| dbpprop:abstract
|
- John of Salisbury (c. 1120 – October 25 1180), also known as Johannes Parvus, (John the Little) was an English author, educationalist, diplomat and bishop of Chartres, and was born at Salisbury.
- Johannes von Salisbury war Engländer und einer der berühmtesten Theologen seiner Zeit. Er studierte bei Peter Abaelard in Paris, arbeitete als Sekretär für Thomas Becket und wurde 1176 zum Bischof von Chartres ernannt.
- Jan ze Salisbury byl anglický diplomat, právník a scholastický filosof, tajemník biskupa Tomáše Becketa. Mnozí jej pokládají za zakladatele středověké politické filosofie.
- Juan de Salisbury Prelado inglés. Fue alumno de Pedro Abelardo en París, de Bernardo de Chartres en Chartres y secretario del arzobispo de Canterbury. En 1164, perseguido por el rey Enrique II, huyó de Inglaterra, a donde regresó en 1170 con Tomás Becket. En 1176 fue nombrado obispo de Chartres. Es autor, entre otras obras, de una biografía de Tomás Becket y otra de san Anselmo.
- Johannes Salisburylainen oli englantilainen skolastinen filosofi, kirjailija, diplomaatti ja Chartresin piispa.
- Jean de Salisbury (Joannis Saresberiensis) né vers 1115 à Salisbury, dans le comté du Wiltshire en Angleterre et mort en 1180, est un philosophe et historien anglais, membre de l’École de Chartres. Jean de Salisbury fit ses études en France où il bénéficie du patronage du Comte Thibaut le Grand. Étudiant à Paris, il y fut, dès 1136, l’élève d’Abélard et il devait continuer à étudier la logique sous la direction de Robert de Melun, la grammaire sous celle de Guillaume de Conches jusqu'en 1148. Secrétaire et ami de Thomas Becket, alors chancelier d’Angleterre, il fut notamment chargé des relations de l'archevêché avec la papauté. Il a rendu, dans sa Vie de Thomas Becket, un hommage posthume à celui qu’il conseilla de nombreuses fois. Pendant le conflit et l'exil de 1164 de Thomas Becket, il réside chez Pierre de Celle, à Saint-Rémi de Reims. Il succède à Guillaume aux Blanches Mains au poste d'évêque de Chartres de 1176 à 1180. Il remplit de nombreuses missions à Rome auprès d’Eugène III et d’Adrien IV. Ce haut fonctionnaire à la Curie romaine fut ensuite secrétaire de l’archevêque de Cantorbéry. Il fut un des hommes de son temps qui connurent le mieux l’Antiquité. Son principal ouvrage, très célèbre au moyen âge et un des premiers livres imprimés, est intitulé : Policraticus, de Nugis curialium et vestigiis philosophorum, une sorte d’encyclopédie morale, en huit livres, où l’auteur, avec plus d’érudition que de grâce, oppose aux frivolités du monde et de la cour les solides enseignements de la philosophie. En tête des amusements qu’il attaque se trouve la chasse, moyen de vexation contre les faibles. Le jeu de dés, la musique et les musiciens, les acteurs, les ménestrels, les jongleurs, ne sont pas épargnés. L’auteur montre la vanité de la magie, de la sorcellerie, bien qu’il ne repousse pas toutes sortes de présages. Le troisième livre, dirigé contre les flatteurs et les parasites, se termine par un chapitre contre les tyrans. Le tyrannicide y est approuvé, mais à l’Église seule il appartient de déclarer qu’un prince est tyran. Pour l’ami de Thomas Becket, la royauté n’est que la servante de l’Église. Tout cet examen de la société a pour conclusion une théorie des devoirs empruntée aux philosophes anciens, et l’auteur termine en revenant sur le tyrannicide et le devoir de tuer les tyrans. Achevé en 1156, le Policraticus est adressé, dans une introduction poétique, à Thomas Becket. Sous le titre peu différent d’Entheticus, Jean de Salisbury fit, en vers élégiaques, une sorte de résumé de son grand ouvrage, rempli d’allusions satiriques, aujourd’hui fort difficiles à comprendre. Enfin, pour défendre la philosophie, c’est-à-dire les lettres anciennes, contre les attaques des gens du monde, Jean de Salisbury écrivit son Metalogicon en six livres. À ces ouvrages, il faut ajouter ses Lettres, qui sont très importantes pour l’histoire du temps. En 1372, le frère franciscain Denis Foulechat achève sa traduction française du Policraticus, effectuée à la demande du roi de France Charles V.
- John of Salisbury, latinosan Johannes Sarisberiens angol teológus, diplomata, Chartres püspöke. Azon kívül, hogy angolszász származású és saját magát a parvus azaz kis jelzővel illette, nem sokat lehet tudni életének első szakaszáról. 1136-ban Franciaországba utazott, ahol Pierre Abélardnál tanult dialektikát. Abélard távozása után tanulmányait Alberic és Robert of Melun mellett folytatta. 1138 és 1140 között grammatikával folytatta Guillaume de Conches-nál és retorikával Thierry de Chartres-nál. Szintén ebben az időszakban tanult matematikát, először Hardewin majd Richard l'Éveque mellett. A tanulás költségeit tanítással fedezte. 1140 körül Párizsban tanult teológiát, tanárai Gilbert de la Porrée, Robert Pullus és Simon of Poissy voltak. 1147-1148-tól kezdve tizenkét évet töltött a pápai udvarban és a canterbury érseki hivatalban először Theobald canterbury érsek majd Thomas Becket mellett; ezt az időszakot később időfecsérelésnek minősítette. Hivatali ideje alatt sokszor utazott Anglia és Itália között. Jelen volti a reimsi zsinaton, amelyet később Historia Pontificalis című művében írt le. 1159-ben fejezte be két legfontosabb művét, a Policraticus. Az udvaroncok hiábavalóságairól és a filozófusok nyomdokairól címűt illetve Metalogicon-t. 1163-ban Becket kérésére írta a Vita sancti Anselmi-t, amely Canterburyi Szent Anzelm kanonizációját támasztotta volna alá a tours-i zsinaton. 1164-ben Beckettel együtt franciaországi száműzetésbe ment, ahol a reims-i kolostorban élt. Itt írta Historia Pontificalis című művét, amely a pápai kúria 1148-1152 közötti története. II. Henrik és Becket kiegyezését követően 1170-ben John of Salisbury is visszatért Angliába, ahol szemtanúja lett Becket meggyilkoltatásának, amelyről 1171-ben egy levélben, majd később Vita Sancti Thomae című munkájában számolt be. 1176-ban a francia király chartes-i érsekké nevezte ki. 1179-ben részt vett a harmadik lateráni zsinaton. John of Salisbury írásai kitűnően megvilágítják a 12. századi Nyugat-Európa irodalmi és tudományos álláspontját. Műveiből egy a gyakorlati ügyekben is jártas művelt ember képe rajzolódik ki, aki a józan ész nevében ellenállt a korszak szélsőségeinek.
- Giovanni di Salisbury fu uno scrittore inglese del XII secolo, diplomatico e vescovo di Chartres.
- Johannes van Salisbury was een Engels auteur, diplomaat en bisschop van Chartres. Buiten het feit dat hij van Angelsaksische en niet van Normandische afkomst was en dat hij zichzelf Parvus ("klein") noemde, weten we weinig van zijn vroege jaren. Aan de hand van zijn geschriften is opgemaakt dat hij rond 1136 naar Frankrijk reisde en in Parijs studeerde onder Pierre Abélard die voor korte tijd zijn beroemde school aan de Montagne Sainte-Geneviève had heropend. Nadat Abélard met pensioen ging, studeerde Johannes door onder Alberik van Reims en Robert van Melun. Van 1138 tot 1140 studeerde hij letterkunde en de klassieken onder Willem van Conches en Richard l'Evêque, de discipelen van Bernard van Chartres, wellicht in Chartres. Bernard's leerwijze kenmerkte zich enerzijds door een uitgesproken Platonistische tendens, anderzijds door de nadruk die gelegd werd op de literaire studie van de grote Latijnse schrijvers. De invloed van dit laatste is merkbaar in alle werken van Johannes van Salisbury. Rond 1140 studeerde hij theologie onder Gilbert de la Porrée, later onder Robert Pullus en Simon van Poissy. In 1148 verbleef hij met zijn vriend Peter van Celle in het bisschopdom Troyes. Hij was aanwezig bij het concilie van Reims, voorgezeten door Paus Eugenius III en werd daar waarschijnlijk door Bernard van Clairvaux voorgesteld aan Theobald van Bec, de aartsbisschop van Canterbury met wiens hulp hij rond 1150 terugkeerde naar Engeland. Hij werd benoemd als secretaris van Theobald en werd regelmatig als missionaris naar de paus gezonden. Gedurende deze tijd produceerde hij zijn beste werken. Waarschijnlijk in 1159 gepubliceerd waren dat Policraticus en Metalogicon, werken van onschatbare waarde betreffende de leerstof en vorm van onderricht, opvallend wat betreft hun gecultiveerde stijl en humanistische tendens. De Policratus werpt een licht op de decadentie van de 12e eeuwse manieren aan het hof en de ethische laagheid van royalty. Na de dood van Theobald in 1161 werd Johannes de secretaris van Thomas Becket en nam hij actief deel aan de lange disputen tussen Becket en Koning Hendrik II van Engeland. Johannes trok zich met Becket enige tijd terug naar Frankrijk toen de situatie gevaarlijk werd. Hij keerde in 1170 met hem terug naar Engeland en was in Canterbury toen Becket vermoord werd. In de jaren daarna schreef hij een biografie van Becket en bleef hij een invloedrijk persoon in Canterbury. In 1176 werd hij bisschop van Chartres en verbleef daar de rest van zijn leven. In 1179 nam hij deel aan het Derde Lateraans Concilie. Hij overleed in of nabij Chartres op 25 oktober 1180. De geschriften van Johannes stellen ons in staat een vrij compleet beeld te vormen van de literaire en wetenschappelijke situatie in de 12e eeuw. Zijn inzichten duiden op een gecultiveerde intelligentie die zeer bekend is met praktische zaken en die zich verzet tegen de extremen van nominalisme en realisme middels gezond verstand. Van de Griekse schrijvers had hij waarschijnlijk geen werken en hij kende maar zeer weinig van hetgeen dat vertaald was. De Timaeus van Plato in de Latijnse versie van Calcidius was hem bekend en waarschijnlijk had hij toegang tot vertalingen van de Phaedo en Meno. Van Aristoteles bezat hij de complete Organon in het Latijn. Hij was de eerste van de middeleeuwse schrijvers van naam die dit hele werk kende.
- Jan z Salisbury − angielski filozof, pisarz, uczony i historyk. Studiował w Paryżu u Piotra Abelarda i w Chartres. Później sekretarz Thomasa Becketa, stanął po jego stronie przeciw Henrykowi II. Po śmierci Becketa uciekł z Francji i w 1176 został biskupem Chartres. W dziele Polycraticus przedstawił Kościół jako gwaranta wolności wobec niesłusznych roszczeń władz świeckich. autor traktatu Metalogicon. Głosił możliwość pewnego poznania rozumem, wiarą i zmysłami.
- João de Salisbury (c. 1120-1180), foi um escritor inglês, diplomata e bispo de Chartres, nascido em Salisbury, Inglaterra. Viajou para a França em 1136 e retornou à Inglaterra para se tornar um dos maiores representantes da Escola de Chartres. Exaltava a lógica demonstrativa sobre todas as coisas, mas não condenava o uso da sofística como exercício mental, desde que não causasse danos aos ignorantes. Foi, ao lado de Hugo de São Vitor, Anselmo de Canterbury e Pedro Abelardo, um dos grandes responsáveis pela virada ocorrida no século XII com relação ao modo como se encarava o conhecimento e a filosofia ao fim da Idade Média.
- Иоанн Солсберийский (1115/1120 Салисбери — 1180) — англо-французский богослов, схоластик, писатель, педагог. Происходил из Южной Англии (Солсбери), получил образование и сложился как богослов, писатель и педагог в Париже, где слушал знаменитых лекторов XII в. : Пьера Абеляра, Роберта Меленского, Вильяма Коншского. После обучения принял духовный сан и служил при папском дворе, был секретарём канцлера. В 1154 г. стал секретарём примаса англиканской церкви, архиепископа Кентерберийского Теобальда. Исполнял дипломатические поручения в Европе. Известен своими политическими и педагогическими трудами, среди которых — «Поликратик» («Policraticus sive de nugis curialium») и «Металогик» («Metalogicon libri IV»). В «Поликратике» Иоанн Солсберийский рассуждает о строении государства и общества, высказывает приверженность платоновским идеям о том, как следует управлять государством, а также соображения о необходимых качествах государя и путях их достижения. Особенно известен «Металогик» — типичное сочинение по педагогике эпохи Средневековья. Появилось одним из первых, знаменуя собой выделение педагогики как отрасли знаний о человеке. В «Металогике» изложена теория и практика преподавания дисциплин, входивших в тривиум, вопросы психологии ученика и логики подачи материала. Сочинения Иоанна Солсберийского отличаются простотой, стройностью, логикой изложения, его язык и стиль стали эталоном для средневековых учёных. Для истории его времени важны также его письма. В 1161 г. кафедру архиепископа в Англии занял Томас Бекет — знаменитый деятель церкви, отстаивавший привилегии церкви от посягательств короля Генрих II Плантагенета, и в трудах Иоанна Солсберийского появились тираноборческие мотивы. В результате вместе со своим патроном он вынужден был удалиться в изгнание во Францию. В 1170 г. они вернулись, однако вскоре Бекет был убит сторонниками короля, а Иоанн Солсберийский через какое-то время получил епископскую кафедру в Шартре (Франция). Там он и скончался.
- Johannes av Salisbury, Johan från Salisbury eller Johannes Saresberiensis, född mellan 1115 och 1120 i Salisbury, England, död 25 oktober 1180 i Chartres, var en engelsk skriftställare, historiker och filosof, biskop av Chartres.
|
| rdfs:comment
|
- John of Salisbury (c. 1120 – October 25 1180), also known as Johannes Parvus, (John the Little) was an English author, educationalist, diplomat and bishop of Chartres, and was born at Salisbury.
- Johannes von Salisbury war Engländer und einer der berühmtesten Theologen seiner Zeit. Er studierte bei Peter Abaelard in Paris, arbeitete als Sekretär für Thomas Becket und wurde 1176 zum Bischof von Chartres ernannt.
- Jan ze Salisbury byl anglický diplomat, právník a scholastický filosof, tajemník biskupa Tomáše Becketa. Mnozí jej pokládají za zakladatele středověké politické filosofie.
- Juan de Salisbury Prelado inglés. Fue alumno de Pedro Abelardo en París, de Bernardo de Chartres en Chartres y secretario del arzobispo de Canterbury. En 1164, perseguido por el rey Enrique II, huyó de Inglaterra, a donde regresó en 1170 con Tomás Becket. En 1176 fue nombrado obispo de Chartres. Es autor, entre otras obras, de una biografía de Tomás Becket y otra de san Anselmo.
- Johannes Salisburylainen oli englantilainen skolastinen filosofi, kirjailija, diplomaatti ja Chartresin piispa.
- Jean de Salisbury (Joannis Saresberiensis) né vers 1115 à Salisbury, dans le comté du Wiltshire en Angleterre et mort en 1180, est un philosophe et historien anglais, membre de l’École de Chartres. Jean de Salisbury fit ses études en France où il bénéficie du patronage du Comte Thibaut le Grand.
- John of Salisbury, latinosan Johannes Sarisberiens angol teológus, diplomata, Chartres püspöke. Azon kívül, hogy angolszász származású és saját magát a parvus azaz kis jelzővel illette, nem sokat lehet tudni életének első szakaszáról. 1136-ban Franciaországba utazott, ahol Pierre Abélardnál tanult dialektikát. Abélard távozása után tanulmányait Alberic és Robert of Melun mellett folytatta.
- Giovanni di Salisbury fu uno scrittore inglese del XII secolo, diplomatico e vescovo di Chartres.
- Johannes van Salisbury was een Engels auteur, diplomaat en bisschop van Chartres. Buiten het feit dat hij van Angelsaksische en niet van Normandische afkomst was en dat hij zichzelf Parvus ("klein") noemde, weten we weinig van zijn vroege jaren. Aan de hand van zijn geschriften is opgemaakt dat hij rond 1136 naar Frankrijk reisde en in Parijs studeerde onder Pierre Abélard die voor korte tijd zijn beroemde school aan de Montagne Sainte-Geneviève had heropend.
- Jan z Salisbury − angielski filozof, pisarz, uczony i historyk. Studiował w Paryżu u Piotra Abelarda i w Chartres. Później sekretarz Thomasa Becketa, stanął po jego stronie przeciw Henrykowi II. Po śmierci Becketa uciekł z Francji i w 1176 został biskupem Chartres. W dziele Polycraticus przedstawił Kościół jako gwaranta wolności wobec niesłusznych roszczeń władz świeckich. autor traktatu Metalogicon. Głosił możliwość pewnego poznania rozumem, wiarą i zmysłami.
- João de Salisbury (c. 1120-1180), foi um escritor inglês, diplomata e bispo de Chartres, nascido em Salisbury, Inglaterra. Viajou para a França em 1136 e retornou à Inglaterra para se tornar um dos maiores representantes da Escola de Chartres. Exaltava a lógica demonstrativa sobre todas as coisas, mas não condenava o uso da sofística como exercício mental, desde que não causasse danos aos ignorantes.
- Иоанн Солсберийский (1115/1120 Салисбери — 1180) — англо-французский богослов, схоластик, писатель, педагог. Происходил из Южной Англии (Солсбери), получил образование и сложился как богослов, писатель и педагог в Париже, где слушал знаменитых лекторов XII в.
- Johannes av Salisbury, Johan från Salisbury eller Johannes Saresberiensis, född mellan 1115 och 1120 i Salisbury, England, död 25 oktober 1180 i Chartres, var en engelsk skriftställare, historiker och filosof, biskop av Chartres.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
