Jesu is sometimes used as the vocative of Jesus in English. Latin Iesu besides the vocative ("O Jesus!") also represents the genitive case ("of Jesus") and the dative and ablative cases ("to/from/for Jesus"). The Latin forms derive from Greek Ἰησοῦ (Iēsou), the vocative, genitive and dative-locative of Ἰησοῦς (Iēsous). Use of the inflected Latin forms in English is now considered an archaism.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Jesu is sometimes used as the vocative of Jesus in English. Latin Iesu besides the vocative ("O Jesus!") also represents the genitive case ("of Jesus") and the dative and ablative cases ("to/from/for Jesus"). The Latin forms derive from Greek Ἰησοῦ (Iēsou), the vocative, genitive and dative-locative of Ἰησοῦς (Iēsous). Use of the inflected Latin forms in English is now considered an archaism. It is, however, still encountered in Early Modern hymns and prayers: most famously in Johann Sebastian Bach's Jesu, Joy of Man's Desiring. However, in Jesus bleibet meine Freude, the hymn's original title, Jesus appears in the nominative. Compare Jesu meine Freude, Liebster Jesu, mein Verlangen (both vocatives), Jesu Leiden, Pein und Tod (genitive) and other titles. The use of the inflected forms remains common among educated German speakers also outside of fixed titles and expressions. The oblique form, Iesu. , came to be used in Middle English: John Wycliffe (1380s), who spells the name Jhesus, does use Jhesu in oblique cases, and also in the accusative, and sometimes, apparently without motivation, even for the nominative. Luke 4:34, and seide, Suffre, what to vs and to thee, Jhesu of Nazareth? art thou comun to leese vs? (vocative) Luke 27:27, Thanne knyytis of the iustice token Jhesu in the moot halle (accusative) Mark 2:15, many pupplicans and synful men saten togidere at the mete with Jhesu and hise disciplis (dative) Mark 15:45, and whanne he knewe of the centurion, he grauntide the bodi of Jhesu to Joseph. (genitive) Tyndale in the 16th century has the occasional Iesu in oblique cases and in the vocative; The 1611 KJV uses Iesus throughout, regardless of syntax. Jesu came to be used in English, especially in hymns. The use of the form Jesu is not limited to the possessive case, but, as in the Greek, also applies to the vocative case ("O Jesu, I have promised!" and "Jesu, Joy of Man's Desiring") and the dative case ("to Jesu"). Indeed, in most instances, Jesu is used in the vocative in English. As a possessive, this form is mostly used with of: "the love of Jesu my Lord". However, in some cases it may simply be placed before the noun: "Jesu heart".
  • Jesus ist ein männlicher Vorname biblischer Herkunft. Sein bekanntester Träger ist Jesus von Nazaret, den das Christentum als Jesus Christus, der Islam als Isa ibn Maryam verehren. Meist von diesem Namensträger abgeleitet wird Jesus in vielen Sprachen verwendet, und findet sich auch als Familienname.
  • Jesús o Josué es un nombre masculino en castellano de origen hebreo.
  • Gesù è un nome proprio di persona italiano maschile.
  • Jesus er et opprinnelig latinsk mannsnavn. Det er dannet av det greske navnet Iesoús som igjen er dannet av det hebraiske Jeshúa som betyr «Gud frelser».
  • Jezus – imię męskie pochodzenia hebrajskiego. W niektórych kulturach używane jako imię własne, głównie w kręgu kulturowym języka hiszpańskiego. Polska forma imienia wywodzi się z formy łacińskiej i greckiej. Forma grecka jest przekształceniem imienia hebrajskiego, ישוע, ישו Jehoszua, w formie skróconej Jeszua. Imię hebrajskie oznacza "JHWH zbawieniem". Forma aramejska ma postać ܝܫܘܥ,ܝܫܘ Jeszua. W Kościołach chrześcijańskich imię Jezus otoczone jest czcią jako imię własne wcielonego Syna Bożego. W Kościele katolickim czczone jako Najświętsze Imię Jezus. Etymologicznie imię Ješua znaczy Bóg jest zbawieniem, Bóg zbawia.
dbpprop:gender
  • Male
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:ipaEsProperty
  • xeˈsus
dbpprop:name
  • Jesus
dbpprop:pronunciation
  • or
dbpprop:respellProperty
  • JEE
  • zoo
dbpprop:seeProperty
  • Jeez
  • wikt:Jesus H. Christ
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Jesu is sometimes used as the vocative of Jesus in English. Latin Iesu besides the vocative ("O Jesus!") also represents the genitive case ("of Jesus") and the dative and ablative cases ("to/from/for Jesus"). The Latin forms derive from Greek Ἰησοῦ (Iēsou), the vocative, genitive and dative-locative of Ἰησοῦς (Iēsous). Use of the inflected Latin forms in English is now considered an archaism.
  • Jesus ist ein männlicher Vorname biblischer Herkunft. Sein bekanntester Träger ist Jesus von Nazaret, den das Christentum als Jesus Christus, der Islam als Isa ibn Maryam verehren. Meist von diesem Namensträger abgeleitet wird Jesus in vielen Sprachen verwendet, und findet sich auch als Familienname.
  • Jesús o Josué es un nombre masculino en castellano de origen hebreo.
  • Gesù è un nome proprio di persona italiano maschile.
  • Jesus er et opprinnelig latinsk mannsnavn. Det er dannet av det greske navnet Iesoús som igjen er dannet av det hebraiske Jeshúa som betyr «Gud frelser».
  • Jezus – imię męskie pochodzenia hebrajskiego. W niektórych kulturach używane jako imię własne, głównie w kręgu kulturowym języka hiszpańskiego. Polska forma imienia wywodzi się z formy łacińskiej i greckiej. Forma grecka jest przekształceniem imienia hebrajskiego, ישוע, ישו Jehoszua, w formie skróconej Jeszua. Imię hebrajskie oznacza "JHWH zbawieniem". Forma aramejska ma postać ܝܫܘܥ,ܝܫܘ Jeszua.
rdfs:label
  • Jesus (name)
  • Jesus (Name)
  • Jesús (nombre)
  • Gesù (nome)
  • Jesus (navn)
  • Jezus (imię)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of