| dbpprop:abstract
|
- Izrael Kalmanowicz Poznański (b. 1833 in Aleksandrów - 1900 in Łódź, Poland) was a textile magnate, philanthropist, a successful Polish-Jewish industrialist in Łódź, and the husband of Elenora Hertz Poznański. One of the most eminent entrepreneurs in the Russian-dominated part of Poland, Poznański was the son of a Jewish merchant of Kowal, who built up a textile empire and became, next to Karl/Karol Scheibler, the most important manufacturer of Łódź, a 'multicultural' city mainly populated by Poles (Catholic and Jewish) and Germans. The bourgeoisie of these groups was described in Reymont's novel about Łódź The Promised Land (Ziemia Obiecana), later filmed by Andrzej Wajda. The role of Poznański and other investors, typical representatives of early industrialization, has often been distorted, not only by partisan historians of the former socialist period. Since 1989, the city of Łódź has rediscovered its industrial heritage, a unique ensemble of architecture, preserved despite two World Wars. The sites linked to Poznański's memory are among the most prominent ones of the city: the huge factory buildings in Ogrodowa Street; the nearby Poznański Palace, today a museum (including an exhibition about Arthur Rubinstein, another 'Lodschermensch'); and Poznański's marble tomb in the Jewish cemetery, the biggest Israelite graveyard in Europe. Although Poznański was devout to the belief of his ancestors, it must be noted that the generous style of his grave monument is scarcely compatible with Jewish tradition, as that religion forbids any luxury for funerals and tombs. (From Findagrave - copied by the author. ) The mausoleum of Izrael and Eleonora Hertz Poznański is probably the largest Jewish tombstone in the world. The mausoleum and mosaic covering the inside of the dome were restored in 1993.
- Izrael Kalmanowicz Poznański war ein Philanthrop, Geschäftsmann und Fabrikant. Izrael Kalman Poznański war ein polnisch-jüdischer Textilunternehmer. Noch heute sehenswert ist in Łódź der Palast Poznańskis, in dem sich das Museum der Geschichte der Stadt Łódź befindet und die alte Textilfabrik der Familie. Das Gelände der Textilfabrik wurde umgestaltet und seit 2006 befindet sich dort das Einkaufszentrum Manufaktura.
- Izrael Kalmanowicz Poznański var en polsk tekstilmagnat og filantrop av jødisk herkomst. Sammen med Ludwik Geyer og Karol Scheibler regnes han som en av Łódź’ tre «bomullskonger». Izrael Poznański var sønn av kjøpmannen Kalman Poznański og Małka Lubińska, og i 1834 flyttet familien fra Aleksandrów til Łódź, hvor Izrael fullførte elementærskolen og pregymnaset. Som syttenåring giftet han seg med Leonia Hertz, datter av Mojżesz Hertz, en rik forretningsmann fra Warszawa. Izraels far Kalman drev en liten familieforretning i gamlebyen i Łódź, som Izrael overtok i 1852. Fra 1872 og frem til 1892 kjøpte han tomter ved Ogrodowa-gaten, og klarte i mellomtiden å skape et av de største tekstilimperiene fra bunnen av i det russiskdominerte Polen. De betydeligste bygningene knyttet til Poznański i Łódź er fabrikkbygningene ved Ogrodowa-gaten, det nærliggende Izrael Poznańskis palass (i dag et museum) samt Poznańskis marmorgrav på Den nye jødiske kirkegård, den største jødiske gravstein i verden.
- Izrael Poznański - przedsiębiorca łódzki pochodzenia żydowskiego. Zaliczany razem z Ludwikiem Geyerem i Karolem Scheiblerem, do trzech łódzkich „królów bawełny”. Był synem kupca Kalmana Poznańskiego i Małki z Gdańskich, pochodzących z Kowala na Kujawach. W 1834 r. rodzina Poznańskich przeniosła się z Aleksandrowa do Łodzi, tu skończył szkołę elementarną i tzw. progimnazjum. Ojciec Izraela, Kalman prowadził na Starym Mieście kram z towarami łokciowymi i artykułami korzennymi. Przyszły multimilioner fachu przedsiębiorcy uczył się od podstaw. W wieku kilkunastu lat zbierał stare materiały jeżdżąc rozklekotanym wózkiem, ciągnionym przez zabiedzonego konia. W przyszłości, niechętni bogaczowi twierdzili, że nie miał wówczas konia a do wózka zaprzęgał psy. Mając siedemnaście lat ożenił się z Leonią Hertz, córką Mojżesza Hertza, zamożnego kupca z Warszawy. W jego życiorysie zaobserwować można wyraźną przemianę: początkowo znany był jako bezwzględny pracodawca nie dbający o bezpieczeństwo pracowników. W jego fabrykach dochodziło do licznych śmiertelnych wypadków, był też odpowiedzialny za kalectwo wielu robotników. Jednak pod koniec swojego życia niespodzianie zaangażował się w działalność charytatywną, budował sierocińce, szkoły dla biednych i szpitale. Poznański miał czterech synów: Ignacego, Hermana, Karola i Maurycego; oraz dwie córki: Annę (Ajdlę), żonę Jakuba Hertza, i Joannę Natalię, żonę Zygmunta Lewińskiego. Żona Leonia wniosła mu w posagu sklep handlujący towarami łokciowymi w Warszawie. W grudniu 1852 r. przejął od ojca zarząd rodzinnej firmy kupieckiej. W 1871 rozpoczyna, trwające do 1892, skupywanie działek przy ul. Ogrodowej 17 - 23, na których w przyszłości ma powstać kompleks przemysłowy. W 1872 powstaje tu pierwszy obiekt fabryczny - tkalnia mechaniczna o dużej wydajności. W kolejnych latach następuje szybka rozbudowa zakładów, które powiekszają się kolejno o: 1874/1875 - powiększenie tkalni, budowa bielnika i wykończalni 1877 - budowa olbrzymiego gmachu przędzalni 1878 - własne warsztaty mechaniczne 1880 - szpital fabryczny (Szpital Św. Józefa, obecnie im. Radlińskiego) przy ul. Drewnowskiej 75 1885 - 1890 - funduje „Szpital Starozakonnych”, obecnie Szpital Kliniczny przy ul. Sterlinga 1/3 1887 - farbiarnia, wykończalnia i centralna kotłownia 1890, 1895 - kolejne tkalnie 1893 - odlewnia żeliwa 1895-1897 - wielkie magazyny bawełny przy Starym Cmentarzu 29 października 1889 firma, podobnie, jak inne łódzkie przedsiębiorstwa bawełniane zostaje przekształcona w spółkę akcyjną. Oficjalna nazwa zakładów brzmi: „Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Bawełnianych I.K. Poznańskiego w Łodzi” Rozrastające się zakłady Poznańskiego zatrudniały z biegiem lat coraz więcej pracowników: w 1865 - 70 robotników w 1879 - już 426 robotników w 1906 - przeciętny stan zatrudnienia wynosi 6800 ludzi. Izrael Poznański zmarł 28 kwietnia 1900 i został pochowany w grobowcu rodzinnym na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi.
|
| rdfs:comment
|
- Izrael Kalmanowicz Poznański (b. 1833 in Aleksandrów - 1900 in Łódź, Poland) was a textile magnate, philanthropist, a successful Polish-Jewish industrialist in Łódź, and the husband of Elenora Hertz Poznański.
- Izrael Kalmanowicz Poznański war ein Philanthrop, Geschäftsmann und Fabrikant. Izrael Kalman Poznański war ein polnisch-jüdischer Textilunternehmer. Noch heute sehenswert ist in Łódź der Palast Poznańskis, in dem sich das Museum der Geschichte der Stadt Łódź befindet und die alte Textilfabrik der Familie. Das Gelände der Textilfabrik wurde umgestaltet und seit 2006 befindet sich dort das Einkaufszentrum Manufaktura.
- Izrael Kalmanowicz Poznański var en polsk tekstilmagnat og filantrop av jødisk herkomst. Sammen med Ludwik Geyer og Karol Scheibler regnes han som en av Łódź’ tre «bomullskonger». Izrael Poznański var sønn av kjøpmannen Kalman Poznański og Małka Lubińska, og i 1834 flyttet familien fra Aleksandrów til Łódź, hvor Izrael fullførte elementærskolen og pregymnaset. Som syttenåring giftet han seg med Leonia Hertz, datter av Mojżesz Hertz, en rik forretningsmann fra Warszawa.
- Izrael Poznański - przedsiębiorca łódzki pochodzenia żydowskiego. Zaliczany razem z Ludwikiem Geyerem i Karolem Scheiblerem, do trzech łódzkich „królów bawełny”. Był synem kupca Kalmana Poznańskiego i Małki z Gdańskich, pochodzących z Kowala na Kujawach. W 1834 r. rodzina Poznańskich przeniosła się z Aleksandrowa do Łodzi, tu skończył szkołę elementarną i tzw. progimnazjum.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
