BAS(1891) e LA CATHÈDRALE(1898). Joris -Karl Huysmans nasceu Charles –Marie –Georges Huysmans em Paris,de pais de nacionalidades distintas. Seu pai era de descendência holandesa;sua mãe,Elisabeth-Malvina Badin,francesa. Depois que o pai de Huysmans faleceu,Elisabeth-Malvina casou-se com Jules Og,um negociante protestante. A perda prematura de seu pai permaneceu como uma experiência traumática da infância para Huysmans. Ele manteve fielmente algo da pintura de seu pai,que foi um artista popular. Huysmans estudou no Lycee Saint-Louis,recebendo em 1866 seu bacharelado. Com vinte anos,obteve um cargo no Ministério do Interior,lá permanecendo por 32 anos- combinando o ato de escrever com o trabalho. O primeiro livro de Huysmans,LE DRAGEOIR AUX ÈPICES(1874)era uma coletânea de poemas em prosa,à maneira de Charles Baudelaire . Quando foi rejeitado por diversos editores,imprimiu-o,finalmente,por sua própria conta,sob o nome Joris -Karl Huysmans. Mais tarde,inventou as famosas iniciais,J.K.. O livro recebeu a atenção de escritores importantes,como Emile Zola,e foi seguido por alguns romances naturalistas,como MARTHE(1876),LES SOEURS VATARD(1879),e EN MÈNAGE(1881). Durante a Guerra Franco –Prussiana de 1870,Huysmans serviu no exército. O romance SAC AU DOS(1880),baseado em suas experiências deste período,foi publicado no LES SOIRÉES DE MÉDAN- junto com outras histórias da guerra,escritas por membros do grupo "de Médan",de Zola. No início de 1877,Huysmans conheceu Zola,de quem admirava a revisão da forma de seu L’ASSOMOIR(A TAVERNA). Huysmans compartilhou da idéia de Zola que um trabalho de arte é um "canto da natureza visto através de um temperamento. "Huysmans começou a publicar críticas de arte nos anos 1870,sob o pseudônimo de A. Meunier,e a defender pintores do simbolismo como Odilon Redon e Gustave Moreau. Sobre a pintura O POBRE PESCADOR, de Puvis de Chavannes,cuja tonalidade era uniformemente cinza,escreveu:"é seco,duro,e como de hábito,possui uma rigidez ingênua afetada. Eu fico indiferente à frente desta tela,aborrecido por esta imitação burlesca da grandeza bíblica, conseguida sacrificando a cor ao traço. Mas apesar desta aversão que jorra em mim quando estou diante desta pintura,não posso julgá-la,pois sinto-me ausente dela. "Para Moreau e Huysmans,a Salomésensual e inocente transformou a personificação do excêntrico feminino. Salomé era o assunto obsessivo principal das pinturas de Moreau,e Huysmans usou-a em uma cena de A REBOURS. Com A REBOURS,Huysmans voltou-se contra o naturalismo,flertando com a mentalidade "decadente". Era o livro amarelo,"venenoso",a que se refere Oscar Wilde,em O RETRATO DE DORIAN GRAY, cujo protagonista,Dorian imita. Na história de humor negro,um esteta rico,Duc Jean des Esseintes,experimenta prazeres exóticos,por vezes eróticos. Vive em sua casa,como em um monastério,e sonha com o progresso dos males através das eras. Des Esseintes fecha-se hermeticamente,fora do mundo,pois não ousa nem mesmo sair em viagem. Tem medo de decepcionar-se pela realidade. Cercou-se com trabalhos de arte,"que o transportariam a algum mundo estranho,apontariam o caminho de possibilidades novas,e agitariam seu sistema nervoso por meio de fantasias eruditas,pesadelos complicados e suaves visões sinistras. "Entretanto,Huysmans não poderia aceitar inteiramente as excentricidades do seu protagonista,pois faz des Essenties imaginar se o único desejo de salvação não deve estar em um retorno à fé. "Naquela época,quando estava escrevendo A REBOURS,deve ter havido,indubitavelmente,um deslocar do solo,um perfurar da terra,para colocar nas fundações o que eu não estava consciente. Deus escava buracos para colocar seus fios,e trabalha na noite,nos alcances escuros da alma. "O trabalho teve um impacto tremendo em círculos decadentes,mas também o romancista católico Barbey d’Aurevilly prestou atenção a ele. Sobre A REBOURS,Oscar Wilde escreveu:"o odor pesado do incenso parece aderir em suas páginas e incomodar o cérebro. "Arnold Hauser vê o caráter na história social da arte,como o protótipo de todos os Dorian Gray. "A idade da natureza",diz des Esseintes,"é passado,esgotou finalmente a paciência de todas as mentes sensíveis pela monotonia repugnante de suas paisagens e céus. " Em seus últimos romances,Huysmans gravou a indagação espiritual de um homem chamado Durtal,seu alter- ego ficcional. LÀ-BAS era um romance altamente estilizado sobre magia negra praticada na Paris contemporânea. Na história,Durtal decide escrever uma biografia de Gilles de Rais(1404-1440),o marechal francês que foi acusado de Satanismo,e associado momentaneamente com Joana D’Arc. Durtal é levado a uma Missa Negra,mas acha a experiência decepcionante. Durante seu flerte com o Satanismo,Durtal tem um caso com Hyacinthe Chantelouve,membro do Satanismo ativo Canon Docre. Um piedoso tocador de sinos,Louis Carhaix,ajuda Durtal em sua busca. Mas sem nenhuma desilusão esteta,ele permanece incapaz de abraçar a fé simples de Carhaix. Durtal sente que a super análise de sua fé e sentimentos,o deixou sem valores. LÀ-BAS foi aceita como obra valorosa por muitos leitores. O livro transformou-se em um trabalho chave que promove a mitologia sensacionalista da Missa Negra. A pesquisa histórica de Durtal teve muito em comum com o livro de Jules Michelet,LA SORCIÈRE(1862),um estudo sobre caça às bruxas e experimentações da feitiçaria da Idade Média. É possível que Huysmans nunca tenha visto uma Missa Negra,embora alguns dos ocultistas do fim de século de Paris sejam mencionados no texto. Entre os amigos de Huysmans,o abade Joseph Boullan(1824-1893),serviu de modelo para o Dr. Johannés, retratado como um padre que pratica a magia para conter o Satanismo. Huysmans permaneceu solteiro durante toda sua vida. No início de 1890,passa por uma crise que o conduziu à sua conversão. Foi readmitido,em 1892,na Igreja Católica. Em 1895,Huysmans foi ao monastério Trapista de Issigny para passar lá uma semana. EN ROUTE(A CAMINHO-1895),expressou o desejo do autor para a vida monástica. Em LA CATHÉDRALE,Huysmans moveu-se das dúvidas para a aceitação completa do Catolicismo Romano. O trabalho foi uma prestação de contas de sua conversão,e um exame detalhado da arte medieval. Após ter renunciado ao seu cargo no Ministério,Huysmans retirou-se para Liguge,em Poitou,onde viveu dois anos como um oblato beneditino. Quando os monges foram expulsos,retornou a Paris. Huysmans foi um dos fundadores da Academia de Goncourt,e em 1900 foi eleito seu presidente. Huysmans faleceu de câncer de boca,em 12 de maio de 1907-havia se queixado de dores de dente por vários anos,e quando diagnosticou-se o câncer,este era incurável. Huysmans foi um hipocondríaco na maior parte de sua vida. E dizem que o sofrimento final levou Huysmans à resignação cristã. Durante os últimos dias de sua vida,teve uma moléstia nos olhos, tornando-se necessário deixar suas pálpebras permanentemente fechadas. Em sua devoção,acreditou que estes olhos,com que tinha visto tantas belezas e recebido tanto prazer,foram levados dele para reforçar a penitência. A história espiritual do próprio Huysmans refletiu as fases sucessivas da vida intelectual do final do século XIX,na França. Ele lidou com o estoicismo,erotismo e espiritualismo,e escreveu sobre as experiências de seus protagonistas,em um estilo rico,inebriante. "A arte é a única coisa limpa na terra,com exceção da santidade",afirmou uma vez. Devemos salientar a importância de Huysmans enquanto apologista da arte cristã(a Igreja Católica assim o considera),enquanto convertido que melhor soube ver o universo de sentimentos expressos pelos símbolos religiosos,pela música, pintura e arquitetura;também enquanto pecador que saiu da escura noite do satanismo até as luzes divinas. Como apologista de uma época de grande produção artística que foi a Idade Média. Enfim,como testemunho da bondade de Deus. As páginas de Huysmans são um documento inestimável sobre tradição e história,são fonte de pesquisa para estudantes e cientistas,são aulas de sociologia sobre a influência da arte no comportamento humano. As obras dele poderiam ser um compêndio do pensamento cristão do século XX. Podemos dizer:o que Huysmans escreveu e sonhou o tempo não apaga—porque refere-se a valores e ideais que não morrem jamais.
  • Жори́с-Карл Гюисма́нс — французский писатель. Первый президент Гонкуровской академии. Всю жизнь прослужил чиновником Министерства внутренних дел.
  • Joris-Karl Huysmans, J. -K. Huysmans, fransk författare och konstkritiker, född 5 februari 1848 i Paris och död 12 maj 1907. Joris-Karl Huysmans (dessa förnamn tog han sig; de ursprungliga var Charles Marie Georges) härstammade från en holländsk konstnärssläkt, vars mest berömde medlem var Cornelius Huysmans. Huysmans var student 1866 och ägnade sig först åt juridiska studier, för att sedan arbeta som kontorist i inrikesministeriet, där han stannade till 1897 då han gick i pension. Huysmans debuterade 1874 med en liten samling prosapoem, Le drageoir aux épices, i Baudelaires och Aloysius Bertrands stil. Vid denna tid arbetade sig naturalismen fram till herraväldet i fransk litteratur, och Huysmans var en av de första i den unga generationen, som anslöt sig till Flaubert, bröderna Goncourt och Zola. 1876 utkom hans första roman, Marthe, en glädjeflickas historia, följd av Les soeurs Vatard (1879), en berättelse om två arbeterskor, och Croquis parisiens (1880), impressionistiska sedeskildringar från världsstaden. I den av naturalistiska författare under Zolas redaktion utgivna samlingen Soirées de Medan ingick Huysmans novell Sac au dos, som beskrev hans deltagande i fransk-tyska kriget och vittnade om hans brist på socialt intresse. En ménage (1881), en konstnärsroman, av större mogenhet och herravälde över medlen än Huysmans tidigare skrifter, och dess parallell En rade (1887), hör till hans tidigare manér - brett beskrivande skildringar ur vardagslivet, där Huysmans med pessimistiskt välbehag dröjer vid det vämjeliga och triviala - liksom À vau - l'eau (1882), en mästerligt berättad novell ur den lägre Parisämbetsmannens liv, och Un dilemme (1887), det enda arbete av Huysmans, där man kan spåra en social tendens. Först med romanen À rebours (1884) (i svensk översättning Mot strömmen 1946 och 2004) väckte Huysmans större uppmärksamhet. Han skildrar där en individ av sjuklig själstyp, Des Esseintes, som hänger sig åt alla sensuella och estetiska njutningar, tills han slutligen faller ihop i kraftlös leda inför livet. Huvudpersonens olika bisarra nycker och paradoxala infall är skildrade med genomförd konsekvens och inte utan fantasi. Intresset vid denna skildring ligger dock mindre i framställandet av den enskilda typen än vid det kraftiga utmålandet av en hel serie karakteristiska tidsstämningar. Denna roman har spelat en icke ringa roll i tidens historia och haft många efterföljare samt utgör själva brytningspunkten i Huysmans eget liv. Dess djupa pessimism förde honom bort från materialismen och förde honom så småningom till kyrkans lära. Han var trött på materialismen och naturalismens uteslutande sysslande med vardagslivets banaliteter. På samma gång som han ville bevara den kraftiga realismen i framställningen, längtade han efter djupare andliga värden i dikten och ville skapa en "spiritualiserad naturalism". Denna nya konst har han sökt förverkliga i sina närmast följande romaner, vilka skildrar hans omvändelse till katolicismen (i deras huvudperson, Durtal, finner man relativt lätt Huysmans egen personlighet): Là-bas (1891), som behandlar satanismens mystik, En route (1895), som beskriver hans omvändelse och vistelse vid ett kloster, La cathédrale (1898), en mästerlig skildring av domen i Chartres och symboliken i den medeltida konsten, och L'oblat (1903), en studie över kyrkomusiken hos benediktinerna i ett sydfranskt kloster. I Sainte Lydwine de Schiedam (1901) försökte Huysmans berätta ett helgons historia med de gamla krönikornas naivitet, och samma fromma anda besjälar också hans framställning av underverken i Les foules de Lourdes (1906), ett motstycke till Emile Zolas rationalistiska skrift över samma ämne. Utom ovannämnda arbeten har man av hans hand även följande skrifter: Les vieux quartiers de Paris (1890), Le quartier Notre Dame (1905), La Biëvre et Saint Severin (1900), vittnande om hans intresse för det gamla Paris och strövtåg bland dess minnesmärken, samt De tout (1901). Pages catholiques utgör en antologi av hans arbeten, speciellt avsedd för katolska läsare. Huysmans var även en framstående, fast något ensidig konstkritiker och bland de första som trädde i bräschen för de moderna friluftsmålarna och impressionisterna. Hans konstkritiska artiklar återfinnas samlade i L'art moderne (1883) och Certains (1889), broschyren Félicien Rops (1896) och Trois primitifs (1905). Huysmans ursprung från en gammal målarfamilj spåras överallt i hans produktion. Hans värld var ögats och hans passion att beskriva. Han har endast utbytt penseln mot pennan. Bland sin generations många utmärkta representanter för den beskrivande stilen intar Huysmans en mycket framstående plats. Hans böcker lider kanske av en viss tyngd och enformighet och av en viss begränsning i synkretsen, men de flödar på saftigt utmålade och mästerligt iakttagna detaljer, nedskrivna i en utarbetad och starkt färgmättad stil, besläktad med 1600-talsförfattarnas varma och kraftiga prosa.
dbpprop:birthDate
dbpprop:birthPlace
dbpprop:caption
  • Joris-Karl Huysmans.
dbpprop:dateOfDeath
  • aged 59)
dbpprop:deathDate
dbpprop:deathPlace
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:id
  • J.+K.+Huysmans
dbpprop:name
  • Joris-Karl Huysmans
dbpprop:occupation
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • Charles-Marie-Georges Huysmans was a French novelist who published his works as Joris-Karl Huysmans; he is most famous for the novel À rebours (Against the Grain or Against Nature). His style is remarkable for its idiosyncratic use of the French language, wide-ranging vocabulary, wealth of detailed and sensuous description, and biting, satirical wit.
  • Joris-Karl Huysmans war ein französischer Schriftsteller.
  • Joris-Karl Huysmans fou un escriptor francès. Va néixer a París el 5 de febrer de 1848, fruit d'una llarga nissaga de pintors flamencs. El van inscriure al registre civil amb la forma francesa del seu nom: Georges-Charles Huysmans. La major part de les seves obres, tanmateix, s'han publicat i es continuen publicant amb la forma abreujada del nom de l'autor, J-K. Huysmans.
  • Joris Karl Huysmans francouzský spisovatel, literární a výtvarný kritik vlámského původu.
  • Charles Marie Georges Huysmans, conocido como Joris-Karl Huysmans, fue un escritor francés. Los trabajos de Huysmans expresan un disgusto por la vida moderna y un profundo pesimismo.
  • Joris-Karl Huysmans, est un écrivain et critique d'art français.
  • Intanto coltiva la sua passione per l'arte, svolgendo l'attività di critico per alcune riviste del settore. Nel 1876 conosce Émile Zola, con il quale entra subito in sintonia, ed entra a far parte del Gruppo dei Cinque, del quale fanno parte anche Guy de Maupassant, Gustave Flaubert e Edmond de Goncourt.
  • Charles-Marie-Georges Huysmans was een Frans auteur.
  • Joris-Karl Huysmans, J. -K. Huysmans var en fransk forfatter og kunstkritiker.. Joris-Karl Huysmans (disse fornavnene tok han selv, han het opprinnelig Charles Marie Georges) stammet fra en gammel hollandsk malerslekt, med Cornelius Huysmans som det mest berømte medlemmet. Huysmans studerte først juss, for senere å gå inn i innenriksministeriet, der han ble til 1897, da han gikk av med pensjon.
  • Joris-Karl Huysmans – francuski pisarz, skandalista. Kojarzony z dekadentyzmem. Karierę literacką rozpoczął jako naturalista, dziełami takimi jak Marthe czy Histoire d'une fille. Jego najsłynniejsza powieść, À rebours, 1884, w której występował pojedynczy bohater, diuk des Esseintes, wyłamała się z konwencji naturalizmu i stała się przykładem literatury dekadenckiej.
  • Joris Karl Huysmans O homem atual vive uma grande crise de fé. Ele se debate constantemente nas ondas do vício,vagueia entre o certo e o errado,entre o Bem e o Mal—muitas vezes naufraga tristemente sem conhecer a Verdade. Esse dilema não é de hoje. já foi vivido,antes. Um homem chamado Huysmans conheceu a tortura da alma. Chegou mesmo a descer até os últimos degraus de um submundo repleto de apelos satânicos que desejavam perdê-lo para sempre.
  • Жори́с-Карл Гюисма́нс — французский писатель. Первый президент Гонкуровской академии. Всю жизнь прослужил чиновником Министерства внутренних дел.
  • Joris-Karl Huysmans, J. -K. Huysmans, fransk författare och konstkritiker, född 5 februari 1848 i Paris och död 12 maj 1907. Joris-Karl Huysmans (dessa förnamn tog han sig; de ursprungliga var Charles Marie Georges) härstammade från en holländsk konstnärssläkt, vars mest berömde medlem var Cornelius Huysmans.
rdfs:label
  • Joris-Karl Huysmans
  • Joris-Karl Huysmans
  • Joris-Karl Huysmans
  • Joris Karl Huysmans
  • Joris-Karl Huysmans
  • Joris-Karl Huysmans
  • Joris Karl Huysmans
  • ジョリス=カルル・ユイスマンス
  • Joris-Karl Huysmans
  • Joris-Karl Huysmans
  • Joris-Karl Huysmans
  • Joris-Karl Huysmans
  • Гюисманс, Жорис Карл
  • Joris-Karl Huysmans
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Joris-Karl Huysmans
foaf:page
is dbpedia-owl:Person/influenced of
is dbpedia-owl:Person/influencedBy of
is dbpedia-owl:Work/author of
is dbpedia-owl:author of
is dbpedia-owl:influenced of
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpprop:author of
is dbpprop:influenced of
is dbpprop:influences of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of