| dbpprop:abstract
|
- Johann Reinhold Patkul was a Livonian politician and agitator of Baltic German extraction. Patkul was born in prison at Stockholm, where his father had been imprisoned under suspicion of treason. He entered the Swedish army at an early age and was already a captain when, in 1689, at the head of a deputation of Livonian gentry, he went to Stockholm to protest against the rigour with which the land-recovery project of Charles XI of Sweden was being carried out in his native province. His eloquence impressed Charles XI, but his representations were disregarded. When he submitted another petition in more offensive language to the king three years later, his renewed complaints involved him in a government prosecution. To save himself from the penalties of high treason, Patkul fled from Stockholm to Switzerland, and was condemned in absentia to lose his right hand and his head. His estates were at the same time confiscated. For the next four years, Patkul led a vagabond life, but in 1698, after vainly petitioning the new king, Charles XII of Sweden, for pardon, he entered the service of Augustus the Strong of Saxony and Poland, with the deliberate intention of wresting Livonia from Sweden, to which he had now no hope of returning so long as that province belonged to the Swedish Crown. The aristocratic republic of Poland was obviously the most convenient suzerain for a Livonian nobleman; so in 1698, Patkul proceeded to the court of the king-elector at Dresden and bombarded Augustus with proposals for the partition of Sweden. His first plan was a combination against her of Saxony, Denmark and Brandenburg; but, Brandenburg failing him, he was obliged very unwillingly to admit Russia into the partnership. The tsar was to be content with Ingria and Estonia while Augustus was to take Livonia, nominally as a fief of Poland, but really as a hereditary possession of the Saxon house. Military operations against Sweden’s Baltic provinces were to be begun simultaneously by the Saxons and Russians. After thus forging the first link of the partition treaty, Patkul proceeded to Moscow, and, at a secret conference held at Preobrazhenskoye, easily persuaded Peter the Great to accede to the nefarious league on November 18, 1699. Throughout the earlier, unluckier days of the Great Northern War, Patkul was the mainstay of the confederates. At Vienna, in 1702, he picked up the Scottish general George Benedict Ogilvie, and enlisted him in Peter’s service. The same year, recognizing the unprofitableness of serving such a master as Augustus, he exchanged the Saxon for the Russian service. Peter was glad enough to get a man so famous for his talents and energy, but Patkul speedily belied his reputation. His knowledge was too local and limited. On August 19, 1704, he succeeded, at last, in bringing about a treaty of alliance between Russia and the Polish republic to strengthen the hands of Augustus, but he failed to bring Prussia also into the anti-Swedish league because of Fredrick I's fear of Charles and jealousy of Peter. From Berlin, Patkul went on to Dresden to conclude an agreement with the imperial commissioners for the transfer of the Russian contingent from the Saxon to the Austrian service. The Saxon ministers, after protesting against the new arrangement, arrested Patkul and shut him up in the fortress of Sonnenstein on December 19, 1705, altogether disregarding the remonstrances of Peter against such a gross violation of international law. After the Treaty of Altranstädt on September 24, 1707 he was delivered up to Charles, who ordered his execution. Charles rejected an appeal for mercy from his sister, the princess Ulrica, on the ground that Patkul, as a traitor, could not be pardoned for example’s sake. In October 1707, Patkul was broken alive on the wheel at Kazimierz Biskupi in Poland.
- Johann Reinhold von Patkul war ein livländischer und sächsischer Staatsmann und gilt als Verteidiger der Landesrechte Livlands und Urheber des Großen Nordischen Krieges.
- Jean Reinhold de Patkoul, en allemand Johann Reinhold von Patkul, (1660-1707) fut un gentilhomme et agitateur livonien. Il servit d'abord comme capitaine dans l'armée suédoise, et fit partie d'une députation chargée en 1689 de défendre devant Charles XI les droits de la Livonie, alors soumise à la Suède, et adressa au gouvernement suédois de Riga, au nom des nobles livoniens, des plaintes énergiques. Ne pouvant arracher son pays à l'oppression, il tenta, à l'avènement de Charles XII, de joindre la Livonie à la Russie ou à la Pologne; mais il échoua et fut condamné à mort. Il s'enfuit en Courlande, et, après avoir erré en différents pays, il entra au service d'Auguste II, électeur de Saxe et roi de Pologne, qui le nomma conseiller intime en 1689. Il passa ensuite en Russie et Pierre le Grand l'envoya comme ambassadeur à la cour de Pologne, d'où il s'efforça en vain d'opérer en Livonie une insurrection contre les Suédois. Il finit par s'aliéner le roi Auguste qui, pour se concilier Charles XII, le livra à ce prince en 1707. Traduit aussitôt devant un conseil de guerre, il fut condamné pour haute trahison à être roué et écartelé, et fut exécuté avec d'horribles raffinements de cruauté à Kazimierz Biskupi.
- Jan Reinhold von Patkul (Paikul, Paykul,von Patkuli) - ur. 27 czerwca 1660 w Sztokholmie, zm. 10 października 1707 w Kazimierzu Biskupim, polityk inflancki, generał w czasie III wojny północnej. Był przywódcą ruchu szlachty inflanckiej przeciwko absolutnej władzy króla Szwecji Karola XII. W 1694 został skazany na obcięcie prawej ręki i konfiskatę majątku. Zbiegł jednak i rozpoczął akcję propagandową na dworach europejskich. Był inicjatorem zawiązania antyszwedzkiego przymierza Saksonii z Rosją w 1700. Wstąpił wówczas na służbę rosyjską jako generał-major i minister pełnomocny. W służbie cara Piotra Wielkiego, znany jako autor projektów rozbioru Polski. W 1704 doprowadził do podpisania traktatu sojuszniczego Rzeczypospolitej z Rosją w Narwie. Był głównodowodzącym sił sasko-polsko-litewskich w czasie bitwy pod Warszawą, które nie zdołały przeszkodzić koronacji Stanisława Leszczyńskiego. W 1705 popadł w niełaskę króla Polski Augusta II, który kazał go uwięzić w twierdzy Königstein, a na mocy pokoju w Altranstädt 1706 oddał w ręce Karola XII. Król szwedzki skazał go za zdradę na karę śmierci przez łamanie kołem, wyrok został wykonany w Kazimierzu Biskupim, co upamiętnia postawiony w miejscu egzekucji na rynku głaz Patkul.
- Иоганн Рейнгольд фон Паткуль — лифляндский дворянин, ландрат, дипломат, с 1702 года состоял на русской службе, с 1704 года генерал-лейтенант, участник Северной войны.
- Johan Reinold Patkul, född 27 juli 1660, död 10 oktober 1707, livländsk adelsman, politiker och militär. Han var först i svensk tjänst men dömdes till döden och flydde landet. Han var senare i polsk/sachsisk och rysk tjänst under Stora nordiska kriget innan han åter föll i svenskarnas händer och avrättades.
|
| rdfs:comment
|
- Johann Reinhold Patkul was a Livonian politician and agitator of Baltic German extraction. Patkul was born in prison at Stockholm, where his father had been imprisoned under suspicion of treason. He entered the Swedish army at an early age and was already a captain when, in 1689, at the head of a deputation of Livonian gentry, he went to Stockholm to protest against the rigour with which the land-recovery project of Charles XI of Sweden was being carried out in his native province.
- Johann Reinhold von Patkul war ein livländischer und sächsischer Staatsmann und gilt als Verteidiger der Landesrechte Livlands und Urheber des Großen Nordischen Krieges.
- Jean Reinhold de Patkoul, en allemand Johann Reinhold von Patkul, (1660-1707) fut un gentilhomme et agitateur livonien. Il servit d'abord comme capitaine dans l'armée suédoise, et fit partie d'une députation chargée en 1689 de défendre devant Charles XI les droits de la Livonie, alors soumise à la Suède, et adressa au gouvernement suédois de Riga, au nom des nobles livoniens, des plaintes énergiques.
- Jan Reinhold von Patkul (Paikul, Paykul,von Patkuli) - ur. 27 czerwca 1660 w Sztokholmie, zm. 10 października 1707 w Kazimierzu Biskupim, polityk inflancki, generał w czasie III wojny północnej. Był przywódcą ruchu szlachty inflanckiej przeciwko absolutnej władzy króla Szwecji Karola XII. W 1694 został skazany na obcięcie prawej ręki i konfiskatę majątku. Zbiegł jednak i rozpoczął akcję propagandową na dworach europejskich.
- Иоганн Рейнгольд фон Паткуль — лифляндский дворянин, ландрат, дипломат, с 1702 года состоял на русской службе, с 1704 года генерал-лейтенант, участник Северной войны.
- Johan Reinold Patkul, född 27 juli 1660, död 10 oktober 1707, livländsk adelsman, politiker och militär. Han var först i svensk tjänst men dömdes till döden och flydde landet. Han var senare i polsk/sachsisk och rysk tjänst under Stora nordiska kriget innan han åter föll i svenskarnas händer och avrättades.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
