| dbpedia-owl:abstract
|
- Jean Rapp war ein französischer Generalleutnant und Graf.
- Jean Rapp (27 April 1771 - 8 November 1821) was a French Army general during the French Revolutionary Wars and the Napoleonic Wars. Rapp was born the son of the janitor of the town-hall of Colmar. He began theological studies to became a clergy man, but with his build and heated character, he was better suited to the military, which he joined in March 1788. From the rank of a regular of the chasseurs de Cévennes, he worked his way up the ranks through his courage and character to the rank of a division general and adjutant of Napoleon Bonaparte. As a lieutenant, his reputation grew through his impetuousness as well as the wounds he received in battle. He was made aide de camp of Louis Desaix, who named him captain and took him to Egypt, where Rapp distinguished himself at Sediman, capturing an enemy battery. For that he was given a squadron and later a brigade by Napoleon. After the Egyptian campaign, Rapp remained under the command of Desaix until his death at Marengo on June 14, 1800. He then became aide de camp of Napoleon, then the Premier Consul, a post he held until 1814. Under this title, he was charged with many confidential missions by Napoleon in the Vendée, Switzerland and Belgium. In 1803 he was promoted to brigadier general and in December 1805, he led a memorable attack at Austerlitz, when he charged at the head of two squadrons each of the Mounted Chasseurs and the Mounted Grenadiers of the Guard and the Guard Mameluks and decimated the Chevalier Guards of the Russian Imperial Guard. Promoted to division general, he later fought at Jena on October 14, 1806 and was wounded at Golymin. Rapp stayed in the line of fire: at Essling, he led the front of his fusiliers of the Garde impériale and carried the day; during the signing of the Treaty of Schönbrunn, he averted a planned attempt on Napoleon by the young Friedrich Staps; in Russia, he was wounded by four bullets at the battle of Moscow on September 5–7, 1812. He saved Napoleon's life a second time by repelling an attack of Cossacks at the Gorodnia and was again wounded at the passage of the Berezina, fighting alongside Ney in the rear guard. As governor of Danzig, Rapp held the town for a year after the Grande Armée left Russia. During the Hundred Days, Rapp rallied to Napoleon and was given command of V Corps, consisting of about 20,000 men. It was used to observe the border near Strasbourg, and to defend the Vosges. Ten days after the battle of Waterloo (in which his corps took no part), he met some Coalition forces near Strasbourg and defeated them at the Battle of La Suffel. After the Waterloo Campaign, he offered his resignation several times, but was reinstated. Later, Rapp became a deputy of the department of Haut-Rhin and was appointed as treasurer of Louis XVIII in 1819. He died in Rheinweiler in Baden. His hometown Colmar built a statue in his honor on the Champ de Mars with the inscription Ma parole est sacrée (my word of honour is sacred). Rapp's heart is kept in a shrine in the church Saint-Matthieu.
- Jean Rapp był francuskim generałem epoki napoleońskiej. Rapp pochodził z biednej protestanckiej rodziny, jego ojciec był zamiataczem w ratuszu w Colmar; w domu mówiło się po niemiecku. Zaczął się kształcić w szkole parafialnej z zamiarem zostania pastorem, ale jego mocny, wybuchowy charakter predestynował go do kariery wojskowej. Zaczynając jako zwykły szeregowy w pułku chasseurs de Cévennes, przeszedł wszystkie szczeble kariery, aż po stopień generała dywizji i adiutanta Napoleona. Reputację budowała mu szaleńcza odwaga oraz rany, jakie odnosił w bitwach. Jako pierwszy uczynił go swym aide de camp Desaix, dzięki któremu otrzymał stopień kapitana i odznaczył się w czasie wyprawy do Egiptu, gdzie pod Sediman zdobył nieprzyjacielską baterię. Za ten wyczyn został dowódcą szwadronu, a wkrótce brygady z rozkazu Napoleona. Po zakończeniu kampanii egipskiej Rapp pozostał pod rozkazami Desaixa, aż do śmierci tego ostatniego 14 lipca 1800 roku pod Marengo. Wówczas został adiutantem Pierwszego Konsula, utrzymując się na tym stanowisku do roku 1814. Jako adiutantowi Napoleon powierzał mu wiele ważnych, tajnych misji, jak np do Wandei, Szwajcarii i Belgii. W 1803 otrzymał stopień generała brygady, a w grudniu 1805 poprowadził sławetną szarżę szaserów i mameluków Gwardii w bitwie pod Austerlitz, dziesiątkując kawalerię carskiej Gwardii Imperialnej i biorąc do niewoli księcia Repnina. Awansowany do stopnia generała dywizji walczył pod Jeną 14 października 1806. Brał udział w kampanii w Polsce i Prusach i został ranny pod Gołyminem. Był gubernatorem Torunia (28 lutego - 15 maja 1807) i Gdańska (2 czerwca 1807 - 2 grudnia 1813). Mianowany hrabią Cesarstwa, na wezwanie Napoleona wrócił 8 marca 1809 roku do czynnej służby wojskowej. W bitwie pod Aspern prowadził do zwycięskiego boju fizylierów cesarskiej Gwardii; podczas uroczystości w Schönbrunn powstrzymał zamachowca chcącego pchnąć nożem Napoleona. W Rosji, po Borodino, został ranny od trafienia czterema kulami naraz. Powtórnie uratował życie cesarzowi odrzucając atak Kozaków pod Horodnią, ale został ponownie ranny nad Berezyną, wspierając siły marszałka Neya w straży tylnej. Powróciwszy do Gdańska, Rapp wytrzymał oblężenie rosyjsko-pruskie do grudnia 1813 roku. Wzięty do niewoli był więziony na Ukrainie do roku 1814, ale już w lipcu wrócił do Francji. Po upadku cesarza pozostał w służbie czynnej jako dowódca II Korpusu, ale 16 marca 1815 roku odmówił księciu de Berry wykonania rozkazu zatrzymania marszu Napoleona na Paryż i wrócił pod sztandary cesarza na przeciąg Stu Dni jako dowódca 20-tysięcznego V Korpusu (Armia Renu) operującego na granicy Niemiec. W dziesięć dni po bitwie pod Waterloo (w której jego korpus nie brał udziału), spotkał wojska sprzymierzonych koło Strasburga i pokonał je w bitwie pod La Suffel. Po ostatecznej abdykacji Napoleona składał kilkakrotnie rezygnację, ale nie została ona przyjęta. Rapp został 13 maja deputowanym do parlamentu z departamentu Haut-Rhin, a 2 czerwca parem Francji. W roku 1819 został ministrem skarbu króla Ludwika XVIII. Jego rodzinne miasto Colmar wzniosło na jego cześć posąg na Polu Marsowym w Paryżu z napisem "Moje słowo honoru jest święte" (franc. Ma parole est sacrée). Serce Rappa złożone zostało w kościele Saint-Matthieu.
- Жан Рапп — французский военачальник периода наполеоновских войн, один из самых преданных Наполеону генералов; граф, с 1805 — дивизионный генерал.
- Jean, comte Rapp, né à Colmar le Modèle:Date et mort à Rheinweiler, le Modèle:Date, est un général d’Empire français.
|
| rdfs:comment
|
- Jean Rapp war ein französischer Generalleutnant und Graf.
- Жан Рапп — французский военачальник периода наполеоновских войн, один из самых преданных Наполеону генералов; граф, с 1805 — дивизионный генерал.
- Jean Rapp (27 April 1771 - 8 November 1821) was a French Army general during the French Revolutionary Wars and the Napoleonic Wars. Rapp was born the son of the janitor of the town-hall of Colmar. He began theological studies to became a clergy man, but with his build and heated character, he was better suited to the military, which he joined in March 1788.
- Jean Rapp był francuskim generałem epoki napoleońskiej. Rapp pochodził z biednej protestanckiej rodziny, jego ojciec był zamiataczem w ratuszu w Colmar; w domu mówiło się po niemiecku. Zaczął się kształcić w szkole parafialnej z zamiarem zostania pastorem, ale jego mocny, wybuchowy charakter predestynował go do kariery wojskowej. Zaczynając jako zwykły szeregowy w pułku chasseurs de Cévennes, przeszedł wszystkie szczeble kariery, aż po stopień generała dywizji i adiutanta Napoleona.
- Jean, comte Rapp, né à Colmar le Modèle:Date et mort à Rheinweiler, le Modèle:Date, est un général d’Empire français.
|
