Isle of the Dead, Op. 29 is a symphonic poem composed by Sergei Rachmaninoff. Rachmaninoff was inspired by Arnold Böcklin's painting, Isle of the Dead, which he saw in Paris in 1907. He concluded the composition while staying in Dresden in 1908. It is considered a classic example of Russian late-Romanticism of the beginning of the 20th century. The music begins by suggesting the sound of the oars of Charon as they meet the waters of the river Styx.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Isle of the Dead, Op. 29 is a symphonic poem composed by Sergei Rachmaninoff. Rachmaninoff was inspired by Arnold Böcklin's painting, Isle of the Dead, which he saw in Paris in 1907. He concluded the composition while staying in Dresden in 1908. It is considered a classic example of Russian late-Romanticism of the beginning of the 20th century. The music begins by suggesting the sound of the oars of Charon as they meet the waters of the river Styx. Rachmaninoff then uses a recurring figure in 5/8 time to depict what may be the rowing of the oarsman or the movement of the water, and as in several other of his works, quotes the Dies Irae plainchant, an allusion to death. In contrast to the theme of death, the 5/8 time also depicts breathing, creating a holistic reflection on how life and death are intertwined.
  • La isla de los muertos, Op. 29, es un poema sinfónico del compositor ruso Sergei Rachmaninoff compuesto en 1908 en Dresde, e inspirado por el cuadro homónimo de Arnold Böcklin, que había visto en París en 1907. Esta obra está considerada como un claro ejemplo del postromanticismo ruso de principios del siglo XX.
  • L'Île des morts est un poème symphonique du compositeur russe Serge Rachmaninov, composé en 1909. L'œuvre constitue une description musicale du tableau éponyme du peintre suisse Arnold Böcklin, dont Rachmaninov s'attache tout particulièrement à recréer l'atmosphère lugubre. La musique n'est pas sans présenter un caractère wagnérien, notamment du fait de l'utilisation d'un chromatisme labyrinthique. La notoriété auditive de l'œuvre tient à son thème principal, illustrant le clapotis de l'eau et le balancement du bateau mortuaire : la musique décrit l'approche silencieuse et furtive du bateau, le voyage à travers la nuit, le brouillard dense, les adieux passionnés au bonheur terrestre, la douce libération de la mort; puis, après qu'il eut déposé son fardeau, le passeur retraverse l'eau et disparaît. Sa notoriété musicale tient, d'une part à l'utilisation quasi-continuelle de la mesure à 5/8, représentant le geste du rameur Charon — trois temps pour la rame dans l'eau, deux temps pour le geste hors de l'eau (excepté dans une fraction, donnée à 4/4, reprenant le thème du Dies Irae) — et d'autre part, à son orchestration, particulièrement dense et détaillée.
  • 『死の島』（しのしま、Toteninsel ）作品29は、セルゲイ・ラフマニノフが1909年に作曲した交響詩。ドイツの画家アルノルト・ベックリンの同名の油彩画に基づく標題音楽であるが、作曲当時のラフマニノフは原画を知らず、白黒の複製写真によって霊感を得た。後に原画を見る機会を得て、予想していたより明るい色調に衝撃を受け、「これを見ていたらあの曲は書かなかっただろう」と述懐したという。
  • Dodeneiland, opus 29 is een symfonisch gedicht gecomponeerd door Sergej Rachmaninov. Rachmaninov werd geïnspireerd door het schilderij van Arnold Böcklin met dezelfde naam dat hij in Parijs zag in 1907. Hij voltooide de compositie tijdens zijn verblijf in Dresden in 1908. Het werk wordt beschouwd als een klassiek voorbeeld van de Russische late-Romantiek aan het begin van de twintigste eeuw. De muziek begin met de suggestie van het geluid van de roeispanen van Charon wanneer die het water van de rivier de Styx raken. Rachmaninov gebruikt een zich herhalend patroon in een 5/8 maat om dit aan te geven en citeert, als in verschillende van zijn andere werken, de Dies Irae klaagzang, een zinspeling op de dood. In contrast hiermee schildert de 5/8 maat ook het ademhalen af, en creëert een holistische reflectie op hoe leven en dood met elkaar verstrengeld zijn.
dbpprop:groveonlineProperty
  • 7 July
  • Norris, Geoffrey
  • Rachmaninoff, Serge
  • 2007 (xsd:integer)
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Isle of the Dead, Op. 29 is a symphonic poem composed by Sergei Rachmaninoff. Rachmaninoff was inspired by Arnold Böcklin's painting, Isle of the Dead, which he saw in Paris in 1907. He concluded the composition while staying in Dresden in 1908. It is considered a classic example of Russian late-Romanticism of the beginning of the 20th century. The music begins by suggesting the sound of the oars of Charon as they meet the waters of the river Styx.
  • La isla de los muertos, Op. 29, es un poema sinfónico del compositor ruso Sergei Rachmaninoff compuesto en 1908 en Dresde, e inspirado por el cuadro homónimo de Arnold Böcklin, que había visto en París en 1907. Esta obra está considerada como un claro ejemplo del postromanticismo ruso de principios del siglo XX.
  • L'Île des morts est un poème symphonique du compositeur russe Serge Rachmaninov, composé en 1909. L'œuvre constitue une description musicale du tableau éponyme du peintre suisse Arnold Böcklin, dont Rachmaninov s'attache tout particulièrement à recréer l'atmosphère lugubre. La musique n'est pas sans présenter un caractère wagnérien, notamment du fait de l'utilisation d'un chromatisme labyrinthique.
  • Dodeneiland, opus 29 is een symfonisch gedicht gecomponeerd door Sergej Rachmaninov. Rachmaninov werd geïnspireerd door het schilderij van Arnold Böcklin met dezelfde naam dat hij in Parijs zag in 1907. Hij voltooide de compositie tijdens zijn verblijf in Dresden in 1908. Het werk wordt beschouwd als een klassiek voorbeeld van de Russische late-Romantiek aan het begin van de twintigste eeuw.
rdfs:label
  • Isle of the Dead (Rachmaninoff)
  • La isla de los muertos (Rajmáninov)
  • L'Île des morts (poème symphonique)
  • 死の島 (ラフマニノフ)
  • Dodeneiland (Rachmaninov)
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page