Jean l'Evesque de la Cassière was Grand Master of the Knights of Malta from 1572 to 1581. He commissioned the building of the Conventual Church of the Order in Valletta, Malta, and is buried in the Crypt of St. John. La Cassiere had earned acclaim for his bravery in the battle of Zoara in Northern Africa where he had saved the colors of the Order. He was Grand Prior of the Order’s Langue d’Auvergne when he was elected on 30 January 1572 to succeed Pierre de Monte as Grandmaster.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Jean l'Evesque de la Cassière was Grand Master of the Knights of Malta from 1572 to 1581. He commissioned the building of the Conventual Church of the Order in Valletta, Malta, and is buried in the Crypt of St. John. La Cassiere had earned acclaim for his bravery in the battle of Zoara in Northern Africa where he had saved the colors of the Order. He was Grand Prior of the Order’s Langue d’Auvergne when he was elected on 30 January 1572 to succeed Pierre de Monte as Grandmaster. The early years of his reign as Grand Master were marked by numerous disputes and quarrels between the Order and the Bishop of Malta over the ecclesiastical jurisdiction of the bishop. These disputes were unprecedented in the history of the Order since it had arrived in Malta in 1530 with a grant of virtual sovereignty from Emperor Charles V. La Cassiere was unable to resolve the matter, which finally was submitted to Pope Gregory XIII who in turn appointed a Grand Inquisitor, a step that caused enormous resentment within the Order. A second major conflict arose in 1575 with the Republic of Venice, when Maltese galleys seized a Venetian ship that carried goods for Jewish owners. Venice was outraged, and the Order soon faced the threat of having all of its property on Venetian territory confiscated. Again it required the intervention of the Pope, as well as the payment by La Cassiere of complete compensation, to resolve the dispute. And again, there was much discontent among the knights over this perceived rebuke to their assumed right to confiscate any property of non-Christians. The third and most serious cause of discord within the Order during La Cassiere’s rule was triggered by King Philip II of Spain who managed to arrange the appointment of one of his close relatives, 17-year old Archduke Wenzel (Wenceslaus) of Austria (son of Emperor Maximilan II, Philip’s cousin), to the Grand Priory of Castile and Leon and the Bailiwick of Lora. Outraged by the king’s interference, the Castilian knights of the Order openly rebelled against this appointment. In response, the Pope ordered them to apologize publicly before the Grand Master and the General Convent for this insubordination. These events further fuelled resentment within the Order and the General Convent against La Cassiere, who was widely perceived to be the cause of these problems and humiliations. It eventually broke into virtual mutiny in 1581, when the Convent deposed La Cassiere and placed him in confinement in Fort St. Angelo. This meant that Mathurin Romegas, former Grand Prior of Toulouse and the Order’s most celebrated naval hero, who had been elected Lieutenant to the Grand Master in 1577, was now the de facto Grand Master. The Pope immediately sent a special envoy to investigate and, simultaneously, to administer the Order until the dispute could be settled. La Cassiere and Romegas were both summoned to Rome to explain their conduct and plead their case. La Cassiere arrived in Rome on 26 October 1581 and, on orders of Pope Gregory XIII, was treated with much deference and ceremony. By contrast, Romegas was treated with extreme coldness and much disdain. He died, alone and with broken spirit, within a week, on 4 November 1581. La Cassiere was honorably acquitted of all charges against him and restored to the position of Grand Master. He did not live long enough, however, to enjoy his triumph, dying in Rome on 21 December 1581 at the age of seventy-eight. His body was transferred to Malta and buried in St. John's Co-Cathedral in Valletta.
  • Fra' Jean l'Evêque de la Cassière auch Ioannes Episcopius Cassertanus war vom 30. Januar 1572 bis zu seinem Tod im Jahre 1581 der 51. Großmeister des Malteserordens. Vor der Wahl zum Großmeister war er Großprior der Zunge der Auvergne. Er erbaute die Kapelle der Sacra Infermeria und die Konventualkirche, die heutige St. John's Co-Kathedrale in Valletta, wo sich erst seit 1571 der Ordenssitz befand. Auch die prächtigen Herbergen der Provence, Italiens und Aragons entstanden in seiner Zeit. Die frühen Jahre seiner Herrschaft als Großmeister waren geprägt von zahlreichen Streitigkeiten und Auseinandersetzungen mit dem Bischof von Malta über dessen kirchliche Gerichtsbarkeit. Diese Streitigkeiten waren beispiellos in der Geschichte des Ordens. Schließlich entsandte Papst Gregor XIII. einen Großinquisitor, der auf enorme Ressentiments innerhalb des Ordens stieß. Eine weiterer großer Konflikt entstand 1575 mit der Republik Venedig, da der Orden die Waren eines jüdischen Kaufmannes auf einer venezianische Galeeren beschlagnahmte. Venedig war empört und der Orden stand vor der Gefahr alle seine Besitzungen auf venezianischem Gebiet zu verlieren. Auch hier intervenierte der Papst und der Orden musste eine Entschädigung zahlen um den Konflikt zu beenden. Auch dies führte zu großer Unzufriedenheit unter den Rittern. Die dritte und schwerwiegendste Ursache der Zwietracht innerhalb des Ordens während Cassieres Amtszeit wurde von König Philipp II. von Spanien ausgelöst, der es geschafft hatte, die Ernennung eines seiner nahen Verwandten, des 17-jährigen Erzherzogs Wenzel von Österreich (Sohn von Kaiser Maximilan II. , Philipps Cousin) zum Großprior von Kastilien zu erreichen. Aufgebracht über die Einmischung des Königs rebellierten die kastilischen Ritter des Ordens offen gegen diese Vereinbarung. Der Papst verlangte von den Rittern sich öffentlich vor dem Großmeister und dem Generalkapitel für diese Ungehorsamkeit zu entschuldigen. Diese Ereignisse nährten weitere Ressentiments innerhalb des Ordens gegen la Cassiere und führten schließlich im Jahre 1581 zur Absetzung von Cassiere durch den Orden und seiner Festsetzung im Fort St. Angelo. So wurde Mathurin Romegas, der 1577 zum Leutnant (Stellvertreter) des Großmeisters gewählte ehemalige Großprior von Toulouse und des Ordens bekanntester Seeheld, de facto zum Großmeister. Der Papst reagierte hierauf durch die Entsendung seines Sondergesandten Gaspare Visconti zur Untersuchung des Streites und gleichzeitig zur Verwaltung des Ordens. La Cassiere und Romegas erhielten beide eine Ladung nach Rom zur Klärung dieses Vorfalles. La Cassieres Ankunft in Rom am 26. Oktober 1581 sowie sein Empfang durch Papst Gregor XIII. , erfolgte unter Wahrung der Zeremonien, die einem Großmeister zustanden. Im Gegensatz hierzu erfolgte Romegas Empfang mit extremer Kälte und Verachtung. Romegas starb, allein und mit gebrochenen Geist, innerhalb einer Woche, am 4. November 1581. La Cassiere wurde von allen Anschuldigungen und Vorwürfen ehrenhaft freigesprochen und wieder in die Position des Großmeisters eingesetzt. Er lebte aber nicht mehr lange genug um seinen Triumph zu genießen, sondern verstarb am 21. Dezember 1581 im Alter von achtundsiebzig Jahren in Rom. Sein Leichnam wurde nach Malta überführt und in der St. John's Co-Cathedral in Valletta beigesetzt.
  • Jean de la Cassière (1502 - 21 de desembre de 1581) fou Gran Mestre de l'Hospital. Es va encarregar de construir l'església conventual de Sant Joan a La Valletta, l'actual Cocatedral de Sant Joan, a la cripta de la qual està enterrat. La Cassière provenia de la Llengua d'Alvèrnia i es va donar a conèixer en diverses campanyes al nord d'Àfrica per a l'Orde, fins que el 30 de gener de 1572 va succeir en el gran mestratge Pierre de Monte. Els primers anys de mestratge van estar marcats per l'enfrontament de l'Orde amb el bisbe de Malta, per veure fins on arribava la jurisdicció episcopal. Aquestes dispustes no tenien precedent des de l'establiment de l'Orde a Malta el 1530. La Cassière es va veure incapaç de resoldre els problemes i els va posar a mans del papa de Gregori XIII, que va aportar un Gran Inquisidor a Malta, pas que va crear nombrosos ressentiments a l'Orde. Un segon conflicte major va començar el 1575 amb la República de Venècia, quan les galeres malteses van atacar un vaixell venecià que portava bens dels jueus venecians. El conflicte de nou va haver d'acabar amb la intervenció papal i el pagament d'una suma considerable als venecians. El tercer problema que va patir l'Orde durant el mestratge de La Cassière quan el rei Felip II d'Espanya volia nomenar l'Arxiduc Wenceslau d'Àustria, fill de l'emperador Maximilià II i cosí del rei, que tenia 17 anys, i volia que fos Prior de Castella i Lleó. De nou el papa va haver d'intervenir i va obligar al Mestre a demanar perdó. Aquests fets van provocar ressentiments entre els cavallers i el Mestre, que va ser culpat d'aquests problemes i humiliacions. Tot es va concretar en un motí de cavallers el 1581 que el van desposseir i el van tancar al Fort de Sant Àngel. A continuació, Mathurin Romegas, antic Prior de Tolosa i un almirall de l'orde molt celebrat, que era el Lloctinent del Gran Mestre, va ser elegit de facto nou Gran Mestre. El papa, immediatament, va enviar un missatger per administrar l'Orde mentre continués la disputa. La Cassière i Romegas van ser cridats a Roma per explicar la seva conducta. La Cassière hi va arribar el 26 d'octubre de 1581 i, per ordre del papa Gregori XIII, va ser tractat amb deferència i cerimònia. La Cassière va ser restablert en honors i càrrecs, inclòs el de Gran Mestre. Va tornar a Malta i no va viure massa temps per viure aquest triomf, ja que va morir a Roma el 21 de desembre de 1581 amb 78 anys. El seu cos va ser traslladat a Malta i enterrat a la cripta de la Cocatedral de Sant Joan.
  • Egli commissionò la costruzione della Chiesa Conventuale dell'Ordine (dedicata a San Giovanni) a La Valletta, Malta, nella cui cripta egli stesso venne sepolto. La Cassiere divenne famoso per il coraggio dimostrato nella Battaglia di Zoara nel nordafrica dove salvò la bandiera dell'Ordine. Egli fu Gran Priore della Langue d’Auvergne e venne eletto Gran Maestro il 30 gennaio 1572, succedendo a Pierre de Monte.
  • Jean l'Evesque de la Cassière was Grootmeester van de Maltezer Orde tussen 1571 en 1581. Hij gaf de opdracht voor de bouw van de Sint-Janscokathedraal in Valletta. Hij ligt begraven in de crypte van de kerk. De la Cassière kreeg veel veel erkenning binnen de orde voor zijn strijd in Zoara, Noord-Afrika, waar hij de kleuren van de orde redde. Hij was een grootmeester uit de langue van Auvergne. Hij werd op 30 januari 1572 benoemd tot grootmeester, na de dood van Pietro del Monte San Savino. Zijn eerste jaren als grootmeester werden gekenmerkt door talrijke geschillen en ruzies tussen de orde en de bisschop van Malta over de jurisdictie van de bisschop. Deze geschillen waren ongekend voor de orde, want toen zij in 1530 aankwamen op Malta kregen zij van keizer Karel V bijna volledige soevereiniteit van het eiland. De la Cassière was niet instaat om het geschil op te lossen, uiteindelijk werd de kwestie voorgelegd aan paus Gregorius XIII, die op zijn beurt een grootinqusiteur aanstelde, wat tot veel boosheid leidde binnen de orde. Het tweede grote conflict ontstond in 1575 met de Republiek van Venetië, toen Maltese galeien een Venetiaans schip in beslag namen dat goederen uitvoerden van Joodse inwoners van de stad. Venetië was woedend en dreigde meteen met inbeslagname van de eigendommen van de orde op Venetiaans grondgebied. Opnieuw moest de paus tussenbeide komen; een betaling van de orde moest dienen als compensatie aan de Venetianen. De derde en de meest ernstige oorzaak van onenigheid binnen de orde tijdens de regering van Cassière werd veroorzaakt door Filips II van Spanje. Hij regelde de benoeming van Wenceslaus (een zoon van Filips' neef, keizer Maximiliaan II van het Heilige Roomse Rijk) in de langue van Castilië. Verontwaardigd door de tussenkomst van de koning rebelleerde de Castiliaanse ordebroeders tegen deze benoeming. In reactie daarop heeft de paus hen verplicht om zich publiekelijk te verontschuldigen voordat de grootmeester en algemene conventie er aan te pas moesten komen. Deze gebeurtenissen wakkerde het onderlinge wantrouwen tussen de grootmeester en de algemene conventie alleen maar sterker aan. Uiteindelijk brak er in 1581 een opstand binnen de orde uit en de vergadering zette De la Cassière af en sloot hem op in Fort Sint-Elmo. Mathurin Romegas, een zeeheld van de orde, werd benoemd tot de facto grootmeester. De paus stuurde onmiddellijke een speciale gezant om de situatie te onderzoeken. La Cassière en Romegas werden beide naar Rome geroepen om hun visie op de zaak kenbaar te maken. La Cassière arriveerde op 26 oktober 1581 en werd met alle eerbied in Rome behandeld – in tegenstelling tot Romegas, die met minachting behandeld werd. Hij stierf binnen een week op 4 november 1581. La Cassière werd eervol vrijgesproken van alle aanklachten en zijn positie als grootmeester werd hersteld. Hij had niet veel tijd om na te genieten van zijn overwinning hij stierf op 21 december 1581, op 78-jarige leeftijd. Zijn lichaam werd overgebracht naar Malta en begraven in de Sint-Janscokathedraal.
  • Jean L'Evesque de la Cassière – 51. wielki mistrz zakonu maltańskiego, z pochodzenia Francuz. Funkcję wielkiego mistrza sprawował od 30 stycznia 1572. W 1580 kawalerowie uknuli przeciwko niemu spisek, w wyniku którego został złożony z urzędu, a mistrzem został Maurycy de l'Esco. Cassiere odwołał się do Rzymu. W tym czasie zmarł jego oponent i Grzegorz XIII utrzymał Cassiera na stanowisku.
dbpprop:after
dbpprop:before
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:title
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:years
  • 1572–1581
rdf:type
rdfs:comment
  • Jean l'Evesque de la Cassière was Grand Master of the Knights of Malta from 1572 to 1581. He commissioned the building of the Conventual Church of the Order in Valletta, Malta, and is buried in the Crypt of St. John. La Cassiere had earned acclaim for his bravery in the battle of Zoara in Northern Africa where he had saved the colors of the Order. He was Grand Prior of the Order’s Langue d’Auvergne when he was elected on 30 January 1572 to succeed Pierre de Monte as Grandmaster.
  • Fra' Jean l'Evêque de la Cassière auch Ioannes Episcopius Cassertanus war vom 30. Januar 1572 bis zu seinem Tod im Jahre 1581 der 51. Großmeister des Malteserordens. Vor der Wahl zum Großmeister war er Großprior der Zunge der Auvergne. Er erbaute die Kapelle der Sacra Infermeria und die Konventualkirche, die heutige St. John's Co-Kathedrale in Valletta, wo sich erst seit 1571 der Ordenssitz befand. Auch die prächtigen Herbergen der Provence, Italiens und Aragons entstanden in seiner Zeit.
  • Jean de la Cassière (1502 - 21 de desembre de 1581) fou Gran Mestre de l'Hospital. Es va encarregar de construir l'església conventual de Sant Joan a La Valletta, l'actual Cocatedral de Sant Joan, a la cripta de la qual està enterrat. La Cassière provenia de la Llengua d'Alvèrnia i es va donar a conèixer en diverses campanyes al nord d'Àfrica per a l'Orde, fins que el 30 de gener de 1572 va succeir en el gran mestratge Pierre de Monte.
  • Egli commissionò la costruzione della Chiesa Conventuale dell'Ordine (dedicata a San Giovanni) a La Valletta, Malta, nella cui cripta egli stesso venne sepolto. La Cassiere divenne famoso per il coraggio dimostrato nella Battaglia di Zoara nel nordafrica dove salvò la bandiera dell'Ordine. Egli fu Gran Priore della Langue d’Auvergne e venne eletto Gran Maestro il 30 gennaio 1572, succedendo a Pierre de Monte.
  • Jean l'Evesque de la Cassière was Grootmeester van de Maltezer Orde tussen 1571 en 1581. Hij gaf de opdracht voor de bouw van de Sint-Janscokathedraal in Valletta. Hij ligt begraven in de crypte van de kerk. De la Cassière kreeg veel veel erkenning binnen de orde voor zijn strijd in Zoara, Noord-Afrika, waar hij de kleuren van de orde redde. Hij was een grootmeester uit de langue van Auvergne. Hij werd op 30 januari 1572 benoemd tot grootmeester, na de dood van Pietro del Monte San Savino.
  • Jean L'Evesque de la Cassière – 51. wielki mistrz zakonu maltańskiego, z pochodzenia Francuz. Funkcję wielkiego mistrza sprawował od 30 stycznia 1572. W 1580 kawalerowie uknuli przeciwko niemu spisek, w wyniku którego został złożony z urzędu, a mistrzem został Maurycy de l'Esco. Cassiere odwołał się do Rzymu. W tym czasie zmarł jego oponent i Grzegorz XIII utrzymał Cassiera na stanowisku.
rdfs:label
  • Jean de la Cassière
  • Jean de la Cassière
  • Jean de la Cassière
  • Jean de la Cassiere
  • Jean l'Evesque de la Cassière
  • Jean L'Evesque de la Cassière
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:before of
is dbpprop:generalContractor of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of