| dbpprop:abstract
|
- Jean Théodore Delacour was an American ornithologist of French origin. He was renowned for not only discovering but also rearing some of the rarest birds in the world. One of the birds he discovered was the Imperial Pheasant, later found to be a hybrid between the Vietnamese Pheasant and the Silver Pheasant. Delacour was born in Paris into a wealthy family and grew up on the family estate in Picardy where he became interested in aviculture and established a private zoo. He attended good schools and achieved a doctorate in biology from the Université Lille Nord de France. He served in the French Army during the First World War, a war which devastated the family estate, as well as killing his only surviving brother. Moving to Chateau Clères in Normandy, he created a second zoo, eventually donating it to the Museum National d'Histoire Naturelle in 1967. He went on numerous scientific expeditions to Indochina, particularly Vietnam, as well as to Venezuela, the Guianas and Madagascar. During the Second World War Delacour lived in the USA, working as a technical adviser at the Bronx Zoo as well as on avian systematics at the American Museum of Natural History. In 1952 he became director of the Los Angeles County Museum of History, Science and Art, retiring in 1960. Thereafter he divided his time seasonally, spending summer at his estate at Clères in France, and wintering in the United States, mainly in Los Angeles.
- Jean Théodore Delacour war ein US-amerikanischer Ornithologe französischer Abstammung. Er wurde als Entdecker und Züchter von extrem seltenen Vögeln bekannt. Er war auf zahlreichen Expeditionen in Indochina, besonders Vietnam, aber auch Madagaskar. 1939 brannte das Chateau Clères ab und 1940 wurde Frankreich besetzt. Delacour ging da nach New York und arbeitet im Bronx Zoo und auch wissenschaftlich im American Museum of Natural History. Nach dem Krieg gründe er den Zoologischen Garten von Clères neu, den er 1967 an das muséum national d'histoire naturelle spendete. Delacour war Gründungsmitglied der heute unter dem Namen BirdLife International bekannten Vogelschutzorganisation.
- Jean Théodore Delacour fue un ornitólogo estadounidense de origen francés, nacido el 26 de septiembre de 1890 en París y fallecido el 5 de noviembre de 1985 en Los Ángeles, EE. UU. Pasó su juventud en Picardie en la propiedad de sus padres. Ya en su juventud desarrolló un gran interés por las plantas y los animales. Su padre le construyó un aviario donde Jean criaba numerosas especies de aves (se decía que 1300). Obtuvo el título de doctor en la Université Lille Nord de France justo cuando estalló la Primera Guerra Mundial. Su hermano murió durante un bombardeo y su reserva de animales salvajes fue completamente destruida. Se instaló entonces en una mansión de Clères en Normandía donde creó un parque zoológico que se convirtió en el primer parque privado. El parque albergaba 3000 especímenes de 500 especies algunas de las cuales eran notablemente raras. Para conseguir sus ejemplares realizó numerosos viajes. Desde 1922 hasta la guerra, realizó una expedición por año, explorando especialmente Indochina. Las colecciones que consiguió fueron notables: 30000 aves y 8000 mamíferos repartidos entre París, Londres y Nueva York. En 1931 publicó el libro Las aves de la Indochina francesa (Les Oiseaux de l'Indochine française), que se convirtió en una obra de referencia durante muchos años. Insatisfecho con las publicaciones ornitológicas de la época, fundó la revista L'Oiseau que dirigirá hasta la Segunda Guerra Mundial. Por razones desconocidas, la mansión de Clères ardió completamente el 15 de febrero de 1939. Poco tiempo después estalló la guerra y Jean Delacour partió hacia Nueva York en 1940 donde trabajó en el Zoo del Bronx. Sus funciones allí le permitían trabajar también en el American Museum of Natural History de Nueva York. Realizó monografías taxonómicas donde revisó ciertos taxones, como los de las familias de los Pycnonotidae, los Estrildidae, los Nectariniidae y los Anatidae. Respecto a estos últimos que conocía bien de su experiencia como criador, reconsideró el conjunto de su clasificación publicándolo en una monografía que apareció en 1945. Obtuvo la nacionalidad estadounidense en 1946. En colaboración con Ernst Mayr publicó Birds of the Philippines en 1945 y después solo, Birds of Malaysia en 1947. En 1952 obtuvo la dirección del museo de historia, ciencia y arte del condado de Los Ángeles. En esta nueva etapa, continuó criando aves y dedicó tiempo también a la horticultura en el sur de California. Paralelamente a sus actividades, continuó con la investigación científica publicando The Pheasants of the World (1951), Wild Pigeons and Doves (1959), The Waterfowl of the World (en cuatro volúmenes, 1951-1964) y, junto con Dean Amadon, Curassows and Related Birds (1973). Se retiró en 1960 y comenzó entonces la restauración del parque de Clères. En 1966 publicó su autobiografía, The Living Air. Y el mismo año, ofreció al Muséum national d'histoire naturelle de París el parque de Clères que dirigió junto con Pierre Ciarpaglini (1933-). En 1978, Delacour se retiró completamente. Toda su vida trabajó por la conservación del ambiente. Fue uno de los creadores del International Council for Bird Preservation (ICBP) que se convertiría posteriormente en Birdlife International. Murió de un ataque cardiaco.
- Jean Théodore Delacour oli ranskalainen lintutieteilijä. Delacour syntyi varakkaaseen pariisilaisperheeseen. Hän kasvoi perheen tilalla Picardyssa, jossa hän kiinnostui linnuista. Hänen ollessaan vielä alle 10-vuotias rakennutti isä hänelle useita aviaarioita. Delacourin kehitys lintutieteilijäksi on tavallisuudesta poikkeava sikäli, että hän ei kerännyt linnunahkoja eikä tehnyt varsinaista maastotutkimusta, vaan hän keräsi ja hoiti eläviä harvinaisia lintuja. Hän menestyi hyvin koulussa ja väitteli biologian tohtoriksi Lillen yliopistossa (Université Lille Nord de France). Ensimmäisessä maailmansodassa hän palveli Ranskan armeijassa. Sodassa tuhoutui kotitila. Hän muutti Normandiaan Chateau Clèresiin ja perusti sinne uuden eläintarhan, jonka hän lahjoitti luonnonhistorialliselle museolle (Museum National d'Histoire Naturelle) vuonna 1967. Eläintarha oli aikanaan maailman hienoin yksityinen eläintarha, ja Delacour hankki sinne erityisesti lintuja, joita oli enimmillään 3 000 yksilöä 500:sta lajista. Vuonna 1920 Delacour perusti L'Oiseaux nimisen lintutieteellisen lehden, jonka toimittaja hän oli Toisen maailmansodan alkamiseen saakka. 1938 hän toimi Rouenissa pidetyn Kansainvälisen lintutieteen kongressin sihteerinä. Delacour matkusteli laajalti, erityisesti Indokiinassa ja Vietnamissa. Hän julkaisi yhdessä Pierre Jabouillen kanssa kirjan Indokiinan linnuista Les Oiseaux de l'Indochine Francaise (1931). He keräsivät Indokiinasta kaikkiaan 30 000 lintua ja 8 000 nisäkästä, jotka on sijoitettu eri museoihin. Delacour kävi myös muun muassa Venezuelassa, Guyanassa ja Madagaskarilla. Delacourin Clèresin tilansa paloi helmikuussa 1939 ja sitten syttyi sota. Hän pakeni Yhdysvaltoihin joulukuussa 1940 ja suhteidensa avulla sai elämänsä ensimmäisen työpaikan New Yorkissa Bronxin eläintarhassa, missä hän työskenteli teknisenä neuvonantajana, ja lintujen systematiikan parissa American Museum of Natural Historyssa. Hän järjesti ja luokitteli museon suuret eurooppalaiset lintukokoelmat. Vuonna 1952 hänestä tuli losangelesilaisen museon (County Museum of History, Science and Art) johtaja. Hän jäi eläkkeelle 1960, jonka jälkeen hän vietti kesäkaudet tilallaan Clèresissä, jonka hän oli kunnostanut lähes entiseen loistoonsa, ja talvikaudet Yhdysvalloissa, enimmäkseen Los Angelesissa. Delacour oli Kansainvälisen lintujensuojeluneuvoston (ICBP) perustajia ja toimi neuvoston puheenjohtajana useita vuosia. 1977 hänelle myönnettiin American Ornithologists' Unionin Elliott Couesmitali. Hän ei koskaan mennyt naimisiin, mutta huolehti äidistään koko tämän 94-vuotisen elämän ajan. Delacour nimesi lukuisia uusia lintulajeja ja -alalajeja, osan yhdessä Jabouilletin kanssa, muun muassa vietnaminvihervarpusen (Carduelis monguilloti), oranssiniskapyyn (Arborophila davidi) ja laosintiheikkötimalin (Macronous kelleyi).
- Jean Théodore Delacour un ornithologue américain d’origine française, né le 26 septembre 1890 à Paris et mort le 5 novembre 1985 à Los Angeles.
- Jean Théodore Delacour foi um ornitólogo francês radicado nos Estados Unidos da América. Passou a sua juventude em Picardie, na propriedade de seus pais. Ainda na sua juventude desenvolveu um grande interesse pelas plantas e animais. Seu padre construiu-lhe um aviário onde Jean criava numerosas espécies de aves. Obteve o título de doutor na Université Lille Nord de France justamente quando começou a Primeira Guerra Mundial. Seu irmão morreu durante um bombardeio e a sua reserva de animais salvagegs foi completamente destruida. Instalou-se depois numa mansão em Clères na Normandia onde criou um parque zoológico que se convirteu no primeiro parque privado. O parque albergava três mil especímenes de quinhentas espécies, algumas das quais eram raras. Para conseguir seus exemplares realizou numerosas viagens. Desde 1922 até à guerra, realizou uma expedição por ano, explorando especialmente a Indochina. As colecções que elaborou foram notáveis: trinta mil aves e oito mil mamíferos repartidos entre Paris, Londres e Nova Iorque. Em 1931 publicou o livro As aves da Indochina francesa (Les Oiseaux de l'Indochine française), que se convirteu numa obra de referência durante muitos anos. Insatisfeito com as publicações ornitológicas da época, fundou a revista L'Oiseau que dirigiria até à Segunda Guerra Mundial. Por razões desconhecidas, a mansão de Clères ardeu completamente a 15 de fevereiro de 1939. Pouco tempo depois começaria a guerra e Jean Delacour partiu até Nova Iorque em 1940, onde trabalhou no Zoo do Bronx. Suas funções alí permitiram-lhe trabalhar também no American Museum of Natural History de Nova Iorque. Realizou monografias taxonómicas, onde reviu certos taxones, como os das familias dos Pycnonotidae, os Estrildidae, os Nectariniidae e os Anatidae. Respeitante a estes últimos, que conhecia bem da sua experiência como criador, reconsiderou o conjunto da sua clasificação, publicando-a numa monografia que apareceu em 1945. Obteve a nacionalidade americana em 1946. Em colaboração com Ernst Mayr publicou Birds of the Philippines em 1945 e depois sózinho, Birds of Malaysia em 1947. Em 1952 obteve a direcção do museu de história, ciência e arte do condado de Los Angeles. Nesta nova etapa, continuou criando aves e dedicou também o seu tempo à horticultura no sul da Califórnia. Paralelamente às suas actividades, continuou com a investigação científica, publicando The Pheasants of the World (1951), Wild Pigeons and Doves (1959), The Waterfowl of the World (em quatro volumes, 1951-1964) e, juntamente com Dean Amadon, Curassows and Related Birds (1973). Em 1960 começou a restauração do parque de Clères. Em 1966 publicou a sua autobiografia, The Living Air. E no mesmo ano ofereceu ao Muséum national d'histoire naturelle de Paris, o parque de Clères, que dirigiu junto com Pierre Ciarpaglini (1933-). Em 1978, Delacour reformou-se completamente. Em toda a sua vida trabalhou pela conservação do meio ambiente. Foi um dos criadores do International Council for Bird Preservation (ICBP) que se convirtiria posteriormente no Birdlife International. Morreu de ataque cardíaco. Delacour, Jean Theodore. Birds of Malaysia. New York: Macmillan, 1947. 382p. (Pacific World Series). Delacour, Jean Theodore & Ernst Mayr. Birds of the Philippines. New York: Macmillan, 1946. 309p. (Pacific World Series). Delacour, Jean Theodore. Guide des oiseaux de la Nouvelle-Calédonie. Delachaux et Niestlé, 1963 Delacour, Jean Theodore. Guide des oiseaux de la Nouvelle-Calédonie et de ses dependances. Delachaux et Niestlé, 1966 Delacour, Jean Theodore. Tous les faisans du monde. Oree, 1983 Delacour, Jean Theodore. Les Oiseaux de l'Indochine française. 4 vols. Exposition Coloniale Internationale. Paris, 1931 Delacour, Jean Theodore (1929). On the birds collected during the fourth expedition to French Indochina. Ibis volume V 12ª série, p. 193-220. Delacour, J. Jabouille, P. & Lowe, W.P. (1928). On the birds collected during the third expedition to French Indochina. Ibis volume IV 12th série, p. 23-51. Delacour, J. & Jabouille, P. (1931). Les oiseaux de l'Indochine Francaise. volume 1. Paris.
|