| dbpprop:abstract
|
- The Istvaeones, also called Istaevones, Istriaones, Istriones, Sthraones, Thracones, Rhine Germans and Weser-Rhine Germans (Istwäonen, Weser-Rhein-Germanen in German), were a West Germanic cultural group or proto-tribe. Their name was recorded in Germania by Tacitus, a 1st century Roman historian, who categorized them as one of the tribes of the sons of Mannus and labelled them as those tribes who were neither Ingvaeones nor Irminones. The Istvaeones were the tribe of Istaev, son of Mannus. They dwelt around the Atlantic coast as well as the Rhine and Weser river systems from perhaps 500 BCE, until the differentiation of localized Teutonic tribes in that region circa 250 CE. There is also evidence some of them merged with the North Sea Germans. Jacob Grimm in the book Deutsche Mythologie urged that Iscaevones was the correct form, partly because it would connect the name to an ancestor figure in Norse mythology named Ask, and partly because in Nennius where the name Mannus is corrupted as Alanus, the ancestor of the Istaevones appears as Escio or Hisicion. There the sons of this figure are, fantastically, from Frankish tradition, Francus, Romanus, Alamanus, and Bruttus, the supposed ancestors of the Franks, Latins, Germans and Britons. This seems to reflect Frankish desire to connect the Franks with the people they ruled.
- Als Istaevonen (lat. Istaevones) wird nach ihrem eponymen Stammvater Istævo eine Gruppe germanischer Stämme bezeichnet. Tacitus überliefert in seiner Germania die Sage vom germanischen Gott Tuisto. Dessen Sohn sei Mannus, Ursprung und Gründer des Geschlechtes der Germanen. Dem Mannus werden drei Söhne zugeschrieben, nach deren Namen die dem Meer am nächsten gelegenen Ingaevonen, die mittleren (d. h. im Landesinnern lebenden) Herminonen und die übrigen Istaevonen genannt wurden. Darüber hinaus ist der Begriff noch bei Plinius überliefert. Von den drei überlieferten Mannus-Stämmen sind die Istaevonen am schwierigsten geografisch und historisch einzuordnen. Der Begründer der Keltologie Johann Kaspar Zeuß führt den Namen der Istaevonen auf das gotisch/vandalische Geschlecht der Azdingi zurück, welches Jakob Grimm mit Hazdiggo (Haddingr) verknüpft meint . Demnach sind die Istaevonen wohl ursprünglich im Weichselgebiet ansässig gewesen.
- Nella Germania Tacito, gli Istaevones (italianizzato in Istaevoni, Istveoni o Istevoni) sono uno dei tre gruppi nei quali si ripartivano i Germani occidentali, accanto a Ingaevones e Herminones. La storiografia moderna ha identificato gli Istaevones con le tribù germaniche stanziate nel bacino del Reno-Weser; tra queste, una delle più rilevanti fu quella dei Catti, che forse però era un endoetnonimo che indicava proprio l'insieme degli Istaevones: per esempio i Batavi, certamente istaevones, sono da Tacito indicati anche come tribù appartenente al popolo dei Catti. Degli Istaevones facevano parte anche gli Ubi e i Treveri e da una loro tribù ebbe origine una della più importanti federazioni etniche germaniche: quella dei Franchi.
- De Istvaeones (ook wel Istaevones, Istriaones, Istriones, Sthraones, Thracones, Rijn-Germanen of Rijn-Wezer-Germanen genoemd) waren een culturele West-Germaanse groep of proto-stam. Het verspreidingsgebied van de Istvaeones is congruent met dat van de Rijn-Wezer-Germanen. Het oudere etnische begrip Istvaeones correspondeert aldus geografisch ook met het stamgebied van de latere Franken, van wie onder meer de Lage landen de erfgenaam zijn. In het taalkundige onderscheid van het Istvaeoonse Germaans leeft het oude etnische begrip voort. Zie hiervoor het artikel Istvaeoons.
- Истевоны (по Гримму, точнее, искевоны) — одно из трёх главных племён древних германцев, жившее на северо-западе Германии, по обоим берегам Рейна. Название племени происходит от Исто или Иска, сына Маннуса, героя племени. К истевонам принадлежал позднейший племенной союз франков — сигамбры, убии, батавы, хамавы, бруктеры и др.
- Istvaeonerna var en av de tre ursprungliga folkgrupperna av Västgermanerna i nuvarande Tyskland enligt Tacitus, tillsammans med herminonerna och ingaevonerna). Istvaeoner var vid Tacitus tid bosatta vid Rhen ner till Neckar och bort till Weser. De behärskade den stora gränsflodens ömse sidor med undantag av Schwarzwald, där en svebisk stam bodde. Detta faktum gav dem dock ingen större makt eftersom de, trots att de hade släktskap, inte samarbetade utan levde i småstammar. Istvaeoner mäktigaste folkstam var chatterna, och andra stammar var bland andra sigambrer och tenkterer.
- Істевони (нім. Istwäonen, іскевони) — одне з трьох головних племен древніх германців, що жили на північному-заході Німеччини, на обох берегах Рейну. Назва племені походить від Істо чи Іска, сина Маннуса, героя племені. До істевонів належать пізній племінний союз франків — сігамбри, убії, батави, хамави, бруктери та ін.
|
| rdfs:comment
|
- The Istvaeones, also called Istaevones, Istriaones, Istriones, Sthraones, Thracones, Rhine Germans and Weser-Rhine Germans (Istwäonen, Weser-Rhein-Germanen in German), were a West Germanic cultural group or proto-tribe. Their name was recorded in Germania by Tacitus, a 1st century Roman historian, who categorized them as one of the tribes of the sons of Mannus and labelled them as those tribes who were neither Ingvaeones nor Irminones. The Istvaeones were the tribe of Istaev, son of Mannus.
- Als Istaevonen (lat. Istaevones) wird nach ihrem eponymen Stammvater Istævo eine Gruppe germanischer Stämme bezeichnet. Tacitus überliefert in seiner Germania die Sage vom germanischen Gott Tuisto. Dessen Sohn sei Mannus, Ursprung und Gründer des Geschlechtes der Germanen. Dem Mannus werden drei Söhne zugeschrieben, nach deren Namen die dem Meer am nächsten gelegenen Ingaevonen, die mittleren (d. h. im Landesinnern lebenden) Herminonen und die übrigen Istaevonen genannt wurden.
- Nella Germania Tacito, gli Istaevones (italianizzato in Istaevoni, Istveoni o Istevoni) sono uno dei tre gruppi nei quali si ripartivano i Germani occidentali, accanto a Ingaevones e Herminones.
- De Istvaeones (ook wel Istaevones, Istriaones, Istriones, Sthraones, Thracones, Rijn-Germanen of Rijn-Wezer-Germanen genoemd) waren een culturele West-Germaanse groep of proto-stam. Het verspreidingsgebied van de Istvaeones is congruent met dat van de Rijn-Wezer-Germanen. Het oudere etnische begrip Istvaeones correspondeert aldus geografisch ook met het stamgebied van de latere Franken, van wie onder meer de Lage landen de erfgenaam zijn.
- Истевоны (по Гримму, точнее, искевоны) — одно из трёх главных племён древних германцев, жившее на северо-западе Германии, по обоим берегам Рейна. Название племени происходит от Исто или Иска, сына Маннуса, героя племени.
- Istvaeonerna var en av de tre ursprungliga folkgrupperna av Västgermanerna i nuvarande Tyskland enligt Tacitus, tillsammans med herminonerna och ingaevonerna). Istvaeoner var vid Tacitus tid bosatta vid Rhen ner till Neckar och bort till Weser. De behärskade den stora gränsflodens ömse sidor med undantag av Schwarzwald, där en svebisk stam bodde. Detta faktum gav dem dock ingen större makt eftersom de, trots att de hade släktskap, inte samarbetade utan levde i småstammar.
- Істевони (нім. Istwäonen, іскевони) — одне з трьох головних племен древніх германців, що жили на північному-заході Німеччини, на обох берегах Рейну. Назва племені походить від Істо чи Іска, сина Маннуса, героя племені.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
