| dbpprop:abstract
|
- John Wesley (28 June 1703 – 2 March 1791) was an Anglican cleric and Christian theologian. Wesley is largely credited, along with his brother Charles Wesley, with founding the Methodist movement which began when he took to open-air preaching in a similar manner to George Whitefield. In contrast to George Whitefield's Calvinism (which later led to the forming of the Calvinistic Methodists), Wesley embraced Arminianism. Methodism in both forms was a highly successful evangelical movement in the United Kingdom, which encouraged people to experience Christ personally.
- John Wesley war ein englischer Erweckungsprediger und einer der Begründer der methodistischen Bewegung.
- John Wesley byl anglický křesťanský teolog, jeden z prvních vůdců metodistického hnutí v 40. letech 18. století. Pocházel z tradiční křesťanské rodiny, sám se po studiích na Oxfordské univerzitě stal pastorem anglikánské církve. Zde však nenašel uspokojení a osloven moravskými bratry založil metodistické hnutí v Anglii. To se rychle rozšířilo do ostatních anglicky mluvících zemí. Církve, vycházející z této tradíce dnes sdružuje Světová metodistická konference.
- John (en español Juan) Wesley, pastor anglicano y teólogo cristiano británico. Nacido en Epworth, Lincolnshire, fue uno de los primeros líderes del movimiento metodista cuyo desarrollo inicial está vinculado a su biografía. Se distinguen, en este sentido, tres etapas: la primera, cuando junto con su hermano Charles funda el Holy Club (Santo Club); la segunda, cuando realiza su viaje a Savannah, Georgia; y la tercera cuando regresa a Inglaterra.
- John Wesley oli brittiläinen kirkonmies, anglikaaninen pappi ja kristitty teologi, jonka hengellisen toiminnan seurauksena syntyi herätyskristillinen liike, metodismi. Vuonna 1738 Wesley koki voimakkaan uskonnollisen herätyksen ja hän alkoi saarnata evankeliumia kansan, etenkin työväestön, keskuudessa. Pian Wesleyn ympärille muodostui yhteisö, jonka keskuudesta metodistiliike sai alkunsa. Metodismilla oli kolme nousuvaihetta: ensimmäinen Oxfordin yliopistossa perustamassa "Pyhää kerhoa" ja toinen oli Wesleyn toimiessa pappina Savannahissa, Georgiassa; ja kolmas oli Lontoossa Wesleyn Englantiin paluun jälkeen. Koko elämänsä Wesley pysyi Englannin kirkon jäsenenä. Sen sijaan hänen liikkeensä olivat vaikeuksissa Anglikaanisen kirkon kanssa.
- John Wesley est un prêtre anglican britannique du XVIII siècle et le fondateur du Méthodisme.
- John Wesley anglikán lelkész, a metodista ébredési mozgalom megalapítója Angliában. Magyarországon elterjedten használt neve a magyarított Wesley János. John Wesley (1703-1791) a metodista mozgalom egyik vezéralakja, akinek célja a biblikus szentség hirdetése volt. Az újkori kereszténység utolsó nagy reformátora.
- Il metodismo ha avuto tre tappe fondamentali: la prima all'Università di Oxford con la fondazione del cosiddetto Holy Clud (associazione devota), la seconda mentre Wesley era curato nella città statunitense di Savannah, in Georgia, e la terza a Londra dopo il ritorno di Wesley in Inghilterra. Il movimento ha preso forma dopo la terza tappa, intorno al 1740 con Wesley, insieme ad altri, istituendo predicatori locali e le società religiose per la formazione dei fedeli. Questo è stato il primo grande movimento evangelicale del Regno Unito. L'organizzazione metodista di Wesley includeva società in Inghilterra, Scozia, Galles e Irlanda prima di diffondersi negli altri paesi anglofoni e non solo. Wesley ha diviso le sue società religiose in classi (classes) e gruppi (bands) per garantire istruzione religiosa ed assistenza capillare a tutti, in special modo alle classi povere. I Metodisti, sotto la direzione di Wesley, sono diventati promotori di molte iniziative volte a garantire giustizia sociale, incluso la riforma della legge penale e movimenti abolizionistici. Wesley incentrò le sue riflessioni teologiche e spirituali su quella che chiamò perfezione cristiana, o santità del cuore e della vita. Wesley insisteva sul fatto che in questa vita ogni cristiano può giungere ad uno stato dell'anima dove l'amore di Dio, o amore perfetto, regna supremo nel cuore di ogni persona. Insisteva continuamente sull'usare i mezzi di grazia (means of grace) quali preghiera, meditazione delle Scritture, Santa Cena, ecc. come mezzi tramite i quali Dio trasforma i credenti. Wesley ad un certo punto della sua vita si staccò dalla chiesa anglicana e riteneva che anche il suo movimento avrebbe dovuto farlo.
- ジョン・ウェスレー(John Wesley、1703年6月28日(ユリウス暦6月17日) - 1791年3月2日)は18世紀の英国国教会のキリスト教司祭で、その後メソジスト運動と呼ばれる信仰覚醒運動を指導した。この運動から生じたのがメソジスト派というプロテスタント教会であり、アメリカ合衆国・ヨーロッパ、アジアで大きな勢力をもつに至った。とくにアメリカではプロテスタント系で信徒数第二の教派である。
- John Wesley was een Brits theoloog en predikant. Hij is de grondlegger van het methodisme. Wesley werd bekend vanwege zijn opwekkingsbijeenkomsten.
- John Wesley var ordinert prest i den anglikanske kirke. Han er kjent som den som gikk foran i grunnleggelsen av Metodistkirken. Han ble presteviet i 1728. Han ble tidlig kjent som en som ledet en gruppe av studenter som av andre ble kjent som «Holy club» og «Methodists». Han var senere misjonær i Amerika, hvor han imidlertid følte at forkynnelsen var til liten nytte. Da han kom hjem igjen opplevde han det han kalte en personlig vekkelse. Som en følge av dette begynte han og broren Charles Wesley en egen forkynnelse. Sammen med George Whitefield arrangerte de friluftsmøter som samlet store tilhørerskarer og førte til en stor vekkelse. I 1741 førte en dogmatisk dissens til brudd med George Whitefield; Wesley var motstander av den kalvinske læren om predestinasjonen og forkynte at Guds nåde gjaldt alle. I sitt liv oversatte og skrev han mange verk. Han reiste mye rundt i forbindelse med sitt forkynnelsesarbeid, og han ønsket å leve enkelt. Han gjorde seg for øvrig bemerket for å forkynne om avhold fra alkohol. Brødrene Wesley vant mange tilhengere og de dannet flere organiserte enheter. Selv var John opprinnelig motstander av at tilhengerne skulle forlate den anglikanske kirke. Men allikevel gjorde de med tiden det, og Wesley selv tok flere avgjørende skritt da han i 1784 foretok ordinasjoner og fikk metodistsamfunnet juridisk anerkjent.
- John Wesley – angielski teolog, współtwórca, wraz z bratem Charlesem, Kościoła metodystów. John był jednym z dziewiętnaściorga dzieci pastora, jego dziadek też był duchownym, dlatego John również zaczął służyć Kościołowi. Studiował na Uniwersytecie Oksfordzkim, a święcenia przyjął w 1727 roku. Razem z młodszym bratem utworzył tzw. "Święty Klub" – świeckie stowarzyszenie skupiające młodych mężczyzn, głównie studentów oksfordzkich, mające na celu działalność misyjną. Z czasem ten ruch przekształcił się w Kościół Metodystów. W 1735 roku bracia Wesleyowie odwiedzili jako misjonarze amerykańską kolonię Georgia, lecz pobyt tam nie okazał się udany. Gdy wrócili do Anglii w 1738 roku John doświadczył czegoś, co odmieniło jego życie, a co miało swój początek trzy lata wcześniej w czasie podróży morskiej do Georgii. W pewnej chwili w trakcie tej podróży nadszedł sztorm i połamał maszt statku. Podczas gdy wszyscy Anglicy na statku byli przerażeni, bracia morawscy znajdujący się na pokładzie spokojnie śpiewali nabożne pieśni i modlili się. To doświadczenie sprawiło, że Wesley sądził, że morawianie mieli siłę wewnętrzną, której mu brakowało. Kolejne doświadczenie z 24 maja 1738 na spotkaniu braci morawskich na ulicy Aldersgate w Londynie, na którym czytano wstęp Lutra do Listu do Rzymian i które opisał słynnymi dzisiaj słowami: "czułem, że moje serce dziwnie rozgrzewa się", było tylko jednym z wielu doświadczeń w jego podróży wiary. Kilka tygodni później wygłosił znaczące kazanie o doktrynie osobistego zbawienia w chwili obecnej dokonującego się przez wiarę. Chociaż jego rozumienie zarówno usprawiedliwienia jak i pewności zbawienia dojrzewało, nigdy nie przestał głosić znaczenia wiary dla zbawienia i o świadectwie bycia dzieckiem Bożym, które składa Duch Boży i duch człowieka wierzącego. Sprzymierzył się ze społecznością braci morawskich z Fetter Lane, i w 1738 odbył podróż do Herrnhut, morawskiej centrali w Niemczech. Pod koniec 1739 roku zerwał jednak z braćmi morawskimi w Londynie z powodu ich, jak to określał, popadnięcia w różne herezje, zwłaszcza kwietyzm. Zaczął formować własny ruch, który spotykał się z opozycją i prześladowaniami. John Wesley poświęcił się misji odmieniania życia innych ludzi poprzez modlitwę, studiowanie Biblii i rygoryzm moralny. Przez pół wieku podróżował po Anglii, odprawiając nabożeństwa i wygłaszając kazania. Czasem spotkania religijne odbywały się w kościołach, często jednak pod gołym niebem lub na placach targowych. Podobno John Wesley przejechał konno 400 000 km i wygłosił 50 000 kazań. Napisał też wiele znanych pieśni religijnych. Wesley nie tylko organizował grupy metodystów, ale także ze zwykłych ludzi czynił kaznodziejów oraz swych pomocników. Pragnął pozostać członkiem Kościoła anglikańskiego, ale bolało go to, że kościół zbyt mało przejmował się tym, co go trapiło, zwłaszcza warunkami życia biednych mieszkańców miast i wsi. Do rozłamu doszło w 1784 roku, gdy Wesley naruszył reguły kościoła anglikańskiego, wyświęcając na kaznodziejów grupę metodystów. Do końca życia starał się utrzymać ruch metodystyczny w ramach Kościoła anglikańskiego i dopiero po śmierci Wesleya ukształtował się w Wielkiej Brytanii odrębny Kościół metodystyczny.
- John Wesley foi um clérigo anglicano e teólogo cristão britânico, líder precursor do movimento metodista e, ao lado de William Booth, um dos dois maiores avivacionistas da Grã-Bretanha.
- John Wesley a fost un pastor anglican şi un teolog creştin care a fost un lider de început al mişcării metodiste. Metodismul a avut trei etape de dezvoltare: prima la Universitatea Oxford odată cu fondarea "Clubului Sfânt"; cea de-a doua în timp ce Wesley a fost preot paroh în Savannah, Georgia, şi a treia la Londra după întoarcerea lui Wesley în Anglia. Mişcarea s-a format în timpul celei de a treia etape de dezvoltare la începutul anilor 1740 când Wesley, împreună cu alţii, cum ar fi George Whitefield, a început predica lui itinerantă şi, ulterior, a devenit fondator de societăţi religioase pentru formarea de credincioşi. Aceasta a fost prima mişcare evanghelică de larg succes din Regatul Unit. Wesley a creat legături cu societăţi de pe întreg teritoriul Angliei, Scoţiei, Ţării Galilor, Irlandei şi, mai târziu s-a răspândit în alte părţi ale lumii vorbitoare de limbă engleză şi în afara lor. El a împărţit societăţile sale religioase în continuare în clase şi grupuri de responsabilitate şi de instruire religioasă extrem de active. Metodiştii, sub direcţia lui Wesley, au devenit lideri în multe probleme de justiţie socială ale timpului, inclusiv reforma închisorilor şi mişcarea aboliţionistă. Forţa lui Wesley ca teolog rezidă în capacitatea sa de a combina poziţii teologice aparent opuse. Cea mai mare realizare teologică a sa a fost promovarea a ceea ce el a numit "perfecţiunea creştină", sau sfinţenia inimii şi vieţii. Wesley a insistat asupra faptului că în viaţa lui, creştinul ar putea ajunge la un stadiu în care dragostea lui pentru Dumnezeu, sau dragostea lui perfectă, va ajunge să-i stăpânească inima în mod suprem. Teologia lui evanghelică, în special concepţia lui asupra perfecţiunii creştine se sprijinea ferm pe teologia sa sacramentala. El a insistat permanent asupra folosirii generale a căilor de mântuire (rugăciunea, Scriptura, meditaţia, Sfânta Împărtăşanie, etc) ca mijloc prin care Dumnezeu transformă pe cel credincios. Pe parcursul vieţii, Wesley a rămas în cadrul Bisericii Anglicane şi a insistat asupra faptului că mişcarea sa se încadrează în limitele Bisericii Anglicane. Modul nonconformist în care se folosea de politica bisericii i-a creat dispute cu mulţi din sânul Bisericii Anglicane, deşi către sfârşitul vieţii a fost respectat de mulţi.
- Файл:John Wesley. jpg Джон Уэсли Джон Уэ́сли — английский протестантский проповедник, один из основателей методизма. Сын английского писателя и богослова, учился в Оксфорде. Под влиянием сочинений Фомы Кемпийского и Тейлора он уже в 1729 г. основал в Оксфордском университете вместе со своим братом Чарльзом (1708—1788) и другими 15 студентами «Общество для чтения Библии, молитвы и добрых дел». За свой спокойный, правильный, методический образ жизни они были прозваны в насмешку «методистами». Уэсли в 1735 г. отправился в Америку; там он отказался от всех радостей жизни, не пил вина, не ел мяса, спал на голой земле. Своим фанатизмом и нетерпимостью он нажил себе много врагов и в 1738 г. вернулся в Англию. В Англии, действуя сначала в союзе с гернгутерами, он основал по образцу братских общин самостоятельные религиозные общества. Он ежегодно посещал все общины методистов; очень часто говорил проповеди, которых произнёс всего около 50000. В деревне Кингсвуд под Бристолем Уэсли устроил семинарию для методистских проповедников. Джон Уэсли добился поразительных успехов в благовествовании простому английскому люду в XVIII в. , является основателем методистского движения, повлиял на развитие христианства не только в Англии, но и во всём мире. «Уэсли не тратил времени на сетования о тогдашних пороках, он обрушивался на них, призывая к покаянию и обращению. Он знал, что единственная надежда растленной души — новое рождение» (Р. Пайк). Более того, Уэсли в противовес волне рационалистического скептицизма, решительно вернулся к тем фундаментальным и сверхъестественным реалиям Евангелия, которые, ни в коей мере не противореча разуму, не вмещаются в его рамки. НО ЭТО НЕ СТАЛО БЫ ВОЗМОЖНЫМ, ЕСЛИ БЫ В ЖИЗНИ САМОГО УЭСЛИ НЕ ПРОИЗОШЛИ ЧУДЕСНЫЕ ПЕРЕМЕНЫ... Сочетание лучших англиканских и пуританских традиций позволило ему апостольствовать перед всем народом. Дисциплина учёбы дала ему необходимый интеллектуальный заряд, чтобы стать защитником веры. Но прежде всего, его самостоятельные усилия и аскетический ригоризм, при помощи которых он надеялся обрести мир в душе и почувствовать успех своего служения, окончились полным крахом; это заставило его искать спасения только там, где его можно найти, а именно в безусловной опоре на заслуги Христа-Искупителя. Только обратившись, Уэсли стал благовестником. До духовного опыта на Олдергейст-стрит 24 мая 1738 г. он больше был занят спасением собственной души, с тем чтобы в дальнейшом улавливать души других. Но после Олдергейст-стрит Уэсли посвятил евангелизационной миссии всю свою жизнь. Согласно Гуго Сен-Викторскому, существуют три стадии веры. Уэсли прошел каждую. Первая состоит в принятии христианского учения и не требует, чтобы поняли, почему оно достойно веры. Будучи связанным, по сути дела, гуманистической идеей оправдания делами, он так и не обрел тот внутренний покой души, которого так отчаянно искал. Вторая стадия веры требует разумного обоснования. Под влиянием Моравских братьев он открыл для себя в классическом англиканстве реформатское учение об оправдании, которое с марта 1738 г. стало для него предметом веры. Мы назвали это «интелектульным обращением». Третья же стадия веры достигается в том случае, если человек внутренне переживает то, к чему пришёл разумом. Только тогда он заключает совершенный союз со Христом — союз, проникнутый любовью и знанием. На Олдергейст-стрит Уэсли пережил опыт спасения по благодати одной только верой. Обращение стало залогом его убежденности и одновременно наполнило его миссионерским пылом. Нельзя отрицать того, что Уэсли был глубоко религиозным человеком долгое время. Но при всём том не приходится сомневаться, что ДО ОЛДЕРГЕЙТСКОГО ОБРАЩЕНИЯ ОН НИКОГДА БЫ НЕ ПЕРЕВЕРНУЛ СОЗНАНИЕ БРИТАНЦЕВ. Он всё ещё был homo perturbatus (лат. «человек неспокойный») и не был готов к миссии, предназначенной для него Богом. ОН НЕ ОЩУЩАЛ, ЧТО ПРИНЯТ БОГОМ, И СООТВЕТСТВЕННО НЕ ЧУВСТВОВАЛ ЗА СОБОЙ НИКАКОЙ ДВИЖУЩЕЙ СИЛЫ. Только подлинное обращение принесло ему освобождение, уверенность и указало путь. Благодаря божественному вмешательству, Уэсли стал тем, кто сейчас окружен всеобщим почтением. Несомненно многие дары уже были в нем заложены, но только через прикосновение Святого Духа они реализовались во всей их целостности. Всё, чем был и что делал Уэсли впоследствии, восходит к этому преображающему опыту. В 1-ой полов. XVIII в. Англия вошла в период нравственного кризиса. Показатели кризиса — нравственная распущенность, всеобщий алкоголизм, пристрастие к азартным играм, популярность жестоких спортивных зрелищ. Причины такого нравственного упадка в безразличии британского общества к христианской религии. Священники отошли от живой и полнокровной формы христианства, что вызвало безразличие мирян к христианству вообще и к церкви в частности. Опирающаяся на Библию вероучительная проповедь не пользовалась популярностью. В цене было теплое морализаторство. Как писал д-р Дж. Х. Пламб: «Не было религии, которая обращалась бы к людям, живущим жалкой и отвратительной жизнью в охваченных болезнями трущобах новых городов и деревушек. Люди нуждались в откровении и спасении». А защитники традиционного христианства поступились основополагающим принципом христианства — принципом откровения — в пользу принципа рациональности, интеллектуальной защиты веры, создав тем самим предпосылки для постепенного разрушения основ христ. веры. Таков истор. фон евангелизационной деятельности Дж. Уэсли. Страстная проповедь евангельской истины и возврат к фундаментальным принципам откровения сделали проповеди Уэсли одним из главных инструментов пробуждения в Англии XVIII в. В этом пробуждении важную роль сыграл также Джордж Уайтфилд и др. Уэсли понял, в чём он силён. Проводить жизнь в академическом уединении, преподавая в университете, было не для него. Не видел он себя и приходским священником Англиканской церкви. Ему предстояло стать вольным благовестником. Двери церквей стали закрываться перед ним, когда его проповеди посчитали опасными новоизмышлениями. Поэтому с апреля 1739 г. он начал проповедовать на открытых местах. Это был решающий момент, положивший начало миссии к британцам. Джордж Уайтфилд к тому времени уже проповедовал; не смотря на то, что два евангелиста отдавали предпочтение разным аспектам благовестия, оба они стали орудиями Святого Духа, пробуждая верующих. В тех препятствиях, что вынудили Уэсли проповедовать вне пределов государственной церкви, можно увидеть божественное предназначение: тогда возникла насущная необходимость изменить церковную стратегию таким образом, чтобы найти путь ко всем людям. По словам Ф. Снелла, «омертвевшая церковь потеряла этот дар». Ненамного лучше было состояние диссентерства, которое также растеряло все способности к убеждению. Св. Дух показал Уэсли, что такое истинное благовестие. Он обращался к самым разным людям. Он с лёгкостью отказался от репутации уважаемого человека, что было бы немыслимо до его евангельского обращения. Он всецело отдался главной задаче истинной Церкви — проповеди Евангелия тем, кому оно больше всех нужно. Он отправился в невероятное проповедническое странствие, став, по яркому замечанию Раппа, <человеком- «спутником», Дон-Кихотом во имя Христово>. Уэсли рассматривал весь мир как свой приход, и это дало потрясающие результаты! Он нашел подход к людям и сумел донести до них Благую весть. Он всей душой стремился к простым людям. Бедняки должны услышать Евангелие — это главное, что его заботило. На этом поприще он имел необычайный успех. Он нёс веру шахтёрам, жестянщикам, самым распутным людям своего времени. Сегодняшние историки подчёркивают благотворные итоги проповеди Уэсли угнетённым классам. «Ощущение высшей цели, веру в Провидение подарили тем, кто в противном случае погрузился бы в беспросветное отчаяние», -- пишет Дж. Уотсон в недавнем томе «Оксфордской истории Англии». Следует отдать должное и всем последующим заслугам Уэсли. «Величие Уэсли состоит не только в его таланте проповедника, но и в создании мощной структуры, в которой его учение сохраняло живую силу». К этому можно добавить, что Уэсли стал первооткрывателем современных методов пастырской опеки. Несомненно Джон Уэсли был человеком своего времени. Можем ли мы извлечь какие-то уроки из его жизни или использовать его методы для приобретения и взращивания людей в современной церкви? Давайте посмотрим. За годы, предшествовавшие возрождению, проповедь в Англии стала неимоверно скучной. Страх нанести кому-то обиду лишил тогдашнюю проповедь всей возможной остроты и превратил спасительную весть в бесцветную апологию. Ведь власть Евангелия зиждется на вызове Креста, и пригладить Евангелие — значит сделать его нежизнеспособным. Каноник Оветтон как-то заметил: «То, что не должно никого обидеть, обычно никого и не затрагивает». Цель евангелиста — не ублажать своих слушателей, а спасать их. А это может быть сделано только через «вызов Креста». Конечно же, нельзя не заметить контраста между живыми, резкими высказываниями Уэсли и беззубой теплохладностью обычной тогдашней проповеди. К сожалению, эта тема становится актуальной и в наше время. Задача Уэсли — и наша задача. Мы живём в мире, о котором он вряд ли мог мечтать. Но даже в индустриальном человек без Бога так же потерян, как и раньше. Мы можем достичь луны, но и на луне по-прежнему оставаться грешниками. Вполне можно согласиться с утверждением генерала Брэдли, что современный человек-- это «ядерный гигант и этический младенец»! Главная задача Церкви — донести до него добрую весть о Христе... Бог, взрастивший Уэсли и его соратников, ставит задачу и перед нами. И каждому христианину надо молиться и посвящать себя тому, чтобы она была решена так же успешно. При написании статьи использовались материалы из книги А. Скевингтон Вуда "Пылающее сердце: евангелист Джон Уэсли".
- John Wesley, född 17 juni 1703 i Epworth, Lincolnshire, Storbritannien, död 2 mars 1791 i London, Storbritannien, var en engelsk präst och teolog. Han är framför allt känd som grundare av metodismen.
- Джон Ве́слі — засновник Методистської Церкви, походив з англіканського середовища. Син англійського письменника і богослова, навчався в Оксфорді.
- 約翰·衛斯理(John Wesley,1703年6月17日-1791年3月2日)是十八世紀的一位英國國教神職人員和基督教神學家,為衛理宗(Methodism)的創始者。
|
| rdfs:comment
|
- John Wesley (28 June 1703 – 2 March 1791) was an Anglican cleric and Christian theologian. Wesley is largely credited, along with his brother Charles Wesley, with founding the Methodist movement which began when he took to open-air preaching in a similar manner to George Whitefield. In contrast to George Whitefield's Calvinism (which later led to the forming of the Calvinistic Methodists), Wesley embraced Arminianism.
- John Wesley war ein englischer Erweckungsprediger und einer der Begründer der methodistischen Bewegung.
- John Wesley byl anglický křesťanský teolog, jeden z prvních vůdců metodistického hnutí v 40. letech 18. století. Pocházel z tradiční křesťanské rodiny, sám se po studiích na Oxfordské univerzitě stal pastorem anglikánské církve. Zde však nenašel uspokojení a osloven moravskými bratry založil metodistické hnutí v Anglii. To se rychle rozšířilo do ostatních anglicky mluvících zemí.
- John (en español Juan) Wesley, pastor anglicano y teólogo cristiano británico. Nacido en Epworth, Lincolnshire, fue uno de los primeros líderes del movimiento metodista cuyo desarrollo inicial está vinculado a su biografía. Se distinguen, en este sentido, tres etapas: la primera, cuando junto con su hermano Charles funda el Holy Club (Santo Club); la segunda, cuando realiza su viaje a Savannah, Georgia; y la tercera cuando regresa a Inglaterra.
- John Wesley oli brittiläinen kirkonmies, anglikaaninen pappi ja kristitty teologi, jonka hengellisen toiminnan seurauksena syntyi herätyskristillinen liike, metodismi. Vuonna 1738 Wesley koki voimakkaan uskonnollisen herätyksen ja hän alkoi saarnata evankeliumia kansan, etenkin työväestön, keskuudessa. Pian Wesleyn ympärille muodostui yhteisö, jonka keskuudesta metodistiliike sai alkunsa.
- John Wesley est un prêtre anglican britannique du XVIII siècle et le fondateur du Méthodisme.
- Il metodismo ha avuto tre tappe fondamentali: la prima all'Università di Oxford con la fondazione del cosiddetto Holy Clud (associazione devota), la seconda mentre Wesley era curato nella città statunitense di Savannah, in Georgia, e la terza a Londra dopo il ritorno di Wesley in Inghilterra. Il movimento ha preso forma dopo la terza tappa, intorno al 1740 con Wesley, insieme ad altri, istituendo predicatori locali e le società religiose per la formazione dei fedeli.
- John Wesley was een Brits theoloog en predikant. Hij is de grondlegger van het methodisme. Wesley werd bekend vanwege zijn opwekkingsbijeenkomsten.
- John Wesley var ordinert prest i den anglikanske kirke. Han er kjent som den som gikk foran i grunnleggelsen av Metodistkirken. Han ble presteviet i 1728. Han ble tidlig kjent som en som ledet en gruppe av studenter som av andre ble kjent som «Holy club» og «Methodists». Han var senere misjonær i Amerika, hvor han imidlertid følte at forkynnelsen var til liten nytte. Da han kom hjem igjen opplevde han det han kalte en personlig vekkelse.
- John Wesley – angielski teolog, współtwórca, wraz z bratem Charlesem, Kościoła metodystów. John był jednym z dziewiętnaściorga dzieci pastora, jego dziadek też był duchownym, dlatego John również zaczął służyć Kościołowi. Studiował na Uniwersytecie Oksfordzkim, a święcenia przyjął w 1727 roku. Razem z młodszym bratem utworzył tzw.
- John Wesley foi um clérigo anglicano e teólogo cristão britânico, líder precursor do movimento metodista e, ao lado de William Booth, um dos dois maiores avivacionistas da Grã-Bretanha.
- John Wesley a fost un pastor anglican şi un teolog creştin care a fost un lider de început al mişcării metodiste. Metodismul a avut trei etape de dezvoltare: prima la Universitatea Oxford odată cu fondarea "Clubului Sfânt"; cea de-a doua în timp ce Wesley a fost preot paroh în Savannah, Georgia, şi a treia la Londra după întoarcerea lui Wesley în Anglia.
- Файл:John Wesley. jpg Джон Уэсли Джон Уэ́сли — английский протестантский проповедник, один из основателей методизма. Сын английского писателя и богослова, учился в Оксфорде. Под влиянием сочинений Фомы Кемпийского и Тейлора он уже в 1729 г.
- John Wesley, född 17 juni 1703 i Epworth, Lincolnshire, Storbritannien, död 2 mars 1791 i London, Storbritannien, var en engelsk präst och teolog. Han är framför allt känd som grundare av metodismen.
- Джон Ве́слі — засновник Методистської Церкви, походив з англіканського середовища. Син англійського письменника і богослова, навчався в Оксфорді.
- 約翰·衛斯理(John Wesley,1703年6月17日-1791年3月2日)是十八世紀的一位英國國教神職人員和基督教神學家,為衛理宗(Methodism)的創始者。
|