A SQL join clause combines columns from one or more tables in a relational database. It creates a set that can be saved as a table or used as it is. A JOIN is a means for combining columns from one (self-table) or more tables by using values common to each. ANSI-standard SQL specifies five types of JOIN: INNER, LEFT OUTER, RIGHT OUTER, FULL OUTER and CROSS. As a special case, a table (base table, view, or joined table) can JOIN to itself in a self-join.

Property Value
dbo:abstract
  • A SQL join clause combines columns from one or more tables in a relational database. It creates a set that can be saved as a table or used as it is. A JOIN is a means for combining columns from one (self-table) or more tables by using values common to each. ANSI-standard SQL specifies five types of JOIN: INNER, LEFT OUTER, RIGHT OUTER, FULL OUTER and CROSS. As a special case, a table (base table, view, or joined table) can JOIN to itself in a self-join. A programmer declares a JOIN statement to identify rows for joining. If the evaluated predicate is true, the combined row is then produced in the expected format, a row set or a temporary table. (en)
  • La sentencia join en SQL permite combinar registros de dos o más tablas en una base de datos relacional. En el Lenguaje de Consultas Estructurado (SQL) hay tres tipos de JOIN: interno, externo y cruzado. En casos especiales una tabla puede unirse a sí misma, produciendo una auto-combinación, SELF-JOIN. Matemáticamente, JOIN es composición relacional, la operación fundamental en el álgebra relacional, y, generalizando, es una función de composición. (es)
  • En informatique et plus particulièrement dans les bases de données relationnelles, la jointure est l'opération permettant d’associer plusieurs tables ou vues de la base par le biais d’un lien logique de données entre les différentes tables ou vues, le lien étant vérifié par le biais d'un prédicat. Le résultat de l'opération est une nouvelle table. En SQL, une jointure est définie dans la clause FROM, en indiquant le mot clef JOIN pour chaque nouvelle table à joindre à l'une des précédentes et en spécifiant comment, dans un prédicat de jointure introduit par le mot clef ON. Une ancienne syntaxe, remplacée par le JOIN en 1992, consistait à énumérer les tables dans la clause FROM effectuant ainsi un produit cartésien que l'on filtrait par restriction dans la clause WHERE. Cette ancienne syntaxe est aujourd'hui abandonnée du fait de son incapacité à réaliser pleinement les jointures externes. La syntaxe de la jointure est la suivante : <table0> { [ INNER ] | {LEFT | RIGHT | FULL [ OUTER ] } } JOIN <tableN> ON <predicat> Une extension de l'opération de jointure a consisté à rajouter le concept de jointure dite "naturelle" opérant automatiquement sur des colonnes de même nom dans chaque table en jeu. Syntaxe : <table0> NATURAL ... JOIN <tableN> [ USING <liste colonne> ]. Cette syntaxe est à éviter car elle peut entraîner de multiples erreurs ou problèmes de performances (jointures circulaires involontaires, jointures non voulues en cas d'évolution du modèle, etc.). Les jointures peuvent être classifiées en équijointures (jointures basées exclusivement sur des égalités entre les colonnes des différentes tables) et théta jointure, c'est-à-dire par inégalité, différences... La plupart du temps les équijointures sont le résultat de la décomposition des relations inhérentes à la modélisation relationnelle des données (sauf forme normale domaine clef). En algèbre relationnelle, une jointure est une composition de relations, tout comme on peut composer des fonctions (par exemple g o f). En effet, les tables définissent des relations entre les différents champs qui les composent. (fr)
  • Il JOIN è una clausola del linguaggio SQL che serve a combinare (unire) le tuple di due o più relazioni di un database tramite l'operazione di congiunzione (od unione) dell'algebra relazionale. Lo standard ANSI definisce alcune specifiche per il linguaggio SQL sul tipo di JOIN da effettuare: INNER, FULL, LEFT e RIGHT, alle quali diversi DBMS aggiungono CROSS. In alcuni casi è possibile che una tabella possa essere combinata con se stessa, in questo caso si parlerà di self-join. (it)
  • Een JOIN-clause is een onderdeel van een SQL-query, waardoor records van twee of meer tabellen uit een database gecombineerd kunnen worden. Er zijn twee soorten joins in SQL volgens de ANSI-standaard, een inner-join en een outer-join. Een outer-join kan op zijn beurt weer left, right of full zijn. Een left outer join doet een query op één tabel en zoekt dan bij elk resultaatrecord extra velden van de tweede tabel. De syntaxis is als volgt: SELECT * FROM tabel1 LEFT OUTER JOIN tabel2 ON tabel1.veld = tabel2.veld Een left outer join garandeert dus de aanwezigheid van alle rijen van de linker tabel (hier tabel1). Een inner-join doet dat niet, omdat rijen van tabel1 waarvoor er in tabel2 geen enkele rij gevonden wordt waarvoor tabel1.veld = tabel2.veld niet getoond worden. Dit kan aangevuld worden met de WHERE-clause en de andere clauses. In de ON-clause wordt gespecificeerd welke velden van de beide tabellen overeen moeten komen. Dit wordt gebruikt om de goede records van de tweede tabel bij de eerste te vinden. Indien geen record in tabel2 gevonden wordt is er toch een resultaatrecord, weliswaar met lege velden (NULL's) in het deel dat uit tabel2 afkomstig is. De sleutelwoordcombinatie RIGHT OUTER JOIN kan ook gebruikt worden. Verwissel in dat geval tabel1 en tabel2 in de uitleg hierboven. Een FULL OUTER JOIN ten slotte garandeert de aanwezigheid van alle rijen van zowel tabel1 als tabel2: het resultaat is dus de UNION van de LEFT OUTER JOIN en de RIGHT OUTER JOIN. Een inner-join is in eerste instantie gelijk aan wat men in de verzamelingenleer en in de relationele algebra het cartesisch product noemt. Dit wil zeggen dat het resultaat alle combinaties van records van de eerste tabel met alle records van de tweede tabel bevat.In tweede instantie — na het ON-keyword — worden deze records gefilterd zodat enkel de rijen overblijven waarvan de velden, die in de ON-clause gespecificeerd zijn, overeenkomen.De syntaxis is als volgt: SELECT * FROM tabel1 INNER JOIN tabel2 ON tabel1.veld = tabel2.veld Het aantal resultaatrecords van een inner-join kan maximaal oplopen tot het aantal records in het cartesisch product. Records van tabel1 waarvoor geen overeenkomstige records in tabel2 worden gevonden, worden niet getoond; daarvoor is de eerder vermelde OUTER JOIN. Anderzijds worden records van tabel1 waarvoor meerdere overeenkomstige records van tabel2 worden gevonden, ook evenzoveel keer getoond. Voorheen werd de inner-join anders geformuleerd, namelijk zonder de ON-clause; de join-informatie stond gewoon in de WHERE-clause. Toen was een vergissing snel gemaakt. Een voorbeeld van de oude notatie: SELECT * FROM tabel1, tabel2 WHERE tabel1.veld = tabel2.veld Deze notatie is nog steeds syntactisch correct, en logisch equivalent aan de inner-join. (nl)
  • Wyróżniamy następujące typy złączeń: Wewnętrzne (inner) są domyślnym typem złączeń. Wyniki tych zapytań zawierają jedynie wiersze spełniające warunek. Iloczyn kartezjański (Cross join) Samozłączenie (Self Join) Równozłączenie (Equi-join) Naturalne (Natural Join) Theta, nierównozłączenia (Theta Join) Antyzłączenia (Anti join) Częściowe (Semi Join) Zewnętrzne (outer) Left outer Join Right outer Join Full outer Join Aby rozpocząć pracę z przykładami, zapoznajmy się z poniższymi tabelami, na podstawie których opisane są przykłady w dalszej części omawianego tematu. (pl)
  • SQL 的连接(JOIN)语句将数据库中的两个或多个表组合起来. 由"连接"生成的集合, 可以被保存为表, 或者当成表来使用. JOIN 语句的含义是把两张表的属性通过它们的值组合在一起. 基于 ANSI 标准的 SQL 列出了五种 JOIN 方式: 内连接(INNER), 全外连接(FULL OUTER), 左外连接(LEFT OUTER), 右外连接(RIGHT OUTER)和交叉连接(CROSS). 在特定的情况下, 一张表(基本表, 视图, 或连接表)可以和自身进行连接, 成为自连接(self-join). 程序员用 JOIN 谓词表示要得到"连接"后的集合. 如果evaluated predicate为真, 组合后的记录就会按照预期的方式生成, 如一个记录集, 或者一张临时表. (zh)
  • JOIN — оператор языка SQL, который является реализацией операции соединения реляционной алгебры. Входит в раздел FROM операторов SELECT, UPDATE или DELETE. Операция соединения, как и другие бинарные операции, предназначена для обеспечения выборки данных из двух таблиц и включения этих данных в один результирующий набор. Отличительными особенностями операции соединения являются следующее: * в схему таблицы-результата входят столбцы обеих исходных таблиц (таблиц-операндов), то есть схема результата является «сцеплением» схем операндов; * каждая строка таблицы-результата является «сцеплением» строки из одной таблицы-операнда со строкой второй таблицы-операнда. Определение того, какие именно исходные строки войдут в результат и в каких сочетаниях, зависит от типа операции соединения и от явно заданного условия соединения. Условие соединения, то есть условие сопоставления строк исходных таблиц друг с другом, представляет собой логическое выражение (предикат). При необходимости соединения не двух, а нескольких таблиц, операция соединения применяется несколько раз (последовательно). (ru)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 665204 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740897198 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La sentencia join en SQL permite combinar registros de dos o más tablas en una base de datos relacional. En el Lenguaje de Consultas Estructurado (SQL) hay tres tipos de JOIN: interno, externo y cruzado. En casos especiales una tabla puede unirse a sí misma, produciendo una auto-combinación, SELF-JOIN. Matemáticamente, JOIN es composición relacional, la operación fundamental en el álgebra relacional, y, generalizando, es una función de composición. (es)
  • Il JOIN è una clausola del linguaggio SQL che serve a combinare (unire) le tuple di due o più relazioni di un database tramite l'operazione di congiunzione (od unione) dell'algebra relazionale. Lo standard ANSI definisce alcune specifiche per il linguaggio SQL sul tipo di JOIN da effettuare: INNER, FULL, LEFT e RIGHT, alle quali diversi DBMS aggiungono CROSS. In alcuni casi è possibile che una tabella possa essere combinata con se stessa, in questo caso si parlerà di self-join. (it)
  • SQL 的连接(JOIN)语句将数据库中的两个或多个表组合起来. 由"连接"生成的集合, 可以被保存为表, 或者当成表来使用. JOIN 语句的含义是把两张表的属性通过它们的值组合在一起. 基于 ANSI 标准的 SQL 列出了五种 JOIN 方式: 内连接(INNER), 全外连接(FULL OUTER), 左外连接(LEFT OUTER), 右外连接(RIGHT OUTER)和交叉连接(CROSS). 在特定的情况下, 一张表(基本表, 视图, 或连接表)可以和自身进行连接, 成为自连接(self-join). 程序员用 JOIN 谓词表示要得到"连接"后的集合. 如果evaluated predicate为真, 组合后的记录就会按照预期的方式生成, 如一个记录集, 或者一张临时表. (zh)
  • A SQL join clause combines columns from one or more tables in a relational database. It creates a set that can be saved as a table or used as it is. A JOIN is a means for combining columns from one (self-table) or more tables by using values common to each. ANSI-standard SQL specifies five types of JOIN: INNER, LEFT OUTER, RIGHT OUTER, FULL OUTER and CROSS. As a special case, a table (base table, view, or joined table) can JOIN to itself in a self-join. (en)
  • En informatique et plus particulièrement dans les bases de données relationnelles, la jointure est l'opération permettant d’associer plusieurs tables ou vues de la base par le biais d’un lien logique de données entre les différentes tables ou vues, le lien étant vérifié par le biais d'un prédicat. Le résultat de l'opération est une nouvelle table. En SQL, une jointure est définie dans la clause FROM, en indiquant le mot clef JOIN pour chaque nouvelle table à joindre à l'une des précédentes et en spécifiant comment, dans un prédicat de jointure introduit par le mot clef ON. Syntaxe : (fr)
  • Een JOIN-clause is een onderdeel van een SQL-query, waardoor records van twee of meer tabellen uit een database gecombineerd kunnen worden. Er zijn twee soorten joins in SQL volgens de ANSI-standaard, een inner-join en een outer-join. Een outer-join kan op zijn beurt weer left, right of full zijn. Een left outer join doet een query op één tabel en zoekt dan bij elk resultaatrecord extra velden van de tweede tabel. De syntaxis is als volgt: SELECT * FROM tabel1 LEFT OUTER JOIN tabel2 ON tabel1.veld = tabel2.veld SELECT * FROM tabel1 INNER JOIN tabel2 ON tabel1.veld = tabel2.veld (nl)
  • Wyróżniamy następujące typy złączeń: Wewnętrzne (inner) są domyślnym typem złączeń. Wyniki tych zapytań zawierają jedynie wiersze spełniające warunek. Iloczyn kartezjański (Cross join) Samozłączenie (Self Join) Równozłączenie (Equi-join) Naturalne (Natural Join) Theta, nierównozłączenia (Theta Join) Antyzłączenia (Anti join) Częściowe (Semi Join) Zewnętrzne (outer) Left outer Join Right outer Join Full outer Join (pl)
  • JOIN — оператор языка SQL, который является реализацией операции соединения реляционной алгебры. Входит в раздел FROM операторов SELECT, UPDATE или DELETE. Операция соединения, как и другие бинарные операции, предназначена для обеспечения выборки данных из двух таблиц и включения этих данных в один результирующий набор. Отличительными особенностями операции соединения являются следующее: При необходимости соединения не двух, а нескольких таблиц, операция соединения применяется несколько раз (последовательно). (ru)
rdfs:label
  • Join (SQL) (en)
  • Join (es)
  • Jointure (informatique) (fr)
  • Join (SQL) (it)
  • Join (SQL) (nl)
  • Join (SQL) (pl)
  • Join (SQL) (ru)
  • 连接 (SQL) (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of