Jean-Auguste-Dominique Ingres (29 August 1780 – 14 January 1867) was a French Neoclassical painter. Although he considered himself to be a painter of history in the tradition of Nicolas Poussin and Jacques-Louis David, by the end of his life it was Ingres's portraits, both painted and drawn, that were recognized as his greatest legacy.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Jean Auguste Dominique Ingres va ser un pintor francès d'estètica neoclàssica. Tot i que es considerava a si mateix un pintor de temes històrics, en la tradició de Nicolas Poussin i Jacques-Louis David, són els retrats que va realitzar al final de la seua carrera, ja foren dibuixats o pintats, els que han assentat la seua fama i el que es considera el seu llegat fonamental.
  • Jean Auguste Dominique Ingres byl francouzský malíř, vůdčí představitel klasicismu v malbě. Sám sebe považoval především za malíře historických výjevů, za jeho nejvýznamnější odkaz však dnes jsou považovány především jeho portréty. Jeho schopnost sloučit dva protipóly, tradicionalismus a novátorství, dávala a dává francouzskému malířství neustálé podněty. Jako ctitel Raffaelův a vyznavač ideální krásy v umění, ale i jako dokonalý pozorovatel skutečnosti povýšil kresbu na prvořadý prostředek k uměleckému uchopení světa. Kresba se stala kostrou v jeho díle, a ačkoli byl i výborný kolorista, o barvě rád mluvil jako o zanedbatelné ozdobě,a jako učitel tedy vštěpoval žákům především kresbu. Patřil ke generaci, jejíž tvůrčí rozpětí i životní ambice se pohybovaly v širokém rozpětí mezi klasicismem a romantismem. Se svým učitelem Jacquesem-Louisem Davidem sdílel obdiv k antice a snahu o racionální řád a harmonii ale vzory pro svou tvorbu hledal - v souladu s tehdy novým cítěním-v přírodě. Většinou maloval portréty, historická a mytologická témata. Portrétoval mnoho svých vynikajících současníků, jako Cherubiniho, Paganiniho, Gounoda, Napoleona I. či Liszta a v charakteristických typech zobrazil tehdejší francouzskou společnost.
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres [ɛ̃ːgʀ] war ein französischer Maler und einer der bedeutendsten Vertreter der offiziellen Kunst im Frankreich des 19. Jahrhunderts. Ingres lernte bei Jacques-Louis David und an der École des Beaux-Arts in Paris. Er gewann 1801 mit dem Gemälde Achill empfängt die Bittgesandschaft des Agamemnon den angesehenen Prix de Rome, konnte aber in der Folge nicht an diesen Erfolg anknüpfen. 1806 trat er das mit dem Preis verbundene Rom-Stipendium an und blieb auch nach dessen Ende in Italien. Seine Werke aus dieser Zeit stießen oftmals auf harte Kritik. Erst 1824 kehrte Ingres in Folge seines Erfolges beim Salon de Paris nach Frankreich zurück und wurde zum anerkannten Künstler seiner Zeit. 1825 verlieh ihm der König das Kreuz der Ehrenlegion, 1829 wurde er zum Professor an der Ecole des Beaux-Arts berufen. Nach einem Misserfolg im Salon des Jahres 1834 beschloss Ingres, in Zukunft nicht mehr dort auszustellen, und kehrte 1835 als Direktor der Académie de France à Rome nach Rom zurück. Nach dem Ende seiner dortigen Amtszeit kehrte er 1841 zurück und setzte seine Lehrtätigkeit an der École des Beaux-Arts fort, zehn Jahre später erhielt er dort den Posten eines Direktors. In den letzten Jahren seines Lebens legte Ingres besonderen Wert auf sein künstlerisches Gesamtwerk und die Festigung seines Ruhmes. Er begann 1851 damit in seiner Heimatstadt mit Schenkungen das ihm gewidmete Musée Ingres zu begründen, dem er auch im Nachlass viele Gemälde und Zeichnungen von sich und mit Verbindung zu ihm hinterließ. Ingres war ein Vertreter des Klassizismus und stand vor allem mit Eugène Delacroix als Maler der französischen Romantik in starker Konkurrenz. In der Gegenposition zu der von Delacroix vertretenen Malweise wurde Ingres als Bewahrer der Tradition gefeiert. Seine Werke wiesen jedoch auch Vorgriffe auf die Moderne auf. So ordnete er oftmals die Wirklichkeitsdarstellung seiner eigenen Vorstellung unter, was oftmals zu perspektivischen Ungenauigkeiten und anatomisch unmöglichen Darstellungen führte. Diese subjektiven Einflüsse in das Werk wurden Ingres von der Kritik als Unvermögen ausgelegt. Ingres fertigte Historiengemälde, Porträts und Akte an, für die er meist eine Vielzahl von Vorzeichnungen anfertigte. Darüber hinaus gibt es noch eigenständige Zeichnungen. Er selbst betrachtete seine Historien als wichtigste Gruppe in seinem Werk, der er sich vor allem in seinen Anfangsjahren aufgrund der Notwendigkeit den Lebensunterhalt zu verdienen nicht so stark widmen konnte wie er wollte. Daneben war er ein gefragter Porträtmaler, der viele bedeutende Persönlichkeiten seiner Zeit malte. Zu seinen wichtigsten und bekanntesten werken gehören Das türkische Bad, Die große Badende, Napoleon I. auf seinem kaiserlichen Thron, Die Apotheose Homers und Antiochus und Startonike. Jean-Auguste-Dominique Ingres übte einen großen Einfluss auf die Künstler seiner Zeit und nachfolgende Künstlergenerationen aus. Seine Werke wurden unter anderem von Pablo Picasso, Pierre-Auguste Renoir und Cindy Sherman rezipiert.
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres (29 August 1780 – 14 January 1867) was a French Neoclassical painter. Although he considered himself to be a painter of history in the tradition of Nicolas Poussin and Jacques-Louis David, by the end of his life it was Ingres's portraits, both painted and drawn, that were recognized as his greatest legacy. A man profoundly respectful of the past, he assumed the role of a guardian of academic orthodoxy against the ascendant Romantic style represented by his nemesis Eugène Delacroix. His exemplars, he once explained, were "the great masters which flourished in that century of glorious memory when Raphael set the eternal and incontestable bounds of the sublime in art ... I am thus a conservator of good doctrine, and not an innovator. " Nevertheless, modern opinion has tended to regard Ingres and the other Neoclassicists of his era as embodying the Romantic spirit of his time, while his expressive distortions of form and space make him an important precursor of modern art.
  • Jean Auguste Dominique Ingres, más conocido como Dominique Ingres,, fue un pintor francés. Ingres no es, en sentido estricto, neoclásico ni académico, sino un ferviente defensor del dibujo. Resulta a la vez clásico, romántico y realista. Ingres constituye un claro exponente del romanticismo en cuanto a los temas, el trazo abstracto y las tintas planas de intenso colorido. Algunas de sus obras se enmarcan en el llamado «Estilo trovador», inspirándose en el ideal estético griego y gótico, además de en las miniaturas de los libros de horas de Fouquet. Igualmente, es ejemplo de orientalismo, pues muchos de sus cuadros, especialmente desnudos femeninos, están dominados por un sentido irreal del exotismo propio del siglo XVIII.
  • Jean Auguste Dominique Ingres oli ranskalainen taidemaalari. Ingres on yksi uusklassismin huomattavimpia kuvataiteilijoita, ja hänet tunnetaan erityisesti taidokkaista muotokuvistaan.
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres, né le 29 août 1780 à Montauban et mort le 14 janvier 1867 à Paris, est un peintre français néo-classique du XIX siècle.
  • Jean Auguste Dominique Ingres (ismertebb nevén Dominique Ingres) francia klasszicista festő és grafikus.
  • Ingres è considerato il maggiore esponente della pittura neoclassica, una pittura a cui guarderà, negli anni '60 del XIX secolo, anche il giovane Édouard Manet.
  • ジャン・オーギュスト・ドミニク・アングル（Jean-Auguste-Dominique Ingres, 1780年8月29日 - 1867年1月14日）は、フランスの画家。19世紀前半、当時台頭してきたドラクロワらのロマン主義絵画に対抗し、ダヴィッドから新古典主義を継承、古典主義的な絵画の牙城を守った。 ラファエロに対する極めて高い評価、入念に構成された調子の緊密な諧調、形体の幾何学的解釈など、師であったギョーム・ジョセフ・ロックの影響が濃厚。職務に追われた繁忙な時期にも屈指の傑作を描き上げている。ファイナルバーニッシュをも念頭に置いた平坦なテクスチャーは有名。入念に組み立てられた文理・テクスチャーと徹底的に研鑽された描線、そして緊密な調子の諧調によって成立する空間は、「端正な形式美」を湛えている。この様式美はセザンヌによって「肉体を全く描かずに済ませた」と批判されるほど徹底している。 アングルの美術史理解はアングルの作品群から伺い知れるように公汎であり、且つ結束性が高く、加えて非常に示唆的である。顔料やバインダーの運用方法もまた多様であり、数百年の隔絶がある巨匠達の作品の研究にも余念がなかった。その研究の成果として、組織的且つ合理的な方法を「保存が完璧」と讃えられる制作と言説によって的確にのこしている。 他方では、ポスト印象主義者たちやキュビスト、現代美術家の根底的な方法やアイデアに決定的な影響を与えており、アングル芸術の影響範囲、射程は底知れないものがある。アングルの作品に対する脚注は、美術作品によるものを含め、未だに途絶えることが無い。アングルの作品とその個性は、同時代の体制派、反体制派の必ずしも芳しくない評価にもかかわらず、影響は非常に甚大で、彼に先行する画家と彼に続く画家の代表作にさえ決定的な影響を与えた事例も少なくない。
  • 장 오귀스트 도미니크 앵그르는 19세기 프랑스 고전주의를 대표하는 화가이다. 앵그르는 역사화에서 니콜라 푸생과 자크 루이 다비드의 전통을 따랐으나, 말년의 초상화는 위대한 유산으로 인정 받고 있다. 18년간 로마에서 옛 그림을 연구하였으며, 특히 라파엘로에 심취하였다. 그 후 귀국하여 고전파의 대가로서 환영을 받았으며 르누아르·드가에게 영향을 끼쳤다. 과거를 깊이 중시했던 앵그르는, 한창 떠오르던 외젠 들라크루아의 양식을 대표하는 낭만주의에 맞서 아카데미의 정통성을 전적으로 옹호했다. 그가 언급했던, 그의 모범상은 라파엘로가 영속적이고 의심할 여지가 없는 예술의 장엄한 영역을 정립한 때인 영광스러운 기억의 세기의 꽃을 피운 위대한 거장들이었다. 그는 '혁신가'가 아닌 좋은 예술체계의 '보존자'가 되려고 했다. 하지만, 현대에는 앵그르와 당시의 다른 고전주의자들이 당대의 낭만적 정신을 구체화했다고 보는 의견이 있다. 앵그르는 인상적인 공간과 형태의 왜곡으로 현대 예술의 주요한 선구자가 되었다. 대표작으로 <리뷔에르 부인의 초상> <목욕하는 여자> <터키 목욕탕> 등이 있다.
  • | |- || |- | |- | |- | |} Jean Auguste Dominique Ingres was een Frans kunstschilder. Ingres werd opgenomen in de exclusieve Orde "Pour le Mérite".
  • Jean Auguste Dominique Ingres var en fransk tegner og maler. Han var en representant fra senklassisismen i europeisk maleri. Han var påvirket av den nyklassisistiske retningen. Den nakne kvinneskikkelse i mytologiske scener var hans mest karakteristiske kunstverk. Han var født i Montauban sørvest i Frankrike, utdannet seg ved akademiet i Toulouse og dro til Paris i 1796 for å studere malerkunst under Jacques-Louis David. Etter kort tid forlot han atelieret på grunn av en konflikt om malerstil: Ingres var blant annet mer opptatt av konturer og linjer enn sin lærer. Han vant Prix de Rome i 1801. Et av hans mesterverker, Grande Odalisque, som viser en haremsjente med for mange ryggvirvler, er utstilt i Louvre. Ingres er gravlagt på kirkegården Père Lachaise i Paris.
  • Jean Auguste Dominique Ingres – francuski malarz historyczny i portrecista, jeden z najwybitniejszych artystów francuskich XIX wieku. Uczeń Jacques'a-Louisa Davida.
  • Jean-Auguste Dominique Ingres, mais conhecido simplesmente por Ingres, foi um celebrado pintor e desenhista francês, atuando na passagem do Neoclassicismo para o Romantismo. Foi um discípulo de David e em sua carreira encontrou grandes sucessos e grandes fracassos, mas é considerado hoje um dos mais importantes nomes da pintura do século XIX. Filho de um escultor ornamentista, educou-se inicialmente em Toulouse. Depois, formado na oficina de David, permaneceu fiel aos postulados neoclássicos do seu mestre ao longo de toda a vida. Passou muitos anos em Roma, onde assimilou aspectos formais de Rafael e do maneirismo. Ingres sobreviveu largamente à época de predomínio do seu estilo, dado que morreu em 1867. A partir de 1830 opôs-se com veemência, da sua posição de académico, ao triunfo do romantismo pictórico representado por Delacroix. Ingres preferia os retratos e os nus às cenas mitológicas e históricas. Entre os seus melhores retratos contam-se Bonaparte Primeiro Cônsul, A Bela Célia, O Pintor Granet e A Condessa de Hassonville. Nos nus que pintou (A Grande Odalisca, Banho Turco e, sobretudo, A Banhista) é patente o domínio e a graça com que se serve do traço. A sua obra mais conhecida é Apoteose de Homero, de desenho nítido e equilibrada composição. Sua obra representa a última grande floração da veneranda tradição de pintura histórica. Também deixou obra notável no retrato e no nu feminino. Sua pintura tinha um acabamento técnico impecável e a qualidade de sua linha foi sempre altamente elogiada. Respeitava profundamente os mestres do passado, assumindo depois da morte de David o papel de paladino da ortodoxia clássica contra a ascensão do Romantismo. Esclareceu sua posição afirmando que seguia "os grandes mestres que floresceram naquele século de gloriosa memória quando Rafael estabeleceu os eternos e incontestáveis padrões do sublime em arte… Sou, assim, um conservador de boa doutrina, e não um inovador". Não obstante a crítica moderna tende a considerá-lo como uma encarnação do mesmo espírito romântico que ele procurava evitar - opinião que foi expressa também por vários de seus contemporâneos -, enquanto que suas distorções expressivas de forma e de espaço o tornam um precursor da arte moderna, exercendo influência sobre artistas como Degas, Picasso, Matisse e Willem de Kooning, entre outros.
  • Жан Огю́ст Домини́к Энгр (фр. &#160;Jean Auguste Dominique Ingres; 1780—1867) — французский художник, общепризнанный лидер европейского академизма XIX века.
  • Jean Auguste Dominique Ingres, född 29 augusti 1780 i Montauban, Tarn-et-Garonne, Frankrike, död 14 januari 1867 i Paris, fransk målare och tecknare.
  • Жан-Огю́ст-Доміні́к Енгр — французький художник, живописець, представник класицизму. Директор Французької академії у Римі (з 1834 року), професор, член п'яти академій, власник Великої римської премії за створення картини «Посли Агамемнона у Ахілла» (1801 рік).
  • Jean Auguste Dominique Ingres (29 tháng 8 năm 1780 – 14 tháng 1 năm 1867) là một họa sĩ theo trường phái tân cổ điển người Pháp. Mặc dù ông tự nhận mình là họa sĩ của lịch sử theo truyền thống của Nicolas Poussin và Jacques-Louis David, đến cuối đời, chính những tranh chân dung do Ingres vẽ, cả bằng sơn màu và phác họa, mới được công nhận là di sản lớn nhất của ông. Là một người hết sức tôn sùng quá khức, ông tự nhận mình với vai trò là người bảo vệ chính thống hàn lâm chống lại phong cách lãng mạn đang đi lên đại diện là họa sĩ đối địch Eugène Delacroix. Hình mẫu của ông, như ông từng giải thích, là "những người thầy vĩ đại nổi tiếng trong thế kỷ của những ký ức vinh quang khi Raphael thiết lập những ranh giới vĩnh cữu và không thể chối cãi trong nghệ thuật ... do đó tôi là người bảo tồn học thuyết tốt đẹp, chứ không phải là người sáng tạo". Tuy vậy, các ý kiến ngày nay có xu hướng xem Ingres và những nhà Tân cổ điển cùng thời với ông là hiện thân của tinh thần Lãng mạn vào thời đó, trong khi những biến cách về hình dáng và không gian mang tính biểu hiện khiến ông trở thành một điềm báo quan trọng cho nghệ thuật hiện đại.
  • 让·奥古斯特·多米尼克·安格尔（Jean Auguste Dominique Ingres，1780年8月29日－1867年1月14日）是法国画家，新古典主义画派的最后一位领导人，他和浪漫主义画派的杰出代表欧仁·德拉克罗瓦之间的著名争论震动了整个法国画坛。 安格尔的画风线条工整，轮廓确切，色彩明晰，构图严谨，对后来许多画家如德加、雷诺阿、甚至毕加索都有影响。 安格尔出生于法国南部加龙河上游的塔恩-加龙省首府蒙托邦，父亲是一位肖像画家和音乐家，是他的艺术启蒙教师，1791年他入图卢兹学院学习绘画；1797年到巴黎进入古典主义画派的主要代表人雅克-路易·大卫的画室；1799年考入美术学院油画系；1801年获一等罗马奖；1806年到罗马设画室，创作了大量的作品；1820年迁到佛罗伦萨，接受了大批肖像画的订作；1824年回到巴黎，立即获得很高荣誉；1825年被选为法蘭西學院院士；1829年任美术学院院长；1835年再次回到罗马，创作了一系列肖像素描和油画；1841年回巴黎，继续创作多幅巨作。 安格尔一生最崇拜拉斐尔和古代大师，直到87岁高龄还在研究拉斐尔的作品，其最后一件作品就是根据乔托的构图画的。他的主要作品有《土耳其浴女》、《泉》、《路易十三世的宣誓》、《奧德利斯克與奴隸》以及一系列肖像画和大量的素描，还有类似中国画白描的只用线描钩轮廓的作品。 安格尔的声誉如日中天时，也正是古典主义面临终结，浪漫主义崛起的时代，他和新生的浪漫主义代表人德拉克罗瓦之间发生许多次辩论，浪漫主义强调色彩的运用，古典主义则强调轮廓的完整和构图的严谨，安格尔把持的美术学院对新生的各种画风嗤之以鼻，形成学院派风格。 安格尔生前享有很大的声誉，死后安葬在巴黎著名的拉雪兹神父公墓。
dbpedia-owl:birthDate
  • 1780-08-29 (xsd:date)
  • 1780-08-29 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1867-01-14 (xsd:date)
  • 1867-01-14 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:field
dbpedia-owl:individualisedPnd
  • 11855560X
dbpedia-owl:influenced
dbpedia-owl:influencedBy
dbpedia-owl:movement
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpprop:align
  • right
dbpprop:bgcolour
  • #EEDD82
dbpprop:birthDate
  • 1780-08-29 (xsd:date)
  • 1780-08-29 (xsd:date)
dbpprop:birthName
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
dbpprop:birthPlace
dbpprop:caption
  • Self-portrait at age 24, 1804 , oil on canvas, 78 x 61 cm, Musée Condé.
dbpprop:dateOfBirth
  • 29 (xsd:integer)
dbpprop:dateOfDeath
  • 14 (xsd:integer)
dbpprop:deathDate
  • 1867-01-14 (xsd:date)
  • 1867-01-14 (xsd:date)
dbpprop:deathPlace
dbpprop:field
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:headerimage
  • 210 (xsd:integer)
dbpprop:imagesize
  • 250 (xsd:integer)
dbpprop:influenced
dbpprop:influences
dbpprop:movement
dbpprop:name
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
  • Ingres, Jean Auguste Dominique
dbpprop:placeOfBirth
dbpprop:placeOfDeath
dbpprop:shortDescription
  • French painter
dbpprop:video
  • Ingres' La Grand Odalisque, Smarthistory
  • Ingres' Princesse de Broglie, Smarthistory
  • Ingres' Raphael and the Fornarina, Smarthistory
dbpprop:width
  • 210 (xsd:integer)
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:works
  • Louis-François Bertin, 1832
  • The Turkish Bath, 1862
dc:description
  • French painter
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Jean Auguste Dominique Ingres va ser un pintor francès d'estètica neoclàssica. Tot i que es considerava a si mateix un pintor de temes històrics, en la tradició de Nicolas Poussin i Jacques-Louis David, són els retrats que va realitzar al final de la seua carrera, ja foren dibuixats o pintats, els que han assentat la seua fama i el que es considera el seu llegat fonamental.
  • Jean Auguste Dominique Ingres byl francouzský malíř, vůdčí představitel klasicismu v malbě. Sám sebe považoval především za malíře historických výjevů, za jeho nejvýznamnější odkaz však dnes jsou považovány především jeho portréty. Jeho schopnost sloučit dva protipóly, tradicionalismus a novátorství, dávala a dává francouzskému malířství neustálé podněty.
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres [ɛ̃ːgʀ] war ein französischer Maler und einer der bedeutendsten Vertreter der offiziellen Kunst im Frankreich des 19. Jahrhunderts. Ingres lernte bei Jacques-Louis David und an der École des Beaux-Arts in Paris. Er gewann 1801 mit dem Gemälde Achill empfängt die Bittgesandschaft des Agamemnon den angesehenen Prix de Rome, konnte aber in der Folge nicht an diesen Erfolg anknüpfen.
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres (29 August 1780 – 14 January 1867) was a French Neoclassical painter. Although he considered himself to be a painter of history in the tradition of Nicolas Poussin and Jacques-Louis David, by the end of his life it was Ingres's portraits, both painted and drawn, that were recognized as his greatest legacy.
  • Jean Auguste Dominique Ingres, más conocido como Dominique Ingres,, fue un pintor francés. Ingres no es, en sentido estricto, neoclásico ni académico, sino un ferviente defensor del dibujo. Resulta a la vez clásico, romántico y realista. Ingres constituye un claro exponente del romanticismo en cuanto a los temas, el trazo abstracto y las tintas planas de intenso colorido.
  • Jean Auguste Dominique Ingres oli ranskalainen taidemaalari. Ingres on yksi uusklassismin huomattavimpia kuvataiteilijoita, ja hänet tunnetaan erityisesti taidokkaista muotokuvistaan.
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres, né le 29 août 1780 à Montauban et mort le 14 janvier 1867 à Paris, est un peintre français néo-classique du XIX siècle.
  • Jean Auguste Dominique Ingres (ismertebb nevén Dominique Ingres) francia klasszicista festő és grafikus.
  • Ingres è considerato il maggiore esponente della pittura neoclassica, una pittura a cui guarderà, negli anni '60 del XIX secolo, anche il giovane Édouard Manet.
  • ジャン・オーギュスト・ドミニク・アングル（Jean-Auguste-Dominique Ingres, 1780年8月29日 - 1867年1月14日）は、フランスの画家。19世紀前半、当時台頭してきたドラクロワらのロマン主義絵画に対抗し、ダヴィッドから新古典主義を継承、古典主義的な絵画の牙城を守った。 ラファエロに対する極めて高い評価、入念に構成された調子の緊密な諧調、形体の幾何学的解釈など、師であったギョーム・ジョセフ・ロックの影響が濃厚。職務に追われた繁忙な時期にも屈指の傑作を描き上げている。ファイナルバーニッシュをも念頭に置いた平坦なテクスチャーは有名。入念に組み立てられた文理・テクスチャーと徹底的に研鑽された描線、そして緊密な調子の諧調によって成立する空間は、「端正な形式美」を湛えている。この様式美はセザンヌによって「肉体を全く描かずに済ませた」と批判されるほど徹底している。 アングルの美術史理解はアングルの作品群から伺い知れるように公汎であり、且つ結束性が高く、加えて非常に示唆的である。顔料やバインダーの運用方法もまた多様であり、数百年の隔絶がある巨匠達の作品の研究にも余念がなかった。その研究の成果として、組織的且つ合理的な方法を「保存が完璧」と讃えられる制作と言説によって的確にのこしている。 他方では、ポスト印象主義者たちやキュビスト、現代美術家の根底的な方法やアイデアに決定的な影響を与えており、アングル芸術の影響範囲、射程は底知れないものがある。アングルの作品に対する脚注は、美術作品によるものを含め、未だに途絶えることが無い。アングルの作品とその個性は、同時代の体制派、反体制派の必ずしも芳しくない評価にもかかわらず、影響は非常に甚大で、彼に先行する画家と彼に続く画家の代表作にさえ決定的な影響を与えた事例も少なくない。
  • 장 오귀스트 도미니크 앵그르는 19세기 프랑스 고전주의를 대표하는 화가이다. 앵그르는 역사화에서 니콜라 푸생과 자크 루이 다비드의 전통을 따랐으나, 말년의 초상화는 위대한 유산으로 인정 받고 있다. 18년간 로마에서 옛 그림을 연구하였으며, 특히 라파엘로에 심취하였다. 그 후 귀국하여 고전파의 대가로서 환영을 받았으며 르누아르·드가에게 영향을 끼쳤다. 과거를 깊이 중시했던 앵그르는, 한창 떠오르던 외젠 들라크루아의 양식을 대표하는 낭만주의에 맞서 아카데미의 정통성을 전적으로 옹호했다. 그가 언급했던, 그의 모범상은 라파엘로가 영속적이고 의심할 여지가 없는 예술의 장엄한 영역을 정립한 때인 영광스러운 기억의 세기의 꽃을 피운 위대한 거장들이었다. 그는 '혁신가'가 아닌 좋은 예술체계의 '보존자'가 되려고 했다. 하지만, 현대에는 앵그르와 당시의 다른 고전주의자들이 당대의 낭만적 정신을 구체화했다고 보는 의견이 있다.
  • | |- || |- | |- | |- | |} Jean Auguste Dominique Ingres was een Frans kunstschilder. Ingres werd opgenomen in de exclusieve Orde "Pour le Mérite".
  • Jean Auguste Dominique Ingres var en fransk tegner og maler. Han var en representant fra senklassisismen i europeisk maleri. Han var påvirket av den nyklassisistiske retningen. Den nakne kvinneskikkelse i mytologiske scener var hans mest karakteristiske kunstverk. Han var født i Montauban sørvest i Frankrike, utdannet seg ved akademiet i Toulouse og dro til Paris i 1796 for å studere malerkunst under Jacques-Louis David.
  • Jean Auguste Dominique Ingres – francuski malarz historyczny i portrecista, jeden z najwybitniejszych artystów francuskich XIX wieku. Uczeń Jacques'a-Louisa Davida.
  • Jean-Auguste Dominique Ingres, mais conhecido simplesmente por Ingres, foi um celebrado pintor e desenhista francês, atuando na passagem do Neoclassicismo para o Romantismo. Foi um discípulo de David e em sua carreira encontrou grandes sucessos e grandes fracassos, mas é considerado hoje um dos mais importantes nomes da pintura do século XIX. Filho de um escultor ornamentista, educou-se inicialmente em Toulouse.
  • Жан Огю́ст Домини́к Энгр (фр.  Jean Auguste Dominique Ingres; 1780—1867) — французский художник, общепризнанный лидер европейского академизма XIX века.
  • Jean Auguste Dominique Ingres, född 29 augusti 1780 i Montauban, Tarn-et-Garonne, Frankrike, död 14 januari 1867 i Paris, fransk målare och tecknare.
  • Жан-Огю́ст-Доміні́к Енгр — французький художник, живописець, представник класицизму. Директор Французької академії у Римі (з 1834 року), професор, член п'яти академій, власник Великої римської премії за створення картини «Посли Агамемнона у Ахілла» (1801 рік).
  • Jean Auguste Dominique Ingres (29 tháng 8 năm 1780 – 14 tháng 1 năm 1867) là một họa sĩ theo trường phái tân cổ điển người Pháp. Mặc dù ông tự nhận mình là họa sĩ của lịch sử theo truyền thống của Nicolas Poussin và Jacques-Louis David, đến cuối đời, chính những tranh chân dung do Ingres vẽ, cả bằng sơn màu và phác họa, mới được công nhận là di sản lớn nhất của ông.
  • 让·奥古斯特·多米尼克·安格尔（Jean Auguste Dominique Ingres，1780年8月29日－1867年1月14日）是法国画家，新古典主义画派的最后一位领导人，他和浪漫主义画派的杰出代表欧仁·德拉克罗瓦之间的著名争论震动了整个法国画坛。 安格尔的画风线条工整，轮廓确切，色彩明晰，构图严谨，对后来许多画家如德加、雷诺阿、甚至毕加索都有影响。 安格尔出生于法国南部加龙河上游的塔恩-加龙省首府蒙托邦，父亲是一位肖像画家和音乐家，是他的艺术启蒙教师，1791年他入图卢兹学院学习绘画；1797年到巴黎进入古典主义画派的主要代表人雅克-路易·大卫的画室；1799年考入美术学院油画系；1801年获一等罗马奖；1806年到罗马设画室，创作了大量的作品；1820年迁到佛罗伦萨，接受了大批肖像画的订作；1824年回到巴黎，立即获得很高荣誉；1825年被选为法蘭西學院院士；1829年任美术学院院长；1835年再次回到罗马，创作了一系列肖像素描和油画；1841年回巴黎，继续创作多幅巨作。 安格尔一生最崇拜拉斐尔和古代大师，直到87岁高龄还在研究拉斐尔的作品，其最后一件作品就是根据乔托的构图画的。他的主要作品有《土耳其浴女》、《泉》、《路易十三世的宣誓》、《奧德利斯克與奴隸》以及一系列肖像画和大量的素描，还有类似中国画白描的只用线描钩轮廓的作品。 安格尔的声誉如日中天时，也正是古典主义面临终结，浪漫主义崛起的时代，他和新生的浪漫主义代表人德拉克罗瓦之间发生许多次辩论，浪漫主义强调色彩的运用，古典主义则强调轮廓的完整和构图的严谨，安格尔把持的美术学院对新生的各种画风嗤之以鼻，形成学院派风格。 安格尔生前享有很大的声誉，死后安葬在巴黎著名的拉雪兹神父公墓。
rdfs:label
  • Jean Auguste Dominique Ingres
  • Jean Auguste Dominique Ingres
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
  • Jean Auguste Dominique Ingres
  • Jean Auguste Dominique Ingres
  • Jean Auguste Dominique Ingres
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
  • Jean Auguste Dominique Ingres
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
  • ドミニク・アングル
  • 장 오귀스트 도미니크 앵그르
  • Jean Auguste Dominique Ingres
  • Jean Auguste Dominique Ingres
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
  • Jean-Auguste Dominique Ingres
  • Энгр, Жан Огюст Доминик
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
  • Жан-Огюст-Домінік Енгр
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
  • 让·奥古斯特·多米尼克·安格尔
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:givenName
  • Jean Auguste Dominique
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Jean-Auguste-Dominique Ingres
  • Jean Auguste Dominique Ingres
foaf:surname
  • Ingres
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:artist of
is dbpprop:collection of
is dbpprop:influencedBy of
is foaf:primaryTopic of