The Jalayirids were a Mongol Jalayir dynasty which ruled over Iraq and western Persia after the breakup of the Mongol Khanate of Persia (or Ilkhanate) in the 1330s. The Jalayirid sultanate lasted about fifty years, until disrupted by Tamerlane's conquests and the revolts of the "Black Sheep Turks" or Qara Qoyunlu Turkmen. After Tamerlane's death in 1405, there was a brief attempt to re-establish the sultanate in southern Iraq and Khuzistan. The Jalayirids were finally eliminated by Kara Koyunlu in 1432.

Property Value
dbo:abstract
  • الجلائريون (أو الجلايريون أو الإلخانات) سلالة مغولية حكمت العراق وغرب إيران وأذربيجان، سنوات 1336-1432م. المقر:بغداد (المقر الرئيس)، تبريز: 1358-1388م، البصرة: على فترات. تعتبر عشيرة جلاير (جلائر) من أهم العشائر المغولية (فرع من قبيلة إلقا)، والتي كانت مواطنهم في بلاد ما وراء النهر، غير إنها تنتمي إلى تجمع قبائل تترية لا ينحدر منها أصل قبيلة جنكيز خان. ولقد جاؤوا سنة 1256م إلى إيران. ثم علا شأنهم في ظل الإلخانات، وتقلد بعضهم مناصب عليا في الدولة. وبعدها استولوا على السلطة في العراق وأجزاء من إيران، بعدما بدأت دولة الإلخانات تتهاوي (منذ 1335م). ولقد انتزع الشيخ حسن بزرك (1336-1356م) السلطة في بغداد سنة 1336م، ثم حكم بصفة مستقلة منذ 1340م. وغزا ابنه شيخ أويس (1356-1374م) سنة 1358م شمال غرب إيران في مناطق تينر وسلطانية، ثم أذربيجان وانتزع ملكيتها من أيدي القبيل الذهبي التركمان. وفي سنة 1365م استولى على الموصل وديار بكر. ولقد كان أويس من أكبر رعاة الفنون في زمانه، وعندما ذهب الى غزو إيران ترك أمين الدين مرجان خادمه ليحكم بغداد عوضا عنه حتى يرجع، ومرجان هو الذي بنى المدرسة المرجانية التي كانت تدرس العلوم والفقه على المذاهب الأربعة، ثم هدمت وبقي محلها جامع مرجان وهو الأثر الوحيد الباقي حاليا من عهد الجلائريين وحكمهم في بغداد. قاد ابنه حسين (1374-1382 م) حروبا عدة ضد المظفريين في إيران القراقويونلو في ديار بكر. تنازع أخوه أحمد (1382-1410 م) وتيمورلنك حكم العراق، ثم طرده الأخير من بغداد سنة 1393 م. عاد أحمد مرة أخرى سنة 1395 إلى عاصمته، ثم كانت النتيجة أن عاد إليها تيمورلنك، ودمرها عن آخرها سنة 1401م. ولقد عاد الجلائريون مجددا إلى بغداد سنة 1406م. قام القراقويونلو بإجلاء آخر الجلائريين عن بغداد سنة 1411 م. وبقي للأسرة حكام في كل من البصرة وخراسان، واستمروا حتى سنة 1432م، تاريخ القضاء عليهم نهائيا من طرف القراقويونلو. (ar)
  • Die Dschalairiden waren eine mongolische Dynastie im Irak (1336–1432). Sie stammten von dem mongolischen Stamm der Dschalaiyr aus Transoxanien ab, kamen 1256 nach Persien und stiegen im Reich der Ilchane in hohe Staatsämter auf. Mit dem Untergang des Reichs der Ilchane nach 1335 ergriffen die Dschalairiden unter Hasan Buzurg (1336–1356) im Irak die Macht und erhoben Bagdad zur Residenz. Unter Uwais (1356–1374) gelang die Unterwerfung des nordwestlichen Iran um Täbriz (1358) und Aserbaidschans (1360). Auch war er ein bedeutender Förderer der Kunst. Eine Vereinigung des Iran scheiterte aber am Widerstand der Muzaffariden im südlichen Iran und der Kartiden in Chorasan. Unter Ahmad (1382–1410) kam es zu Auseinandersetzungen mit Timur Lenk der 1393 Bagdad eroberte und den Irak unterwarf. Als Ahmad 1395, mit Unterstützung der ägyptischen Mameluken, wieder nach Bagdad zurückkehrte, wurde die Stadt 1401 von Timur Lenk erneut erobert und schwer zerstört. Zwar gelang nach dem Tod von Timur Lenk erneut die Rückkehr nach Bagdad, doch wurden die Dschalairiden dort 1411 von den Qara Qoyunlu vertrieben. Sie konnten sich noch bis 1432 in Basra behaupten. (de)
  • Dynastie des Jalâyirides آلجلایر 1336 – 1432 Fichier:Chupanid - Jalayerid dyansty 1337–1432 ad.PNG Division de l'empire des Ilkhans. En vert, le territoire dominé par les Jalâyirides de 1337 à 1432 Entités précédentes : * Houlagides Entités suivantes : * Timourides * Qara Qoyunlu Les Jalâyirides ou Djalayirides, (1336-1432) sont une dynastie musulmane issue de la tribu mongole des Djalayir associée à Hülegü, petit-fils de Gengis Khan et fondateur de la dynastie des Ilkhans mongols de l'Iran. Le fondateur de la dynastie jalâyiride, Hassan Bozorg (« Hassan le grand » en persan) fut gouverneur d’Anatolie pour le compte de l’ilkhan Abu Saïd, dont la mort en 1336 sonna le glas de la puissance ilkhanide. Hassan Bozorg s’établit à Bagdad tout en reconnaissant la souveraineté des khans de paille ilkhanides, mais son fils Oveys Ier affirma son indépendance et conquit l’Azerbaïdjan et le Fârs au détriment des Mozaffarides. Ses successeurs firent face à la montée en puissance des Qara Qoyunlu (« Moutons Noirs ») turcomans et aux campagnes de Tamerlan, qui obligèrent Ahmad Ier à s’exiler en Égypte jusqu’à la mort du conquérant en 1405. Les derniers Jalâyirides régnèrent sur un domaine réduit autour de Bassora jusqu’à leur renversement par les Qara Qoyunlu en 1432. (fr)
  • Los jalayeridas (1336-1432) fueron una dinastía musulmana de una tribu mongola relacionada con Hulagu, nieto de Gengis Kan y fundador de la dinastía de los iljanes mongoles de Persia. El fundador de la dinastía jalayerida, Hasan Buzurg («Hassan el grande» en persa) fue gobernador de Anatolia por cuenta del ilján Abu Sa'id, a su muerte en 1336 sonó el tañido de la potencia iljánida. Hasan Buzurg se estableció en Bagdad reconociendo al mismo tiempo la soberanía de los kanes de paja iljánidas, pero su hijo Uways I afirmó su independencia y conquistó Azerbaiyán y Fars en detrimento de los muzafáridas. Sus sucesores hicieron frente al ascenso de los Qara Qoyunlu ("Ovejas Negras") turcomanos y a las campañas de Tamerlán, que obligaron a Ahmed I a exiliarse a Egipto hasta la muerte del conquistador en 1405. Los últimos jalayeridas reinaron sobre un ámbito reducido en torno a Basora hasta su toma por los Qara Qoyunlu en 1432. (es)
  • The Jalayirids were a Mongol Jalayir dynasty which ruled over Iraq and western Persia after the breakup of the Mongol Khanate of Persia (or Ilkhanate) in the 1330s. The Jalayirid sultanate lasted about fifty years, until disrupted by Tamerlane's conquests and the revolts of the "Black Sheep Turks" or Qara Qoyunlu Turkmen. After Tamerlane's death in 1405, there was a brief attempt to re-establish the sultanate in southern Iraq and Khuzistan. The Jalayirids were finally eliminated by Kara Koyunlu in 1432. (en)
  • ジャライル朝(ペルシア語 : جلايريان Jalāyīrīyān, 1336年 - 1432年)は、イルハン朝の解体後にイラン西部からイラクにかけての旧イルハン朝西部地域一帯を支配したモンゴル系のイスラーム王朝。ジャラーイル朝、ジャラーイール朝とも呼ばれる。 王朝の名は、モンゴル帝国を構成した有力部族のひとつジャライル部から王家が出たことに由来している。 (ja)
  • I Jalayridi (persiano: جلایریان‎, Jalāyriyān) furono una dinastia islamica mongola.La dinastia, che prende il nome dalla tribù mongola dei Jalayr, associata a Hülegü - nipote di Gengis Khan e fondatore della dinastia degli Ilkhanidi di Persia - governò l'Iraq attuale e la Persia occidentale dopo il disfacimento del Khanato mongolo della Persia (o Ilkhanato) negli Anni trenta del XIV secolo. Il Sultanato jalayride durò circa mezzo secolo, fino alla sua distruzione da parte di Tamerlano e le rivolte dei "Montoni Neri", o Kara Koyunlu turkmeni. Dopo la morte di Tamerlano nel 1405, si ebbe un effimero tentativo di ristabilire il Sultanato nell'Iraq meridionale e nel Khuzistan, finché i Jalayridi furono eliminati dai Kara Koyunlu nel 1432. (it)
  • De Jalayiriden (آل جلایر) waren een Mongoolse dynastie die over Irak, Azerbeidzjan en Perzisch Irak heerste na het uiteinvallen van het Il-Khanaat rond 1330. Het Jalayiriden sultanaat bestond ongeveer vijftig jaar totdat Timoer Lenk de regio binnenviel en de Jalayiriden te maken kregen met een opstand van de Kara Koyunlu. Na Timoers dood in 1405 waren er pogingen om het sultanaat te herstichten in Zuid-Irak en Khoezistan. De Kara Koyunlu wisten in 1432 voorgoed met de Jalayiriden af te rekenen. (nl)
  • Джалаириды — династия султанов (1340—1410) в Передней Азии, происходившая из монгольского племени джалаир. (ru)
  • O Sultanato Jalairida (em persa: جلایریان) foi um sultanato mongol que existiu no território do atual Irã. Também controlou partes do Iraque. (pt)
  • 札剌亦兒王朝,是蒙古伊儿汗国解体后,札剌亦兒人在于1330年代伊朗西部与伊拉克成立的小汗国。 这国家生存至帖木儿时代,曾经与黑羊王朝抵抗帖木儿。在帖木儿死后復国,但又与黑羊王朝爭拗,最后1430年代併入黑羊王朝。 (zh)
  • Dżalajirydzi – dynastia pochodzenia mongolskiego, rządząca w latach 1335-1432 na terytorium dzisiejszego Iraku oraz północno-zachodniego Iranu. Dżalajirydzi wywodzili się z mongolskiego plemienia Dżałair, od którego wzięli swoją nazwę. Ich przodek, Ilka Nojon, miał przybyć na teren Bliskiego Wschodu wraz z armią Hulagu. Jego prawnuk, Hasan-e Bozorg (1335 - 1356), był jednym z najbardziej wpływowych możnych w końcowym okresie panowania Ilchanidów. Wraz z końcem tej dynastii udało mu się opanować teren dzisiejszego Iraku ze stolicą w Bagdadzie. Jego synem i następcą był Szejch Owajs (1356 - 1374), który jako pierwszy przybrał tytuł sułtana. Udało mu się opanować Azerbejdżan oraz szereg miast północno-zachodniego Ianu i za jego panowania dynastia osiągnęła apogeum swojej świetności. Po śmierci Szejcha Owajsa ród pogrążył się w walkach wewnętrznych pomiędzy jego synami. Ostatecznie zwyciężył w nich Soltan Ahmad (1382 - 1394, 1401 - 1410), jednak jego pozycja była zagrożona przez najazdy Kara Kojunlu, Tochtamysza (1380 - 1395) i Timura (1370 - 1405). Timur podbił Azerbejdżan, a w roku 1394 i 1401 (ponownie) zdobył także Bagdad. Soltan Ahmad uciekł do Osmanów, a następnie do Mameluków, by wrócić po śmierci Timura i odbić Bagdad. Wkrótce udało mu się zdobyć także Tebriz, jednak ostatecznie zginął w walce z Kara Kojunlu w roku 1410. Ci ostatni w roku 1412 zajęli także Bagdad i od tej pory Dżalajirydzi panowali tylko w dolnym Iraku, dopóki ich państwo nie zostało ostatecznie podbite przez Kara Kojunlu w roku 1432. Dżalajirydzi starali się kontynuować tradycje Ilchanidów, a ich dynastia miała charakter perski. Objawiło się to szczególnie w patronacie jaki roztoczyli oni nad perskim malarstwem miniaturowym, co zaowocowało powstaniem pod ich panowaniem tzw. Szkoły Bagdadzkiej malarstwa. (pl)
dbo:capital
dbo:dissolutionYear
  • 1432-01-01 (xsd:date)
dbo:foundingYear
  • 1335-01-01 (xsd:date)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 3172058 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 726447100 (xsd:integer)
dbp:commonLanguages
dbp:continent
  • moved from Category:Asia to the Middle East
dbp:governmentType
  • Monarchy
dbp:imageMap
  • Chupanid_-_Jalayerid_dyansty_1337–1432__ad.PNG
dbp:imageMapCaption
  • Division of Ilkhanate territory
dbp:p
  • Ilkhanate
dbp:region
  • Middle East
dbp:s
  • Kara Koyunlu
dbp:status
  • Empire
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • The Jalayirids were a Mongol Jalayir dynasty which ruled over Iraq and western Persia after the breakup of the Mongol Khanate of Persia (or Ilkhanate) in the 1330s. The Jalayirid sultanate lasted about fifty years, until disrupted by Tamerlane's conquests and the revolts of the "Black Sheep Turks" or Qara Qoyunlu Turkmen. After Tamerlane's death in 1405, there was a brief attempt to re-establish the sultanate in southern Iraq and Khuzistan. The Jalayirids were finally eliminated by Kara Koyunlu in 1432. (en)
  • ジャライル朝(ペルシア語 : جلايريان Jalāyīrīyān, 1336年 - 1432年)は、イルハン朝の解体後にイラン西部からイラクにかけての旧イルハン朝西部地域一帯を支配したモンゴル系のイスラーム王朝。ジャラーイル朝、ジャラーイール朝とも呼ばれる。 王朝の名は、モンゴル帝国を構成した有力部族のひとつジャライル部から王家が出たことに由来している。 (ja)
  • De Jalayiriden (آل جلایر) waren een Mongoolse dynastie die over Irak, Azerbeidzjan en Perzisch Irak heerste na het uiteinvallen van het Il-Khanaat rond 1330. Het Jalayiriden sultanaat bestond ongeveer vijftig jaar totdat Timoer Lenk de regio binnenviel en de Jalayiriden te maken kregen met een opstand van de Kara Koyunlu. Na Timoers dood in 1405 waren er pogingen om het sultanaat te herstichten in Zuid-Irak en Khoezistan. De Kara Koyunlu wisten in 1432 voorgoed met de Jalayiriden af te rekenen. (nl)
  • Джалаириды — династия султанов (1340—1410) в Передней Азии, происходившая из монгольского племени джалаир. (ru)
  • O Sultanato Jalairida (em persa: جلایریان) foi um sultanato mongol que existiu no território do atual Irã. Também controlou partes do Iraque. (pt)
  • 札剌亦兒王朝,是蒙古伊儿汗国解体后,札剌亦兒人在于1330年代伊朗西部与伊拉克成立的小汗国。 这国家生存至帖木儿时代,曾经与黑羊王朝抵抗帖木儿。在帖木儿死后復国,但又与黑羊王朝爭拗,最后1430年代併入黑羊王朝。 (zh)
  • الجلائريون (أو الجلايريون أو الإلخانات) سلالة مغولية حكمت العراق وغرب إيران وأذربيجان، سنوات 1336-1432م. المقر:بغداد (المقر الرئيس)، تبريز: 1358-1388م، البصرة: على فترات. تعتبر عشيرة جلاير (جلائر) من أهم العشائر المغولية (فرع من قبيلة إلقا)، والتي كانت مواطنهم في بلاد ما وراء النهر، غير إنها تنتمي إلى تجمع قبائل تترية لا ينحدر منها أصل قبيلة جنكيز خان. ولقد جاؤوا سنة 1256م إلى إيران. ثم علا شأنهم في ظل الإلخانات، وتقلد بعضهم مناصب عليا في الدولة. وبعدها استولوا على السلطة في العراق وأجزاء من إيران، بعدما بدأت دولة الإلخانات تتهاوي (منذ 1335م). (ar)
  • Die Dschalairiden waren eine mongolische Dynastie im Irak (1336–1432). Sie stammten von dem mongolischen Stamm der Dschalaiyr aus Transoxanien ab, kamen 1256 nach Persien und stiegen im Reich der Ilchane in hohe Staatsämter auf. Mit dem Untergang des Reichs der Ilchane nach 1335 ergriffen die Dschalairiden unter Hasan Buzurg (1336–1356) im Irak die Macht und erhoben Bagdad zur Residenz. (de)
  • Los jalayeridas (1336-1432) fueron una dinastía musulmana de una tribu mongola relacionada con Hulagu, nieto de Gengis Kan y fundador de la dinastía de los iljanes mongoles de Persia. El fundador de la dinastía jalayerida, Hasan Buzurg («Hassan el grande» en persa) fue gobernador de Anatolia por cuenta del ilján Abu Sa'id, a su muerte en 1336 sonó el tañido de la potencia iljánida. Hasan Buzurg se estableció en Bagdad reconociendo al mismo tiempo la soberanía de los kanes de paja iljánidas, pero su hijo Uways I afirmó su independencia y conquistó Azerbaiyán y Fars en detrimento de los muzafáridas. (es)
  • Dynastie des Jalâyirides آلجلایر 1336 – 1432 Fichier:Chupanid - Jalayerid dyansty 1337–1432 ad.PNG Division de l'empire des Ilkhans. En vert, le territoire dominé par les Jalâyirides de 1337 à 1432 Entités précédentes : * Houlagides Entités suivantes : * Timourides * Qara Qoyunlu Les Jalâyirides ou Djalayirides, (1336-1432) sont une dynastie musulmane issue de la tribu mongole des Djalayir associée à Hülegü, petit-fils de Gengis Khan et fondateur de la dynastie des Ilkhans mongols de l'Iran. (fr)
  • I Jalayridi (persiano: جلایریان‎, Jalāyriyān) furono una dinastia islamica mongola.La dinastia, che prende il nome dalla tribù mongola dei Jalayr, associata a Hülegü - nipote di Gengis Khan e fondatore della dinastia degli Ilkhanidi di Persia - governò l'Iraq attuale e la Persia occidentale dopo il disfacimento del Khanato mongolo della Persia (o Ilkhanato) negli Anni trenta del XIV secolo. Il Sultanato jalayride durò circa mezzo secolo, fino alla sua distruzione da parte di Tamerlano e le rivolte dei "Montoni Neri", o Kara Koyunlu turkmeni. (it)
  • Dżalajirydzi – dynastia pochodzenia mongolskiego, rządząca w latach 1335-1432 na terytorium dzisiejszego Iraku oraz północno-zachodniego Iranu. Dżalajirydzi wywodzili się z mongolskiego plemienia Dżałair, od którego wzięli swoją nazwę. Ich przodek, Ilka Nojon, miał przybyć na teren Bliskiego Wschodu wraz z armią Hulagu. Jego prawnuk, Hasan-e Bozorg (1335 - 1356), był jednym z najbardziej wpływowych możnych w końcowym okresie panowania Ilchanidów. Wraz z końcem tej dynastii udało mu się opanować teren dzisiejszego Iraku ze stolicą w Bagdadzie. Jego synem i następcą był Szejch Owajs (1356 - 1374), który jako pierwszy przybrał tytuł sułtana. Udało mu się opanować Azerbejdżan oraz szereg miast północno-zachodniego Ianu i za jego panowania dynastia osiągnęła apogeum swojej świetności. Po śmierc (pl)
rdfs:label
  • جلائريون (ar)
  • Dschalairiden (de)
  • Jalairid Sultanate (en)
  • Dinastía Yalayerí (es)
  • Jalayirides (fr)
  • Jalayridi (it)
  • ジャライル朝 (ja)
  • Jalayiriden (nl)
  • Dżalajirydzi (pl)
  • Джалаириды (ru)
  • Sultanato Jalairida (pt)
  • 札剌亦兒王朝 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Jalayirid Sultanate (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of