J is the tenth letter in the modern English alphabet and the ISO basic Latin alphabet. Its normal name in English is jay /ˈdʒeɪ/ or, now uncommonly, jy /ˈdʒaɪ/. When used for the palatal approximant, it may be called yod (/ˈjɒd/ or /ˈjoʊd/) or yot (/ˈjɒt/ or /ˈjoʊt/).

Property Value
dbo:abstract
  • J (\ أي لنغا \ أو \ أي كنسوننس \) عاشرُ حروف من الأبجدية اللاتينية، ينطق "جي" ويقابله حرف الجيم بالعربية. (ar)
  • La J es la décima letra y la séptima consonante del alfabeto español y del alfabeto latino básico. Su nombre en español es femenino: la jota, en plural es jotas. En el Alfabeto Fonético Internacional representa una aproximante palatal, pero su uso en diferentes idiomas es variable. Así, mientras en lenguas como el alemán o el finés también representa la aproximante palatal, en español representa una fricativa velar sorda /x/. y en inglés, malayo e indonesio sirve para /dʒ/, una africada postalveolar sonora. (es)
  • J est la 10e lettre et la 7e consonne de l'alphabet latin. (fr)
  • J oder j (gesprochen: [jɔt], in Österreich auch [jeː]) ist der zehnte Buchstabe des modernen lateinischen Alphabets und ein Konsonant. Der Buchstabe J hat in deutschen Texten eine durchschnittliche Häufigkeit von 0,27 % und ist damit der 24-häufigste Buchstabe. In der Entwicklung des lateinischen Alphabets wurden anders als heute I und J lange als bloße grafische Varianten desselben Zeichens nebeneinander verwendet, ohne dass eine lautliche Unterscheidung damit verbunden war. Das Zeichen selbst wurde jedoch teilweise für verschiedene Laute genutzt. (de)
  • La J, in italiano chiamata i lunga o i lungo, gèi o géi (pronuncia italianizzata del nome inglese jay, usato popolarmente ma non presente sui dizionari di italiano) o, raramente, iota o iod (rispettivamente dalla iota greca e da jod, nome della lettera analoga nell'alfabeto fenicio yōdh), è la decima lettera dell'alfabeto latino moderno. Nell'uso italiano corrente è utilizzata quasi solo in parole prestate da altre lingue, oltre che in alcuni toponimi, nomi e cognomi italiani.Nell'alfabeto fonetico internazionale, il simbolo /j/ rappresenta una semiconsonante approssimante palatale. (it)
  • Jは、ラテン文字(アルファベット)の10番目の文字。小文字はj。 (ja)
  • J is the tenth letter in the modern English alphabet and the ISO basic Latin alphabet. Its normal name in English is jay /ˈdʒeɪ/ or, now uncommonly, jy /ˈdʒaɪ/. When used for the palatal approximant, it may be called yod (/ˈjɒd/ or /ˈjoʊd/) or yot (/ˈjɒt/ or /ˈjoʊt/). (en)
  • De letter J is de tiende letter van het moderne Latijnse alfabet. De letter J was oorspronkelijk alleen de hoofdlettervorm van de i. Maar niet alleen in oude handschriften is dit gebruik terug te vinden, ook schrijven sommige mensen in Duitsland en Italië nog steeds hun naam als Jsabel, Jnes enz. in plaats van als Isabel of Ines. Het puntje dat op de letter j staat heet een tittel. In het internationale spellingsalfabet wordt de J weergegeven door middel van het woord Juliett.In het Nederlands telefoonalfabet wordt de J weergegeven door middel van de namen Jan of Johannes. (nl)
  • O J (jota, plural "jotas" ou "jj") é a décima letra do alfabeto latino clássico e a última das letras a ter sido adicionada. Em português é pronunciada como "jota", sendo /ʒ/ o som utilizado. No alfabeto fonético internacional, [j] representa o aproximante palatal. Na maioria dos teclado alfanuméricos, as teclas J e F geralmente aparecem com um pequeno relevo perceptível ao toque, que permite aos utilizadores a sua orientação tátil no teclado. Curiosamente o J é a única letra do alfabeto latino que não aparece na tabela periódica. (pt)
  • J, j — десятая буква базового латинского алфавита. Латинское название — йот или йота, французское название (принятое также в русскоязычной математике) — жи, немецкое название — йот, английское — джей [d͡ʒeɪ̯], испанское — хота. В международном фонетическом алфавите символ [j] обозначает палатальный аппроксимант. На компьютерной клавиатуре с QWERTY-раскладкой на клавишах F и J обычно находится небольшой выступ в виде точки или полосы для удобства слепого позиционирования пальцев на этих клавишах. (ru)
  • J – dziesiąta litera alfabetu łacińskiego, trzynasta litera alfabetu polskiego. Pierwotnie była jedynie wariantem graficznym litery I. W pisowni polskiej służy głównie do zapisu półsamogłoski przedniej /j/ (niesylabicznego i). W alfabecie łacińskim od XII w., w polskim – od XVII. Współcześnie jest używana do oznaczania głoski: * /j/ w językach słowiańskich, bałtyckich, uralskich oraz w językach germańskich (oprócz angielskiego, scots oraz luksemburskiego), a także w języku włoskim i esperanto * /x/ lub /h/ w języku hiszpańskim * /ʒ/ w języku francuskim, portugalskim, rumuńskim, tureckim, azerskim i tatarskim * /ʤ/ w języku angielskim, indonezyjskim, malajskim i niektórych językach afrykańskich * /ɟ/ w różnych językach afrykańskich * /t/ w języku Kiowa Litery j używa się też w oficjalnych transkrypcjach z języków azjatyckich: * głoski /ʨ/ w języku chińskim mandaryńskim w transkrypcji pinyin * głoski /j/ w języku kantońskim w transkrypcji jyutping * głoski /ʥ/ w języku japońskim w transkrypcji Hepburna * głosek /ʨ/ i /ʥ/ w języku koreańskim w różnych metodach transkrypcji (pl)
  • J,j 是拉丁字母中的第10个字母。它最初只作为一个大写字母,因此一些德语使用者以及一些意大利人现在仍把他们的名字,例如Isabel、Ines,拼写为Jsabel、 Jnes。在一些古写法中,人们仍会把 J 作为 I 的大写字母。 人文主义学者Pierre de la Ramée(1515年-1572年)是第一个指明 I 和 J 之间差别的学者。开始的时候,I 和 J 都发作 [i]、[i:] 以及 [j]。但是罗曼语族语言产生了一些新的发音(从先前的 [j] 和 [g] 中产生),使得它们分别用 I 和 J 来表示。因此,英文中的 I 和 J 的发音很不同。 在其它一些日耳曼语言中,J 表示/j/。 在现代标准意大利语中,只有外来语或拉丁语单词含有 J。直到19世纪,J 在双元音中代替 I,作为结尾形式“-ii”的替代写法,或者在一组元音字母中。这个规则在政府公文中有很严格的要求。J 也用来书写方言的发音,表示/j/,例如罗马式的“ajo”代替标准式的“aglio”。 在土耳其语、阿塞拜疆语和鞑靼语中,J 发作[ʒ]。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 5195436 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744978171 (xsd:integer)
dbp:braille
dbp:character
  • J0
dbp:morse
  • ·–––
dbp:nato
  • Juliet
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • J (\ أي لنغا \ أو \ أي كنسوننس \) عاشرُ حروف من الأبجدية اللاتينية، ينطق "جي" ويقابله حرف الجيم بالعربية. (ar)
  • La J es la décima letra y la séptima consonante del alfabeto español y del alfabeto latino básico. Su nombre en español es femenino: la jota, en plural es jotas. En el Alfabeto Fonético Internacional representa una aproximante palatal, pero su uso en diferentes idiomas es variable. Así, mientras en lenguas como el alemán o el finés también representa la aproximante palatal, en español representa una fricativa velar sorda /x/. y en inglés, malayo e indonesio sirve para /dʒ/, una africada postalveolar sonora. (es)
  • J est la 10e lettre et la 7e consonne de l'alphabet latin. (fr)
  • J oder j (gesprochen: [jɔt], in Österreich auch [jeː]) ist der zehnte Buchstabe des modernen lateinischen Alphabets und ein Konsonant. Der Buchstabe J hat in deutschen Texten eine durchschnittliche Häufigkeit von 0,27 % und ist damit der 24-häufigste Buchstabe. In der Entwicklung des lateinischen Alphabets wurden anders als heute I und J lange als bloße grafische Varianten desselben Zeichens nebeneinander verwendet, ohne dass eine lautliche Unterscheidung damit verbunden war. Das Zeichen selbst wurde jedoch teilweise für verschiedene Laute genutzt. (de)
  • La J, in italiano chiamata i lunga o i lungo, gèi o géi (pronuncia italianizzata del nome inglese jay, usato popolarmente ma non presente sui dizionari di italiano) o, raramente, iota o iod (rispettivamente dalla iota greca e da jod, nome della lettera analoga nell'alfabeto fenicio yōdh), è la decima lettera dell'alfabeto latino moderno. Nell'uso italiano corrente è utilizzata quasi solo in parole prestate da altre lingue, oltre che in alcuni toponimi, nomi e cognomi italiani.Nell'alfabeto fonetico internazionale, il simbolo /j/ rappresenta una semiconsonante approssimante palatale. (it)
  • Jは、ラテン文字(アルファベット)の10番目の文字。小文字はj。 (ja)
  • J is the tenth letter in the modern English alphabet and the ISO basic Latin alphabet. Its normal name in English is jay /ˈdʒeɪ/ or, now uncommonly, jy /ˈdʒaɪ/. When used for the palatal approximant, it may be called yod (/ˈjɒd/ or /ˈjoʊd/) or yot (/ˈjɒt/ or /ˈjoʊt/). (en)
  • De letter J is de tiende letter van het moderne Latijnse alfabet. De letter J was oorspronkelijk alleen de hoofdlettervorm van de i. Maar niet alleen in oude handschriften is dit gebruik terug te vinden, ook schrijven sommige mensen in Duitsland en Italië nog steeds hun naam als Jsabel, Jnes enz. in plaats van als Isabel of Ines. Het puntje dat op de letter j staat heet een tittel. In het internationale spellingsalfabet wordt de J weergegeven door middel van het woord Juliett.In het Nederlands telefoonalfabet wordt de J weergegeven door middel van de namen Jan of Johannes. (nl)
  • O J (jota, plural "jotas" ou "jj") é a décima letra do alfabeto latino clássico e a última das letras a ter sido adicionada. Em português é pronunciada como "jota", sendo /ʒ/ o som utilizado. No alfabeto fonético internacional, [j] representa o aproximante palatal. Na maioria dos teclado alfanuméricos, as teclas J e F geralmente aparecem com um pequeno relevo perceptível ao toque, que permite aos utilizadores a sua orientação tátil no teclado. Curiosamente o J é a única letra do alfabeto latino que não aparece na tabela periódica. (pt)
  • J, j — десятая буква базового латинского алфавита. Латинское название — йот или йота, французское название (принятое также в русскоязычной математике) — жи, немецкое название — йот, английское — джей [d͡ʒeɪ̯], испанское — хота. В международном фонетическом алфавите символ [j] обозначает палатальный аппроксимант. На компьютерной клавиатуре с QWERTY-раскладкой на клавишах F и J обычно находится небольшой выступ в виде точки или полосы для удобства слепого позиционирования пальцев на этих клавишах. (ru)
  • J,j 是拉丁字母中的第10个字母。它最初只作为一个大写字母,因此一些德语使用者以及一些意大利人现在仍把他们的名字,例如Isabel、Ines,拼写为Jsabel、 Jnes。在一些古写法中,人们仍会把 J 作为 I 的大写字母。 人文主义学者Pierre de la Ramée(1515年-1572年)是第一个指明 I 和 J 之间差别的学者。开始的时候,I 和 J 都发作 [i]、[i:] 以及 [j]。但是罗曼语族语言产生了一些新的发音(从先前的 [j] 和 [g] 中产生),使得它们分别用 I 和 J 来表示。因此,英文中的 I 和 J 的发音很不同。 在其它一些日耳曼语言中,J 表示/j/。 在现代标准意大利语中,只有外来语或拉丁语单词含有 J。直到19世纪,J 在双元音中代替 I,作为结尾形式“-ii”的替代写法,或者在一组元音字母中。这个规则在政府公文中有很严格的要求。J 也用来书写方言的发音,表示/j/,例如罗马式的“ajo”代替标准式的“aglio”。 在土耳其语、阿塞拜疆语和鞑靼语中,J 发作[ʒ]。 (zh)
  • J – dziesiąta litera alfabetu łacińskiego, trzynasta litera alfabetu polskiego. Pierwotnie była jedynie wariantem graficznym litery I. W pisowni polskiej służy głównie do zapisu półsamogłoski przedniej /j/ (niesylabicznego i). W alfabecie łacińskim od XII w., w polskim – od XVII. Współcześnie jest używana do oznaczania głoski: Litery j używa się też w oficjalnych transkrypcjach z języków azjatyckich: (pl)
rdfs:label
  • J (ar)
  • J (de)
  • J (es)
  • J (en)
  • J (lettre) (fr)
  • J (it)
  • J (ja)
  • J (letter) (nl)
  • J (pl)
  • J (pt)
  • J (ru)
  • J (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:associatedBand of
is dbo:associatedMusicalArtist of
is dbo:city of
is dbo:recordLabel of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of