Jazz-funk is a subgenre of jazz music characterized by a strong back beat (groove), electrified sounds and an early prevalence of analog synthesizers. The integration of funk, soul, and R&B music and styles into jazz resulted in the creation of a genre whose spectrum is quite wide and ranges from strong jazz improvisation to soul, funk or disco with jazz arrangements, jazz riffs, and jazz solos, and sometimes soul vocals.

Property Value
dbo:abstract
  • Jazzfunk ist eine Unterart der Fusion, bei der im Gegensatz zu Jazz Rock eher Funk als Ergänzungselement gewählt wurde. Diese Musikrichtung war in den 70er Jahren vor allem bei afro-amerikanischen Musikern sehr populär. Wie beim Jazzrock gilt Miles Davis als der Begründer dieser Bewegung. Heute kann man Spuren dieser Gattung im Nu Jazz wiederfinden. Der Begriff Jazzfunk findet heutzutage kaum noch Verwendung. (de)
  • Le jazz-funk est le style musical apparu aux États-Unis dans les années 1960 et dans la lignée du hard bop, en général purement instrumental, mêlant la structure des morceaux de jazz (thème, succession de solos, thème) avec les rythmes syncopés et l'instrumentation du funk (percussions et batterie électroniques, piano électrique Fender Rhodes ou Wurlitzer, orgue Hammond B3, synthétiseurs analogiques Mellotron, ARP Odyssey, Oberheim, Moog ou Hohner D6 Clavinet, cuivres, basse électrique, parfois guitare électrique comme chez 'Wah Wah' Watson (en)) et des effets d'instrumentation très employés tels le slap à la basse électrique ou l'usage de cordes frottées au synthétiseurs. Les trompettistes Dizzy Gillespie (avec l'album Matrix The Perception Sessions en 1971) et surtout Miles Davis ont été parmi les précurseurs de la fusion jazz-funk. Mais, parmi les artistes ayant façonné ce style, on peut également citer Herbie Hancock, Lou Donaldson, Cannonbal Adderley, Horace Silver, Eumir Deodato, The Headhunters, Weather Report, Azymuth, Billy Cobham, Grant Green, Eddie Henderson, Patrice Rushen, Donald Byrd, Idris Muhammad, Joe Thomas, Ramsey Lewis, Dieter Reith (de), Roy Ayers, The Reddings, Stanley Clarke, Grover Washington, Jr., Marcus Miller, Victor Wooten, the Temptations, Maceo Parker, James Brown, Earth, Wind and Fire, Kool and the Gang ou Prince. Chacun tentant d'y apporter sa signature, son style propre, ses effets et ses inspirations. Fondamentalement influencé par les enregistrements entre autres de James Brown et de son saxophoniste Maceo Parker dans les années 1960-1970, le jazz-funk consiste à injecter le groove du funk aux structures harmoniques du jazz (tout en conservant la dynamique de recherche stylistique propre au jazz) et en y intégrant les instruments issues des nouvelles technologies (synthétiseurs) ainsi que des rythmes plutôt binaires, dans le but d'obtenir une musique orientée vers la danse, avec des textures rythmiques et mélodique de grande qualité. Un fort courant de créativité est né de ce mouvement, produisant des pièces musicales originales et influentes. Le terme funky était utilisé dans le jazz depuis au moins les années 1940 (mais il semblerait que le terme et le style funky était déjà en usage à La Nouvelle-Orléans dès le début du XXe siècle. Et, on considère souvent que c'est véritablement dans cette ville qu'est né le funk, bien avant qu'il ne soit popularisé par James Brown). Utilisé à l'origine pour décrire ce qui est sale et sent mauvais, et par extension une musique issue des ghettos, authentique, sale, exprimant de vraies émotions, le terme funk n'a été associé aux musiques électriques syncopées qu'à partir de la fin des années 1960. Auparavant, il était associé à un jazz au senti le plus bluesy, censé émouvoir, privilégiant l'émotion, interprété sur des tempos généralement lents, voire très lents. On peut considérer que le terme funk faisait partie du vocabulaire de musiciens du courant hard bop, un courant né au début des années 1950 visant notamment à mettre en valeur les cultures afro-américaines (gospel, blues, rhythm and blues, influences africaines et caribéennes) à travers le jazz. Citons en exemple les enregistrements Funky Blues réunissant en 1952 Johnny Hodges, Charlie Parker, Benny Carter, Oscar Peterson, Barney Kessel, Charlie Shavers, Flip Philips et Ben Webster, Blues in my Shower de Nat King Cole (1947), Opus de Funk de Horace Silver (1953), Ruby My Dear de Thelonious Monk (1947), Who's Blues de Herbie Nichols (1952), Blue Funk de Ray Charles et Milt Jackson (1957), Weird Blues du quintet de Miles Davis avec Sonny Rollins (1956), After Hours de Dizzy Gillespie, Sonny Rollins et Sonny Stitt (1957) ou But Not For Me du trio d'Ahmad Jamal (en public au Pershing, 1958). * Portail du jazz Portail du jazz * Portail de la musique soul et funk Portail de la musique soul et funk (fr)
  • Jazz-funk is a subgenre of jazz music characterized by a strong back beat (groove), electrified sounds and an early prevalence of analog synthesizers. The integration of funk, soul, and R&B music and styles into jazz resulted in the creation of a genre whose spectrum is quite wide and ranges from strong jazz improvisation to soul, funk or disco with jazz arrangements, jazz riffs, and jazz solos, and sometimes soul vocals. Jazz-funk is primarily an American genre, where it was popular throughout the 1970s and the early 1980s, but it also achieved noted appeal on the club-circuit in England during the mid-1970s. Similar genres include soul jazz and jazz fusion, but neither entirely overlap with jazz-funk. Notably jazz-funk is less vocal, more arranged and featured more improvisation than soul jazz, and retains a strong feel of groove and R&B versus some of the jazz fusion production. (en)
  • Jazz-funk es un subgénero del jazz, caracterizado por un fuerte "back beat" o groove, por la utilización de sonidos eléctricos, y , con frecuencia, por la presencia de los primeros sintetizadores analógicos. La mezcla de funk, soul y música R&B con estilos de jazz, tuvo como consecuencia la creación de un género cuyo espectro es bastante amplio, que varía desde lo que es pura improvisación de jazz, hasta ejemplos mucho más apegados al soul, el funk o la música disco, con arreglos, riffs y solos jazzeros. (es)
  • ジャズ・ファンク(Jazz-funk)はポピュラー音楽のスタイルの一種。スタイルとしての使い方を狭めない場合はジャズ・フュージョンに含まれることが多い。 ジャズにファンク、ソウル、R&Bなどの要素が混合され、即興演奏(ジャム)が含まれることもある。 (ja)
  • Il jazz-funk è un sottogenere della musica jazz. È caratterizzato da un ritmo groove, suoni elettrificati e dall'utilizzo dei primi sintetizzatori analogici. (it)
  • Jazz-funk – to podgatunek muzyki jazzowej i funkowej, charakteryzujący się wyrazistą, mocną grą sekcji rytmicznej (zwaną potocznie groovem), obecnością elektrycznych instrumentów, w tym syntezatorów. Połączenie elementów funkowych, soulowych oraz rhythm'n'bluesowych z jazzem prowadziło do powstania gatunku o rozległej charakterystyce - od nacisku na intensywną jazzową improwizacją, aż do soulu, funku czy disco, zawierającego wyraźną jazzową aranżację, akordy, improwizację, a czasem również i soulowy śpiew. Jazz-funk najintensywniej rozwijał się w Stanach Zjednoczonych w latach '70, gdzie zarówno artyści jazzowi inkorporowali do swojej muzyki elementy funkowe (Cannonball Adderley, Roy Ayers, Miles Davis, Herbie Hancock, Herbie Mann, The Jazz Crusader, Eumir Deodato), jak i przedstawiciele sceny soul i funk wzbogacali muzykę o wyraziste elementy jazzowe i improwizację (Earth, Wind & Fire, Graham Central Station). Równolegle i niezależnie od USA, jazz-funk rozwijał się także w praktycznie całej Europie, choć tu najczęściej przyjmował formę prostego od strony rytmicznej połączenia jazzu z rhythm'n'bluesem. Polskie przykłady mariażu jazzu z szeroko pojętą muzyką taneczną dokumentuje składanka zatytułowana "Polish Funk". Początki muzyki jazz-funkowej przypadają na późne lata '60, a przyczyn jej rozwoju można upatrywać przede wszystkim w rozwoju muzyki popularnej i zdobyciu sławy przez takich artystów jak James Brown czy Sly and the Family Stone. Początkowo muzycy jazzowi nie chcieli łączyć jazzu z innymi gatunkami. Na przełomie dekad zaczęło się jednak pojawiać coraz więcej płyt brukujących drogę dla jazz-funku, a prawdziwym kamieniem milowym stał się album "Headhunters" Herbiego Hancocka, a zwłaszcza utwór "Chameleon", o rozpoznawalnej linii basowej. "Headhunters" błyskawicznie uzyskało status złotej płyty, a do 1992 roku było najlepiej sprzedającym się albumem jazzowym w historii. Warto zwrócić uwagę, że często muzyka jazz-funkowa łączyła się z nurtem fusion, czego zresztą przykładem jest wspomniane "Headhunters". Rozwój tego podgatunku muzyki szybko przyniósł jej także i przeciwników, zarzucających spłycanie muzyki i skupianie się na popowych elementach. W latach '70 Polsce, gdzie termin jazz-funku przeważnie nie funkcjonował, używano wprost określenia "muzyka komercyjna", choć pozbawionego dzisiejszego, mocno negatywnego znaczenia. Przełom lat '70 i '80 przyniósł największe odejście od jazzowych korzeni, co dla wielu muzyków stało się powodem całkowitego odejścia od jazz-funku czy fusion, i powrotu do grania jazzowej muzyki akustycznej. Powrót jazz-funku przyniosły lata '90, a do utworów najczęściej dodawane były elementy charakterystyczne dla muzyki hip-hopowej. (pl)
  • Джаз-фанк (англ. Jazz-funk) — жанр джазовой музыки. Характеризуется акцентом на сильную долю, электрифицированным звуком, часто присутствием аналоговых синтезаторов. К созданию жанра привела интеграция музыкальных стилей фанк, соул и Ритм-н-блюз в джазе. Спектр джаз-фанка достаточно широк и включает в себя как джазовые импровизации в фанк, соул, так и джазовые аранжировки диско. Возник в США в начале 70-х годов XX века. Близкородственные жанры соул-джаз и джаз-фьюжн. Различия между ними можно охарактеризовать большей организованностью джаз-фанка, значительно меньшим присутствием вокала, меньшей ролью импровизации, по сравнению с соул-джазом, а также наличием сильной доли и ритм-н-блюзовых интонаций, по сравнению с джаз-фьюжном. Симбиоз джаз-фанка со свободной импровизацией, характерной для фри-джаза, получил название «фри-фанк». (ru)
  • 放克爵士樂(Jazz funk),是1960年代受放克影響而發展出來的一種爵士樂風格,特色是強列的反拍,即興演奏比重較放克音樂要多,與同時期的融合爵士樂相似使用大量電子樂器、合成器。 (zh)
dbo:instrument
dbo:musicSubgenre
dbo:stylisticOrigin
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 2697546 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743062668 (xsd:integer)
dbp:bgcolor
  • Pink
dbp:class
  • explore
dbp:color
  • black
dbp:culturalOrigins
  • -1970.0
dbp:id
  • style/d202
dbp:label
  • Jazz-funk
dbp:otherTopics
dbp:popularity
  • -1970.0
  • -1980.0
  • -1990.0
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Jazzfunk ist eine Unterart der Fusion, bei der im Gegensatz zu Jazz Rock eher Funk als Ergänzungselement gewählt wurde. Diese Musikrichtung war in den 70er Jahren vor allem bei afro-amerikanischen Musikern sehr populär. Wie beim Jazzrock gilt Miles Davis als der Begründer dieser Bewegung. Heute kann man Spuren dieser Gattung im Nu Jazz wiederfinden. Der Begriff Jazzfunk findet heutzutage kaum noch Verwendung. (de)
  • Jazz-funk es un subgénero del jazz, caracterizado por un fuerte "back beat" o groove, por la utilización de sonidos eléctricos, y , con frecuencia, por la presencia de los primeros sintetizadores analógicos. La mezcla de funk, soul y música R&B con estilos de jazz, tuvo como consecuencia la creación de un género cuyo espectro es bastante amplio, que varía desde lo que es pura improvisación de jazz, hasta ejemplos mucho más apegados al soul, el funk o la música disco, con arreglos, riffs y solos jazzeros. (es)
  • ジャズ・ファンク(Jazz-funk)はポピュラー音楽のスタイルの一種。スタイルとしての使い方を狭めない場合はジャズ・フュージョンに含まれることが多い。 ジャズにファンク、ソウル、R&Bなどの要素が混合され、即興演奏(ジャム)が含まれることもある。 (ja)
  • Il jazz-funk è un sottogenere della musica jazz. È caratterizzato da un ritmo groove, suoni elettrificati e dall'utilizzo dei primi sintetizzatori analogici. (it)
  • 放克爵士樂(Jazz funk),是1960年代受放克影響而發展出來的一種爵士樂風格,特色是強列的反拍,即興演奏比重較放克音樂要多,與同時期的融合爵士樂相似使用大量電子樂器、合成器。 (zh)
  • Jazz-funk is a subgenre of jazz music characterized by a strong back beat (groove), electrified sounds and an early prevalence of analog synthesizers. The integration of funk, soul, and R&B music and styles into jazz resulted in the creation of a genre whose spectrum is quite wide and ranges from strong jazz improvisation to soul, funk or disco with jazz arrangements, jazz riffs, and jazz solos, and sometimes soul vocals. (en)
  • Le jazz-funk est le style musical apparu aux États-Unis dans les années 1960 et dans la lignée du hard bop, en général purement instrumental, mêlant la structure des morceaux de jazz (thème, succession de solos, thème) avec les rythmes syncopés et l'instrumentation du funk (percussions et batterie électroniques, piano électrique Fender Rhodes ou Wurlitzer, orgue Hammond B3, synthétiseurs analogiques Mellotron, ARP Odyssey, Oberheim, Moog ou Hohner D6 Clavinet, cuivres, basse électrique, parfois guitare électrique comme chez 'Wah Wah' Watson (en)) et des effets d'instrumentation très employés tels le slap à la basse électrique ou l'usage de cordes frottées au synthétiseurs. (fr)
  • Jazz-funk – to podgatunek muzyki jazzowej i funkowej, charakteryzujący się wyrazistą, mocną grą sekcji rytmicznej (zwaną potocznie groovem), obecnością elektrycznych instrumentów, w tym syntezatorów. Połączenie elementów funkowych, soulowych oraz rhythm'n'bluesowych z jazzem prowadziło do powstania gatunku o rozległej charakterystyce - od nacisku na intensywną jazzową improwizacją, aż do soulu, funku czy disco, zawierającego wyraźną jazzową aranżację, akordy, improwizację, a czasem również i soulowy śpiew. (pl)
  • Джаз-фанк (англ. Jazz-funk) — жанр джазовой музыки. Характеризуется акцентом на сильную долю, электрифицированным звуком, часто присутствием аналоговых синтезаторов. К созданию жанра привела интеграция музыкальных стилей фанк, соул и Ритм-н-блюз в джазе. Спектр джаз-фанка достаточно широк и включает в себя как джазовые импровизации в фанк, соул, так и джазовые аранжировки диско. Возник в США в начале 70-х годов XX века. Близкородственные жанры соул-джаз и джаз-фьюжн. Различия между ними можно охарактеризовать большей организованностью джаз-фанка, значительно меньшим присутствием вокала, меньшей ролью импровизации, по сравнению с соул-джазом, а также наличием сильной доли и ритм-н-блюзовых интонаций, по сравнению с джаз-фьюжном. Симбиоз джаз-фанка со свободной импровизацией, характерной для (ru)
rdfs:label
  • Jazz-funk (en)
  • Jazzfunk (de)
  • Jazz-funk (es)
  • Jazz-funk (fr)
  • Jazz-funk (it)
  • ジャズ・ファンク (ja)
  • Jazz-funk (pl)
  • Джаз-фанк (ru)
  • 放克爵士樂 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Jazz-funk (en)
is dbo:genre of
is dbo:musicFusionGenre of
is dbo:musicSubgenre of
is dbo:stylisticOrigin of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:otherTopics of
is foaf:primaryTopic of